
JVL
KIROKAZE
Sweet Seals For You, Always

Product Placement
🪼
I'd rather be in outer space 🛸

❣ Chile in a Photography ❣
almost home
noise dept.
$LAYYYTER
Stranger Things

Andulka
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
taylor price
Peter Solarz
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

izzy's playlists!
Not today Justin

JBB: An Artblog!
Jules of Nature

seen from Spain

seen from Indonesia

seen from Italy

seen from Netherlands

seen from United States

seen from Germany

seen from Saudi Arabia

seen from Germany
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Indonesia

seen from Canada

seen from United Kingdom
seen from Singapore
seen from Romania
seen from United States

seen from Spain
seen from Netherlands

seen from Malaysia
@drawyourswordseny
Kafka ve Oyuncak Bebek Hikayeye göre günün birinde Franz Kafka rutin yürüyüşlerini yaptığı parkta küçük bir kıza rastlamış. Kız ağlıyormuş. Oyuncak bebeğini kaybetmiş ve bu onu oldukça üzmüş. Kafka bebeği onun yerine aramayı önermiş ve ertesi gün aynı noktada buluşmak üzere sözleşmişler. Bebeği bulamaması üzerine Kafka küçük kıza bebeğin ağzından bir mektup yazmış ve buluştuklarında kendisine okumuş: “Lütfen benim için kederlenme, dünyayı görmek için uzun bir yolculuğa çıktım. Sana başımdan geçenleri anlatacağım.” Bu birçok mektubun ilkiymiş. Kafka küçük kızla her buluştuğunda sevgili oyuncak bebeğin hayali maceralarını özenle yazdığı mektuplardan ona okurmuş. Küçük kız da bu şekilde avunurmuş. Derken gün gelmiş, görüşmelerin artık sonu gelmiş. Kafka son görüşmede küçük kıza bir oyuncak bebek getirmiş. Küçük kız, aslından oldukça farklı olan oyuncak bebeğe şaşkınlıkla bakakalmış. Bebeğe iliştirilmiş bir not küçük kızın şaşkınlığını gidermiş: “yolculuğum beni çok değiştirdi…” Uzun yıllar sonra, artık bir yetişkin olmuş olan küçük kızımız, gözü gibi baktığı bebeğinin, gözünden kaçırdığı bir çatlağının içine sıkıştırılmış bir mektup bulur. Kısaca şöyle yazmaktadır: “Sevdiğin her şeyi er ya da geç kaybedeceksin, ama sonunda sevgi başka bir surette geri dönecek.”
May Benatar, Kafka & the Doll: The Pervasiveness of Loss
İyi adamlar yalnızlıktan ölüyor, İyi kadınlar ise kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken… - Dostoyevski
Çocukluğumuzun en hüzünlü karakteriydi şüphesiz.
Allah'ım söyleyemediğim ama hissettiğim her sıkıntıdan kurtar beni.
kaç kez gördüm hepsinde de kadının kafasını adamın eteği sanıyorum…
Hayattaki ilk darbeyi aileden yiyince üzülecek pek bişeyiniz olmadığını anlıyosunuz arkadaşlar
ben bu acıyı hak edecek kadar kötü biri miyim bilmem de kaldıracak kadar güçlü değilim.