keklik

savaşım kendimle, kaybım evimle.

[dikenlikeklik]

“Cehennemime hoş geldin, şeytan ama burası zaten senin inindir. Yabancılık çekmezsin.”

[dikenlikeklik]

ben kimin ızdırabından geçtim ?

[dikenlikeklik]

senin ağzından çıkan herbir söz yemindir benim için. sen ki ruhunu cehennemin ateşinden almış inançsız kulsun; yemin etme tutamazsın.

[maekber]

Renkli kâğıtlara sarılı yalanlarla kandırıyorsan seni, şarkılar hep başa sarıyorsa kendini, uykular onlu, günler onsuzsa, yaşadığına değmişse yaşamadıkların, iskelelerinden sökülmüş vapurlar gibi kopmuşsan hayattan ve ismi akıyorsa gözlerinden. Bırak her şey bitsin. Artık bir yitiksin.

[matemdeki]

binemediğim bütün otobüslere, gidemediğim tüm mesafelere meyilliyim. bir gün, bir gece, bir akşamüstü, hiçbir yeri değil; sadece kendimi terkedeceğim.

[dikenlikeklik]

sen benim kimsemdin, kimsesizliğime kimseydin ve ben, seni buldum sanarken kendimi kaybetmişim. kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir insana kendini kaybettirdin sen kirpi, o kaybın ortasında bile dikenlerinin acısını özlüyorum.

[dikenlikeklik]

Çünkü kirpi gibi bir adam seversen o dikenler sana batar ve keklik gibi bir kadınsa seven hep ihanet edip kirpisine benzeyen adamlarda o dikenleri arar.

Ben senden gittim sanarken hep sana varmışım. Bir uzun yol ardımda ama ne bi adım atmışım ne de bir yere varmışım, ben yerimde sayıp sadece o arafın ortasında bana geleceğin güne gün saymışım.

[muzeyyeen]

herkese çiçek dağıtmış da sıra bana gelince ellerinde sadece diken kalmış gibi bi' şey

[dikenlikeklik]

bir kayalıksın sen, durdum o uçurumun önünde, izliyorum seni; sen ki zihnimde en gerçek intihar düşüncesi.

[ruhsuzgeceler-deactivated202605]

''Seni anlatmak akıl işi değil. Bende de akıl bırakmadın zaten.''

[konudafransiz]

ama uykumda bile seni sevdim. sen bensiz rüyalara mı daldın?

[muptezzel]

Yıkalım demiyorum, örmüşsün o kadar ama pencere mi açsak o duvarlara? Hem kuşları görürsün, belki çiçek koyarsın önlerine, ne bileyim.

[mahsays]

her yerden bir şey eksiliyor… biz hâlâ “neyi önce kurtaracağız” diye sorarken, kaybettiklerimiz çoktan saymayı bırakmış oluyor. en korkuncu, eksilenlere alışıyoruz, alıştıkça susuyoruz, sustukça daha çok eksiliyoruz. bu sessizlik daha kaç cana mal olacak?

[dikenlikeklik]

Beklediği hiçbir şey kalmamış bir insanın parmak uçlarında ölürdü kelimeler, bekleyeni olmayan bir insan satırlara gömülürdü.

[dikenlikeklik]

insandan örülmüş duvarlar içindeyim

[dikenlikeklik]

gözümde yaş, bomboş elim; hiçbir şeyin dibindeyim.

[mahze-nn]

dikenliyim, yaradılışım böyle.