Kill Or Die @bezuczuciowa-dusza - Tumblr Blog

" No i co, zostałeś sam. Aa to chyba nie jest takie straszne, co? Troja nie spłonęła, piekło nie zamarzło, ale na wszelki wypadek możesz naostrzyć łyżwy bo wiesz.. w życiu nigdy nie wiadomo kiedy się znowu zrobi ślisko. No, ale masz całe łóżko dla siebie, bez szturchania, bez walki o kołdrę.. Jak już raz komuś serce pęknie, to więcej nie pęka, tylko trzeszczy. Także nie dramatyzuj. Samotność.. to nie wyrok. Samotność.. to wolność.. w kapciach. Także, wyciągnij z tego wnioski. A przede wszystkim, wyciągnij z tego tę swoją drzazgę. "

~ A.G.

mrwickk

Prawdziwy ból jest wtedy gdy, będziesz płakać, krzyczeć i błagać Boga, aby odebrał ci życie, które ci dał.

xxxmelancholiaa

Mówią,że miłość to coś co ciężko pojąć

Miło, było miło ale się skończyło

Ść, brzmi jak iść,

Miłość nie trudno zrozumieć,

Miłość jest w tedy kiedy pozwolisz odejść, być szczęśliwym twojej miłości żyjąc w nieszczęściu

mrwickk

Wszyscy wciąż mówili, że żyję dla innych — i to prawda, bo gdybym tego nie robił, nie przetrwałbym. Gdybym nie żył dla innych, przeklinaliby moje imię, żałując, że zostali. Gdyby powiedzieli mi, że muszę żyć dla siebie, to byłby mój ostatni dzień. Mówili, że muszę przestać brać pod uwagę uczucia innych — tych, którzy nigdy nie brali pod uwagę moich. Ale odpychają mnie, gdy mówię, że nie jest ze mną dobrze. Mówią mi, że po prostu muszę spróbować. Chcą, żebym żył, kiedy ja chcę umrzeć. Więc nadal budzę się każdego dnia, żyję życiem będącym kłamstwem, bo wszyscy są szczęśliwsi, kiedy ja jestem nieszczęśliwy. Nawet przez tę fasadę — zostając, gdy chcę odejść, trzymając się, gdy chcę puścić, starając się z całych sił, by patrzeć, jak to i tak nie wystarcza. Nazywają mnie samolubnym, bo nie jestem szczęśliwy, że wciąż żyję. A potem wypowiadają te słynne słowa: „po prostu zostań, dla mnie”, zaprzeczając wszystkiemu, co wcześniej mówili — „nie żyj dla innych”. Więc proszę, powiedz mi — jak to w końcu jest? Jedno czy drugie?

mrwickk

Boję się zakochać. Właściwie chcę się zakochać, ale przeraża mnie myśl, że nikt nigdy nie mógłby mnie naprawdę kochać. Widzisz, czuję, że jestem trudny do kochania i nie rozumiem, dlaczego ktokolwiek dobrowolnie zdecydowałby się mnie kochać.

mrwickk

„Będzie lepiej.”

Spójrz mi w oczy i powiedz, że nie wyglądam już na martwego.

mrwickk

To nie była miłość, ale wyglądała jak ona. Nosiła jej słowa, gesty, chwile, które przypominały dom. Pożyczała ciepło, troskę, czas — ale pod spodem była pusta. Cień tego, czym miłość powinna być. Obiecywała, lecz nie dotrzymywała. Zostawała na chwilę, ale nigdy na długo. Wyglądała jak miłość, smakowała jak miłość — ale nią nie była.

mrwickk

Wybrałbym znane piekło zamiast nieznanego nieba. Dlatego wybieram ciebie, dlatego wciąż do ciebie wracam. Lubię tę przewidywalność twoich działań.

Przynajmniej wiem, że znowu mnie skrzywdzisz, zamiast mieć nadzieję na najlepsze i otrzymać najgorsze. Lubię to, że za każdym razem, gdy podejmuję tę historię na nowo, zakończenie nigdy się nie zmienia. Wybrałbym to znane piekło, jakim jesteś, każdego dnia, zamiast stawić czoła nieznanemu, które mogłoby mnie tak samo zabić.

