#youllstumbleinmyfootsteps

[yeahsoinanutshell]

10.7 Grocery Lady

“Ah saan ba, saan ba? Hindi ko na matandaan kung ano pang itsura ng packete na yun eh. Basta ang sabi yung kulay brown na may red sa taas, hindi ko naman mahanap. Saan ba dito - ah ito. Pero bakit may yellow, wala namang sinabing may yellow. Ano ba to? Ay ito so kuya, magpapaassist nga ako. AH kuya, oo yung brown nga. AH, wala na yung flavor na yun. Ah salamat. Kaya naman pala hindi ko mahanap-hanap eh wala na dito. AY AY, ano yung nahulog. Ay juskopo, ay nako. Hala, ang lapit lang nun san ba yun. Hala, ang daming tumitingin. Ay, nako nahulog yung mga box. Buti naman walang natamaan. Ay yung bata nako po, okay lang ba yan. Nasan na nanay niyan. Nako po, hindi dapat hinahaayan lang yang mga yan ng walang nagbabantay baka kung maano eh hindi na alam kung ano mangyayari. Buti na lang hindi siya ganun kalapit sa lugar na napagsakan. Ay ayan na, siya pala yung nakahulog. Takbo agad siya eh. Dapat kasi nagdadahan-dahan sa ganyan. Nako, andyan lang naman kasi pala lahat ng suplay ng mga grocery, eh panong hindi magkakaaksidente dito. Wala man lang harang. Pano na kung magkaroon ng lindol, edi patay tayong laht dito eh pagkabigat ba naman ng mga laman niyan."

[yeahsoinanutshell]

10.6 Kulit Boy

“Ehehe, ayun oh. Ayun siya eh. hahaha nagtatago nanaman. Ano ba ang kulit. Hala mama, punta tayo dun si Gab ang kulit kasi. Hala, oh. Yung aso natatakot lumapit kasi daw mabaho ka. haha. Amoy laging mabaho si Gab. Ang taba-taba moo, gusto kita pindutin! Pingot-pingot! Ang dami dami mo kasing kinakain. Tapos iluluwa mo din naman. Kadiri. WOW! Ang galing naman nun, ano yan. Wow, ipad. Hala, gusto ko din niyan. Palaro naman. Uy, papindot. Haha. Hala, galit ba siya. haha. Pahiram. Hala, ayun oh sumabog haha. Ang galing naman. Mama, gusto ko din ng laro. Bakit? Hindi ako pwede pahiram? Ang daya naman. Bakit siya pwede ako hindi. Madaya si mama, ayoko na kay mama. Bakit ikaw ganyan. Huhu. Ayoko ng kendi, gusto ko ipad. Asan na ipad ko. Bakit? Bakit naiwan. Sino nagiwan? Ayaw! Ayaw! Gusto ko lang ng laro. Ayoko na dito. Gusto ko na umuwi. Asan na si papa. Uwi na kami. Uwi na. Laruan? Akin tong laruan ko. Akala ko bibili tayo ng bagong kong laruan. Ayaw ko na yan! Ayaaaw! Bakit mo ba pinipilit eh ayaw ko nga. Huhu lagi mo na lang pinipilit gusto mo mama. Ayaw ko nga, ayaw ko! ARAAY, bakit mo ako pinapalo? Ayaw ko lang ng laruan. Ayaw kooo!! Gusto ko na kay papa. Gusto ko si papa. Nasan si papa!!"

[yeahsoinanutshell]

10.5 Busy Lady

“Hala, sino to? Ah, nagtext nanaman si Jack, kanina pa to ah. Actually, ang tagal nang ganito. Hindi ba siya napapgod. Crush siguro ako nito. Ayy bawal, ako boss neto haha. Pero kahapon naman ang kulit-kulit, sabi daw hindi ko pinapasin - eh pinansin ko naman. Parang bata kung magsalita eh 22 na. Haha. Hala meron pa ulit nagtext, baka siya nanaman. Huh? Hindi ko alam yung number. Ano to? Sabi ko na nga sa kanila kapag magtetext dapat magpakilala muna, hindi yung basta basta na lang. Hindi ko to rereplayan eh. Bahala sila kung emergency ba o hindi, kung hindi ko kilala kung sino wala na ako dyan. Kung sino pa pala tong kausap ko ng hindi ko alam. Ang dami-dami nang mga scam dyan. Mabudol-budol pa ako ‘no. Ang lalakas din talaga ng trip ng mga tao, hindi na lang maghirap sa buhay. Mga iba dyan ganito, nagtatrabaho para magkapera. Eh sila, nakaw lang? Snatch lang? Anong klaseng buhay yun? Ewan ko ba panong hindi sila nakokonsensya. Ibang level na mga magnanakaw eh. Ah, ano bang station bababaan ko. Kasi naman, bakit ako iniwan ni Kata. Eh alam naman niyang first time ko sumakay sa ganito. Grabe pala yung sikip. AY AY, yung bag ni ate naipit.”

