Doubting myself once again. :(
Stranger Things
Game of Thrones Daily

No title available

祝日 / Permanent Vacation
hello vonnie
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
h

Love Begins
occasionally subtle

Discoholic 🪩
$LAYYYTER

❣ Chile in a Photography ❣
Keni
Cosimo Galluzzi
Claire Keane
No title available
Sweet Seals For You, Always
tumblr dot com
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
we're not kids anymore.

seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States

seen from France
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Lebanon
seen from United States
seen from Singapore
seen from United Kingdom

seen from T1

seen from United States

seen from United States

seen from South Africa

seen from Canada

seen from Türkiye

seen from United Kingdom
seen from United States
@danpaz
Doubting myself once again. :(
MIBF budol finds - Pilot Juice Pens
(Been using black Juice up ballpen late last year)
Finished the Paralegal Training Program! Yay!
LAE preps for the last quarter of the year. :)
Cattorney at UP College of Law, Malcolm Hall
Croffle
100 Reasons why No.1
Marami akong gustong gawin. Hindi ko lang magawa. Bakit?
Kasi pagod na 'ko.
Kasi hindi ko alam kung saan magsisimula.
Kasi natatakot akong magkamali.
Kasi masyado akong nag-iisip.
Kasi masyado akong nahihiya.
Kasi wala akong tools.
Kasi wala akong oras.
Kasi may trabaho akong ayokong gawin, pero kailangan.
Kasi hindi ako naniniwala sa sarili ko.
Kasi feeling ko, huli na ang lahat.
Kasi ang dami kong gustong gawin, di ko alam alin uunahin.
Kasi nagkulang ako sa tulog.
Kasi ang gulo ng paligid ko.
Kasi ang gulo ng isipan ko.
Kasi walang nagpu-push.
Kasi may kaba.
Kasi baka walang pumansin.
Kasi baka may pumansin.
Kasi mahirap magsimula.
Kasi mas madali matulog.
Kasi gusto ko, pero hindi ko talaga gusto.
Kasi wala pa sa timing.
Kasi hindi pa ako handa.
Kasi mas masarap kumain.
Kasi ang sarap ng scrolling.
Kasi masarap mangarap habang nakahiga.
Kasi ang daming distractions.
Kasi hindi ko pa naayos ang desktop ko.
Kasi kailangan ko muna ng kape.
Kasi baka hindi rin ako maintindihan.
Kasi may pamilya akong kailangan unahin.
Kasi may trauma akong tinatawanan lang.
Kasi nagtanong ako, pero wala namang sumagot.
Kasi sanay na akong walang natatapos.
Kasi sanay na akong ako lang.
Kasi ang sakit pa rin nung dati.
Kasi hindi ko ma-imagine ang success ko.
Kasi tinamad lang talaga ako.
Kasi ang daming dapat unahin.
Kasi ang daming hindi ko maintindihan.
Kasi ang bigat ng simula.
Kasi ang lungkot kahit may dahilan na ako para sumaya.
Kasi baka mawala ulit.
Kasi baka di tumagal.
Kasi baka hindi ako piliin.
Kasi baka ako lang ang naniniwala rito.
Kasi baka kinopya ko lang at hindi totoo sa akin.
Kasi baka hindi ako magaling.
Kasi baka 'di ko kayang panindigan.
Kasi natutulog pa 'yung motivation ko.
Kasi gusto ko ng resulta agad.
Kasi ayokong marinig ang sarili ko.
Kasi kulang ang pera.
Kasi kulang ang tiwala.
Kasi kulang ako.
Kasi masyado ang buo ang isip.
Kasi iniintay kong may mangyari.
Kasi iniintay ko ‘yung tamang panahon.
Kasi iniintay ko munang mawala 'tong lungkot.
Kasi iniintay kong may magsabi ng “tara.”
Kasi wala namang pumupuna.
Kasi napagod akong ipaglaban ‘to.
Kasi hindi ko kayang ipaliwanag kung bakit gusto ko ‘to.
Kasi baka pag nagtagumpay ako, wala rin palang nagbago.
Kasi baka hindi ‘to ‘yung para sa akin.
Kasi baka makasakit ako.
Kasi baka sarili ko ang masaktan ko.
Kasi wala akong lakas ngayon.
Kasi gusto ko muna ng tahimik.
Kasi gusto ko lang muna umiyak.
Kasi ang dami kong unfinished projects.
Kasi wala akong creative energy.
Kasi ang tagal ng loading ko.
Kasi minsan, ayoko lang.
Kasi gusto kong may kasama.
Kasi ayoko ng feedback.
Kasi sanay akong sinisisi sarili ko.
