Σε μια καλοκαιρινή απόδραση. Σε μια νύχτα με πανσέληνο.
Εκεί ελπίζω να βρεθούμε ξανά.

Origami Around
Game of Thrones Daily

Janaina Medeiros
will byers stan first human second

blake kathryn

titsay

★
we're not kids anymore.
Cosimo Galluzzi
wallacepolsom
tumblr dot com
ojovivo
art blog(derogatory)
almost home
taylor price
trying on a metaphor
One Nice Bug Per Day

Product Placement

No title available
No title available
seen from United States
seen from Germany

seen from United States

seen from United States
seen from T1

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from Australia

seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Australia

seen from Maldives

seen from United States

seen from Mexico

seen from Norway

seen from United States
seen from United States
@xlomofeggaro
Σε μια καλοκαιρινή απόδραση. Σε μια νύχτα με πανσέληνο.
Εκεί ελπίζω να βρεθούμε ξανά.
Όποιος αγαπά την θάλασσα, αγαπά και τα κύματα της.
Μου έλειψε η θάλασσα της.
I tell myself “you got this” all the time, even with tears in my eyes.
I just wanna be happy. Not confused, not hurt, not stressed, just happy
Ξένοι μα γνώριμοι
Κι απ'την αρχή ξανά, δύο ξένοι με κοινά χθες
Μα πως να σε νιώσω ξένο όταν ξέρεις τόσα πολλά;
Πως ζητάς να σου μιλώ και να κάνω την ανήξερη
Νιώθω ήδη ότι είπα πολλά
Μα αν από εμένα κάτι σου έμεινε
Ελπίζω να 'ναι η πρώτη αγκαλιά
Τότε που τίποτα δεν έμοιαζε σωστό, και τίποτα δεν ήταν λάθος
Γνωριστήκαμε ξένοι, δύο ξένοι με ένα πάθος που χάθηκε στα κόμματα.
Ιστορίες από το γαλάζιο του νησιού
Η εφηβεία κόβει ποικιλοτρόπως
Καθώς γυρνούσα σπίτι σήμερα συνάντησα μια συμμαθήτρια μου στον δρόμο. Την χαιρέτησα και παρατήρησα μια γάζα τυλιγμένη στον καρπό της. Την ξέρω καλά αυτή τη γάζα. Την ρώτησα τι έπαθε και αμέσως το μετάνιωσα.
Η απάντηση της με γύρισε πίσω, στις μέρες της δικής μου αιχμηρής εφηβείας. Στις μέρες που το ξυράφι ήταν ο κολλητός μου, ο ψυχολόγος μου και η οικογένειά μου. Στις μέρες που φορούσα μπλούζες με μακριά μανίκια το καλοκαίρι. Στις μέρες που απαντούσα ότι οι γρατζουνιές στα πόδια μου είναι από τριανταφυλλιές. Στις μέρες που έλεγα ψέμματα για το κάθε τι.
Πλέον ζω με αυτά τα σημάδια μα παρόλα αυτά ακόμη νιώθω άσχημα όταν κοιτώ τα χέρια ή τα πόδια μου.
Οι γύρω μου νομίζουν ότι είναι πλάκα αν το σχολιάσουν, έχει περάσει καιρός, φαίνονται, το ξέρει όλος ο κόσμος, έτσι λένε.
Εγώ είμαι καλά με αυτό αλλά αν δεν υπήρχαν όλα θα ήταν πιο εύκολα στην ζωή μου. Δεν θα πονούσε τόσο το παρελθόν και ίσως δεν είχα κάτι να μου το θυμίζει.
Για αυτό:
Εσύ εκεί, άσε κάτω το ξυράφι, μην κοπείς, ζωγράφισε, τραγουδά, χόρεψε, γράψε μα μην κοπείς.
Μην αφήσεις τις ανασφάλειες σου να κερδίσουν.
Απλά μη.
-Σελήνη, 26/06/19
και όταν δεν θα υπάρχει τίποτα που να μου θυμίζει κάποιον, τότε θα με θεωρήσω ευτυχισμένη
"Σαΐρα, 9 ετών, καλλιτέχνης σε ελληνικό σχολείο"
Via
Give your love to those who understand that what you are giving them is love.
we're married in my head so idc
Όλα καλά. Σας έβρισα, σας έκραξα. Ώρα για ύπνο.
-Δαιμεώδης
Ξεπουληθηκες. Ασχολεισαι αποκλειστικά με μαρσο γιατι apparently είναι αυτή που φέρνει περισσότερο χρήμα. Το wnc εχει παει κατα διαολου. Που πηγε το "καθε Τεταρτη στην παράδοση πιστά". More like "ανεβαζουμε τραγούδια όποτε μας καυλωσει μόνο και μόνο για να λεγομαστε ακόμα καλλιτεχνες". Η 6η σεζον δεν υφισταται καν. Συνελθετε λιγο, χανετε σημαντικό ποσοστό του σταθερού φαν μπεις σας.. Και εκτος αυτού, χανεται και το χαιπ για οτιδήποτε βγαλετε πλεον, πραγμα που εμμεσα επηρεάζει και εσας τους ιδιους..
ΚΣΑΙΠΟΘΛΟΙΘΥΚΑΙΣ ένα ποίημα του Μανώλη Σολιδάκη
Βγάζεις δίσκο στο Τζέο μα δεν τους φτάνει σου λέω, δεν τους είναι αρκετό.
Βγάζεις δίσκο δικό σου... Άστα αυτά, συγκεντρώσου! Κάνεις μόνο Μαρσό.
Κατα διαόλου το crew κι είναι ευθύνη ποιανού; Είναι όλη δικιά σου.
Κάθε Τετάρτη δε βγάζεις, σαν καυλώσεις ανεβάζεις, Καλλιτέχνης περνιέσαι, φαντάσου.
Δεν πειράζει το τουρ, γράψτα στο αλέ ρετούρ, η σεζόν έξι δεν υφίσταται καν.
Σύνελθε λίγο, αλλιώς παίζει να φύγω, λέει στο ιντερνετ κάπου ενας φαν. Χαμένο το χάηπ, δε θα δει ούτε λάηκ οτιδήποτε βγάλετε πια.
Θα το δούμε αυτό, απαντάω εγώ. Τετάρτη 1 Μαρτίου -- "Ξανά"
ΚΛΕΛΕΛΕΛΕΛΕΛΕΛΕΛΕΛΕΛΣ
Δεν δίνω την αγάπη μου σε όλους.
Γι'αυτό αν τύχει και στη δώσω, να ξέρεις θα'χω λόγους.
Φοβάμαι μη πληγώσω όσο πληγώθηκα.
Φοβάμαι πως το έκανα.
Θέλω ένα ζευγάρι μάτια
να με κοιτάνε όταν μεθάω
κι όταν ξυπνάω.
Let's find a reason to talk
i hate that feeling where you’re not necessarily sad but you just feel really empty