elisha-stowies

I don't wanna get bored. I feel sick and terrible and crazy whenever I got nothing to do so I explore like Dora but—without going from one place to another. I explore by the means of finding preoccupations, learning new things, doing unique stuffs that is not most likely usual for a teenager to do nowadays. I like to do things that thrills and challenges me and things that needs patience and courage like studying HTML and CSS. I am a bookworm which means I love to read. Of course, elisha-stowies wouldn't exist if I don't love to write. I love music—I know how to sing because it's my talent. I love Taylor Swift. I love anime especially Naruto. I like toys for boys like that Yu-Gi-Oh card deck, beyblade, or that so called pogs. I'm a little boyish. I'm quiet at school. I'm crazy and loud when I'm with my bestfriend. I was friendly but not anymore. I don't talk to strangers. I don't drink. I don't smoke. I love the subject Science and English. I'm good at giving advice and I got that from my mother. I'm just a girl. I'm an Asian; Pinay to be exact. Most of my crush-es are anime characters and some few actors. All of my stories are in Tagalog/Filipino language. Crush ko si Daniel Padilla. I'm Elisha, by the way.

[elisha-stowies]

Cover for Ako si CHE!

Do Hwe Ji as Cherry Sanchez

Park Hyung Seok as Viel Clifford

[elisha-stowies]

Updates

I'll try to update CC and KuSiKa this week. One update for CC and two or three for KuSiKa. May NCAE kami so sunuguan kilay 'to. Isisingit ko pa rin itong stories ko. Bear with me. Even though I know there's no one waiting for my updates except for my classmates.

[elisha-stowies]

Long time no post

Been busy! Di ko na naipopost rito yung updates for my stories. Sa wattpad langs. And since I've been busy, (and will still be busy) I had a rough time updating my stories. CC [Climate Change] had made some progress while KuSiKa, Ba't Di Kita Kilala? hasn't been updated yet. I'll try to push harder so that I could finish a story before or just a couple of months after the year ends.

[elisha-stowies]

Love, For Sale?'s Cover

,

[elisha-stowies]

Bittersweet's Covers

Bakit tatlo? Sayang yung gawa ko, e. Arte kasi ng wattpad. Ayaw tanggapin yung unang-una kong gawa (second pic) pati yung pangalawa (3rd pic) o kaya naman putol yung mukha ni Ashton. Kaya ayan, yung 1st pic yung cover. Err. Nakakaasar.

[elisha-stowies]

KuSiKa, Ba't Di Kita Kilala?'s Cover

[elisha-stowies]

Climate Change's Cover

STARRING:

T.O.P of Big Bang as Spike Gavin Bartolome

Han Hyo Joo as Allison Villanueva

Kim Jae Joong of JYJ as Nikel Peter Piero

[elisha-stowies]

CLIMATE 2—Hindi pa umuuwi

SPIKE’s POV

Automatic na bumukas ang gate ng bahay namin ng inihinto ko do’n sa tapat ang kotse ko. Lumapit yung isa sa mga driver namin kaya binuksan ko yung bintana ng kotse ko.

“Sir, kayo po ba ang magpa-park?”

Umiling ako, “Hindi na. Ako na lang.” Tapos itinaas ko na yung bintana ng kotse ko. Inapakan ko agad yung gas pedal para mai-park ko na yung kotse ko. Pagod ako. Gusto ko na magpahinga.

Yeah, uhh… Yeah!

Bago pa ako makalabas ng kotse, tumunog yung phone ko. Dinukot ko ‘yon mula sa bulsa ng Jansport bag ko. Tinignan ko muna yung caller ID bago ko sagutin. Napangisi ako. Ang ringtone ko kasi ay ungol ng babae, at ang tumatawag sa akin ay ang babaeng kasiping ko kanina.

“Babe, I miss you!” Pambungad ni Dindy sa akin. Siya yung kahalikan ko kanina sa hallway, malapit sa parking lot ng school.

I chuckled, “Agad-agad?” Kakaalis ko pa lang kasi mula doon sa condo niya. One round lang. Baka magka-aids na ko neto, eh. Tsaka pagod na rin ako. Gaya ng sabi ko, gusto ko na magpahinga. I’m sure clean naman si Dindy. Isa siyang anak ng Governor. Hindi pwedeng careless siya dahil in the first place, kung ‘di siya marunong mag-ingat, eh ‘di ko naman siya papatulan.

“Yup, babe. Actually… I’m still naked.” Malanding sabi niya sa akin then she giggled. Ako naman, napahalakhak. Nakakaadik talaga ako, ano? Lagi na lang sila nanghihingi ng round two. Kahit pa siya.

I smirked kahit ‘di ako nakikita ni Dindy, “Talaga? Bakit ‘di ka pa magbihis, Dinds? Lalamigin ka ni’yan sige.” I used my seductive voice. Yeah… I’m enjoying this. Sobra akong nageenjoy sa ginagawa ko. Sobra.

“Hmm? Balik ka dito, babe. Puhlease?” Naiimagine ko na si Dindy na nagpa-pout. Baby face kasi siya at ngayon, napatunayan ko na totoo talaga ang quote na; Looks can be deceiving. Dahil akala ko kanina, mababagot ako—pero kabaligtaran pala. She may look like an innocent girl but deep inside, down at her cherry, she’s a one hot, sexy, and wild lady.

“I’m sorry, Dindy. I can’t. I’m tired.” Hindi naman ako ganu’n kaadik sa sex kaya hindi ko na kailangan pang balikan si Dindy, “Maybe next time, okay?” Narinig ko kasi ang malungkot na pagsinghap niya. Ayoko namang malungkot ang mga babaeng nakakatalik ko pagtapos naming magtalik. Kaya sinabi ko ‘yan para mabuhayan siya ng loob. And I’m right, nabuhayan nga siya ng loob.

“Aryt, babe! Aasahan ko ‘yan, huh? I’m really horny right now… But if you’re tired, sige. Next time na lang. Hihi.” The way she said it? It could’ve turn me on kun’di lang ako pagod. Napaka-diretsa niya na natawa talaga ako. At ano? Horny? Shit. Gan’yan ba ang epekto ko sa mga babae? Naadik sa sex?

“Okay, Dinds. Bye! Got to go!” I ended the call immediately. Marami pang sasabihin ‘yun si Dindy para ‘di maputol ang usapan namin kaya pinindot ko na agad ang end call. Alam ko na ‘yun, eh… Kabisa ko na ang mga babae. Gagawa’t gagawa sila ng paraan para mabigyan ko sila ng oras.

Bago ko maibulsa ang cellphone ko, nakita ko kung anong oras na, “8:49…” Naningkit ang mga mata ko. Napahikab nga ako bigla. Pagod at inaantok na talaga ako, “Gabi na pala.”

Sinukbit ko yung bag ko’t lumabas na ako ng kotse. Gabi na nga dahil madilim na ang langit. Kaya kitang-kita kung may ilaw ang bahay o hindi. May ilaw naman na nakabukas sa bahay namin kaso sa baba lang. Nagtaka ako agad. Bakit walang ilaw na nakabukas sa taas? Usually kasi, bukas na ang ilaw sa taas pag ganitong oras.

