$LAYYYTER

ellievsbear

tannertan36
Lint Roller? I Barely Know Her

❣ Chile in a Photography ❣
Doug Jones
RMH
tumblr dot com
No title available

titsay
cherry valley forever

No title available
Noah Kahan

roma★
untitled
ojovivo

Product Placement
Cookie Run:Kingdom Official!
todays bird
Misplaced Lens Cap

seen from United States
seen from Canada
seen from T1

seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Bosnia & Herzegovina

seen from Mexico
seen from United States
seen from United States

seen from Greece
seen from United States
seen from United States

seen from Russia

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@drawyourswordseny
Kafka ve Oyuncak Bebek Hikayeye göre günün birinde Franz Kafka rutin yürüyüşlerini yaptığı parkta küçük bir kıza rastlamış. Kız ağlıyormuş. Oyuncak bebeğini kaybetmiş ve bu onu oldukça üzmüş. Kafka bebeği onun yerine aramayı önermiş ve ertesi gün aynı noktada buluşmak üzere sözleşmişler. Bebeği bulamaması üzerine Kafka küçük kıza bebeğin ağzından bir mektup yazmış ve buluştuklarında kendisine okumuş: “Lütfen benim için kederlenme, dünyayı görmek için uzun bir yolculuğa çıktım. Sana başımdan geçenleri anlatacağım.” Bu birçok mektubun ilkiymiş. Kafka küçük kızla her buluştuğunda sevgili oyuncak bebeğin hayali maceralarını özenle yazdığı mektuplardan ona okurmuş. Küçük kız da bu şekilde avunurmuş. Derken gün gelmiş, görüşmelerin artık sonu gelmiş. Kafka son görüşmede küçük kıza bir oyuncak bebek getirmiş. Küçük kız, aslından oldukça farklı olan oyuncak bebeğe şaşkınlıkla bakakalmış. Bebeğe iliştirilmiş bir not küçük kızın şaşkınlığını gidermiş: “yolculuğum beni çok değiştirdi…” Uzun yıllar sonra, artık bir yetişkin olmuş olan küçük kızımız, gözü gibi baktığı bebeğinin, gözünden kaçırdığı bir çatlağının içine sıkıştırılmış bir mektup bulur. Kısaca şöyle yazmaktadır: “Sevdiğin her şeyi er ya da geç kaybedeceksin, ama sonunda sevgi başka bir surette geri dönecek.”
May Benatar, Kafka & the Doll: The Pervasiveness of Loss
İyi adamlar yalnızlıktan ölüyor, İyi kadınlar ise kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken… - Dostoyevski
Çocukluğumuzun en hüzünlü karakteriydi şüphesiz.
Allah'ım söyleyemediğim ama hissettiğim her sıkıntıdan kurtar beni.
kaç kez gördüm hepsinde de kadının kafasını adamın eteği sanıyorum…
Hayattaki ilk darbeyi aileden yiyince üzülecek pek bişeyiniz olmadığını anlıyosunuz arkadaşlar
ben bu acıyı hak edecek kadar kötü biri miyim bilmem de kaldıracak kadar güçlü değilim.