sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları
bir harfin başlattığı yangın ile söndür
styofa doing anything
we're not kids anymore.

ellievsbear

if i look back, i am lost
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
taylor price
No title available
macklin celebrini has autism

Kiana Khansmith
he wasn't even looking at me and he found me
DEAR READER
d e v o n
occasionally subtle
dirt enthusiast
🪼
Lint Roller? I Barely Know Her
Sade Olutola
Cosmic Funnies
cherry valley forever

★
seen from Liechtenstein
seen from Russia
seen from Saudi Arabia

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Russia
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from Hungary
seen from Hungary

seen from Hungary

seen from South Korea
seen from Mexico
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
@zehrovski
sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları
bir harfin başlattığı yangın ile söndür
ve insanın içinde derinlerde bir yerde yaklaşmak istemediği, düşünmekten kaçındığı o kurşuni, yapışkan, kıpır kıpır korku... ya yolumu bulamazsam
böyle bir gün geçebilir, belki iki gün, biliyorum, daha fazlasına dayanamam. belki ölmeden önce çıldırırım çünkü bedenin acıları zihnin dehşetiyle birlikte büyüyor, biri ötekini azdırıyor, dağlayıp hırpalayarak ya da korkunç şeyler fısıldayarak...
Kimse görmüyor,
Buruşuk pardesüsüyle bir babanın
Kırılgan bir yelpaze olduğunu akşam eve girince.
Denizlerden esen bu ince hava saçlarınla eğlensin.*
Ivan Ayvazovski- Ay Işığında İstanbul
Caspar Frederic- Günbatımı
Hiçbir şey söylemeyen sözlere varmak için
Her şeyin sonuna kadar söylenmesi gerekti.
J.A Grimshaw, Yağmur Sonrası Dolunay
İsmet Özel- Ils Sont Eux
Yeryüzünün temaşesi ile gökyüzünün dinginliği arasındaki ahenkli tezatın hayranıyım.
Ne kadar kendi oldu insan, o kadar başka
Siz çiçek, ben çiçek aynı kaderi paylaşıyoruz işte
Rus klasiklerinde “insan” olmaktan gelen müthiş bir incelik ve anlayış var. Yaşamda mütemadiyen var olan o hüzün iliklerinize zarif bir hançer gibi saplanıyor.
çıkılacak yollar var, yaşanmakta olan bir an var elimizde. her bir an diğer bütün anları değiştirip dönüştürebilecek kudrette. böylece yaşamımız sonsuz olasılıktaki kombinasyonlardan yalnızca biridir. herkes özeldir. özel olan her şey güzel değildir.
Doğruluğu şüphe götürmez şeyler tüm çekiciliğini yitirdi gözümde Tanrım. Yeni bir doğru bahşet bana. Yadsıyayım onu, evirip çevireyim. Aklımı fanusa kıstırılmış sinek çabasına sürükleyen bir doğru bahşet. Kesin hükümlerin ürpertisi yaşama sarılmama yettirecek gücü kaybetti, biliyorum. İnkar etmiyorum, kabullendim. Bir zamanlar bir güzellikten deliler gibi atan kalbimin her şeye karşı kof, bıkkın ritimleri beni korkutuyor artık. Bana yeni bir yol, yeni bir his, yeni bir doğuş, yeni bir dünya, ver. Beni yeniden var et Tanrım.
“Rather than love, than money, than faith, than fame, than fairness… give me truth” - Into The Wild
İnsanı algılanabilir kılan, evrenin diğer canlılarından ayıran şey yazı yazabilmesidir. Hücresel organizasyon düzeyinde tarihe not düşebilen başka bir canlı yoktur. Sözleşme yapabilen bir varlık olarak insan elbette yazarak da kendini ifade etmelidir.
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
-Sabahattin Ali