“Hijo, anong gusto mong panghapunan?” Sinalubong agad ako ni Manang Delya. Siya ang pinakapinagkakatiwalaan namin dito sa bahay pag wala kaming dalawa. Siya ang aming mayordoma. Parang babaeng butler? Ganu’n.

Kumunot ang noo ko, “Kayo po ang magluluto, Manang?” Tanong ko kay Manang. Nakapagtataka naman na siya ang magluluto ngayon. Nasanay na kasi ako ni si Allison ang nagluluto lagi. Mapa-agahan, tanghalian, at hapunan. Kaya nakapagtataka naman ngayon na si Manang ang magluluto.

“Oo, hijo. Ako ang magluluto.” Sagot ni Manang sa akin habang tumatango.

Sasabihin ko sana na si Allison na lang ang magluto kaso naurong ang dila ko. Baka kung ano pang isipin ni Manang. Napakibit-balikat na lang ako, “Kahit ano po, Manang. Alam niyo naman ang mga ayaw at gusto ko, ‘di ba?” Ngumiti ako kay Manang. Napangiti rin siya. Si Manang ang ni-request kong maging mayordoma namin ni Allison kay Papa dahil siya ang yaya ko nung bata ako. Malapit ang loob ko sa kan’ya, “Sige Manang, bihis lang ho ako.”

Tumango lang si Manang Delya sa akin. Umakyat na ako papuntang second floor. Pagod na talaga ako. Pagkatapos kumain, matutulog na ako. Binuksan ko kaagad ang pinto ng makarating ako sa kwarto namin at tumambad sa akin ang isang madilim na silid.

“Allison?” Pagtawag ko sa kan’ya. Baka mamaya tulog na siya. Nakalimutan niya lang magbukas ng lampshade, “Alli?” Tinawag ko siya uli dahil walang sumagot. Again, no response… “Whatever.” Binuksan ko na lang yung ilaw. Kapag ‘di ko binuksan yung ilaw  edi nadapa ako? Tsk! Wala akong pake kung magising pa si Alli—Natigilan ako. Pagkaharap ko kasi sa direksyon kung nasaan yung kama, eh isang maputi, malinis at walang gusot na bed sheet ang tumambad sa akin. Maayos ang pagkakalagay ng unan. In fact ang buong kwarto, malinis na malinis. Parang wala kang alikabok na makikita.

Nasaan na si Allison?

Nagkibit balikat na lang ako, “Baka nasa guestroom.” Dumiretso ako sa desk ko’t nilapag ko na yung mga gamit ko. Nasa guestroom lang ‘yun si Allison. Hindi iyon umuuwi ng gabi. Gano’n ‘yon pag may topak. Nasigawan ko kasi kanina dahil tatanga-tanga. ‘Di tumitingin sa dinadaanan. At sa lahat ng babanggain, ako pa? Psh.

Dahil sa nalalagkitan ako sa sarili ko, nag-shower ako saglit. As in saglit lang dahil baka mapasma ako. Tsaka baka maamoy ako ni Allison. Kahit na ganu’n ang trato ko sa kan’ya, syempre may awa pa rin ako kahit papano. Amoy sigarilyo’t alak ako. Pinagbabawalan niya akong sa mga bisyo kong ganyan, hindi ko nga lang sinusunod.

Pagkatapos kong mag-shower, pabagsak akong humiga sa kama. Pagod na pagod na talaga ako. Nangangiti na rin ang mga mata ko. Senyales na inaantok na ako. Pero gutom rin ako eh. Wala naman akong kinain na pagkain kanina. Si Dindy lang ang kinain ko.

Toktok!

Nagising ako dahil sa katok. Napakamot pa ako sa ulo ko. Sigurado akong hindi iyon si Allison dahil bakit pa siya kakatok? Isa sa mga 3 katulong naming iyon, o kaya si Manang Delya.

“Bukas ‘yan.” Sabi ko habang kinukusot ko ang mga mata ko. Napatingin ako sa orasan sa side table at napag-alamang 9:30 na. Mag-iisang oras rin akong nakatulog.

Inawang ng onti ang pinto, “Hijo, handa na ang pagkain.” Si Manang ‘yan. Nginitian niya ako ng makita niyang drogi pa ang itsura ko.

Natawa ako, “Si Manang oh!” Tumayo ako at nagstretching ng onti, “Sige po, Manang. Bababa na ako.”

Ineexpect kong makikita ko si Allison na nakaupo na sa dining table at sasalubungin ako ng isa niyang matamis na ngiti. Ganu’n lagi ang ginagawa niya, eh. Minsan nga naiinis na ako kasi pakiramdam ko para akong batang musmos. Pinagsisilbihan niya ako. Siya ang maglalagay ng plato, kutsara, baso, at pati laman nun, siya ang maglalagay. Parang siya na nga ang tumatayong yaya ko eh. Alagang-alaga ako.

Nakangisi ako habang naglalakad papuntang kitchen dahil sa naiisip ko at mabilis iyong nawala nang makita kong walang Allison na nagaabang sa akin sa lamesa. Isang plato lang rin ang nakahain sa lamesa namin. Umupo ako ng may malaking question mark sa noo ko.

“Paborito mo, Gav. Halabos na hipon.” Ngumiti si Manang sa akin habang nilalapag niya ang niluto niya. Hmmm… Ang bango! Naramdaman ko na agad ang pagrambol ng tyan ko. Paborito ko itong halabos na hipon, at paborito rin ito ni— “Sige hijo, kumain ka ng mabuti d’yan. Pupunta muna ako sa kusina.” Pagpapaalam ni Manang matapos niyang lagyan ng coke ang baso ko.

“Ah… Manang!” Napahinto si Manang sa tawag ko. Lumingon siya sa akin. May gusto kasi ako itanong. Kung bakit ako lang mag-isa ang kakain ngayon. Hindi ba kakain si Allison? O nakakain na siya kanina pa? Himala kung ganu’n. Lagi niya akong hinihintay, eh.

“Bakit, hijo? May kailangan ka pa?”

Umiling ako, “Ah, ‘di ho. Wala po, Manang.”  Lumunok muna ako bago ko tinanong ang gusto kong itanong, “Hin… Hindi po ba kakain si Allison? Hindi po ba siya sasabay sa akin?” Biglang nag-iwas ng tingin si Manang kaya naningkit ang mga mata ko, “Manang?”

“Ah, hijo…” Huminto si Manang sa pagsasalita, “Iyon nga sana ang gusto ko sabihin sa iyo kanina pa, eh. Hindi ko lang alam kung papaano.” Lalo tuloy nalukot ang noo ko sa pinagsasabi ni Manang, “Si Allison kasi… hindi pa umuuwi. Nagaalala na nga ako sa batang yun e. Hindi naman ‘yon inaabot ng gabi sa pag-uwi.” Manang is really worried. I can see it in her face, “A-Akala ko nga magkasabay kayong uuwi… kaso—“

Natigil si Manang dahil sa hunghang kong pagtawa. Halata kasi sa tawa ko na pilit lang iyon. Dahil sa mga sinabi ni Manang, biglang lumakas ang kabog sa dibdib ko. Si Allison? Hindi pa nakakauwi? Imposible.

