Layf is Layf

Canı sıkıldıkça film izler, fakat ne hikmetse en popüler filmleri hala izlemedi. Sonra yine arada canı sıkıldıkça, bir gece, ansızın, zart diye diziye başlar. Eskisi bitmeden yenisine başladığı da çok görülmüştür. Her halta hevesi var, fakat henüz hiçbi konuda faaliyete geçmişliği yok. En kötü arada senaryo, hikaye, yazı falan yazar. Bide izleyip çok sevdiği film ve dizileri sağa sola tavsiye edip izletene kadar baskı yapmak gibi bi hastalığı var. Ama onu yine de çok şeyapmamak lazım tabi. Yani güzel olmasa izle demem be hacı. İzle bence. Ablana güven. Seviciksin... Neyse. Ay lav yu

[hadifilmizleyek]

Pretty Woman (1990): Uzun uzun anlatmicam bu sefer. Benim doğduğum yıl çekilmiş ve artık klasik olmuş bi filmi daha yeni izleme fırsatı buldum. Ve tadı danağımda kaldı resmen. Film o kadar güzeldi ki... 

Richard Gere’in o sade, naif ve asil yakışıklılığına, Julia Roberts’ın bitmek bilmeyen ışıltısına, neşesine, doğallığına ve bi değişik güzelliğine içim gitti. Ki normalde Julia Roberts’ı hiç beğenmem ama burda gerçekten çok güzeldi. Adı üstünde, cidden tam Pretty Woman. Çok yakışmışlar, çok uyumlu olmuşlar. Sadece şu ikisinin uyumu bile yeter şu filmi bu kadar popüler yapmaya.. Şöyle izleyip mutlu olmalık, az biraz da özenmelik bi romantik komedi izlemek istiyosanız eğer, biraz 90′lı yıllara gidip şu güzel filmi izlemelisiniz bence. :)

[hadifilmizleyek]

Train to Busan (2016): Çoğunuz tanıyosunuzdur eminim, Kore’de Gong Yoo adında müthiş bi adam var. O müthiş adamın, bi de müthiş bi oyunculuğu var hani. Böyle bi film veya dizide gördüğünüzde “Ooo bu adam varsa bu film kesin güzeldir” dediğini oyuncular vardır ya, Gong Yoo tam olarak öyle bi adam işte. Onun olduğu her iş güzel, hepsi kaliteli. İşte Busan Treni de o işlerden biri. O kadar güzel oynamış ki. Oynamamış, o rolü yaşamış yine bu adam. 

Küçük kızını tek başına büyüten, eşinden ayrılmış, annesiyle yaşayan ve işi yüzünden kızıyla çok fazla ilgilenemeyen bi babayı canlandırmış Gong Yoo bu filmde. O kadar meşgul bi adam ki, kızının uzun zamandır annesine gitme isteğini bi türlü yerine getirememiş. En son kendi doğum gününde kızı kararlı bi şekilde “hep sonra gideriz diyorsun, yeter artık, bu sefer gidelim” demesiyle onu kıramıyor ve ertesi gün kızının elinden tutuyor, biniyorlar Busan trenine. Tren hareket etmeden önce içeri koşa koşa tuhaf genç bir kız giriyor. Normal olmadığı her halinden belli, hasta gibi. Sonra o kız iyice delirip bir hostese saldırıyor, hostes bir başkasına, o başkası bi başkasına.. Böyle böyle herkes birbirine saldırıyor ve herkes zombi gibi bişeye dönüşüyor. Sonrası zaten virüsün bulaşmadığı insanların diğerlerine hayatta kalma mücadelesi.. Sadece trenle sınırlı kalmıyor tabi bu durum, nerdeyse tüm Kore’yi sarmış bu virüs. Bir sürü insan etkilenmiş bundan. Ne trenden inebiliyorlar, ne trende kalabiliyorlar. Sadece var güçleriyle hayatta kalabilmek için savaşıyorlar. 

Filmin o kadar güzel ve etkileyici sahneleri vardı ki, iyiden iyiye Hollywood seviyesine ulaşıyolar dedim izlerken. O kalitenin üstüne bi de çok sağlam oyunculuklar eklenince -ki kızı rolündeki ufaklıkta çok iyiydi- film baya heyecanlı, keyifli bişeye dönüşüyor. 

Zombimsi yaratıkların olduğu filmleri seviyosanız, zaten bunu kaçırmanız hata olur da, zombileri sevmiyosanız bile bu filme bi şans vermelisiniz bence. Çünkü sadece Gong Yoo’yla o ufaklık için bile izlenir bu film. 

[uzagin-dogusu]

Ağlaya ağlaya senden vazgeçiyorum

[uzagindogusu-2]

Eveet! Gelen tavsiyeler ve artan mesajlar üzerinee, Uzağın Doğusu 2 sinemalarda! :D Yani şey, ben az önce yan bir blog daha açtım. Meğer Tumblr’da öyle bi imkan varmışta ben bilmiyomuşum. Bundan sonra diğerini sadece rb’ler ve kendi paylaşımlarım için kullanıciim. Tüüm mesajlarınızı da Uzağın Doğusu 2 hesabımdan cevapliciim. Ay lav yuu! :*

[uzagin-dogusu]

Mutluluktan anlamsızca sırıtmak..

