"Eskiden kendimi en doğru şekilde ifade edemezsem konuşmamın bir anlamı yok diye düşünürdüm. Ama susmak mükemmelleştiremedi karakterimi. Uzun uzadıya yıldızlara baktım. Ve her kayan yıldızı işaret kabul ettim hayatıma. Anlaşılma isteğim insanlığımdan soyutlanmama engel oluyordu. Ve anlaşılamadığımı hissettiğim her an bir parça kopardım varlığımdan ellerimle. Bana ait bir şeyler olsun diye yarattığım ütopyalarım her iletişimimde başıma yıkıldı. Sözlerimi duvarlarım dinledi. Ve yemin ederim sadece iyi bir insan olmak istedim. Milyonlarca yıldızı senelerce içinde kullanıp tüketmiş olmanın korkusunu yaşıyorum. Ve ne kadar çabalasam da içimdeki mükemmellik kaygısını susturamıyorum. Geriye bakınca yıldızlarda aradığım her işaretin ne kadar manasız olduğunu fark ediyorum. Çünkü cevap hiçbir zaman trilyonlarca kilometre ötede değildi, bana benden bile daha yakın bir yerlerdeydi. Ve ben galaksilere ulaşmak için kullandığım her kestirme yolu kendime çevireceğim. Belki mükemmel olamayacağım ama var olacağım."
