Martıları seyrederken yine seni düşündüm.
Ne çok hayaller kurmuşum
Şimdi Toz olmuş hayallerimin pembesiyim
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Doug Jones
YOU ARE THE REASON
Fai_Ryy
Color Me Curious
No title available
No title available

@theartofmadeline

Discoholic 🪩
Monterey Bay Aquarium
KIROKAZE

bliss lane
No title available

#extradirty
todays bird

if i look back, i am lost

Product Placement
hello vonnie
Misplaced Lens Cap
No title available

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United States
seen from Portugal
seen from Germany

seen from Türkiye

seen from Finland
seen from United States
seen from Kuwait

seen from Malaysia
seen from India
seen from United States
seen from Netherlands
seen from Poland

seen from United States
seen from India

seen from United States
seen from Ecuador
seen from United Arab Emirates
seen from Ecuador
@delinmemisinci
Martıları seyrederken yine seni düşündüm.
Ne çok hayaller kurmuşum
Şimdi Toz olmuş hayallerimin pembesiyim
Hayat her zaman iyilerin yanında değildir.
Bazen çıkmaz sokaklar Uçurum kenarında derinden esen yeller
Hayat her zaman bu kadar güzel değildir.
Çakıllı taşların üzerinde
Sırılsıklam olmuş hüzünler
Dökülüyor ağaçlık bahçeme
Yaprak misali uçuşa uçuşa
Insanlara bağlanmaktan çok korktum her zaman. Bir insana başlanırsam o benim zaafim olur çünkü. Bir insanı kaybetmeye ne kadar çok korkarsam o kadar kaybetme hissi artıyor. Kaybetmemek için elimden geldiğince çabalarım ama bu çabalarım çoğunlukla daha yanlış yollara sokar bu durumu. Sevgimi insanlara göstermem kna karşı olan bağlılığımı arttırır ve kaybetme korkumu daha çok arttırır. Bu yüzden sevgimi göstermekten her zaman çekinmişimdir. Ne zaman sevgimi göstersem elimden kayıp gidiyor insanlar.
Gördüğüm en güzel yeşil gözlerden daha güzel kahverengi gözlerin var.
Ben kötü bir insan miyim? Her zaman etrafa kötülükten başka birşey yaymaz miyim? Her zaman zarar miyim? Bu hayata herşeyi bozmak için mi geldim? Neden iyilik yapmaya çalıştıkça her seferinde batırıyorum? Neden kendimi rahatlatmak için insanlara anlatıp onları üzüyorum? Ben insanlarin duygularını düşünmüyo muyum yoksa. İnsanları hep üzmek için mi programlandim? Mahvolmuş hayatları düzeltmeye çalılırken neden daha çok yok ediyorum? Herşeye burnumu mu sokuyorum yoksa? Bu kadar mı kötüyüm ben? Herkesin üstüne mi geliyorum beni dinlesinler diye? Kimse beni sevmiyo mu yoksa? Herkes benle zorla mi konuşuyo? Beni hayatlarından çıkartmaya çalışıyolar da ben mi fark etmiyorum. Sorumsuz bir insan mıyım? Aileme bile bakamayacak kadar aciz miyim? Hiçbirşeyi başaramayacak mıyım? Belki de fazla abartıyorum. Birisi bunları okusa azra fazla abartıyosun gereksiz gereksiz yazmışsın buraya dicek belki de. Belki de doğrudur abartıyorumdur. Ben zaten herşeyi abartırım. Şimdi bağırsam kaç kişi gelir yanıma? Kaç kişi gerçekten yardım etmek için çabalar? Bu küçücük yorgun bedene kim elini uzatır? Kimse uzatmaz çünkü ben sadece abartıyorum. Bu hayatın içinde insanlar neler neler yaşıyo ben herkesin yaşadığı küçücük şeyleri daha taşıyamıyorum. Ben güçsüz bir insanım o zaman. Demekki düşündüğüm gibi kendimi göstermek istediğim kadar güçlü değilmişim. Sadece aciz bir beden boşluğun içinde öylece yürüyor.hiçbir işe yaramayan sorumsuz bir beden. Her zaman zarar yaratan bir beden.
Bütün sevdiklerinle geçirdiğin zamanları her zaman güzel geçirmeye bak. Gün gelecek sevdiklerin teker teker gitmeye başlayacak ve sen "neden" lerin ile ortada kalacaksın. Yapmak istediklerin ile üzüleceğine anı yaşa ve hiçbir zaman bir sonraki gün yaparız deme.
Unutma ki mutluluğun da sonu var mutsuzluğun olduğu gibi. Mutlu olduğun her ana şükret ve o anlarını dolu dolu yaşa.
Merak edilen insan olur ya hani, he işte ben hiçbir zaman o insan olamamaktan korkuyorum, kimse beni tanımaya gayret etmez diye ödüm kopuyor, yalnızlık, ne fena şey yalnızlık, korkularımı süslüyor.
Martıları seyrederken yine seni düşündüm.
Ne çok hayaller kurmuşum
Şimdi Toz olmuş hayallerimin pembesiyim
Martı sesleri kulağımda yankılanıtken
Bir balıkçı teknesi geçiyor usulca
Bütün martılar yok oldu bir anda
Hayallerim gibi,
Hayallerimiz gibi,
Umutlarım gibi,
Umutlarımız gibi...
Ay gökyüzünde oluşmaya başladı.
Sen ki ayın görüntüsü ile yağmur yağdıran
Birazdan yağmuru durduracak,
Ayın ışıltısını yıldızlar ile
Usul usul etrafa saçacaksın.
Perdelerin ardında, küçük bir kız.
Aklında yarınki yapacakları,
Kalbinde, yaşattığı o küçük çocuk.
Nedense her güzel şey kısa ömürlü oluyor ve sanırım geriye, onları yaparken yaşadığımız güzel anların hatırası kalıyor sadece.
Bu poyraz kalbim
Sen yaklaştıkça
Lodosa bırakıyor kendini