Friends with love

You're searching so hard You've lost yourself

[eibeis]

Jak często masz ochotę tak po prostu zapłakać? 

[eibeis]

Za szybko “dorosłam”. Mam w głowie totalną potrzebę hedonizmu. Pierdolę moją ciepłą posadkę, umowę o pracę i zbawianie świata.

Chcę tańczyć w deszczu, jeść palcami, chodzić boso i nic nie musieć. 

[eibeis]

mam ochotę usiąść i zapłakać

nothing new

[eibeis]

Za każdym razem płaczę krócej.

Praca wysysa ze mnie uczucia. 

Wszystko jest mechaniczne. 

[eibeis]

Chciałabym umieć się nie angażować. 

[eibeis]

Tak po prostu się zakochałam. Niespodziewanie. Niepewnie. Czule. Teraz rozumiem, co to znaczy bratnia dusza. Jest tak pięknie. I tak intymnie. I po cichutku. Powolutku. 

[eibeis]

Za 13 dni idę na randkę. Chciałabym być perfekcjonistką. 

[vahsaw]

I feel sad all of a sudden. Sad for the time I’ve lost and wasted. Sad for the dreams I can’t achieve. Sad for not being as good as I want to be. Sad for being ill. Sad for comparing myself to people who are better.

[eibeis]

w sercu mieć dobro, a w głowie trochę dzikiego porno

[eibeis]

trochę Cię nienawidzę i trochę Cię chcę 

[eibeis]

life is too short to pretend you don’t like getting choked during sex

[eibeis]

missing the way you taste

[eibeis]

To nieprawda, że kobiety z natury są monogamiczne. To społeczeństwo narzuca im monogamię, tłumacząc, że jest ona dla ich dobra.

Pokolenie Ikea

[eibeis]

chujowo ale bojowo

[eibeis]

Życiowy krok w tył. Zawodowy krok w przód. Wracam do mojego miasta rodzinnego. Porodówka stanęła przede mną otworem. Jest mi bardziej smutno niż radośnie. Kocham Poznań, kocham moje mieszkanie, kocham koty pod blokiem, kocham ludzi z mojej dotychczasowej pracy, kocham wieczory z moją M., kocham Jego, kocham moich kochanków, kocham współlokatorów. Ciężko mi się z tym teraz rozstać. 

Ale porodówka. 

Ponowne mieszkanie z rodzicami z pewnością wyleczy mnie ze wszystkich nałogów. 

[eibeis]

Zakończyłam związek. Jest chujowo. 

[eibeis]

Obiecałam sobie, że nie będę marudna. Nie będę zadręczać innych swoimi problemami. Tak więc chyba muszę popaść w odwieczne milczenie. Nie mam siły płakać, a chcę. Czuję gorycz i niechęć do wszystkiego. I nie ma niczego, co poprawiłoby mi humor. Ani nikogo.