“Manang, anong oras na oh. Magaalasdyes na. Hindi umuuwi ng gabi iyon si Allison kapag ‘di niya ako kasama. Baka nasa guestroom lang siya. ‘Di niyo lang siya nakitang pumasok ng bahay. ‘Lam niyo naman ‘yun, may pagkaninja.” I tried to chuckle again. Pinapaniwala ko si Manang sa sinabi ko, pati na rin ang sarili ko, pinapaniwala kong nasa guestroom lang si Allison, natutulog ng mahimbing.

“Hijo—“

Pinutol ko uli si Manang, “Ako na po ang tatawag sa kanya Manang.” Ngumisi pa ako. Nilalaktawan ko na nga yung baytang ng hagdan pagakyat ko dahil kaya ko naman. For sure, mabubuhayan ng loob ‘yun si Allison dahil ako ang tatawag sa kan’ya para kumain.

Kumatok muna ako, “Allison!” Tapos kumatok uli ako. Pero gaya ng kanina, NR. No response pa rin. Kaya pinihit ko yung knob ng pinto’t, bukas… Bukas ang guestroom.

“Alli?” Tinawag ko uli siya habang kinakapa ko ang switch ng ilaw. At gaya rin kanina, isang kwartong sobrang linis ang tumambad sa akin. Wala pang gusot ang bed sheet ng kama. Chineck ko ang closet ng guestroom at walang damit du’n. Ibig sabihin… fuck. Hindi pa umuuuwi si Allison.

KRIING!

Agad ko siyang tinawagan habang papalabas ako ng guestroom. Ito ang kauna-unahang pagkakataong wala pa si Allison ng bahay ng dis oras ng gabi. At alam niyo kung anong sumagot sa akin?

“The subscriber cannot be reach. Please try your call later.” Ang puchang operator.

“Ano, hijo? Nasa guestroom ba siya?” Tanong agad ni Manang sa akin pagkabalik ko sa kusina. Nang makita ko ang pagkain, narealize kong nawalan na ako ng gana. Pero pinilit ko pa rin kumain, habang tinatawagan si Allison na nakapatay ang cellphone.

Umiling ako kay Manang bilang sagot bago ako naupo sa upuan, “Wala siya Manang.” Narinig ko ang pagsinghap ni Manang kaya agad akong nagsabi ng bagay na makakapagpabawas ng pagaalala niya, “Uuwi rin iyon, Manang. Wag po kayong mag-alala. Ako pong bahala.” Tumango lang si Manang nu’n sa akin tsaka nagpaalam para umalis. Ako naman, halos kalahati lang ang nagalaw ko sa pagkain ko. Pucha talaga, Allison. Bwiset ka talaga!

“The subscriber cannot be reach. Please try again later.”

Nasa kwarto na ako ngayon. Halos maibato ko na yung phone ko dahil iyan at iyan lang ang sumasagot sa akin. Pang-ilang tawag ko na ‘yan kay Allison. Hindi ko na mabilang. At naiinis ako. Naiinis ako dahil alas dose na ng gabi, wala pa rin siya. Hindi pa rin siya umuuwi. At mas lalong naiinis ako dahil kahit anong tanggi ko… nag-aalala ako. Nag-aalala ako para sa kan’ya dahil responsibilidad ko siya.

“The subscriber cannot be reach. Please try again later.”

Binitawan ko ang phone ko sa ibabaw ng kama. Nafufrustrate ako. Hindi ako makatulog dahil wala pa si Allison. Punyeta naman ‘to. May nangyari bang masama sa kanya kaya hindi pa siya umuuwi? Fuck! Sana hindi… Sana wala.

“Nasa’n ka na ba, Allison?” Napasabunot ako sa ulo ko, “FUCK!”  I’m really worried. Ugh. Kahit anong tanggi ko talaga, eh nag-aalala ako sa kan’ya. Kahit papaano, nag-aalala ako para sa kanya…

“Pa.” Tinawagan ko na si Papa. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Mapupuyat pa ako nito. Maaga ang pasok ko bukas.

“Oh, Spike? Bakit ka napatawag anak? Gabi na, ah?” Pambungad sa akin ni Papa. Alam kong gising pa siya dahil marami siyang ginagawa. Hindi ko nga alam kung nagpapahinga pa ‘yan e.

“Si…” Tumikhim ako’t lumunok, “Si Allison kasi, Papa… ‘Di pa siya umuuwi.”

Gulat na sumagot si Papa, “Ano? Si Allison? Hindi iyon inaabot ng ganitong oras sa pag-uwi, ‘di ba?” Kahit ‘di ko nakikita, alam kong umiiling si Papa, “Sige. Ako na ang bahala. Ipapahanap ko siya.”

“Thanks Pa.” Ayun na lang ang nasagot ko. Kahit papano, medyo nawala ng onti ang kaba dito.

“Anytime, son.” Iyan ang huling sinabi ni Papa bago ko binaba yung tawag.

Humiga na ako pagkatapos kong tawagan si Papa. Ngayon ko lang naramdaman ang pagod ko para sa buong araw na ‘to. Pumikit ako… At napamulat uli. Mukha kasi ni Allison ang nakikita ko. Ang nakangiti niyang mukha. Binabalot na naman tuloy ng konsensya ang puso ko, pero… Mas lamang pa rin ang galit ko. Mas nangingibabaw pa rin yun kesa sa konsensya at awa ko para sa kanya.

Kung nagtataka kayo kung bakit kami sa iisang bubuong nakatira at iniisip niyong mag-asawa na kami? No. NAGKAKAMALI KAYO. Dahil girlfriend ko lang si Allison Villanueva. Actually, fiancée ko siya at kagustuhan ‘to ng Papa ko.

Ang magsama kami sa iisang bubong para ihanda kami sa buhay bilang mag-asawa.

[elisha-stowies]

I have finally decided.

So this is my decision regarding on writing my series, The Great 8.

I can't write 8 stories at the same time because I'll get crazy if I forced myself to. I'll get confused about the time and date, since the 8 stories did not happen all at the same time. Magkaka-jumble lang kasi hindi sila sabay-sabay nangyari. Malilito't mahihirapan ako. It will be very hard for me and I've decided to write KuSiKa, Ba't 'Di Kita Kilala? first. I'll update the other stories occasionally naman, lalo na pag trip ko o sinasaniban ako ng character. Baka pati yung Climate Change isusulat ko na rin. Silang dalawa muna pagsasabayin ko. Then I'll be writing the others after I finished one story. Yun lang.

XOXO,

elisha

Check out my blogger: http://elishastowies.blogspot.com

The only story available to read there is KuSiKa, Ba't Di Kilala. I'll be posting the others when I'm not busy and when I have time.

[elisha-stowies]

Pahina 2—Dwight

“Dwight!”