mrwickk

Byłaś moją pierwszą miłością i moim pierwszym bólem. Są rzeczy, których nigdy nie potrafiłem powiedzieć, a które wciąż palą w ciszy. Byłaś dla mnie początkiem wszystkiego. Przed Tobą myślałem, że wiem, co to znaczy kochać, ale w rzeczywistości nie wiedziałem nic. Nauczyłaś mnie drżeć, uśmiechać się bez powodu, czekać na wiadomość, jakby od niej zależało moje życie. Wciąż mam w pamięci każdy szczegół. Twój uśmiech, który rozwiewał moje wątpliwości, Twój wzrok, który sprawiał, że czułem się wreszcie wystarczający, Twój śmiech, który brzmiał jak obietnica wieczności. Z Tobą odkryłem, co znaczy oddać całe serce – bez strachu, bez barier. Wierzyłem, że nic nie zdoła zniszczyć tego, czym byliśmy. Byłaś moim schronieniem, moją pewnością, moim „na zawsze”. A jednak czas wyrwał nas sobie nawzajem. Dziś pozostały tylko wspomnienia – słodkie i okrutne zarazem. Wiesz, próbowałem o Tobie zapomnieć, ale przy każdym napotkanym uśmiechu to Twoja twarz powraca. W każdej ciszy to Twoja nieobecność krzyczy. Bo Ty nie byłaś tylko historią – byłaś moim punktem wyjścia i raną, która nigdy mnie nie opuści. Mówią, że pierwszej miłości się nie zapomina – to prawda. Staje się cieniem, który towarzyszy każdym krokom, słodko - gorzkim bólem, który ściska gardło, gdy myśli się o nim zbyt mocno. A ja przyznaję, że czasem oddałbym wszystko, by cofnąć się w czasie, by przeżyć z Tobą jeszcze jeden dzień. Mówią też, że czas leczy wszystko, ale czas nie uleczył mnie z Ciebie. Wręcz przeciwnie – utrwalił Cię w mojej pamięci. Straciłem nie tylko swoją pierwszą miłość – straciłem część siebie, tę, która była Tobą. Nie wrócisz, wiem. Ale zachowam w sobie to, czym byliśmy, nawet jeśli to boli, nawet jeśli czasem wyciska ze mnie łzy. Zawsze pozostaniesz tym rozdziałem, który czytam w ciszy, tym imieniem, którego nie potrafię wymówić bez drżenia głosu. Jesteś i pozostaniesz jedyną, która w taki sposób naznaczyła moje serce – na zawsze. Jesteś moim najpiękniejszym bólem, moim najcenniejszym i najokrutniejszym wspomnieniem. Tak, nie będziesz już nigdy u mojego boku, ale wiedz, że na zawsze pozostaniesz moją pierwszą miłością, tą, której się nie zapomina, tą, która naznacza życie. Kochałem Cię i myślę, że część mnie będzie Cię kochać zawsze.

paraliz-senny

𝑁𝑖𝑒 𝑝𝑎𝑚𝑖ę𝑡𝑎𝑚, 𝑠𝑒𝑟𝑖𝑜, 𝑘𝑖𝑒𝑑𝑦 𝑑𝑜𝑏𝑟𝑧𝑒 𝑠𝑖ę 𝑤𝑦𝑠𝑝𝑎ł𝑒𝑚

—𝗞𝘂𝗸𝗼𝗻

imperfect10n

Mam nadzieję, że nikt nigdy nie będzie miał możliwości zobaczenia mnie przez pryzmat moich oczu, bo chyba nie zniósłby ilości nienawiści jaką w sobie do siebie noszę

mrwickk

Każdy chce być słońcem, aby rozjaśnić czyjeś życie. Ale dlaczego nie księżycem, by świecić w czyjeś najciemniejsze godziny?

mrwickk

Drogi ja, przepraszam.Przepraszam, że tak desperacko próbowałeś naprawiać innych, podczas gdy jedyne, czego chciałeś, to uratować siebie.Przepraszam, że nigdy nie dałem ci wystarczająco dużo czasu na uzdrowienie, że pozwoliłem ci zasklepiać rany innych, podczas gdy twoje własne wciąż krwawiły.Przepraszam, że były chwile, gdy chciałeś tylko płakać, ale zmuszałeś się do uśmiechu.Przepraszam, że pozwoliłem ci tak bardzo walczyć o utrzymanie ludzi w swoim życiu, podczas gdy oni nigdy nie zrobiliby tego samego dla ciebie.Przepraszam, że musiałeś walczyć z czyimiś demonami, podczas gdy twoje tańczyły wokół ciebie.Przepraszam, że nie pozwoliłem sobie na szczęście i nadzieję, kiedy najbardziej tego potrzebowałeś.I tak bardzo przepraszam, że nie kochałem cię tak, jak zasługiwałeś, by być kochanym.