nothing lasts forever @ademhelvasi - Tumblr Blog

teşekkür ederim mesajımı ilettiğin için, mutlu ol, öyle kal ^^

Ne demek, cok tesekkurler sen de mutlu ol😌

merhaba, habibin iki postundan birini likeladığın için buradayım. ona ulaşacağım anonim bi yer yok sanıyorum. rica etsem iletir misin radyo yapsalar da yine dinlesek. teşekkür ederim.

Mesajini ilettim Habib'e. c2.me/habucaer burdan ulasabilirmissin

alfred-f-jones-world-hero

AS A PILOT SEES THE WORLD......

A Lake in Pomerania, Poland

Amsterdam

Athens

Bac Son Valley, Vietnam

Barcelona

Bern

Cape Town

Central Park, New York City

Chicago

Dubai

Dubrovnik

Giza Pyramids, Egypt

Mali, Maldives

Mangroves in New Caledonia

Marina Bay, Dubai

Maze at Longleat, England

Meskendir Valley, Turkey

Mexico City

Moscow

Namib Desert, Namibia

Niagara Falls, U.S.A.

Paris

Rio de Janeiro

Seattle

Shanghai

Terraced Rice Fields, China

Tulip Fields, The Netherlands

Vancouver

Vatican City

Venice

love-order-chaos-repeat

This is amazing

lahavlevelaislabonita-deactivat

Beni buralara atın

sevgiliplath

Kalemle olmaz, kitapla hiç. Benim üzüldüğüm; buzdolabı buzla da dolar, bir şekilde dolar Ben bu boşluğu nasıl, bu siktiğim boşluğu nasıl Çürüyorum ben nasıl. Bir insan, bir insan! Allah kahretsin nasıl . İzi boynuma yakışmış mı, nasıl? Bir ölürsün, iki ölürsün, üç ölürsün, güç ölürsün ama tam ölürsün N’olursun nasıl O dudağımın o orasını hep yoldum, saçım kötü kesildi; şükür beyazladım ama kemiklerimi düşünmüştüm nihayetinde olgun bi insanım b e n b u b o ş l u ğ u n a s ı l Tarihe not: az önce gök delindi fakat fiyakalı da delindi işte gök delindi mi öyle böyle delinirdi, peki ben bu boşluğu sevgilim nasıl yalvarıyorum, nasıl Tarihe not: az önce yüreğim delindi; fakat fiyakalı da delindi, benim yüreğim delindi mi öyle böyle delinirdi başkası olsa çoktan delirirdi sana gelince (x2) seninle elbet bir gün karşılaşacağız, bu böyle nasıl ama önce ben bu boşluğu nasıl nasıl doldurucam ulan, nasıl.

leylasi-olmayan-mecnun

Kafka ve Oyuncak Bebek Hikayeye göre günün birinde Franz Kafka rutin yürüyüşlerini yaptığı parkta küçük bir kıza rastlamış. Kız ağlıyormuş. Oyuncak bebeğini kaybetmiş ve bu onu oldukça üzmüş. Kafka bebeği onun yerine aramayı önermiş ve ertesi gün aynı noktada buluşmak üzere sözleşmişler. Bebeği bulamaması üzerine Kafka küçük kıza bebeğin ağzından bir mektup yazmış ve buluştuklarında kendisine okumuş: “Lütfen benim için kederlenme, dünyayı görmek için uzun bir yolculuğa çıktım. Sana başımdan geçenleri anlatacağım.” Bu birçok mektubun ilkiymiş. Kafka küçük kızla her buluştuğunda sevgili oyuncak bebeğin hayali maceralarını özenle yazdığı mektuplardan ona okurmuş. Küçük kız da bu şekilde avunurmuş. Derken gün gelmiş, görüşmelerin artık sonu gelmiş. Kafka son görüşmede küçük kıza bir oyuncak bebek getirmiş. Küçük kız, aslından oldukça farklı olan oyuncak bebeğe şaşkınlıkla bakakalmış. Bebeğe iliştirilmiş bir not küçük kızın şaşkınlığını gidermiş: “yolculuğum beni çok değiştirdi…” Uzun yıllar sonra, artık bir yetişkin olmuş olan küçük kızımız, gözü gibi baktığı bebeğinin, gözünden kaçırdığı bir çatlağının içine sıkıştırılmış bir mektup bulur. Kısaca şöyle yazmaktadır: “Sevdiğin her şeyi er ya da geç kaybedeceksin, ama sonunda sevgi başka bir surette geri dönecek.”

May Benatar, Kafka & the Doll: The Pervasiveness of Loss