Απολογισμός 2019
Για να βρεις τον εαυτό σου χρειάζεσαι πάντα μια μικρή μα ίσως και μια μεγαλύτερη επανεκκίνηση.
Τις περισσότερες φορές η επανεκκίνηση έρχεται έπειτα από ένα μεγάλο crashαρισμα του router που με τα χρόνια έχω μάθει να επιδιορθώνω τραβώντας -βίαια- το καλώδιο.
Υπάρχουν βέβαια άνθρωποι, πιο τυχεροί στα μάτια μου, που έχουν την υπομονή να κάνουν συχνότερα έλεγχο και συντήρηση. Έτσι, όταν το router τους κολλήσει, να έχουν την δυνατότητα να κάνουν ομαλή επανεκκίνηση πατώντας απλά το κουμπάκι.
Είναι κοινώς γνωστό ότι η μια λύση είναι καλύτερη από την άλλη, όμως όταν έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε αεροπορικό εισιτήριο και ακτοπλοϊκό, διαλέγεις το γρηγορότερο ακόμα κι αν το κόστος είναι διπλό.
Αν αντέχει η τσέπη σου το κόστος δεν το σκέφτεσαι.
Δεν έχεις μάθει να το σκέφτεσαι.
Με ψυχικά αποθέματα που γράφουν πάνω τους «αντέχω», υποχωρείς μονίμως και βαστάς βάρη που όλο μεγαλώνουν μέχρι να σε σκεπάσουν.
Και ιδού τα νέα:
->Δεν έχουμε γεννηθεί για να αντέχουμε.
->Δεν έχουμε γεννηθεί για να σώσουμε κανέναν πέραν του εαυτού μας.
->Όχι, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να βοηθήσουμε και δεν πειράζει αν σκεφτόμαστε τον εαυτό μας.
->Εάν δεν υπάρξει αυτοφροντίδα αργά ή γρήγορα ένα mental breakdown θα σε διαλύσει.
Υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι, ικανοί να σε αγαπήσουν και να σε βγάλουν από κάθε σκοτάδι που έχεις μπει.
Αξίζεις να βοηθηθείς και δεν πειράζει αν δεν μπορείς μόνος σου, δεν παίρνεις βραβείο στο τέλος.
Άσε μια ευγενική ψυχή να μπει στην ζωή σου και έπειτα, δώστης ότι πάρεις κι άλλο λίγο.
Εμπιστεύσου έναν ειδικό αν δεν νιώθεις καλά.
Ζήτα βοήθεια.
Η ευτυχία είναι κάτι πολύ υποκειμενικό, βρες την δική σου και μην προσπαθείς να προσεγγίσεις κανενός άλλου την εκδοχή.
Η δική μου για το 2019 έχει πρόσωπο και μαύρα μαλλιά, η δική σου μπορεί να κρύβεται πίσω από ένα ευχάριστο γεγονός, ενώ, κάποιου άλλου μπορεί να την ορίζει η υγεία του/ τα χρήματα του/ η οικογένεια του.
Δεν θα απολογηθούμε σε κανέναν για το τι μας κάνει ευτυχισμένους.
Έζησα ένα έτος που ξεκίνησε στραβά αλλά τελείωσε με ακρίβεια μοιρογνωμονίου.
Φτάνω λοιπόν εδώ, να δηλώσω με όση διαύγεια διαθέτω -για το τώρα μου- πως είμαστε ότι επιλέγουμε να γίνουμε και αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε, αρκεί για μια φορά, να ακούσουμε τον εαυτό μας και τις ανάγκες του.
Όπως λοιπόν κλείνει το έτος, κλείσε μαζί του όλες σου τις κακεντρέχειες, όλο σου το μίσος, ό,τι τοξικό έχεις μέσα σου κι όποιον σε ρίχνει.
Μάθε ότι αν έχεις ανάγκη κάτι πρέπει να το ζητήσεις και να το διεκδικήσεις.
Εμπιστεύσου, μετά άλλαξε γνώμη, κάνε ότι νιώθεις, απλά νιώσε ότι κάνεις.
Τελικά σου είμαι ευγνώμων 2019.
Καλή χρονιά παιδιά, να αγαπάτε και να ερωτεύεστε, είναι θεραπευτικό.