Het bleef eventjes stil…ik weet het.
Mijn pc is gecrasht…
Na een update bleef hij verstard staan op 98 percent…muurvast.
Esc, ctrl+alt+delete, reset, niks kon baten.
Nadat ik in een radeloze laatste poging om hem te reanimeren de stekker uit het stopcontact had getrokken, reageerde zelfs de powerknop niet meer op de vertrouwde aanraking van mijn vinger.
Morsdood is mijn trouwe beestje…
alles wat ik de voorbije vijf jaar verzameld heb, neemt hij met zich mee in het digitale heelal…denk ik.
Het zal wel allemaal niet zo erg zijn, maar na een bezoekje aan de pc-expert blijkt dat de harde schijf volledig geblokkeerd zit. Waarschijnlijk heeft iemand de laptop laten vallen, suggereert hij, maar niemand weet bij mijn thuiskomt van iets, nogal logisch…
Niemand woont nu al een tijdje bij ons. Niemand is welkom, maar Niemand steelt vaak de snoepjes uit de kast, Niemand heeft de vaas gebroken, Niemand heeft zijn licht laten branden, Niemand is altijd en overal aanwezig…
Gelukkig heeft Niemand geen kamer nodig en hoef ik Niemand geen eten te geven.
Ik back-up op een usb-stick relatief regelmatig. Relatief en regelmatig zijn in dit geval rekbare begrippen. De laatste back-up dateert van 23 januari 2019…Hmmmm, kleine aanval van lichte paniek.
Foto’s kan ik recapituleren van de gsm’s, bewaarde SD-kaarten en het internet,…
Mijn afgewerkte schrijfsels eveneens. Mijn gedachtenspinsels zal ik moet opdiepen uit mijn hersenen en daar zitten wel wat gaten in.
Email- en thuisadressen is navragen,…met andere woorden de schade van dataverlies valt best mee.
Hier en daar mis ik toch een mooie foto, het kinderdagboek met eerste woordjes, datums van eerste stapjes is ook verloren, heel jammer...maar tot daar.
Daarnaast verdween heel veel meegesleurde ballast ook. Het brengt me een gevoel van vrijheid. Iets dat ik kan achterlaten in het afgesloten decennium.
Deze crash geeft me dit jaar het extra perfecte excuus waarom ik, net als alle andere jaren, terug net niet klaar ben voor de feestdagen…
Ik ben hierin een krak, ik herontdek tussen mijn bureaurommel een stapeltje onverzonden wenskaartjes voor 2019.In mooie gouden letters staat er op de voorkant te lezen Best Wishes for 2019, dus recycleren en deze even snel op de post gooien is er niet bij…
Als eerste goed voornemen, neem ik me voor om daar voor 2021 nu echt eens werk van te maken.Want lichte jaloezie speelt toch wel een beetje op als ik van die mooie, zelfgestylde kaartjes uit mijn brievenbus en hun envelop tevoorschijn tover, dus voor 2021, zeker!
Ik plan het alvast in op mijn todo-lijstje voor de paasvakantie…
Wat mag ik u verder voor 2020 wensen:
een goede gezondheid,clichégetrouw!
Voor elk probleem de juiste mouw.
Veel creativiteit,
dromen allerlei,
dingen waar je van houdt,
ze maken je blij.
Hou liefde en respect,
voor elkaar en onze planeet hoog.
Niet onbelangrijk,
u maag niet te droog…
Bij deze,
duik het nieuwe jaar behouden in,
vergeet niet na ieder eind komt een nieuw begin.