Diana Bridget Cairstine

Mała, szara istota, zbyt wrażliwa na ten świat, urodzona w złym czasie. Amatorka poezji i poetyki.

[dbcairstine]

Ostatni monolog

Co się stanie jeśli zamknę oczy?

Taniec blasków i cieni...

Czy porwie mnie anielski orszak czy utopi mrok?

Ostatnie bicie serca...

Czy będę wtedy szczęśliwa?

Ciało miota się w konwulsjach...

A może oderwę się od ciała i zobacze samą siebie?

Ostatnie tchnienie w płucach...

Czy to będzie... Bolało?

Krew zastyga...

Czy nadal będę istnieć?

Mięśnie twardnieją...

Czy to... Koniec...?

Zastyga dusza.

- D. B. Cairstine

[dbcairstine]

/pół/

Myśli splątane

Oczy tonące

Skóra, która krzyczy

Dusza rozdarta

 .

W pół

 .

Brodząc w bagnie życia

Dławiąc się słowami

Ranię serce prawdą

Która w zaciśniętej pięści

Tkwi bez drgania niepokoju

Zagina mnie bez litości

 .

W pół

- D. B. Cairstine

[dbcairstine]

Pomocniczka śmierci

Wypatrzyłam cię wysoko sponad chmur.

Zobaczyłam cię lecz ty mnie nie widziałeś.

Zatrzepotałam skrzydłami delikatnie muskając twą twarz lecz tego nie usłyszałeś i nie poczułeś.

Biedny jesteś.

Czyżby to ty sam...?

Moi pobratyńcy doznali ci już ran.

Za późno...

Stojąc na twej piersi czuję lodowaty chłód.

Patrząc w oczy, których nie masz, widzę głęboką pustkę.

Wypływa z niej rzeka skażonego płynu życia.

Dokonało się.

Pieczęć przybita.

Kąsam porywczo twe bezbronne lica.

- D. B. Cairstine

[dbcairstine]

Kiedy patrzę w lustro na swoje odbicie

Widzę tylko martwe ciało 

Z bytem chcącym się uwolnić od klątwy materialności i wad

[vulpesfeminina-blog]

a kiedy mi dane będzie spojrzeć w lustro

zobaczę błąd, bowiem odbicie moje, jakby zagubione

spojrzenie szukające rozwiązania na skorygowanie wad

czy zostanę obarczona fatum, gdy pęknie?

[dbcairstine]

Kiedy patrzę w lustro na swoje odbicie

Widzę tylko martwe ciało 

Z bytem chcącym się uwolnić od klątwy materialności i wad

- D. B. Cairstine

[dbcairstine]

Cisza

Cicho już, cicho!

Jeden litr, dwa

Strumieni gromady

Muskają me skórę 

Słonymi kroplami 

Rozpływając jawę

Trzy litry, cztery

Zgasłe, czarne gwiazdy

Ukrywają duszę

Nikt jej nie dotknie

Nikt się nie odważy

Pięć litrów, sześć

Już nie ma co zjeść

Wygłodniałe sępy i wilki

Pożarły wszystko, co pokrzepiało me ciało

Siedem litrów, osiem

Beztroski śmiech

Przerwany surowym rozkazem

Amora strzała zatrzymana w połowie

Owca z kłami, które nie chcą kąsać

Dziewięć litrów, dziesięć

Rodzicielka lodem serca mego dotyka

Chce poczuć ciepło

Szukając dłoni, która gładziła me włosy

Wyrywające się uczucie z piersi stara się przemówić do głuchego rozumu

Cicho już, cicho!

Nikt się nie dowie

Ile płynnych uczuć

Serce me wyłkało

- D. B. Cairstine

[dbcairstine]

I tak pięknie sobie opowiadali o niezwykłej miłości… Codziennie wygłaszając przed sobą jej autentyczność, Przyrzekając na swoje serca i życia, że nie opuszczą się już nigdy, A żadna moc nie ma prawa i siły by rozdzielić splątane ich losy

- D. B. Cairstine

[dbcairstine]

Chcę zasnąć

A boję się, że lęki nie pozwolą

Chcę spać

A boję się, że znowu dopadną mnie koszmary

Chcę odpocząć

A nie potrafię

Chcę spokojnie żyć

A póki co, nie mogę...

- D. B. Cairstine

[dbcairstine]

To straszne Kiedy rozłamuje się W pół Goniona przez ideały Dobra i piękna Kruchości i śmierci

D. B. Cairstine

[dbcairstine]

- Co to? - Kwiaty. - Czerwone róże... Od kogo? - Kupiłam sobie. - Oh... Czemu? - Na promocji były. - ... Czemu kupujesz sobie martwe kwiaty? - Ah nie przesadzaj, przecież wiesz, że lubię kwiaty. - Jakbyś lubiła to nie kupowałabyś ich martwych.

Promocja  D. B. Cairstine