WindoW

benim pencerem benim yaşadıklarım benim gördüklerim

[asslibariss-blog]

Şair ruhluluk ve romantizm

[asslibariss-blog]

Param yok internetim yok

Benim morali sıfır sıfır sıfır. Günümüz şartları dolayısıyla elbette para =mutluluk. Bunun aksini iddia edenle polemik yasamak istemiyorum. Bu koşulların ve hayatin şuanda getirdiği bir koşullanma. Para yoksa dışarı çıkmaya korkarsın. Dışarıda bir yere oturmak bile para. Hadi diyelim parka gittin banka oturdun. Hiç susamayacak misin canın belki çekirdek çitlemek isteyecek.eeeee ne oldu. Oydu buydu derken o bir iki liralar birleşip yine bi meblağa oluşturmuyor mu? Hayatin gerçekleri kabul etmek gerek bu düzen boyle. Parasız ve internetsiz hayat depresyonun dibi benden söylemesi. (Üst kat komsu neti kapatana kadar oyalanıyorum ben yoksa kurtulamam ben bu depresyondan)

[sokaktakiyazar]

Dünyanın geri kalanı uyurken uyanık kalmanın büyüleyici bir tarafı vardı. Sanki onların bilmediği bir şeyi biliyormuşum gibi.

Craig Silvey - Tanrının Unutulan Çocukları (via sokaktakiyazar)

Her gece boylesi

[asslibariss-blog]

Zorla güzellik olmayınca gecenin karanlığına sığındım

Kendi kendime kalıp, tonlarca sıkıldığım bugünlerde keşke daha fazla kendi kendime kalsam. Yahu arkadaş mutsuzum zaten daha da neden zorlaştırıyorsunuz herşeyi. Daha ne kadar sıkılabilir, bunalabilirim. Ben kendi havamda abur cuburlarımla filmlerimle yatağımda ne güzel inzivaya çekilmişim. Hooop bir telefon. Bizim kızlar. Dışarı çıkıyormuşuz. Zaten gecen ektim tekrar ekersem bu sefer tavırlarıyla uğraşması var. Alttan alttan geçenkinin lafını da sokuşturuyorlar zaten. Yok gelmiyorum ben film izliyorum demek mi nerdeee? Zaten günlerdir hayata küsmüşüm. duş muş aldığım yok, pis pasaklı nın teki oldum. kendimden geçtim o derece. Ee el mahkum görüşelim. Hadi hazırlanıp duşa gir bari. Kaş, bıyık zaten birbirine girmiş, hayatta uğraşamam. Yüzümde salak saçma kızarıklıklar olmuş, onla da uğraşamama kremi sur geç. neyse bi duşa gireyim bari o kadar da değil yani. Birazdan cebimde beş lira bile olmadan evden cikip, kızlarla buluşacağım. nereye gidip, ne yapacağımızı da bilmiyoruz. Bu genlerden gelen bir şey, doğaçlama seviyoruz biz . karar verme yetimiz gelişemedi çünkü iki x kromozomu buna imkan sağlamıyor. Heh özensiz bir jean, bi kot gömlek oh rahat. Hic boyle değilim markete gitmezdim eskiden boyle de napiyim, zorla çıkıyorum dışarı içimden gelmiyor hazırlanmak. Şuan saçımın az kurumasını bekliyorum. Birazdan evden çıkacağım hadi bakalım hayırlısı diyerek. belki yürüyerek gideceğimiz yerdir de bi su içer gelirim. Kredi kartında kuruş yok. bizimkilerden de istemeyemem çünkü malum işsizim laf yemek istemiyorum. bu arada kardeşimin almak istemediği üniversite kredisini al al diye zorla aldırdım o 400 tl ile ihtiyaçlarımı gidermeye çalışıyorum. o yüzden bizimkilerden hayatta isteyemem. Hala öğrenci hayati yaşıyorum. geçen hafta İstanbul'a gidip gelmek şuan bu durumlara düşmeme neden oldu da bunlar başka mevzu. Kızlar aradı benden bu kadar. Zorla güzellik olmuyor iste bu halde dışarı çıkmak da varmış. neyse ki karanlık hava da gece gizleyerek çirkinlikleri.

[asslibariss-blog]

Gelmeyeceğini bile bile bekledim

Gelmeyeceğini bile bile bekledim. Ama üst komsu kapattı seni bir kere Telefon sorun değil de film yarıda kaldı ona yanarım Yapacak bir şey yok bilgisayara arkamı döner yatarım.