  Napalingon ako sa tumawag sa akin. Nandito ako ngayon sa gym, nakaupo pansamantala dahil napagod ako sa practice game namin kanina. May practice game kami lagi bago magpasukan kasi varsity kami. Kahit nung highschool kami, meron din. At sa basketball ko binuhos lahat ng inis at pagkabadtrip ko dahil sa Reagan Madeline de Asis na ‘yan.

“Oh?” Tanong ko kay Mia, isa sa kaibigan ni Aileen. Hinihingal pa siya kaya uminom muna ko ng tubig. Nauuhaw ako. Kahit malamig dito sa gym, pinagpapawisan pa rin ako. Mabangong pawis.

Tinuro niya yung pinto ng gym, “Si-Si Aileen,” Hinihingal pa din siya habang sinasabi niya ‘yan. Awtomatiko akong napatayo nung sinabi niya ang pangalang ‘Aileen’.

“Bakit? Anong nangyari kay Aiyeen?” Ayieen ang tawag ko kay Aileen. Wala lang. Trip ko. If you’re a womanizer, alam mo dapat ang pasikot-sikot sa pambibitag ng babae. Gaya ng pambobola. Kung babaero ka, expert ka dapat sa pambobola, mga sweet talks, and even dirty talks… Para kusang kumapit ang mga hitad sayo.

“Inaway niya yung…” Nagsalubong na ang kilay ko. ‘Di pa rin ba siya tapos hingalin? “Iniway niyo yung—“

  “Hi, Miababe!”

  Sa isang kurap, nakaakbay na si Spike kay Mia. Nakng? Flirt talaga ‘tong volleyball na ‘to. Lahat na, nilandi. Palibhasa gumaganti. Kaya ayan, todo pambababae. Kalandian niya ‘tong si Mia ngayong linggong ‘to, sa pagkakaalam ko.

“Spike…” Para namang na-hypnotize yung Mia kay Spike. Fuck? Ano na? Ano na yung sinasabi niya tungkol kay Aileen? Gago talaga ‘tong si Spike! Wrong timing lagi kung umeksena.

Tinawag ko ang nahipnotismong babae ni Spike, “Mia.”

  Napatingin naman sa akin si Mia at halata ang takot sa mga mata niya. Bakit? Pinanlisikan ko lang naman ng mga mata. Kaasar e. Dumating lang si Spike, nawala na sa sarili? TSS! Hindi sa concerned ako kay Aileen kaya ako naasar ngayon. Kun’di baka kung ano na namang ginagawa nung babaeng ‘yun na magiging kahihiyan ko.

“Utol, easy! Ang babae, minamahal. Hindi tinatakot!” Sita niya sa akin nang mapansing natakot si bigla si Mia at nang makita niya ang nanlilisik kong mga mata.

“Gago. Manahimik ka.” Poker face ako nung una pero, TING! May umilaw na bumbilya sa isip ko, “Babae? Minamahal? Huh! So anong tawag sa ginagawa mo kay Allison? Pagmamahal pala ‘yun? Haha!” Humalakhak ako. I don’t care kung suntukin niya ako. Totoo naman yung sinabi ko, e. Tsaka lilipas rin ‘yan kung sakaling magalit siya. Ganyan naman kaming tropa.

Namula si Spike and he gritted his teeth, “Fuck you, Dwight!”

  “Yeah, fuck me—GAY.” I smirked then I laughed. Umalingawngaw ang tawa ko sa gym na napahinto ang mga players sa paglalaro. Kinindatan pa ako ni Nasher na nandu’n, nakaupo sa upuang medyo malayo sa akin. Nanonood lang din siya kasi ‘di naman siya varsity ng basketball. Badminton ang forte niya, pero magaling rin siya mag-basketball.

“Coach, nang-gagago si Dwight! Alis muna ako!” Sigaw ni Spike kay Coach ta’s nag-walkout. Apektadong apektado talaga siya kay Allison, ‘no? Tsk! Loko ‘yun eh. May sapak na ata sa ulo dahil sa nangyari sa kan’ya dati. At kakasabi niya pa lang na minamahal ang babae, tapos iniwan niya dito si Mia na nanginginig? Pft!

Tinanong ko agad si Mia, “Anong nangyari kay Aiyeen, Mia?” Seryoso ang boses ko. Makakatikim talaga sa akin yung babaeng ‘yun pag may ginawa siyang kabalbalan.

“Si-sinugod niya si… si… y-yung, uhm…” Kinagat niya ang labi niya, “Y-Yung su-sumampal s-sayo kaninang um-aga.” Nauutal siya kasi kinakabahan siya. Nakita na kasi ako ni Mia magalit. ‘Di ko lang matandaan kung kelan at saan. Tsaka pwedeng-pwede ko i-pullout ang perang ininvest ni Dad sa company ng Daddy ni Mia. Kaya natatakot siya at—

Nanlaki ang mga mata ko, “ANO? Sinugod ni Aileen si Reagan? Shit!” Napamura ako ng malutong. Ano bang pumasok sa kokote ni Aileen at sinugod niya yung Reagan na ‘yun? Shit shit shit!  “BAKIT HINAYAAN NIYO?” Hindi ko napigilang ‘di sumigaw. Naghuhuramentado na ako sa galit ngayon dahil sa ginawa ni Aileen. May masama kasi akong kutob. At sana, ‘di ‘yon totoo. Kasi kung totoo? Fuck. Pasensyahan kami.

“Kilala mo?” Iyan lang ang isinagot ni Mia sa akin. Nakataas na ang kilay niya, “Kilala mo yung sumampal sayo?”

  “WALA KANG PAKIELAM KUNG KILALA KO SIYA O HINDI! ANG TINATANONG KO, BAKIT NIYO HINAYAAN SI AILEEN SUGURIN YUNG BABAENG 'YUN? BULLSHIT!” Gusto kong manapak sa oras na ‘to. Mababa lang ang pasensya ko. Mabilis ako magalit. Umalingangaw nga uli ang boses ko sa buong gym. Ramdam kong nagsisilapitan na ang team ko sa akin dahil sa pagsigaw ko.

“Dwight.” Tinapik ni Hero ang balikat ko, “Kalma, ‘tol, kalma.” Sinubukan kong huminga ng malalalim para kumalma. Ayoko rin namang magwala. Hindi ko kasi mokontrol at ma-contain ang galit ko. Lalo na ngayon at ramdam kong ipinahiya na naman ako ni Aileen, at ng babaeng ‘yun, si Reagan.

“Ano bang nangyari?” Tanong ni Benedict kay Mia, “Bakit mainit na naman ang dugo ni Dwight, Mia?”

  Agad sumagot si Mia. Kinalma ko lang ang sarili ko habang pinapakinggan siya. Hindi ako pwede mawala sa wisyo. Hindi pwede. Kailangan ma-kontrol ko ang galit ko.

