#liryka

[exerim-pl]

Miłość – jedno z najsilniejszych uczuć międzyludzkich – od wieków inspiruje poetów zarówno w wymiarze osobistym, jak i społecznym. W aspekcie osobistym autor najczęściej staje się podmiotem lirycznym, opisującym swoje własne przeżycia i uczucia; z kolei w wymiarze społecznym najczęściej wciela się w rolę narratora, opisującego historię miłości innych ludzi. Wiersze o miłości

[aurelis-wife]

Nie mam pojęcia czyje to. Źródło: Pinterest

[yellowmanula]

———• ✧ •———

Długie tygodnie

upływały mi

na ściganiu grzywaczy

toczył się żywot

przypadku,

gubiący oko w fetyszu,

Raniący dno,

drenujący ślady,

regularnie pogłębiajace się koleiny,

W wyprawie ku brzegom Kolchidy

wyrzuciłam za burtę bagaże

Cień dotknął mnie skrzydłem,

zaraził chorobą,

Dotarłam jednak,

(dosyć blada)

podnosząc oczy na wzgórza,

schodził się właśnie

tłum ofiarny

z przytroczonym do wozu baranem,

uklękłam przy stopach kapłanów,

za życie zwierzęcia

ofiarując czarne

przypływy

gwiazdy zarannej

[czeslaw-keller]

Fiku miku (№55)

Ciężko wiersz się czyta, który ktoś napisać miał z przymusu. Który   ciągnie     się       potwornie;         w którym           brak             jest               animuszu. Gdzie czytając wers za wersem, wciąż się człowiek zastanawia czy ten gamoń wie, co pisze, czy losowe słowa wstawia? Wtedy – warto się zapytać: co poeta ma na myśli? Ja tam nie wiem, lecz czytelnik  – ten na pewno coś wymyśli.

[exerim]

Władysław Orkan

Władysław Orkan – polski pisarz okresu Młodej Polski; urodzony 27 listopada 1875 w Porębie Wielkiej, zmarły 14 maja 1930 w Krakowie; oficer

[zaburzonyswiat]

[relewantna84]

Chów klatkowy - mój wytwór grafomański:

https://relewantna84.blogspot.com/2023/05/chow-klatkowy.html

[chokeisokay]

" Monstrare "

To raczej nie będzie wiersz, ni opowiadanie,

Choć przeplatane, postaram się z głębi serca by było rymowane.

W skrócie - dobrze czytane. Do konsensusu!

Nie tęsknię już za Tobą, nie pragnę fizyczności,

Co dać Ci szczerze chciałam, roztrzaskałaś dług wdzięczności.

Nie oczekuje nic, wyszłaś z tej bitwy cało.

Jak oczekiwać od kogoś miłości, gdy nie jest takie samo?

Moje serce za Tobą miesiącami kołatało, wręcz żyć nie dawało.

Najpierw ból i tęsknota - litry łez wylanych w żalu.

To co robiłaś z kimś innym, tydzień po "naszym?" rozstaniu?

Znalazłam Twoje listy, pisane do mnie wydaje się w afekcie..

Bardzo one pomogły, zrozumieć że żyłam w błędzie..

Człowiek gdy kocha szczerze, jest w jakimś innym świecie.

I to, że czułam miłość, to nie było zaklęcie.

Nastepnie gniew i nienawiść, złe duchy harcowały,

Lecz szybko okiełznane, nic nie zwojowały.

Zrobiłaś co zrobiłaś, oszczerstwa mnie bolały.

Lecz prawda wyjdzie na jaw, tego się trzymamy.

Teraz gdy o tym myślę, niczego nie żałuję.

Nieodwzajemniona miłość, tak jest, żeby nie bylo!

Starannie milimetr po milimetrze, wbijałaś zatrute ciernie,

Kolorowałaś słowem, bym czuła się bajecznie.

O ironio, lecz nad wszystkim czuwał Anioł.

Bacznie się przypatrywał, notując rozlokowane w sercu obce ciało.

Na końcu akceptacja, już połączyłam fakty.

I szczerze życzę szczęścia, miłości dylematy.

Powiedzmy sobie szczerze, nikt nie jest idealny..

Dziś czuje za to wdzięczność, bo byłaś TYLKO lekcją.

Jakich ludzi omijać, bo w życiu bywa ciężko.

Joaśka no.4 | 2O.O4.2O23r. | 10 days.

C.D.n