jak nie przytyje to nie zrobia mi operacji bo bedzie za duze ryzyko, to byl moj jedyny cel w zyciu i teraz tak po prostu chcecie mi go odebrac? znowu mam ochote sie odstrzelic
mam troche ponad rok zeby przytyc 10kg i utrzymac ta wage 🤡
no to gg, rodzice zabieraja mnie jutro do lekarza, a tam to juz prosta droga na oddzial.
wlasnie skonczylam sluchac godzinnego monologu mojego ojca o tym jak bardzo jestem okropna i ciezarem dla wszystkich. nie przejmujcie sie juz tak, trzeba bylo pytac wczesniej, bo co z tego ze teraz wszystko widzicie jak nie mozecie mi juz pomoc.
wiec postanowione, dajcie mi jeden dzien. 24h i ogarne wszystko. znikne skoro tak bardzo chcecie sie mnie pozbyc
mam nadzieje ze znajdziecie pozniej tego bloga i zobaczycie czego nie powiedzialam glosno 😘
nie postuje juz regularnie, ale nie mam na to zwyczajnie sily.
A teraz mala spowiedz
w tym poscie chcialabym spisac wszystko co sie dzieje, bo mam straszne dziury w pamieci.
Jestem na forced reco od jakiegos czasu i az glupio mi sie tutaj publicznie do tego przyznac. Poszlam na to tylko, dlatego ze w innym wypadku przetaczaliby mi krew i zamkneli by na oddziale. Nastepne badania bede miala w styczniu i mam nadzieje, ze na nich sie skonczy ciaganie mnie po lekarzach. Dostalam leki, bo gnilam od srodka i moj organizm juz nie dawal sobie rady (chyba nawet jedne zwiekszaly mi apetyt, bo ostatnio sama je odstawilam i czuje duza roznice).
Bardzo sie balam, ze tym razem zawina mnie na zamkniety, ale nikt sie na tyle nie zainteresowal, zeby polaczyc objawy fizyczne z moim stanem psychicznym. Na szczescie, bo chyba nie dali by mi spokoju. Co prawda matka grozila mi, ze mnie odda do psycha, ale tylko na grozbach sie skonczylo.
Teraz juz coraz mniej mnie pilnuja. Nie patrza az tak na rece kiedy jem. Pewnie z latwoscia udaloby mi sie znowu ich oszukiwac jak wczesniej, ale nie widze w tym wiekszego sensu, jesli za chwile znowu mam miec badania, na ktorych wszystko wyjdzie. Ufaja mi. Taka mam nadzieje. Musialam sie niezle poswiecic dla tego wszystkiego, bo przytylam do bmi 17,5
Jeszcze tylko chwila. Z wynikami jest troche lepiej niz ostatnio, bo juz nie mam zagrozenia zycia. Wszystkich to uspokaja, bo we wrzesniu prawie sie przekrecilam. Bylam na wszystkich tak wsciekla, ze nie dali mi spelnic swojego planu, do ktorego tak skrupulatnie dazylam przez tyle czasu. Obudzili sie w najgorszym momencie.
Szczerze myslalam czy by tego wszystkiego po prostu nie skonczyc. Chce tylko uspic ich czujnosc, zeby dali spokoj, wiec jesli nastepne badania wyjda dobrze to wracam na calego.
dzisiaj powtarzaja mi badania, czekam grzecznie w kolejkach obok moherowych beretow. szczerze licze na to, ze wyjda lepiej niz ostatnio i dadza mi w koncu spokoj. trzymajcie kciuki
wypuscili mnie ze szpitala, ale wcale nie jest lepiej. jedyne co im sie udalo to troche mnie utuczyc. moj organizm i tak juz nie wyrabia. jak nie przekrece sie, bo przestanie mi wszystko dzialac - to chyba sama sobie pomoge. jeszcze dodatkowo kazdy mi patrzy w talerz i dostalam leki niewiadomego pochodzenia
ale sie nie poddaje, bo nie wszystko stracone. badania wyszly mi strasznie zle, wszystkiego mam niedobory. mam tylko nadzieje ze nie uda sie im wszystkim mnie utyc. nie dam sie podlaczyc pod rurki. NIE DAM SIE! znajomi tez widza, wiec bedzie ciezej, ale nie dam sie. bede powoli isc dalej, powoli do celu. nie poddam sie poki nie osiagnie ugw (a do tego czasu pewnie wykituje)
