Cunda

Origami Around

#extradirty

pixel skylines
Monterey Bay Aquarium

JVL
h
No title available

Love Begins
Xuebing Du
occasionally subtle

gracie abrams
Cosmic Funnies
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
noise dept.

blake kathryn
Mike Driver

Kiana Khansmith
𓃗

★
will byers stan first human second

seen from Canada

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Belgium

seen from Germany

seen from United States
seen from Egypt
seen from United States
seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Canada
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom
@buradanapiyonuz
Cunda
Sosyal medyaya bakmaktan orda konforlu hissettirecek bir şeyler görmeyi ummaktan midem bulanıyor çünkü sanki bir arabayla saatte yüz yetmiş km giderken eski bir tanıdık orda mı ve bana el sallıyor mu görmeye çalışıyorumdur seçmek mümkün olmuyordur. Yollar uzayıp kısalıyor ve araba iyice hızlanıyordur. Bir nefes alıp derin bir uykuya dalmak var, anlam aramamak ve uzaklaşmama paniklemeden izin vermek...
Hangi kelimeler?
Alo Anne Aile Ayşegül Ayna
Elime kağıt kalem alıp hatırlamak istediğim bir gece geçmişi hatırladığım kadarıyla gözümle görmek istediğim bir gece
Osa dün uyuyamamıştım takıntılı düşüncelerden. öncesinde bir yelkenli çizmiştim biraz da cin soda içmiştim. Bu gece kaynağını bulmak istiyorum nerede başladı bu duraksamalarım, bu kalp kırıklarım, bu stres, bu? Nerede? Çünkü ben idare ediyordum gerçi uzun süredir de idare ediyorum. Kimi suçlayacağız ah evet bu gece bir film izledim “piece of a woman” sanırım onun kaybı, mahkemesi, zorlanması, süreci. Kaç yıl öncesi ve ne kadarını hatırlarım belki bir harita. 2012 istanbula geldim işe başladım kendi evime taşındım desteğini bolca sağlayan bir partner evimi buldu eşyalarım ailem ne olmuştu bir sürü bölük pörçük anı. İdare ediyordum düşsem bile bir başıma kalkıyordum. Hala öyle ama yaralar, duraksamalar, ya kabuslar ya uykusuzluk... nerede başladı? 2015? İlçe değiştirdim yeni iş yeri, yeni insanlar, yeni partner, yeni arkadaşlar, yeni bir ev, kardeşim yanımda.. fena da başlamadı bi kaç aya yeni iş yeri yeni insanlar berbat yabancılar berbat ilişki babamın deyimiyle uçurumun ucu, gözyaşı, öfke, terapiye gitmeler.. 2016 ayrılık, yeni yakın arkadaşlar, yeni sevgili, ayrılık, bağımlılık, arkadaşlar sonra yeni iş yeri, aynı ev, astım, iki pencereli oda, denemeler, yalnızlık, yalnızlık.. bilmiyorum aklı selim düşünüp hatırlamaya çalışmak bazı detayları bu kalp atışlarımı bu korkularımı belki geçirmez ama belki geçirir.. bana umuyorum iyi uykular
30
hepimizden geçti mi diye düşünüyorum. Aşka düşmek, deli gibi tutulmak ve belki şiirler okumak sevdiğine. Geçmeyen yok mudur? Geçmesi mi gerekmektedir? Sayıyla mı yaşanır sevdalar hani şu yoğun şekilde kafayı yedirten sevdalar. 2012de geçti ne şiirler, ne acılar, bana söylenen ve umursamadığım sevdalar. Kıymet bilsem olmazdı çünkü açılmazdı yaralar.
Özleyene klavuz
Beni çok kazıdılar abi
“...belli olmuyor ama benim bir tek kulağımın arkası kaldı. artık acı çekmekten ve acı çektirmekten zevk almamayı öğrendim. sevgililer bizim olanlar ya da olmayanlar, hepsi iz bırakır. bu izler şimdi seninki gibi çok derinini çiziyor. hepsi kalır! ama inan yeni izler de olacak. yaşlıları düşün sanki her şeyi bilirlermiş gibidirler. ama öyle değil. ne kadar acı çekersen çek şunu hiç unutma; çizilecek bir yer hep vardır ve çizecek bir yer... ressam olur insanlar başkalarının kalbini kazıya kazıya, ya da resim olurlar senin gibi; kazına kazına...”
“Zihin devamlı olarak bizi kendimizle ve diğerleriyle yargılar, karşılaştırır, eleştirir. Bu yüzden bir şeylerin nasıl olduğu, nasıl olması gerektiği ve nasıl olmasını istediğimiz arasında kalmanın gerginliğini yaşarız.”
Yazacak kişisel acı kalmadı şimdilik. Üzüleceğim bir an hatırlamaya çalışıyorum. Çok var ama anılara üzülmeyi bıraktım. Uyandığımda ağladım biraz. sabah ağlamaları, gündüz birası, çok hareket, vücut ağrıları ve çöp gibi yığılmış bir geçmiş hepsi bu. Acı yoksa mizah da yok. Stratejik düşünemiyor berabere kalmaya el sıkışıyorum bir süredir. bu da bir gelişme ve loser olmaktan iyi ama bir gün kazanacağım illa. Kazanacağımı biliyorum. içkiler, diziler ve o günler sensiz. Seni özleyeceğim.
Hiçbir şey ve hiçkimse
Hep aklımda bir yere gitmiyor. Biraz zamanla geçer aslında. Geçmesi üzücü ve geçerken üzücü. Nereden baksan tutarsızlık nereden baksan ahmakçaağ. Arkadaş hem acı çekip hem eğlenen biri olmak ne kadar zor ya. Oscar goes to me gerçekten.
Giderek üzdün bizi zaman.
Sonuna geldik.
Bir bitiş, bir kapanış, bir veda, can sıkıcı üzgünlükler geçer mi bilmem ama geçer. Sadece yorgunluk, sadece durgun bir birikinti zaman geçer mi bilmem ama geçer.
Vedaları hiç sevmem diye şarkı vardı sanki