One-day Adventure sa Baler.
Noong huling linggo pa lang ng December ay nag-aya na kung pwede ba ako mag-Baler sa unang linggo ng taon sila Mayi at Niel (high school friends) habang pauwi galing sa Kape Amihan kasama si Pat. Marami naman akong pang-offset kaya pumayag ako, g lang. Kaya Wednesday night, nagpaalam na ako sa boss ko na may personal na lakad ako kinabukasan kaya magpapaalam na umabsent since biglaan ang paalam (meron kasi kaming rules na 3 days before mag-offset ang dapat na paalam) – pumayag naman siya at kung meron pa daw akong pang-offset ay gamitin para sulit.
Ang usapan ay aalis sa Muñoz ng alas dyis nga umaga, at sa tingin ko natuloy naman. Unang sinundo ni Kyle si Mayi, sunod si Niel at saka ako nahuli, sa kadahilanang ako’y nasa banyo pa lang nung mga oras na iyon. Nang masundo na ako’y dumiretso na kami sa bahay nila NL since ‘yung Fortuner niya ang gagamitin at siya rin ang naka-talagang driver (despite the fact na kakatapos lang ng night shift work niya noong alas nueve ng umaga). Huli naming dinaanan si Pat sa may Encarnacion sa San Jose City, at saka kami ay tumungo na sa Baler.
Unang beses kong makakapunta sa Baler, at bilang isang taong pinapahalagahan ang mga kaibigan, natutuwa ang puso kong ang una kong mga kasama ay mga high school friends ko. Ni hindi kami makatulog dahil sa dami ng mga pinag-uusapan. Maski si Mayi na uminom ng antihistamine na medyo inaantok ay hirap makakuha ng tulog dahil sa kadaldalan namin. Random topics, random chika. Mga kabastusan, kabulastugan. Hahaha. Ito yung mga kasamang hindi mo kailangan ng alak para maging totoo.
Mag-aala-una na ng hapon ng makarating kami sa Aliya Surf Camp Beach Resort, pero dun lang kami nag-park sa tabi. Bilang ika-apat na araw na ng Enero at karamihan sa mga turista ay bumalik na ng siyudad o kung saan man ang kanilang mga pinanggalingan, halos solo namin ang lugar. Sakto, kakaunti ang tao, mas damang dama ang yapos ng hangin ng Baler. Makulimlim ang panahon at medyo malamig.
Sa Yellowfin Bar & Grill kami kumain, ilang minutong lakad mula sa parking space namin. Napakaraming kainan na mas masusubukan sana kung mas matagal pa kami doon. Kanya-kanyang kuha ng litrato at videos pang-post sa social media ang bawat isa sa amin. Ako nama’y main goal ang pagkuha ng mga litratong pwedeng maitago at mai-share dito sa blog ko, para masimulan na ulit magsulat. Umorder kami ng 2 inihaw na pusit, 2 inihaw na liempo, 1 plato ng lumpiang shanghai na may masarap na sauce, at tig-1 order ng ensaladang talong at pako. Si Kyle at Pat ay nag-share sa isang order ng pares, na para sa akin ay normal lang ang lasa ng ipatikim nila ito. Nag-iiba talaga ang lasa ng kahit na anong ordinaryong pagkain depende kung nasaan ka at kung sino ang kasama mo. Pero sa totoo lang, masarap talaga ‘yung mga inorder namin at sa tingin ko’y worth it for the price.
Pagkatapos mamahinga ay naglakad-lakad kami sa tabing dagat para magpababa ng pagkain at saka parang mga batang nagluglog ng paa sa may dalampasigan. Malakas ang mga hampas ng alon, pero hindi gaano kataas at consistent para sa surfing. Gusto sana namin subukan, at ready din naman kaming mabasa, pero medyo nag-alangan dahil nakakatakot ang mga maliliit pero parang nangangain na mga alon. Kaya naging kontento na lang kami sa pagbabad ng paa (maliban yata kay Pat na gustong-gusto talagang lumangoy. Hahaha!). Talagang wala ng halos tao nang mga panahong ‘yon kaya talagang ramdam na ramdam mo ang kapayapaan ng Baler. Sabi nga ni NL, kung ikukumpara sa La Union ay mas gusto n’ya ang ganito katahimik. Siguro’y may mga araw na pipiliin ko rin ang tahimik na bersyon ng Baler, pero minsan ay hahanap-hanapin pa rin ang makulay, magulo, maingay, at medyo wild na mga gabi ng Elyu. BIlang isang ambivert, kaya ko naman ang balanse ng dalawa. Nakakatuwa din pala dito si Kyle kasi para siyang tito na kuha ng kuha ng pictures namin.
