esm @anonimep - Tumblr Blog

yıl hangi ramaklardı hatırlamıyorum ama yavaş yavaş oldu olan. çektırmadan sızdı fark edemedim bile. bu sızın şey çok karalık, hem benliği ele geçiriyor hemde saklanıyor. içerde sürekli ateşleniyor. bu şey nefret. ben herkesten nefret ediyorum. gerçekten dayanamayacak hale geldiğimde bile ateşlenşyor. yaşama tıtkusuyla herşeye olan nefretim ateşleniyor. sakin yaşayamıyorum.

yeni hayatıma yani başladım. yarın görüşmek üzere

yeni hayatımın ilk günü, MERHABA!

hayatımın neresindeyim biliyorum.

hayat benim için ne zaman zorlaşıyor biliyor musun?

yalnız kaldığımda, ters bir şey söylendiğinde veya bensiz bir şey yapıldığında. yani yalnızlık, benim öğrenemediğim tek şey. benim için kendime ayırdığım bir zaman olmuyor. yer yüzünün dar, nefesimin daraldığı bir an oluyor. yalnız, ah yalnızlık biz niye aynı cümle de olamıyoruz.

bugün hiç kimseyle konuşmadığım bir gündü. nasılsın sorusuna canı gönülden cevap veremedim. boğazımda bütün cümlelerim. düğümlendi oraya, çıkmayacak galiba çünkü dinleyecek birisi veya istediğim o biri yok.

apayrı bir konudan bahsedeyim mi, bugün kendisini kalbimde apayrı bir yere koyduğum bir kişi kendini başka arkadaşımla karşılaştırdı. çok kötü hissettim. benim bugün onlara ihtiyacım vardı. bugün kalbim kırıldı.

.............................................................................................................................

aslında önemsemediğim şeyleri bir anda benim için çok önemli şeylere dönüşüyorlar. kendimi bırakıyorum. sanki olmayacın da olmayacağım. tamamen sosyal etki, ahhh kendim. mantıklı düşüneyi ne zaman yapabilirim tahminen. ama bunda burcumun kova olmasının da büyük etkisi var. by

hayat, hayatım, hayatlarımız...

iş, okul, bütün bu ekosistemin içerisinde yeni bir dünya doğuyor. ve biz bu dünyayı okulda öğrenmiyoruz, belki öğretmenlerimizde bilmiyor. bu ekosisteme adapte olabilmek, hazır bir şekilde girebilmek için iliyor olmak lazım. kesinlikle İngilizce bilmeliyiz, alanımızla ilgili bilgisayar programları bilmeliyiz, aynı zamanda çok okuyup çok görmeliyiz.

ahhhhh hayat, bu hayatı yaşadığım için mutluyum

bugün pervasızca ağladım, babama mektup yazarken. ve karşımda tanımadığım bir erkek vardı. bana merhametle bakarak ders mi çalışıyorsun filan diye sordu. çiftçiymiş, h ile başlayan bir ismi vardı ve lise mezunuymuş. bana diploma çok önemli dedi. belki de benden 2 veya 3 yaş büyüktür. ama amca diyesim gelmişti. çok seviyeli konuşuyordu. güzel yüzüme göz yaşlarının yakışmadığını söyledi. ahh düşününce trajikomikti. ama çok teşekkürler...

bindik bir alamete gidiyoruz kıyamete

hüzünlü şarkılar dinleyemiyorum,

üzülüyorum,

babamı çok özlüyorum...

yolum şaşar, ben başka insan olursam bunun tek sorumlusu annemdir...

Testim sabah 7.30 gibi pozitif olduğu mesajı geldi. uyuyordum kalktım ve öbür odaya geçirildim, geçtim. karantinanın birinci günü, zaten beş gün sürecek ama 24 saat, uzun benim için hele hava karardıktan sonra daha uzun.

.

F?CK!!!!!!

beni kim azarlayabilir, kim bana hesap sorabilir, kim bu sıfata sahip olabilir. Meğerse benim sorunlarım hala aynıymış, aynı noktada farklı şeyleri sorun etmeyi başlamışım. şimdi ne yapmalıyım yine aynı çözümleri mi aramalıyım. çözümleri buldum sorunlarla nasıl yüzleşeyim

lol

bazen başka bir dilde konuşsam, daha iyi anlaşılacağımı düşünüyorum...

NEDEN...

bütün duyguları aynı anda yaşıyorum sanki. hem seviyorum hem nefret ediyorum, hem kapatıyorum kendimi hem de o kadar açıyorum. kendimi çözemediğim zaman vazgeçiyorum. anıda yaşamıyorum, geçmişi de. hayatım nasıl ilerliyor bilmiyorum ama hala kalbim atıyor. attığını hissediyorum...

Artık demir almak günü gelmişse zamandan Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli, Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,

Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu! Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler; Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden, Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.

N.F. Kısakürek

bu günün gerçeği...

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

esm