Eretharos

[eretharos14]

na razie trochę smutny ale spis wierszy

Rozstanie

Obsesja

[…] (Będę żyć przeczuciem…)

Spojrzenie

Męczeństwo niezrozumienia

Nigdy już

[eretharos14]

Nigdy już

I będę rozumieć,

będę wszystko rozumieć,

ale całą czystość

oddam odchodzącej z mego serca miłości.

I widzieć będę,

widzieć wszystkie słońca i nieba,

ale biel wyklęta oczekuje jedynie cierpień odrodzenia.

Przysięgałem ci, świcie jesienny,

że gdy odejdę stąd

to będę już tylko jego sercem.

[eretharos14]

Męczeństwo niezrozumienia

Podpalona cisza,

w odbiciu łez upływa czas,

tonąca młodość to na powiekach księżyca blask.

Coraz głębiej w milczenie zanurza się cień,

niebo upadłe i boska smierć- zapatrzenie w odeszłe już słów znaczenie.

[eretharos14]

Spojrzenie

Zbiorę ci bukiet już uschłych,

jeszcze w śniegu smutnych,

pędów szarego piękna.

[eretharos14]

[…]

Będę żyć przeczuciem,

że gdzieś kiedyś było ciało.

Spływa z nieba i wydziera serce w szarość-

przeczucie, że gdzieś kiedyś było ciało.

[eretharos14]

Rozstanie II

I czego ty oczekujesz? Że powiem- kocham cię trzepotem głosu odbitym w tafli nieba szarego i w cieniu naszym szklistego? Czego oczekujesz? Czego?? Że powiem- w szeleście nocy dotyk twój był mi jak ziemi rozstąpienie albo bogiem czy świtała bezkresem napełnienie?

[eretharos14]

[eretharos14]

Obsesja

Cieńsza niż odbicie nieba w deszczu-

pamięć o czymś, co kiedyś poruszyło serce.

Ponieważ nie miał przy sobie nikogo, pragnął, żeby cień jego, albo cień cienia, czy nawet myśl odległej iluzji cienia pozwoliła mu żyć.

Na wzór pędów w śniegu ujrzanych,

od tego czasu rozwijające się linie-

tylko to przypominały.

I przez to, że nawet gdyby życie oddał, słowa nie przybedą,

poczuł jak siły odchodzą w poszum,

przeczucia, które rozdzierały mu serce-

z blaskiem księżyca utoną.

[eretharos14]

Rozstanie II

I czego ty oczekujesz? Że powiem- kocham cię trzepotem głosu odbitym w tafli nieba szarego i w cieniu naszym szklistego? Czego oczekujesz? Czego?? Że powiem- w szeleście nocy dotyk twój był mi jak ziemi rozstąpienie albo bogiem czy świtała bezkresem napełnienie?

[eretharos14]

Rozstanie

Nic nie znaczące łez strumienie,

za oddech zaczerpnięty,

błagam wiatry, błagam cienie.

Nabrzmiałym wstrętem,

nabrzmiałym z bólu sercem,

błagam o przebaczenie.

Ptasi szept zachodzi w blasku marzenia,

drżenie głosu roni rozmokłych pól wspomnienia,

skruszone milczeniem niebo umiera.