Pagsapit ng alas-tres ng hapon ay napag-isipan na naming mag-kape sa isang cafe na malapit. Napili namin ang Gayuma Cafe. Maganda ang ambiance nito kasi parang outdoor tropical shack na rustic ang theme. Meron pang second floor na pwedeng umupo (at in our case, humiga) sa sahig dahil no shoes allowed. Masarap din ang simoy ng hangin sa taas kaya naman talagang nakatulog si NL na aming driver kahit idlip lang. Samantalang kami ni Pat ay naglaro naman ng chess. Hahahaha. Hindi ako magaling sa laro na ito pero proud ako na na-4 moves ko si Pat, well di rin naman sya magaling sa laro kaya quits lang. Hahahaha. Sa pangalawang round ay hindi na ako masyado nag-isip at tinulungan na rin siya ni Kyle kaya natalo na ako. Iba-iba ang inorder namin: si Mayi ay isang hot na peanut butter latter (kabaligtaran ng sa akin na iced) at isang pancake na may nutella at saging (pareho ni Nes Linn); si Kyle ay isang iced americano (na medyo maasim for my preference); si Niel ay isang iced nutella mocha yata saka isang pancake na may nutella lang pero walang saging; si NL ay yung pancake kaparehas ng kay Mayi at isang iced latte (na dinagdagan niya ng sugar after ilang sips); at finally si Pat na isang mango shake. Sa tingin ko’y may kamahalan ang presyo pero since tourist spot naman ang Baler at mostly ang binayaran naman ay ang ambiance at ang mga empleyado na nag serbisyo ay pwede na rin. Kwentuhan ng kung ano-ano hanggang sa pumatak ang alas-kwatro imedya at nagdesisyon kaming muling maglakad sa baywalk pabalik sa parking area. Kaunting pictures, kaunting videos here and there until makabalik na kami sa sasakyan. Mukhang di talaga na-satisfy si Pat dahil gusto pa rin niya maligo sa dagat. Hahaha. Sa susunod siguro, Pat.
Pauwi na kami at hindi nakikisama ang pantog ko. Saglit na drive lang naman ito at mukhang di na ulit sanay mag-biyahe ng matagal kaya pagdating namin sa Maria Aurora malapit sa Alfonso Lista, Nueva Vizcaya ay umihi muna kami sa isang stop over. Di pa rin talaga tumahimik ang byahe dahil bukod sa kailangan hindi makaramdam ng antok si NL ay sobra rin ang kadaldalan ni Pat. Buong biyahe niya akong finast-talk ng kung sino-sinong lalaki. Sobrang random, mula sa mga sikat na artista, hanggang sa musicians, hanggang sa mga kakilala namin. Haha.
Pagkarating ng San Jose City, nagdinner kami sa isang kainan na bago malapit sa Infinitea: ang Hongdae Chicken. Pinagmamalaki kasi ni Kyle, kaya sinubukan namin ang karamihan sa kanilang mga sauces. Paborito ko yung lemon pepper (pareho kami ni NL) pero sabi nila Mayi, Niel at Pat ay overwhelming daw yung lasa ng lemon. Actually, lahat naman ng sauces nila overwhelming kasi naparami yata masyado or baka dahil mas ma-appreciate mo lang siya kapag isinama sa rice. Hindi na kasi kami umorder ng rice bilang medyo busog pa kami. At nagbabawas ng calories yung 2 naming kasama. Hahahaha. Before dumating yung order ay rumesponde nanaman ako sa pantog kong ‘di marunong makisama. Kasama si Pat ay nagpunta kami sa pinakamalapit na CR which is sa McDo crossing pa. Malayo-layong lakaran pero okay lang at nakapag-usap kami ng kaunti. Pagbalik ay saktong dumating na ang orders namin.
Pagkatapos manginain ay dumiretso na kami sa pag-uwi dahil may shift pa si NL at 12 midnight. Kagaya ng pagsundo ay unang naihatid si Pat sa Encarnacion, saka kami tumuloy sa bahay nila NL para kuhanin ang kotse ni Kyle. Saka biglang may chika pa ngang biglaan (haha). Inihatid si Niel sa Maligaya, sunod ako, at huli si Mayi. Siguro mga mag-alas dyis na rin bago makauwi ang lahat.
Pag-uwi ko’y nag-uumapaw ang tuwa sa puso ko. Mukhang nagkaroon nanaman tayo ng panibagong rason para ituloy lang na mabuhay sa araw-araw kahit pagod na pagod na at madalas ay nawawala na sa sarili. Salamat sa limang kaibigan na unang nagpakilala sa akin sa Baler.
Sa taon na ‘to, hinaut ko’y mas marami pang mga biglaang biyahe ang mangyari, dahil may kung anong mahika sa mga biglaang biyahe. Sabi nga nila – mas madaling walang sinusunod na itinerary, walang expectations, mas nakikilala ang lugar na napupuntahan at ang mga kasamahan, at mas maraming nadidiskubre sa mismong sarili.
Unang beses ko sa Baler, at hindi man sumapat ang isang araw para makilala ka ng buo, puno pa rin ng pasasalamat ang puso ko sa muling pagpapakilala sa akin ng ilang parte ng aking sarili na akala ko’y limot ko na, pero naitago lang pala.
vaporwave
ellievsbear
jbbartram-illu
