Denizlerden korkuyorum...
Bana hep gizemli ve ürkütücü geliyor o uçsuz bucaksız derinlik.
Sanki dilsiz,konuşamayan;ama konuşabilmek,kendini ifade edebilmek için sürekli çırpınan,çabalayan bir canlı gibi geliyorlar gözüme.
Belki de bu yüzdendir defalarca hiç bıkmadan usanmadan tekrar ve tekrar karaya vurup durmaları..Konuşamayacağını,kendini anlatamayacağını bilse de anlatmaktan hiç vazgeçmeyip her seferinde bi öncekinden daha şiddetli dalgalanmaları..
Derinlerinde saklı,keşfedilmeyi bekleyen sonsuzluğu da insanı anımsatır gibi. İnsanın da derinlerinde neler vardır bilemezsin ama keşfetmeye başlarsan sonunu da getiremezsin bu yolculuğun. Tıpkı denizler gibi;uçsuz bucaksız...
.














