#vanmij

[stiltevoordestorm]

Het is januari en er is hoop.

2023 begint niet met een donkere nacht maar met de zon die langzaam achter de bergen opkomt. De bubbels in de champagne voelen als vlinders in onze lege magen, gespannen maar ook verheugd op wat gaat komen.

Dankzij de nog koele ochtendlucht kunnen we de uitdagingen die staan te wachten straks met frisse moed aangaan en het gezang van de vogels is luid genoeg om al onze nietgewenste gedachtes te sussen.

Ik pluk de kleurrijkste bloemen die ik tegenkom en maak een boeket in de buidel van mijn tuinbroek. We hebben deze overwonnen en zijn klaar om weer van voren af aan te beginnen.

[ietsuitmijnpendatwoordenwerden]

We hopen dat de tijd onze problemen oplost, omdat we te bang zijn om zelf actie te ondernemen.

[unsspoken]

[halloliefste]

[sterrenlucht]

Aan mezelf

Je hoofd implodeert, volgens mij ook je leven maar je staat nog steeds op (met trillen en beven)

je poetst nog je tanden kamt nog je haar je wast nog je voeten, rug, buik en sproeten

je eet nog ontbijt, lunch en diner en zingt zacht, maar toch elk liedje mee

en ja, het is chaos, daar in je hoofd maar je doet het zo slecht nog niet echt waar, beloofd

[ietsuitmijnpendatwoordenwerden]

Je gaf me een pen om ons verhaal te schrijven maar je vergat er de inkt in te doen.

[ietsuitmijnpendatwoordenwerden]

Besmettingsgevaar

Gevoelens zijn besmettelijk. Kom te dicht bij iemand met een gebroken hart, en je zal je in korte tijd ook verdrietig voelen. Kom te dicht bij iemand die hopeloos verliefd is, en je gaat nog geloven dat het ook voor jou is weggelegd.

[ietsuitmijnpendatwoordenwerden]

Het is de weg naar geluk die je verhaal bepaalt. Niet het geluk zelf.  Sprookjes eindigen niet voor niets bij “En ze leefden nog lang en gelukkig.”