[yeahsoinanutshell]

10.4 Serious kuya

“Intense talaga yun, grabe si kuya pakamatay agad. Ano bang trip niya. Maganda naman buhay, tapos ganun-ganun lang. Ano bang nasa isip niya bakit niya ginawa yun. Akala mo ang laki-laki ng problema - wala naman siyang problema. Ang drama. Ano ba ‘to. Ang dami ko pang kailangan gawin. Kelan ba pasahan ng project namin sa AP. Ang badtrip naman kasi ng prof, akala mo kung makapagbigay ng assignment ang bilis bilis lang. Group work pa, ang walang kwenta pa ng groupmates ko. Kung makapagalaska akala mo ang daming nagawa para sa grupo, pero wala naman. Ako lang naman gumagalaw samin. Kung hindi pa ako magsasalita, malamang wala kaming mapapasa ngayon. Pasalamat sila sa’kin na nilagay ko pa yung mga pangalan nila sa papel. Pero andaya din naman, ako lahat gumawa - sila wala, tapos mukha may ginawa sila. Ano to, free grades? Nakakabanas, ang labo talaga. Sa susunod nga hindi ko na ilalagay pangalan nila… bahala sila, kahit pa magmakaawa sila na kailangan na nilang grumaduate o ano. Maganda na ring matuto na sila ngayon pa lang, kaysa naman kapag nagtratrabaho na saka pa lang nila matitikman. Edi tanggal pa sila sa trabaho. Kung titignan mo, parang ako pa nga yung mabuting tayo dito eh. hehe. Basta, hindi na pwedeng ganito na lang lagi."

[yeahsoinanutshell]

10.3 Waiter boy

Note: -Toot-, swearing "Uhh, Opo ser. hehehe. -Toot- alam na nila sigurado. Alam na nila, sisante na ako. Ano ba to, gusto ko na umuwi, patapos na shift ko - 12 minutes na lang. -Toot- talaga. Hindi ko naman sinasadyang mayupi yung motor eh. Kasalanan kasi nung bata na yun, sabi nang tabi ayaw pang tumabi. Siguro naman hindi nila mapapansin yun, maliit lang naman. At kung mapansin naman siguro hindi na nila iisipin na ako. Gabi na, hindi nila yan makikita. Tapos bukas, pag nakita eh sa daming gumamit ng motor hindi na nila alam kung sino. Tama, tama. Hindi ako pwedeng masesante dito, wala pa akong dalawang buwan. Atsaka hindi ko naman talaga sinasadya, ang daya naman. Sa lahat ng taong pwedeng mangyari ‘to, bakit sakin pa. Lagi na lang akong minamalas. Ako na lang lagi, hindi ba pwedeng break muna sa’kin, nakailan na ako. Ang yaman ko na sa malas. -toot- si boss! AH, may pinaabot lang. Grabe, akala ko mamamatay na ako sa kaba. Oy, may order daw dun oh. Hihintayin ko na lang matapos to, para tapos na. Kung tatanongin man ako bukas, edi aamin na ako. Wala na akong magagawa. Pasensya na lang.”

[yeahsoinanutshell]

10.2 Religious Old Man

“Ah sige lang, daan lang kayo. Dito pa ho sa may tabo, may upuan. Ah napakabait naman na mga bata ‘to. Ah homily na, ay likod ko. Ay tuhod naman. Asan ba yung upuan hindi ko mai-ano yung sarili ko. Ayan-ayan na. Ah. Alam ko na to, sa ilang beses ko ba naman magsimba sa isang linggo. Tatlo siguro. Kung iisipin paulit-ulit din lang naman yung mga binabasa at sinersermon ng mga pari eh. Ah, totoo nga yan sinsabi ni father. Hindi dapat mawawala yung paniniwala - lalo na sa pinakamahirap na parte ng buhay. Dun dapat hindi bibitaw. Kung ako siguro nawalan ng pananalig sa Diyos nung araw na yun aba’y siguro wala ako rito ngayon. Hindi ba’t napakagaling ng panginoon na nagagawa niyang mga bagay na ganito para sa atin. Ang galing-galing nga naman talaga. Hindi mo lubos iisipin na napapabayaan ka, kasi naman talaga hindi niya magagawa yun. Mahal na mahal tayo niyan. Yan napakasigurado ko. Ilang taon na akong witness - oo may mga masasamang araw pero hindi ba parte naman yun ng buhay. Kung puro masaya eh - buhay pa ba yun. Mas masarap yung napagdaan mo talaga yung hirap bago mo makamit yung ginhawa. Ramdam na ramdam mo kasi yung pagmamahal ng Diyos. Ah Lord, thank you Lord. Alam kong andyan ka lang at hinding hindi mo kami pababayaan."

[yeahsoinanutshell]

10.1 Kuya Guard

“Ayy nako naman talaga. Ma’m sir naman ho kasi, hindi po dyan ang daan. Sabi na nga eh, hindi na lang makinig. Araw-araw na lang ganito. Bakit ba kasi ako nagshift ng umaga ganitong oras ng rush hour pa. AY, wala din naman akong magagawa eh dahil hindi pwedeng wala ako sa gabi sa bahay. HALA, HALA! Ayan nanaman sila. Kung makapagtulakan akala mo end of the world na. haha. Minsan din nakakatuwa silang panoorin. Hala sige, takbo takbo. Nagmamadali umakyat dyan, matapilok pa eh. Tapos kapag may mangyayari, sino sisisihin - ako? Dahil ba gwardya kung may masamang mangyari ako agad may kasalanan. Hindi ba pwedeng makulit talaga yung mga tao - parang mga bata. Hindi masabi-sabihan. Paulit-ulit na lang. Wuuh, lamig ah. Uulan na ba? Parang wala naman akong narinig na balitang may bagyo. Pero medyo madilim na ah. May dala ba akong payong. Nako, patay parang wala ata.  AYAN NA ANG ULAN! Ang lakas! AY NAKO, alam ko na, nandun sa may ilalim ng bag ni junjun. Sabi ko na nga ba sakin yun. AY bahala na. Sana naman mamaya maghinay-hinay na yang ulan. Hmm pero malay mo nga, minsan sineswerte din ako. AH, Kelan nga ba yung bolahan? 23M yung premyo ngayon. Sana naman tumama, pumunta pa akong Quiapo para lang magpahula ng mga “lucky numbers” ko. HAY JUSKOPO!”