“Si Aileen kasi, sinugod yung sumampal kay Dwight. Binuhusan niya ng coke. Outnumbered nga yung babae kasi halos lahat ng tao sa canteen, kakampi ni Aileen. Except dun sa dalawang companion nung babae. Ang kaso…” Napahinto saglit si Mia, “Nilampaso niya si Aileen. Pinanindigan niya talaga na ‘di niya kilala si Dwight, na ‘di niya kayo kilala. Wala rin daw siyang gusto kay Dwight. May sinabi rin siya about popularity. Hindi nga makasagot si Aileen sa kanya. Pati yung mga tao sa canteen, natameme rin sa kan’ya. Ibang klase siya kanina. Para bang wala siyang kinatatakutan.”

  Agad na naglabas ng phone si Viel, “Youtube.” Alam ko na ang ibig sabihin ng sinabi ni Viel. Yung commotion na nangyari kanina, t’yak, naka-post na ‘yun sa youtube, “At hindi nga ako nagkakamali. Mala-superstar si Reagan, ah? 10,000 views agad?”

  “Huh?” Agad sumilip si Mia sa phone ni Viel, “Eh kakatapos lang mangyari niyan, e. Ilang minutes pa lang ang lumilipas, 10K na agad ang views?” Namimilog ang mga mata ni Mia. ‘Di ata siya makapaniwala.

Matapos magsalita ni Mia, napuno ng katahimikan ang gym. Si Coach nandito rin, nakikinig lang sa amin. Hindi siya nangingialam. At nakikita ko pa ngang nangisi siya. Kanina niya pa ako nginingisian. Nabalitaan niya siguro yung pagsampal sa akin ni Reagan. ‘Di ko na lang siya pinapansin. Ayoko mag-init ang ulo ko. And speaking of, ramdam ko pa rin sa pisngi ko ang sampal nung babaeng ‘yun sa akin. Buset!

  “Play mo.” Utos ko kay Viel. Medyo kalma na ako ngayon.

Naningkit ang mga mata niya, “Sure ka?” Tumango lang ako. Mabilis ang internet dito sa school kaya alma kong saglit lang ang pagba-buffer niyan at mapapanuod namin ng tuloy-tuloy ang nangyari kanina.

“Aileen Gonzales, supalpal-plakda-lampaso by a transferee…” Binasa ni Hero yung title ng video. Natawa pa nga siya, “Supalpal, plakda, lampaso? Astig ng nag-isip ng title na ‘to!” Tapos humalakhak uli siya kaya binatukan ko na.

“Wag ka maingay.” Sabay pinalisikan ko siya ng mata at pagkatapos, tumingin na ako sa screen ng phone ni Viel.

Ang unang-una kong nakita? Syempre, si Aileen. Naglalakad siya papunta sa isang babaeng nakatalikod na sa tingin ko’y si Reagan. Pagkarating niya du’n, bigla niya na lang binuhusan ng coke si Reagan.

“YOU BITCH!” Sigaw ni Aileen sa nakatalikod na si Reagan. Napatayo’t napaharap si Reagan sa kan’ya, “WHO ARE YOU TO SLAP MY BOYFRIEND!?” Gigil na gigil si Aileen. Buset! Ibi-break ko na talaga siya. Masyadong clingy at possessive. Alam naman niyang fling lang ang namamagitan sa amin. Kung ipangalandakan niya, kala mo sineseryoso ko siya. LOL. Tawa tayo. Panibagong kahihiyan na naman ito.

“GO AILEEN!” Sige namang cheer ng mga tao. Kampi talaga sila kay Aileen. Eh sino ba naman kasi si Reagan? Modelo si Aileen, gaya ko. Kaya ko nga siya naging GF kasi nilandi niya ako.

Kalmado ngunit mataray na sinagot ni Reagan si Aileen, “And who are you to do this?” Itinuro niya ang damit niyang basa na ng coke.

Natawa si Aileen. Rinig ang pagtawa niya dahil tahimik ang mga tao sa canteen at tahimik naming pinapanuod lahat ang video. Yung iba, sa mga phones nila dahil ‘di naman kami lahat makakanuod dito sa phone ni Viel.

At nandilim talaga ang paningin ko dahil sa mga susunod na pangyayari. Napamura pa ako dahil sa sinabi ng babaeng ‘yun, nun ni Reagan.

“Ni hindi ko nga kilala kung sino ang boyfriend mo, tapos sasabihin mong magpapapansin ako sa kanya? Haha! Porke’t sikat ba siya, kailangan ko ng matakot? Ha? Eh paano kung siya ang mali? Ano, dadayain niya? Babaligtarin niya ang kwento gamit ang kasikatan niya? Hindi naman ata makatao yan. Wala naman akong ginawa sa kaniya kanina. I was just looking around and taking some pictures tapos sasabihin nila harang ako sa daan? Like, WHAT? Ang laki-laki ho kaya ng quadrangle! And he insisted that I know him that’s why I slapped him. He deserved it. Masyado ng malaki ang ulo niya. Porke’t sikat siya, manggaganu’n siya ng tao? No. No. No.” Tumatak sa kokote ko ang mga sinabi niya. He deserved it? Fuck! I deserved to worshiped, hindi yung ipapahiya ako ng todo-todo at sasampalin sa harap ng publiko. At ano pa? Like, WHAT? Leche! Patong-patong na nga ang kasalanan niya sa akin. Mula sa pananampal na KANINANG UMAGA niya lang ginawa tapos ngayon, ito pa? Damn! Kagasgas ego. Tang-na!

“Sabi na e!” Si Viel matapos niyang ibalik yung phone niya, “Dapat ‘di mo na lang pinanuod, Dwight.” Mabilis na kasi ang paghinga ko. Kanina pa ako nagkukuyom ng kamao. Mga lintek na babae! Imbis na puro langit ang hatid, sinasamahan pa ng sakit ng ulo. BADTRIP!

Sinuntok ni Nash ang balikat ko, “Dwight, kalma lang. Wag high blood. I-break mo na lang si Aileen—“ Napahinto si Nash dahil suminghap si Mia. Nakikinig siya sa usapan, “Ah… Hehe!” Ngumiti siya kay Mia pero nagseryoso ulit siya, “Pero ‘di nga, hiwalayan mo na si Aiyeen mo’t bawian mo na lang si Reagan gaya ng sabi mo kanina. Yung, I’ll make her life a living hell until she beg me to stop—“ Natigil uli si Nash kasi bigla na lang tumakbo si Mia. I just rolled my eyes. Pangungunahan na ako nu’n. Magsusumbong na iyon kay Aileen.

“Tadu ka, Nash! Kala ko ba ikaw santo sa tropa natin? Ba’t agree ka sa paghihiganti niyan ni Dwight kay Ms. Walang Kinatatakutan de Asis? Eh ‘di ba nga ‘di ka sang-ayon sa ginagawang pagmamahal ni Spike kay Allison?” Singit ni Hero. Ngingisi ngisi siya. Mga leche ‘to. Naeenjoy ang kamalasan ko. Buti pa ang mga lolo, si Jake at Ashton, nanahimik—pero nakangisi rin pala. Mga pota.

