Master

[emilyvanoverstraetenmaster]

kindertijd

Voor het hoofdstuk dat over de derde generatie vertelt, leek het me leuk een plattegrond te maken, om te laten zien hoe groot het speelterrein van de kinderen was.

[emilyvanoverstraetenmaster]

De dieren

Tekeningen rond de dieren.

[emilyvanoverstraetenmaster]

Theekransjes en Vava

Hier een voorbeeld van hoe twee beelden met elkaar in verband gebracht kunnen worden en ze toch iets anders vertellen.

[emilyvanoverstraetenmaster]

twee tekeningen die ik heb gebruikt voor mijn masterproef.

[emilyvanoverstraeten]

Jury gehad! #🎨 #😶

[emilyvanoverstraetenmaster]

een sfeerbeeld van de voorbije weken… : )

[emilyvanoverstraetenmaster]

Remmington Riviera

Het typemachine waarmee ik mijn tekst typ. Het is een machine van eind de jaren vijftig, dezelfde periode als het filmpje waarrond ik werk.

[emilyvanoverstraetenmaster]

Dummy 4 uitgeprint

Wat mij ook heel veel geholpen heeft is het uitprinten van mijn dummy’s. Door de spreads naast elkaar te leggen in de juiste volgorde kon ik meteen duidelijk zien wat ik nog moest veranderen of moest toevoegen ter verduidelijking van hetgeen ik wilde vertellen in mijn boek.

Ik heb het ook aan een aantal vrienden en vriendinnen laten zien die nog niet veel wisten over mijn project. Hun tips waren ook erg handig. Zij konden meteen zeggen wat voor hen duidelijk was en wat niet

[emilyvanoverstraetenmaster]

Theekransjes en Vava

Hier een voorbeeld van hoe twee beelden met elkaar in verband gebracht kunnen worden en ze toch iets anders vertellen.

[emilyvanoverstraetenmaster]

Storyboard

Het was belangrijk voor de narratief in mijn verhaal dat ik in mijn boek niet eender welke pagina achter eender welke andere pagina zetten. En zelfs al deed ik dit niet, dan moest ik er toch nog op letten hoe de lezer mijn verhaal zou volgen. In mijn hoofd zijn alle dingen duidelijk, maar dit wil niet zeggen dat dat voor de lezer ook het geval is. Wanneer ik een filmstill plaats van een persoon en op de pagina erna een anekdote over die persoon vertel, is dat voor de lezer bijvoorbeeld niet meteen duidelijk dat die tekst gaat over de persoon op de vorige bladzijde.

Daarom moet ik kleine fragmenten bijvoorbeeld herhalen of zaken duidelijker benoemen zodat de lezer mijn gedachtegang kan volgen. Op dit storyboard trek ik pijlen van fragmenten in het ene blad die terugkomen in het volgende. Dit zorgt er ook weer voor dat het boek vlot leest. En toch blijft het subtiel.

[emilyvanoverstraetenmaster]

De dieren

Tekeningen rond de dieren.

[emilyvanoverstraeten]

Dummy 3

Ik besefte dat ik voor mijn tekst een duidelijk stramien moest maken. Zodat er eenheid zou komen. Informatieve tekst bij foto’s lijn ik nu dus steeds uit tegen de foto en is gezette tekst terwijl de anekdotes, die eigenlijk het verhaal vormen van mijn boek, getypt zijn op een retro typemachine. Zo is het als lezer meteen duidelijk wat bij het verhaal hoort en wat niet.

De afwisseling van een filmstill als aflopend beeld en een spread met tekeningen zorgt automatisch voor een ritme in het boek. De filmstills heb ik aflopend geplaatst voor het cinematografisch effect. Ik kon op deze manier ook meer beelden integreren in mijn boek, wat een vollediger beeld zou scheppen. Ik wilde dat je als lezer, zoals wanneer je in de cinema een film kijkt, in het beeld gezogen wordt.

Door de tekeningen en foto’s vervolgens steeds met een witrand of met veel witruimte in het blad te zetten worden ze tastbaarder. Je hebt het gevoel dat je de fototjes eruit zou kunnen nemen. Dit is dan weer een verwijzing naar mijn idee van een herinneringendoos. Omdat ik het effect daarvan in mijn boek wil brengen.

[emilyvanoverstraetenmaster]

Prinsessen

Een paar nieuwe werken die gaan over Florrie en Mamie.

[emilyvanoverstraetenmaster]

indesign

In indesign kon ik makkelijker experimenteren met tekstplaatsing enzoverder. Ik merkte bij het maken van mijn spreads dat ik nog geen enkel beeld uit de film gebruikt had, terwijl dit toch een heel belangrijk onderdeel moest zijn van mijn werk. Maar ik wilde niet dat ze op dezelfde manier in het blad zouden staan als de gevonden foto’s. Dan zou het niet duidelijk meer zijn dat het filmstills zijn.

Hier moest ik dus een oplossing voor bedenken.

[emilyvanoverstraeten]

Familiefoto’s

Toen ik bij mijn oma was voor haar verjaardag liet ze me allerlei oude fototjes zien uit haar jeugd. Het leek me goed om deze aan mijn beeldmateriaal toe te voegen. Om nog een meer volledig beeld te kunnen scheppen van hoe het toen was. 

Dit is een kleine selectie met een gemeenschappelijk thema: de zee.

[emilyvanoverstraetenmaster]

Dummie 1

   Op een gegeven moment kwam ik op het punt dat ik een verzameling had van collages, schetsen, schilderijtjes, filmstills en uiteindelijk ook nog oude fototjes die ik vond bij mijn oma thuis. De vraag was nu hoe ik dit allemaal kon samenbrengen in een publicatie. Eerst leek het me vreemd om verschillende technieken bij elkaar te brengen, maar uiteindelijk zag ik dat het allemaal goed kon. En dat het, sterker nog, goed paste bij mijn thema en werkwijze. Ik begon mijn boek als een oude schoendoos of blikken doos te zien waarin je dierbare souvenirs bewaart. Met mijn boek wil ik de lezer meenemen op ontdekkingstocht, alsof je in zo’n blikken doos zou zitten snuisteren, maar af en toe krijg je wel een richtlijn ingefluisterd, een helpende hand toegestoken, opdat je niet verdwaald zou geraken in het bos van herinneringen. Het was niet de bedoeling dat het een lineair verhaal werd. Wel dat je impressies krijgt van hoe het toen was. Dat je wordt meegenomen in mijn onderzoek naar wie die mensen uit die film nu eigenlijk waren.

Hier zie je mijn eerste experimenten om mijn tekeningen vorm te geven in een boek. Ik had een stramien gemaakt in zwart papier en daar alles in gepuzzeld. Al gauw bleek dit te chaotisch, ik deed alles een beetje op de mik. Dit bracht geen eenheid tussen de verschillende spreads. De volgende stap was om de spreads in indesign aan te passen, rekening houdend met stramienen enz...

[emilyvanoverstraeten]

compositieschets

[emilyvanoverstraetenmaster]

Herinnering

Associatie en herinnering zijn belangrijk in mijn werk. Maar niet eenvoudig om over te brengen in een publicatie. In dit experimentje heb ik verschillende afbeeldingen over elkaar geplaatst, zodat je een wazig beeld krijgt. Herinneringen zijn ook niet helder, je ziet nooit een herinnering in je hoofd zoals een foto. De ene herinnert zich ook een ander moment in tijd dan de andere. Door beelden over elkaar te plaatsen experimenteer ik met ruimte, tijd en perspectief.