[asslibariss-blog]

Ağız dolusu küfür

Simdi cici kız olunca küfür sevmeyeceğiz, tamam da bizimde bir sınırımız var yani. Hani açtırmayın bayramlık ağzımı noktası. kız, erkek dinlemez. Hak edene okkalı okkalı saydıracaksın arkadaş. Bildiğim, bilmediğim bütün küfürlerimi sevgili üst komşuma ithaf ediyorum. Çın çın çınlasın kulakların, yatağında dön dön de uyuyama emi. Bu nasıl derttir arkadaş. Çekmediğimiz kalmadı. Şu son dört, beş gündür bi saçma sapan davranışlar. Kendi akıllarına ,uç kuruşluk interneti daha ucuza kullanmak için babama ortak kullanmayı teklif etmişler. babam da evde ben yokum tabi o zamanlar alması zahmet olmasın diye kabul etmiş. Ben yokken nasıldı internet bilemiyorum tabi. Ben geldikten sonra sevgili üst komşumuz daha az fatura ödemek için en alt kattaki komşuyu da dahil etti. Boylece fatura üçe bölünüyor oldu. İnternet hızından bahsetmiyorum bile. güya bi ara hızlandırdık dedi ama ben bir şey farketmedim. Neyse iğrenç bir hızla saçma sapan bi interneti paylaşıyoruz üç komsu. Hatta evde bile wi-fi kullanmıyorum net paketinden yiyorum. Bir işe yaramayan netimiz var yani. Hatta diğer komşunun wi-fi sinin şifresini duymuştum da ondan bağlanıp kullanır olmuştum epey bi müddet. onlarda farketmiş olsalar gerek çünkü şifre değişti. Neyse asil konu bizim kullanılamayan internet. son bir kaç gündür saat onbir buçuk gibi wi-fi kapatılmaya başlandı. İnsani çileden çıkarırcasına. Çok saçma yerlerde giden internet, sabah onbir de anca geliyordu. Annemin gününde(kadınların toplanıp, kısır, pasta, börek tıkındığı, evden eve gezilip para toplanılan aktivite) öğrendiği kadar da bu sorunu söyle mantıklı bir açıklama getirmeye çalışmış. wi-fi açık olunca modem çalışıyor ve elektrik faturası çok geliyor. Ne mükemmel bir açıklama çok mantıklı gerçekten. senin evinde fişini çekmediğin televizyon o kadar yakıyor. Boyle keyfi davranışı da başkaları ile kullanırken nasıl yapabiliyorlar bilmiyorum. hic düşünme yok. Çocuğuna mi kızdı, ceza mi verecek? kapat wi-fi yi. Elektrik çok geliyor. kapat wi-fi yi. Simdi senin çok laf yapan ağzın var ya "abi ne olacak var bizde bizden kullanırsınız interneti, öderiz abi sorun mu" diye diye kasıla kasıla söylediğin kelimeler var ya; bi tarafına girsin. Madem boyle bir istek ve konuda anlaşıyorsun ona gore davranacaksın. bu senin keyfi internetin değil, bende bu bok gibi internete bu yüzden para vermiyorum. Simdi her gece kapattığın modem var ya, al bi yerine montele. hem belki de elektrik faturasına yansımadan da çalışır boylece.

[asslibariss-blog]