  “Hmm, ‘di ko din alam e…” Nagkibit-balikat si Nash, “Iba naman kasi yung kay Alli at Spike. GF talaga ni Spike si Alli, ‘di fling or kung ano. Eh si Reagan?” Nash chuckled, “She’s something new. Kung ako si Dwight, nakakaexcite dahil macha-challenge ako. Hindi madali. Hindi easy to get. May thrill. ‘Di yung tulad ng iba? Bowring.” Tapos nag-apir sila ni Hero.

“Da best talaga, Romero! Wahaha! Buti na lang ‘di ka celibate gaya ng mga lolo natin dito!” Asar ni Hero kay Ashton at Jake. Nabilaukan pa nga si Nash. Celibate? Nakng, Cerventez! ‘Yan tuloy, nakatanggap ng death glare mula sa mga lolo.

Inakbayan ako ni Nash ng makaraos siya, “Ano, Dwight?” Nanghahamon na sabi ni Nash sa akin. Siningkitan ko lang siya ng mga mata, “I know you’re a man of your words…” Ang himig ng boses ni Nash ay may pangangasar at panghahamon. Tsk. He’s provoking me, I know it. Pero ‘di na kailangan.

“You don’t have to remind me. Kahit ‘di mo sabihin, pagbabayarin ko yung babaeng ‘yun.” Matigas ang pagkakasabi ko ni’yan bago naglakad papuntang locker room ng gym para sa mga basketball players. Ayan na naman sila sa pag-‘woah’ nila. Napa-‘yes’ pa nga si Nash. Tss. Kasi itutuloy ko yung balak ko. Pero itutuloy ko naman talaga. Wala akong balak na wag na magparamdam du’n sa Reagan na ‘yun. Gagambalain ko siya. Hell nga, ‘di ba? At, hmm… Tama si Nash. May thrill. May thrill si Reagan Madeline de Asis.

Hindi ko alam, naghihintay pala si Coach sa akin sa locker room.

“Bro!” Nakangising tawag niya sa akin ng makita niya ako. Hindi ko hinubad ang pagkapokerface ng mukha ko. Iinisin na naman niya ako.

“What?” Walang gana kong tanong.

Inakbayan niya ako, “Mukhang nakahanap ka na ng katapat mo, Dwight.” Nakangisi siya habang sinasabi niya iyon at ginulo niya ang buhok ko, “Goodluck, brother! Sasabihin ko ang magandang balita kay Mom at Dad!” At sa isang kurap, nawala bigla si Coach aka Deiter Dychinco. Napailing na lang ako sa mga pinagsasabi niya. Baka pag pinansin ko, eh mag-init na naman ang ulo ko.

Papasok na sana ako sa shower room ng ma-absorb ko ang sinabi ng magaling kong kuya. Oo, hindi ba obvious? Kuya ko si Deiter. Coach namin s’ya sa basketball dahil siya ang former Captain ng varsity. Grumaduate siya dito sa Westan.

“Mukhang nakahanap ka na ng katapat mo, Dwight.”

  Namilog ng onti ang mukha ko, “WHAT?” Lumingon pa ako para makita kung nakaalis na ba si kuya o hinihintay niya pa ang reaksyon ko pero wala. Wala na ang magaling kong kuya. Napasabunot ako sa buhok ko.

“Anong nakahanap na ako ng katapat? Huh!” Mapakla ang pagkakasabi ko. Halata ang disgusto sa mukha ko. Nakahanap na ako ng katawat? That’s bullshit!

Kahit kelan, hindi ko magiging katapat si Reagan Madeline de Asis. Dahil ako lang ang laging nasa tuktok, sa kataastaasan, at ako lang ang laging bida. Ako ang pinaguusapan. Kilala ako ng lahat. Bukambibig nila ako. Gwapo ako. Habulin ng mga babae. Pinagkakandarapaan…

Kaya sinong nasa tuktok? Tandaan niyo ‘yan, ah. Wala akong katapat. Ako lang mag-isa sa rango—AKO LANG!

[elisha-stowies]

Can't update.

I can't update because I fixed my blogger blog. I already posted KuSiKa, Ba't Di Kita Kilala there and others are not yet available. Don't have much time. Updates will be on Friday and Saturday.

Blogger Link: http://elishastowies.blogspot.com

[elisha-stowies]

Updates!

Ako Si CHE! Kabanata 1—POSTED!

Hindi ko alam kung ilan ang kaya ko but I'll try to update the following tomorrow:

KuSiKa, Ba't Di Kita Kilala?

Love, For Sale?

Bittersweet

Another Cliche Love Story

Seriously, I'm Not Serious

I'll try my best to update as many as I can. And uh, I was thinking of concentrating first into one story, which is KuSiKa, Ba't Di Kita Kilala?, because I'm having problems about the time setting of the eight stories. Mahirap kasi yung lahat sila sasabaysabayin ko ng gawa dahil malilito ako sa oras. For example, in KSKBDKK, the time setting is before classes while in Ako Si Che!, the time setting is in the second week of class. So 'di ba malilito ako? Magkakajumble-jumble yung pangyayari especially each story is connected to one another. But as I said, I'm thinking about it. Pinagiisipan ko pa. So I hope may makapansin ng G8 Series ko at kahit wala, I'll still continue to write these 8 stories.

XOXO,

elisha

[elisha-stowies]

Kabanta 1—Viel Clifford : Mas naging interesado

                                NATULALA ako. First time ko mapahiya sa harap ng maraming tao. Wala pang gumagawa sa akin nu’n. Yung babaeng yun pa lang. Si Tse pa lang. SIYA PA LANG. Kaya nag-init agad ang dugo ko’t nasigawan ko yung si Tse. Pero ‘la, hindi natinag eh. Instead, ako pa yung natameme dahil dun sa Tse na ‘yun. Kumakalat ata ang lahi ni Reagan, ah? Parehas ba kami ng kapalaran ni Dwight? Mas swerte nga lang ako kasi sapok lang yung akin. Kay Dwight? Sampal na malupit. Haha!

“P’re? Baliw ka na?”

Tumingin ako sa harap ko. Nasa harap ko na pala si Nash. Nakataas ang isa niyang kilay sa akin na parang ‘di niya maintindihan kung anong nangyayari sa akin. At, ano ‘yun? Anong sabi niya? Baliw na daw ako? HA? Lul niya!

“Gago! ‘Di no.” Ngingising sagot ko sa kan’ya.

Biglang sumulpot si Hero at inakbayan ko, “Viel, huli ka na sa akto. Pak na pak, eh! Parang yung scene lang ni Dwight at Reagan? Mas malala nga lang yung kay Dwight!” Humalakhak si Hero kaya sinamaan siya ng tingin ni Dwight. Umubo si Hero, “Uhm, ehem-ehem!” Ngumisi pa siya, “Kamusta naman ang sapok sayo, Viel? Mukhang malakas ata p’re at naalog ang ulo mo. Muntimang ka, eh.”

“Muntimang?” Napakunot ang noo ko. Napalilibutan na ako ng tropa ko ngayon. Parang mga kabute lang, eh. Bilis magsi-sulputan.

“Oo, muntimang ka ‘tol. Tulala ka kaya kanina ta’s bigla ka na lang iiling-iling ng nakangisi.” Sagot ni Spike sa akin. Asos! Nagsalita ang ‘di baliw. Baliw ‘yan, eh. Sinasaktan sariling GF.