Kasi iniisip ko pa rin ‘yung nakaraan.
Kasi ang dami kong sinayang na oras.
Kasi baka wala na akong oras.
Kasi nahihirapan akong maniwala.
Kasi ang bilis mapagod ng puso ko.
Kasi baka hindi na ko mahal ng pangarap ko.
Kasi baka hindi ko na siya kayang mahalin pabalik.
Kasi nakakatakot maging masaya.
Kasi baka mawala ‘to pag nakuha ko.
Kasi baka hindi ko kayang panghawakan.
Kasi baka hindi ito para sa tulad ko.
Kasi baka hindi ako pinili ng buhay.
Kasi baka ako na lang ang di pa sumusuko.
Kasi baka kailangan ko munang huminga.
Kasi baka wala talagang sagot.
Kasi baka... hindi lang ngayon.
Kasi hindi lahat ng gusto, kailangang gawin agad.
Kasi hindi lahat ng bagay, kaya ng sabay-sabay.
Kasi hindi ako robot.
Kasi hindi ako inspirasyon.
Kasi hindi ko rin alam kung bakit.
Kasi... tao lang ako.
Kasi gusto ko pa ring subukan. Bukas. O sa makalawa. Basta hindi pa ngayon.
Story Time 🖤
May pamangkin akong 7 years old.
Mahal na mahal ko siya.
Tuwing nagkikita kami, niyayakap at hinahalikan niya ako. Sobrang lambing, sobrang close.
Pero may isang pangyayari na hanggang ngayon, dala ko pa rin ang bigat.
Sinabihan siya ng isang tao — si Heidi. **“’Wag kang palaging sumama kay Tito mo… baka mahawa ka.”**
Oo, ganyan ang sinabi niya. Sinabi niya ito **sa harap ng kuya ko, at ng asawa niya.** Walang nag-sita. Walang nagsalita. Walang tumayo para itama ang mali.
Mahawa?
Sa pagkatao ko ba? Sa pagiging totoo ko?
Anong klaseng paniniwala ang ganyan?
Mas masakit kasi hindi lang ito simpleng opinyon — ito ay paninira.
At mas masakit pa, walang nag-salita. Walang nagtanggol.
Tahimik ang mga taong inaasahan kong kakampi ko.
Pero ngayon, gusto kong malinaw na sabihin:
Hindi ako ang problema.
Ang problema ay yung pag-iisip na ang pagiging “iba” ay isang bagay na dapat iwasan,
na parang kasalanan, o' masamang impluwensya.
Ang pagmamahal ko sa pamangkin ko ay wagas, at hindi iyon dapat kwestyunin.
Hindi ko ikinakahiya kung sino ako.
Pero sana, matuto tayong huwag ikahiya ang mga taong wala namang ginagawang masama —
kundi ang magmahal lang ng totoo.
I am choosing peace.
I did not plan anything for Pride unlike the recent years. I joined Pride run, went through the parade, hugged people and watched pride performers.
But now, I am going to rot in bed.
Next year, I hope I’ll spring back to fight for lgbt rights. But now, I want peace.
Meow
Once you’ve had a taste of what the best version of yourself can be and look like, you stop seeking inspiration in others and start summoning the potential within yourself. You remove others from the pedestal you should’ve been standing on all along.
the ability to see more beauty in the world is a skill. the more beauty you see, the more comes to you, the more you create yourself. so much of the disempowerment people feel is because they are trained to see the ugly and negative in everything. you have to unpick your mind from the lure of negativity and train yourself to find beauty. if you want a beautiful life, it starts with learning to find the beauty everywhere.
Kind reminder that a degree will not get up one day and leave you, cheat on you, cut your funds, disrespect you or assault you. A degree will be worth a thousand sleepless nights and rivers of tears, because in the end it does matter more than anything else. A degree will make you an independent and undefeated woman, so stop belittling the importance of education nowadays. Every woman who studies is a woman who is ensuring a greater future for all women.
Posting lang to boost my ego. Dapat in 4 years Atty na ako.
For someone with a lot of love to give, why can’t anyone reciprocate it? Is it too much it could drown you out or perhaps, you just don’t care?
Di ko pa maprocess but I am sure is hurting. Babochoreom