Słowa wiatru

Moje palce potrafią pisać to, czego gardło nie wypowie. Pełne emocji serce zapragnęło namalować pejzaż słowami.

[diary-written-by-the-wind]

Pojawiłaś się w moim życiu całkiem przypadkiem Los zaśmiał mi się w twarz po raz kolejny Zesłał mi Ciebie, ucieleśnienie wszystkich moich potrzeb

A jednak nie mogę Cię mieć, chociaż lepiej byłoby powiedzieć, że Twój czas nie może mieć mnie Nie mieszczę się w ryzach sztywno nakreślonych godzin Zapominam czym jest doba Nie wiem co to tydzień Rok to mrugnięcie powieką

Płynnie wypycham każdą Twoją chwilę Niszczę harmonogram dnia Wydłużam chwilkę do  chwili

Wpycham się przed kolejkę Śmieję się w twarz porządkowi Zgrabnie umykam karze

Dziś jednak cieszę się ze wspólnie wypitej kawy W końcu to i tak duży luksus Ile rzeczy mogłaś zrobić w ciągu tych kilkudziesięciu minut?

Na ile następnych godzin nie zapomnisz widoku moich oczu?

Przez ile lat będziesz pamiętać smak latte na moich ustach?

[diary-written-by-the-wind]

Dziękuje Ci mamo za brak rad Dziękuje Ci mamo za brak bliskości Dziękuje Ci mamo za brak wychowania

Wszystkiego nauczyłam się sama

[diary-written-by-the-wind]

Dziewczyna której usta całowałam kilka dni temu zerkała na mnie niepewnie, niesprawnie błądząc dłońmi po moim ciele Nie pamiętam jej imienia Nie wiem co lubi Nie znam jej marzeń

Czy to mogła być miłość? Czy złamałam jej serce W momencie gdy ta zdecydowała się zaufać mi na tyle, by pokazać co ma pod spódnicą

Czy złamałam jej serce wymawiając imię zaczynające się na chropowate, suche R Imię, którego nosicielka nie chciała na mnie patrzeć.

[diary-written-by-the-wind]

Naprawdę wierzysz w to, że blokując mnie na fb zablokujesz wspólne wspomnienia?

Mózgu nie da się zablokować

[diary-written-by-the-wind]

Mówisz mi, że chcesz spróbować innej

Bo ze mną było cudownie

Po co ci więc cudze dłonie

Skoro moje wiedzą jak cie uglaskać?

Czemu nagle zaczęły przeszkadzać ci blizny?

[diary-written-by-the-wind]

Najbardziej boję się tego, że zapomnisz o mnie

Wyblaknie moje wspomnienie w twojej głowie, zupełnie jak te liście jesienią

Najpierw żywe, czerwone

Zaraz stają się stare i suche

Nie pozwól, abym spadła na zamarzniętą ziemię

Oraz żeby podeptały mnie tysiące nóg

[diary-written-by-the-wind]

Poczęstowałaś mnie owocem miłości

Spróbowałam go, rozsmakowałam się

A ty nagle mi go zabrałaś sprzed ust

Zostawiłaś glodną jeszcze bardziej

W milionowym mieście

W dwuosobowym materacu

Z słodkim smakiem na języku

I solą na policzkach

[diary-written-by-the-wind]

gdybym mogła ściągnęłabym z Ciebie każde jedno słowo

z ust wyssałabym niedomówienie

dłonie ułożyła w gesty których zabrakło

gdybym mogła pokierowalabym nami po mojemu

żeby się zgadzało z szablonem życia idealnego

ale od dawna nie wierzę w ideały

bo nie ma nic złego w tym

że twoje oczy nie połyskują złotem

włosy nie są ciemne jak noc

ale to z Tobą jestem co noc

albo za tobą tęsknię co noc

bo czasem ciężko zrozumieć prostą prawdę

ciężko znaleźć odpowiedź

jak możemy wymagac ideału

skoro nam samym daleko do rzeźb Fidiasza

i nawet jeśli na imię mi Wiktoria

to daleko mi do gracji Nike rozwiązującej sandał

[diary-written-by-the-wind]

chciałabym wybrać

kolor pościeli

trzymając cię za rękę

i myśląc o tym

jak będziesz w niej wyglądać

wtedy gdy o poranku otworzysz oczy

i spojrzysz na mnie

[diary-written-by-the-wind]

współczuję tej która przyjdzie po mnie przecież na całym twoim ciele są ślady mojego istnienia szlaki które wytyczyłam swoimi nerwowymi palcami wgłębienia w których to zanurzałam język w twoich oczach niebo które widziałyśmy razem wtedy w lutym gdy zamiast śniegu padał deszcz a na twoim języku kwaśny smak  wcale nie cytrusów

[diary-written-by-the-wind]

Dzisiaj przed spaniem umyłam włosy

Wtarłam odżywkę

Poprawiłam ich skręt

Bo przecież wiem jak bardzo lubisz

Gdy twoja dłoń się gubi

W gąszczu ciemnych gałęzi

Jak w lesie

[diary-written-by-the-wind]

przerwałaś mi w środku zdania swoim spojrzeniem

błagałaś

bym nie powiedziała za dużo

czy już wtedy planowałeś powiedzieć mi

że nie chcesz ze mną spędzić życia?

czy planowałaś następnie

odejść wyrywając mi serce

a może postanowiłaś zostać?

[diary-written-by-the-wind]

Chciałabym, abyś kiedyś zabrała mnie na zakupy tak jak to robią inne matki

[diary-written-by-the-wind]

nerwowo zaglądasz w telefon, sprawdzając czy napisałam ale sama nie potrafisz wystukać kilku słów w popękaną, szklaną szybkę w tym momencie ja, po drugiej stronie szukam tylko pretekstu, żeby nawiązać kontakt,  a przecież wystarczyłoby opowiedzieć tobie o pięknym zapachu trawy, którą skoszono pod moim domem obie byśmy się zachwycały tak samo

[diary-written-by-the-wind]

Oni mi mówią, że ty nie rozumiesz moich problemów, bo jesteś z innego świata A ja zawsze byłam przekonana, że  spotkanie dwóch rożnych planet będzie ciekawe chodź, dzisiaj obejrzymy gwiazdy na moim niebie, a jutro na twoim wszystkie będą tak samo piękne Czy w twoim świecie są góry? Myślę, że na pewno Pomogę ci po nich wejść, a potem razem z nich zbiegniemy A jutro powtórzymy historię na Alpach mojego życia Tylko po to, by opaść miękko na trawie, gdy uda nam się zejść na dół wszystko możemy przejść razem

[diary-written-by-the-wind]

ostatnio kiedy grzebałam w piasku byłam zaskoczona jak trudno mi jest nad nim zapanować każde ziarenko uciekało mi pomiędzy palcami wymagasz abym zapanowała nad swoim życiem

[diary-written-by-the-wind]

Obudziłam się rano w całkiem obcym mieszkaniu, którego ściany kolor mają melancholijnego fioletu w desperacji  Dotknęłam obcej poduszki,wsadziłam w nią nos i próbowałam przypomnieć sobie piżmowy zapach bezpieczeństwa, który nosisz na skórze wtedy zdałam sobie sprawę, że innej woni nie pamiętam