#wizja

[straccitemporanei]

Tadeusz Kantor / Wizja + nsMoonStudio, CRICOTEKA Museum, Kraków, Poland, 2014

via: https://share-architects.com/cricoteka-museum-of-tadeusz-kantor-through-the-eyes-of-stanislaw-denko/

[introwertyzm-egzaltacyjny]

Ileż w jednej klatce trzeba pomieścić światów urojonych, wizji i samotnych marzeń..

[stigmatam4rtyr]

Visions (1890, oil on canvas) | Witold Pruszkowski

[rymonauta]

Wizje nieba

Wizje nieba

Jak słucham świadectw ludzi co umarli Zza światów powracając jakimś cudem Co rąbek tajemnicy boskiej wydarli, A człowiek od wieków odkrywa z trudem.

Myślę sobie jakie to okrucieństwo Ze strony Stwórcy tak prawdę ukrywać, By dopiero śmiertelne niebezpieczeństwo Pozwalało niebiańską miłość przeżywać.

Nawet ziemskim rodzicom się nie godzi Wystawiać na próbę ognia swoje dzieci Prawo tu zabrania małoletnim szkodzić To mi obraz Boga kochającego szpeci.

Każdy inną wersję zaświatów pamięta Wierząc w obiektywizm doświadczenia, A to tylko wyobraźni ziemskiej pęta Projektują astralną wizję otoczenia.

Jedni widzą tam Jezusa z aniołami Inni swoich krewnych zapomnianych I zalewają się na wspomnienie łzami Obrazów z pamięci przywołanych

Wierzę w te ich niekłamane wzruszenia W to co zobaczyli tam i przeżyli, Ale nie znajduje w tym pocieszenia, Bo każdy z nich tylko pięknie się myli.

Zazdroszczę tym ozdrowieńcom śmierci Ale też szkoda mi ich niezmiernie Bo jednak niepewność mnie w duchu wierci Na ile oddają historie te wiernie

Prawdę o niebie i piekle, czy raczej Względność i subiektywizm przeżycia. Każdy widać odczuwa absolut inaczej Gdy nic absolutnie nie ma do ukrycia.

Kiedyś inspirowały mnie te historie Teraz smutno mi się po nich robi. Każdy ma swoją osobistą teorię, Która ołtarzyk wyobrażeń im zdobi.

copyright @rymonauta

[pro-prokrastynacja]

A na święta, życze wam, abyście nie musieli w święta być kimś, kim nie jesteście, abyście nie musieli dopasowywać się chwilowej, świątecznej wizji innych ludzi.

[skrzywdzona--dziewczynka]

Mam pewne wyobrażenie. Że pewnego dnia gdy znów wymieniamy się spojrzeniami i nie minę cię jak zwykle, odchodząc do naszych światów. Tak nagle zawrócę, podejdę i mocno przytulę, szepcząc, że nie umiem bez ciebie żyć. Niestety to tylko wizja....

[mariatsu]

nadzieja, potrzebuję jej choć promyka, bo nikt nie widzi mojej wizji

[dooctorevil]

Coś tu wisi w powietrzu jak pieprzone widmo przegranej, choć dzisiaj ten granat ma jeszcze zawleczkę.

Pezet “Piroman”