bazen kendi kendinin felâketisin.
wallacepolsom

Love Begins
trying on a metaphor
No title available
Lint Roller? I Barely Know Her

if i look back, i am lost

❣ Chile in a Photography ❣
𓃗
Game of Thrones Daily
sheepfilms
Misplaced Lens Cap

Kaledo Art
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Cosimo Galluzzi

⁂

#extradirty

izzy's playlists!
official daine visual archive

No title available

roma★
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Tunisia
seen from Tunisia

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@gezegenimsi
bazen kendi kendinin felâketisin.
“ama biliyor musun, gıkım bile çıkmıyor. bir kere sitem etmeye kalktım ardından kahkahalar attım. üstelik başım ağrıyor ve yastığa koymak bile işe yaramıyor.”
nefesim kesik kesik füsun. gözlerim de yaşıyor gibi bakmıyormuş. titriyormuşum, titresem ben bilmez miyim füsun? ellerim soğukmuş, göz altlarım mor. böyle yaşanılmazmış. füsun, nasıl yaşıyorum görüyorsun değil mi? ruhumu mezarlıktan bir ağaca astım bu gece. acımı göğüs kafesime hapsetmiştim, geçen gecede göğüs kafesimin patladığına şahit oldum, her taraf kan revan. omuzlarımda tabutumu taşıyorum diye kendime acımasızmışım. görüyorsun değil mi füsun, delice etrafa püskürüp duruyorum, günün sonunda ölen tek bir kişi var. bilmiyorsun füsun, sandığın gibi değilim. sandığından daha bitik, sandığından daha acımasız oldum kendime. bitmeli füsun, artık devam edemiyorum ben, bitir füsun. bitsin.
ben sırtında kambur, avuçlarında yara, bağrında yangınım, ben sana hep acı verecek bir kadınım.
ellerim tutulamayacak kadar yaralı benim. adım da bi' şiirde geçecek kadar güzel değildi zaten.
geçenlerde kendime rastladım fikret abi, annemin kaburgalarımı kırdığı odaya kapanmışım. çocuk gözlerimde ne büyük hüzünler var ama.. çekmişim dizlerimi karnıma, titreyen çenemle sözler veriyorum kendime güya. başıma vuruyorum sert darbelerle, kafamdakiler hâla susmuyor. yazık olmuş çocukluğuma abi, yapmadığım her şeyin cezasını çekmişim.
bazen benimde omzum düşüyor. uzun uzun anlatırdım da halim yok.
Sakin kalmayı öğrenin her şey bi tepkiyi haketmez
ben kimseye ihtiyaç duymayacak hale gelene kadar kaç kere yalnız bırakıldım bir bilseniz.
çünkü ben sevilmek için er geç iyi olmak zorundayım. ama ben size, siz kör bir bıçak gibi içime saplıyken de sarıldım.
siktir. bizim gibi kadınlara şiir mi okunur? avuç içlerimiz bile kan kokuyor lan bizim. çiçeklerimizin bile boynu bükük.
Dünyanın bütün cenazeleri evimin önünden kalkıyor..
bir yerlerde sessizce vâr oluşun bana cinnet geçirtecek.
artık hiçbir şeyi halletmeye çalışmıyorum. öyle mi olmuş, düzelirse anasını sikeyim.
dedim ki sancılı bi' kadınım. küfürsüz şiirler yazamıyorum. ellerimdeki depremi avcundan başka yere sığdıramıyorum. birde ben nasıl teşekkür edilir hiç bilmiyorum. öpsem olur mu?