Ngumisi si Jake, “Nga, Viel. Mukha mo kanina? Priceless! Gulat na gulat ka sa inasal nung babae sayo.” Good mood ‘yan eh, kaya ganyan. Lagi kayang poker face yang lolo niyo. At kung bakit? Secret. Baka banatan ako eh. Hehehe.

“Mukhang nakalat ang species ni Reagan, ah?” Si Nash ‘yan, na sinamaan uli ng tingin ni Dwight.

“Bakit niyo ba sinasama sa usapan yung babaeng ‘yun?” Nakasimangot, nakanguso, at badtrip na sabi ni Dwight. Kung pwede matawa, tawa na, eh. Kaso baka upakan kami. Kaya lunok lunok tawa na lang.

Humalakhak si Benedict, “Eh kasi nga baka kalahi niya yung sumapok kay Viel.” Nakangisi pa siya, “Mga amazona, eh. Kung ibang babae sana ‘yun? Nako! Kanda tulo na laway nu’n kay Viel. Pero, de, eh…” Napailing pa siya.

“Ba’t ba instead na mabadtrip ka gaya ni Dwight, eh ngingisi-ngisi ka pa d’yan?” Seryosong tanong ni Ashton. Yan, si Ashton Sia—ay isa ring seryosong tao gaya ni Jake. Mabibigat mga problema, eh. ‘Di pa rin siguro nasusuyo si ehem.

Napaisip naman ako agad sa tanong ni Ashton. Bakit nga ba ako nangisi kanina? Kasi… AHH, alam ko na! Kasi mas maswerte pa rin ako ng kapalaran kesa kay Dwight. Pero oy, asa kayong sabihin ko ‘yun, ano. May isa pa namang rason kung ba’t ako nangisi, eh…

“She’s interesting…” Sagot ko na nakapagpa-‘oooh’ sa kanila. Mga hayup din ‘to, ano? Lakas mang-alaska!

“Katulad din kaya siya ni Reagan na ‘di tayo kilala?” Tanong ni Nash, “Kasi kung kilala ka niya, ‘di ka niya gaganunin, eh.”

Owo. Tama si Nash. Kung kilala ako nu’n, ‘di naman niya ako gaganunin. Baka nga sambahin niya pa ako. Pero ‘di eh. Inangasan ako. Taga squatter kaya ayun? Pero pano naman siya makakapasok dito sa school kung squatter siya? May pera ‘yun. May kaya. Pero, pwede ngang taga-squatter siya? Ahh, depota naman ‘to! Pero kasi… yung kaibigan niya, stunned sa akin. Tulala nga sa pagmumukha ko, eh. So ibig sabihin, kilala ako nung kaibigan niya? Baka naman kilala niya ako. Hot headed lang siya?

“Yeah, Nasher’s right.” Pagsang-ayon ni Dwight. Nakangisi siya. Yung ngising nagsasabi na —we’re—even—dude—.

Napanguso ako, “Ano siya? Reagan the 2nd?”

Sumimangot bigla si Dwight sa sinabi ko. Pag naririnig niya talaga yung pangalan ni Reagan, automatic na bumabagsak ang ngisi niya. Badtrip agad? Haha! That shows how much Reagan affects him.

“Tado, Viel! Wag badtripin si Dwight.” Sabi ni Benedict. Si Hero ang sumiko sa akin. Parang kanina lang binabadtrip niya si Dwight, ah? “Ikaw pa nga nagcocomfort d’yan nung badtrip ‘yan kay Reagan, eh.” Napahalakhak ako sa sinabi niya. Comfort? Nyak! Ambading naman.

“Gago!” Sigaw ni Dwight sa akin, “Manahimik ka nga Viel, bangasan kita d’yan eh.” Humarap siya kay Benedict, “At ikaw Lou… Comfort?”

Natawa kaming lahat. Langya talaga. Dapat badtrip ako ngayon eh. Pero ‘to oh, laugh trip. LOL kame. Sige lang naming asaran du’n, ‘di pa rin kami umaalis sa pwesto kung asan ako kanina. Dinidribol ko kasi yung bola kanina papunta rito sa canteen. Nakikipag-agawan sila Nash, Dwight, Hero, Benedict, at Spike sa akin. As usual, join forces si Ashton at Jake sa pagiging seryoso. Mas seryoso nga lang si Ashton. Ta’s yun nga, dahil nagaagawan kami, nabato ko yung bola and pok, tumama kay Tse.

“Oyoy, mga tol, may naalala ako.” Singit ni Spike, “Tanda niyo nung napa-woah tayo dahil du’n sa malakas na pag-‘tse’ nung babae?” Humalakhak sila. Ako? La. Nakikinig lang.

“Gagu, volleyball! ‘Di yun ‘tse’. Bingi ka ba? Sabi niya nga, pangalan niya ay Che as in ‘C-H-E’!” Si Hero Callix ‘yan.

Tumango si Dwight. Mukhang interesado ang prinsipe, ah? “Yun ‘din pagkakarinig ko. Si Che daw siya.”

“Tameme ka, ano?” Asar bigla ni Benedict sa akin. Sinapak ko na. Umangal siya pero pinandilatan ko lang. ‘Di naman ako asar pero, ewan. Seryoso pakiramdam ko eh. Bipolar?

“Pero, ‘di nga, Viel. Che ba talaga pangalan niya? Baka mali kami ng pagkakarinig—” Si Jake ‘yan na halatang lito. ‘Di niya naituloy yung sasabihin niya kasi may sumigaw.

“SPIKE!” Nagulat kaming lahat ng biglang magwalk-out si Spike. Si Hero ang tumawag sa kan’ya. At ng makita namin ang view, napa-AH na lang kaming lahat. Alam na namin kung ba’t bigla uminit ulo ni Spike. Kaya pala bigla nanahimik.

“Gulo rin nu’n, ano? Kakawawain niya si Alli, ta’s pag may nakitang kasamang iba, magagalit naman.” Sabi ni Nash habang kinakamot ang buhok niyang may kuto, “Pero, balik tayo sayo, Viel. Ano nga? Che ba talaga name niya? Tsaka sabi mo, interesting siya?”

Tumango ako, “Oo. ‘Tse’ daw ang pangalan niya. At oo ulit, she’s interesting. Ang astig niya kasi eh. Kutis mayaman, asal kalye. Nakaka-intriga.” Ngumisi ako. Napansin ko agad yun. Ang kinis niya. Maputi. Maganda. Pero walang poise, parang asal kalye, yung diction niya? Hahaha. Langyang babae!

Napahalakhak kaming lahat. Himala at nawala ang pagkabad-mood nitong si Dwight. Baka dahil sa nangyari sa akin? Kasi napahiya rin ako gaya ng nangyari sa kanya? Haha. Loko talaga ‘yan. Ayaw ng siya lang napapahiya. Gusto buong tropa.

“Hmmm… She’s familiar.” Biglang sabi ni Ashton after naming magtawanan.