İçime kaçan ses

Sabah sabah uyanılan tatlı uykudan hastaneye gelmek super bir şey. Gece uyurken tabi ki bunun hayali- hatta ihtimali üzerine bile- uyumadim ama burdayım. Çok sevgili, sorumsuz ve bir şeyi bilmez, ince, zayıf kardeşim sağolsun ve tabi ki annem. Ah annem ah! Ne de güzel baktın bize ne de güzel yetiştirdin. Her şeyimiz ilk sen koşarak, hepsini sen hallederek ne de güzel bireyler yetiştirdin. Simdi sensiz bir şey yapmaya korkan aciz insanlarız. Bir iş mi var? Annem halletsin. Bir yere mi gidilecek? “Anne birlikte gidelim.” Yalniz bir şey yapamaz hatta soru sormaya çekinen insanlar olduk. Bir nevi armut piş ağzıma düş olduk bizde. Boyle mi olmalıydı. Hayır. Ama hep sen vardın. Beklemez yapardın. “Bir kere de sen hallet kızım” demezdin. Hic unutmam üniversite kayıt günüm babam cafede oturup beklerken sen yanımda o güneşin altında benimle bekledin. Hatta seni almadıklarında ben de gireyim diye direttin bile. Sonra yurt dertleri var. Koşturup durdun benim yerime bile. İste o yüzden tek başıma birsey yaparken çok korkarım, çok çekinirim. Hani yabancı dizilerde falan olur ya, küçücük kızlar bile ailesinden ayrılır, oradan oraya gider yasarlar. Onu üniversite de bile yapamadım ben. İnsanlar zorluklarla karşılaştıkça onların kendilerine kazandırdıklarıyla olgunlaşır. Duser,yara alır ama ayağa kalktığında daha güçlü olur. Ben her düştüğümde sen oradaydın ve ben artik düşmeye korkar hale geldim. çünkü onlarla baş edemeyecek birisiydim. Bunu benim yerime sen yapıyordun. Ne güzel değil mi 23 yaşındayım ve hala sana bağımlıyım. Kardeşim benden de beter. Sevgili ogluuuunnn. İste şuan o yüzden burdayım. Tek başına bir şey halledemeyeceğini düşündüğün oğlunla hastanede. 19 yaşındaki oğlun ve kizin hastanede nerde ne yapacağını şaşırmış, her şeyden bi haber, bekliyoruz öyle. Çünkü ilk defa senin bir işin çıktı ve oğlunun yaninda gelemedin bu asli görevi de ben üstlendim. Çok ulvi bir görev. Şuanda bile iki kere seni aradık. Şimdi ne yapacağız, simdi ne yapacağız diye. Oysa ki çalışanlara sorabilirdik ya da yanımızda oturan bir kadına bile. Ama biz korktuk, sormaktan çekindik ve seni aradık. Senin söylediklerine gore gidip konuştuk, senin söylediğin sözleri söyledik. Ne diyeceğimizi bile bilmiyorduk çünkü. İste o kadar bağımlı olduk sana. Bu sevmekle ilgili bağlılık değil elbette seviyoruz ama buradaki bağlılık sensiz bir şey yapamıyor olmamız, şaşırmamız, korkmamız ve çekinmemiz. Sen çocuklarına yardim ettim sandın, onlara kıyamadın ve hep yanındaydın. İyi bir şey yapıyorum sandın. Evet yanımızda olman iyiydi güzeldi fakat bu sorunları yaşayacağımızı hiç düşünmemiştin. Simdi bende bununla nasıl başa çıkacağımı bulmaya çalışıyorum. Birine bir şey sormanın zorluğunu aslında tam tersine doğal olabileceğini söylemeye çalışıyorum kendime. Hala birisine bir şey sorarken sesim içime kaçıyor tıkanıyorum.

[asslibariss-blog]

Ne yapsam acaba?

Geldi mi yine uykusuz amaçsız bir gece daha. Yapacak bir şey bulamıyorum. İzlemekten filmler tükendi (elbette kaliteli ve güzel olanları kast ediyorum ki bu sıralar yok desem yeri.) Dizi sezonu zaten değil. (burada diziden kastım yabancı dizi tabi ki . Uzun klişe Türk dizileri tekrar üzerine tekrar. Tek tük var bu söylediğim türde olmayan. (mesela leyla ile mecnun. Ah! bitmeseydi de izleseydim. Hala açar açar izlerim.) Neyse ne diyordum şuan onu izleyecek halim de yok kendimi veremem çünkü. Sınırsız internetim var ve salak saçma oyunlari oynamaktan, instagram , facebook sosyal aglarda da takılmaktan da gına geldi. İki dakikada bisi değişmez ki, ne olacak yani. Her şey aynı. Hayat yine ayni. Monoton, sıradan ve tek düze.

[asslibariss-blog]

İlk tanışma ilk buluşma

Bakmayın başlıkta yazana şuan burada yazdıklarım kimsenin umrunda bile değil. Benim yazma nedenim zaten sorunlarım ya da klasik söylemle CAN SIKINTISI. Bir şeyler yazmayalı uzun zaman oldu zaten bu konuda da hic bir zaman iyi değildim. Değişen bir şey yok yani. Burası benim pencerem olsun istiyorum. Kafamda donup duran milyonlarca sorunum, derdim, sıkıntılarım burada biriksin. Çünkü kafamda donup durdukça ve onları dile getiremedikçe beni daha da bunaltıyor. Yani tamamen kendim için yazıyorum. Zaten bencil olmuş bir toplumda bu kadar bencillik de benim hakkım olsun.