Kumunot noo ko, “Bakit? Kilala mo ba siya?” Tanong ko. Kilala niya yung si Tse kung pamilyar sa kan’ya.

“Alam mo ba surname?” Tanong ni Hero. Tadu nito, ano? La bang common sense sa katawan? Pinaningkitan ko siya ng mata, “A… Ah! Onga, sabi ko nga e. ‘Di mo nga alam.”

“Pamilyar nga siya.” Natuon ang atensyon namin kay Dwight, “I think I saw her somewhere—“ Napatigil siya bigla sa sasabihin niya at medyo namilog ang mga mata, “Shit ka, Viel.” Huh? Bakit?

“Ano, tae ako?” Parang nandiri ako dun. Ano daw? Shit daw ako, mga dude, tol, pare? HUH?

Nagtinginan si Dwight at Ashton. Mukhang may pinaguusapan ang dalawang ‘to using their eyes. Seriously? Pwede ba i-share sa amin? Wag mada—

“Oy, Dwight. ‘Nu ba ‘yun?” Interesadong tanong ni Benedict na sinangayunan nila Nash, Hero, at Jake.

KRING!~

Biglang nag-bell. Tapos na ang 1 hour lunch namin.

“Ano ba yun, Ashton? Dwight?” Tanong ko na. Bell na, eh. ‘Di ko kaklase ‘tong dalawang ‘to.

“Sanchez Firms… Alam niyo ‘yun?” Tanong ni Ashton sa amin. Si Dwight? Nilabas ang iPhone niya.

Tumango ako, “Sino bang ‘di nakakakilala sa mga Sanchez?” Sabay pa kami ni Hero. Napangisi kaming dalawa.

“Kasosyo yun ni Tito Luis, ‘di ba? Alam ko isa sa mga stockholder ni Tito si Mr. Sanchez.” Sabi naman ni Jake. Business Tycoon kasi si Tito Luis, Spike’s father, at pati na rin si Feliciano Sanchez. Sila ang mga matitinik sa negosyo. Actually, lahat ng tatay naming walo, puro business tycoon. ‘Di niyo pa nga naitatanong ang dad ni Dwight, eh. And speaking of…

“Kaya nga. Sino bang hindi nakakakilala sa anak nila? Tanga, Viel.” Bigla na lang sabi ni Dwight habang nagta-type sa iPhone niya. Problema nito?

Nagsalubong na kilay ko, “Problema mo ba?” Ngumisi lang siya na nakapagpainit ng dugo ko. The fuck? Ba’t ako trip nito ni Dwight?

“Wala. Ikaw ang may problema.” Nakangisi pa rin siya. Sasagot na sana ako ng iabot niya sa akin ang iPhone niya. Kinuha ko ‘yun dahil alam kong may ipapakita siya sa akin, “Sanchez Publishing House, Charmy T, Quale Boni, at marami pang iba…” Nginuso niya yung iPhone niya kaya agad akong napatingin du’n, “See?”

Pagkatingin ko pa lang sa screen, agad akong napa—Shit. Nalaglag ang panga ko dahil sa nakikita ko. Si Tse, model ng Charmy T. So… So, ‘di siya squatter? Dahil model siya? Gaya ni Dwight?

“Kaya pala siya pamilyar sa akin dahil isa siya sa mga models ng Charmy T, Viel.” Tinignan ako ni Ashton na alam mo na kung bakit ko alam na model siya ng Charmy T. Well, oo, alam ko. Paborito iyon ni— “At hindi lang siya basta model, Viel...” Naningkit ang mga mata ko sa dinagdag ni Ashton.

“Tignan mong maigi.” Sabi naman ni Dwight.

Nakiusyoso sila Jake, Benedict, Nash, at Hero sa akin. Tinignan nila ang picture na nasa screen ng phone ni Dwight. Napanganga rin silang apat kaya tinitigan ko na yung picture. Hawak ko sa isang kamay ko yung phone ni Dwight habang sa kabilang kamay, hawak ko yung bola.

“Kaya pala makinis, eh…” Komento ni Hero habang tumatango-tango.

“Wag niyo nga ako gitgitin!” ‘Di ko kasi makita yung picture ni Tse ng maayos dahil sa mga ulo nila. Tinaboy ko sila palayo at nang matitigan ko na ang picture ni Tse, nabitawan ko yung bola.

“Cherry Sanchez, unica hija of Charmina R. Sanchez & Feliciano T. Sanch—fuck, dude.” Napamura bigla si Hero sabay tapik sa balikat ko. Tang-na? Mayaman as in MAYAMAN pala siya? At, Cherry? Kaya ba ‘Che’ ang sinabi niya kanina na pinagkamalan kong ‘Tse’?

Matapos ang katahimikan, lahat sila natawa. Kinatyawan pa ako ng mga gago. Gusto ko din matawa pero ‘di ko makagawa, eh. Kagulat kaya. Sino bang magaakala na mayaman siya base sa asal niya? Kala mo gangster na babae, wala pang poise. Parang ‘di babae kung umasta eh.

May tumapik na naman sa balikat ko, “Pasalamat ka ‘di spoiled brat na sumbungera si Cherry.” Si Ashton with his smirk. Bibihira na lang siya ngumisi at wow ha? Naks. Paulanan ng asar ‘to. Gaya ng nangyari kay Dwight Dychingco.

‘Di spoiled brat, huh? Hmmm… Halata nga. Obvious na obvious eh. And now, base sa nalaman ko, mas naging interesado ako sa kan’ya.

“Mga lul, magsipasukan na tayo!” Sigaw ni Hero at ngayon lang namin lahat napagtanto na kami na lang ang estyudyante rito sa canteen.

[elisha-stowies]

I was busy

BUSY ako nitong mga nakaraang araw. I'm already a ***** student, that's why I need to focus on my studies. Ilang araw ba akong hindi naglaptop? HAHA! I only used my laptop when I searched the biography of Joan Baez, one of my assignments in English. Of course, I read in advance so that it would not be hard for me to cope up with the discussion. And I could also answer my teacher's questions, recite often, and get high grades. Bawal ako mawala sa top. Rule iyon sa buhay ko.

So here I am, will try to update one of my eight stories!

xx, Elisha

[elisha-stowies]

Not in the mood.

I'm really not in the mood to update. Ayoko mag-update pag ganito ako kasi panget lang yung kalalabasan ng UD. Maybe I can update on Monday. Tinatamad kasi ako eh. Wala akong gana kaya baka masabaw lang. I've written Kabanata 1.1 of Ako si CHE! but I didn't finished it kasi wala nga akong gana. I don't want to update if I'm in this kind of state.

[elisha-stowies]

I'm finding it hard.

Uh, medyo mahirap yung Bittersweet kaya hindi ako nakapag-update. I'm trying to make the first chapter right now pero nahihirapan ako eh. Baka sa susunod ko na lang iyon iuupdate. I'll try to update Ako si Che! or Love, For Sale? or Ruthless Game. If I can't, then the update will be tomorrow and on Saturday.

[elisha-stowies]

Updates!

Climate Change, UPDATED!

Update for tomorrow: Bittersweet