[uzagin-dogusu]

Affetme bizi çocuk. Sakın affetme. Büyü, kocaman ol. Sonra teker teker hesabını sor bizden. Ne günahın vardı ki senin? Beş yıllık kısacık ömründe bunu hak edecek ne yapmış olabilirdin ki?  

Olur ya, pek bi unutkan şu insanoğlu. Biz seni unutsakta sen unutma bizi ve sakın affetme hiç birimizi.. 

[hadifilmizleyek]

As One (2012): Daha geçen gün izleyipte finalinde hüngür hüngür ağladığım muhteşem bi filmi tanıtayım size kısaca. Öncelikle filmin hikayesi gerçek. 1991 yılında masa tenisi dünya turnuvasına Güney ve Kuzey Kore birleşip ortak bir takım göndermeye karar verir. Bi önceki yıl Kuzey ve Güney birbirine karşı yarışmış, Güney kazanmış, fakat finalde altın madalyayı Çin’e kaptırmıştır. 91′de ise birbirine uyuz olan bu iki ekip birleştirilir ve Japonya’daki turnuvaya birlikte gönderilir. Pek tabi ki başta hiçbiri bu durumu kabullenemez, birbirlerinden nefret etmektedirler. Her fırsatta kapışırlar, sürekli birbirlerine laf sokarlar, hatta tekme tokat birbirlerine bile girerler. Sonra koçlarının da yardımıyla birbirlerini tanımaya başlayan ekip aslında çok kafa dengi olduklarını anlayınca bi anda işler değişir. Düşman kardeşler, bi anda dosta dönüşür. Bu birliğin ardından ekip turnuvada sona kalıp, bi de tekrardan o ukala Çin’le final oynayınca, öyle müthiş bi maç ortaya çıkarırlar ki, bi Koreliymişçesine tüyleriniz tiken tiken izlersiniz o görüntüleri.

İzlemesi çok zevkli bi filmdi. Aralarındaki soğukluğun yerini samimiyete bırakışını izlemek çok güzeldi. Hele bi de bunun gerçek olduğunu bilmek daha bi sevmemi sağladı filmi. Ben sonunda çok ağladım. Filme de zaten bayıldım. Özellikle Bae Doo Na’nın o ağırbaşlı halleri ve yan yan gülmelerini falan izlemeye doyamadım. Ben Türk olarak filmden bu kadar etkilendiysem Korelileri düşünemiyorum. Neyse sonuç olarak Kore filmlerini seviyosanız eğer, bu muhteşem filmi kaçırmamalısınız.

[uzagin-dogusu]

[uzagin-dogusu]

Böyle bir şeye sevinmek, dalga konusu yapmak, kafaya almak veya iyi oldu demek için bi insanın beyninin olması gereken yerde çöp olması lazım. Mevzu Erdoğan, Atatürk, sağ veya sol değil arkadaşım. Mevzu TÜRKİYE. Allah aşkına kendine gel!!

[uzagin-dogusu]

Darbe yaptığını sanan itlerden çok, bu kansızlar zoruma gidiyo benim. Deliricem, yemin ederim zor tutuyorum kendimi..

[hadifilmizleyek]

Howl’s Moving Castel (2004): Uzuuun bi süre bilgisayarımda bekletipte izleyince tadı damağımda kalan çok tatlı, çok değişik, bolca büyülü, sihirli çok güzel bi animedir Howl’ın Yürüyen Şatosu. Adı üstünde, Howl’un gerçekten yürüyen, hareket eden büyülü bi evi var. Howl’un kendisi de zaten kötü bi büyünün etkisinde kalmış, görüntüsüne takıntılı bi büyücüdür. Yanına da kendisi gibi büyücü olan bi ufaklık almış, yürüyen evinde yaşayıp gitmektedir.

Sophie ise kendi halinde yaşayan normal bi kızçeyken, bir gün şans eseri Howl’la karşılaştıktan sonra bir cadının büyüsüne maruz kalır ve gencecik kız bir anda yetmiş yaşında bir teyzeye dönüşür. Ailesinin yanında bu şekilde kalamayan Sophie, gizlice evden kaçar ve Howl’un şatosuna sığınır. Kirden, pisten geçilmeyen şatoya ise yaptığı ilk iyilik baştan aşağı temizliğe girişerek tertemiz yapmak olmuştur. Sonrasın ise malum.. Howl ve Sophie’nin aşkı..

En üstteki fotoğrafta, alt köşedeki Howl bu arada. Öyle fotoğrafta kız gibi göründüğüne bakmayın, çok yakışıklıdır aslında. İlk gördüğümde bi içlendiydim hatta. :D Bunların yanında evin yürümesini sağlayan bi ateş (bildiğin kaşı, gözü var, az kapışmadı Sophie’yle), büyülü korkuluk ve tembel köpüşü de unutmamak lazım.

İşin özü bu çok değişik, büyülü, cadılı, sihirli, abzürt animeye ben bayıldım. Eminim izlerseniz siz de çok seversiniz ^^

NOT: Anime dediysem de kendisi filmdir bu arada. Keşke öyle olsaydı fakat seri şeklinde olduğu düşünülmesin. Bildiğiniz, normak iki saatlik bi film. :)

[hadifilmizleyek]

Fury (2014): Kadrosunda Brad Pitt ve Shia LaBouf’u görmemle izlemeye karar verdiğim ve izlerken Logan Lerman’ı da görmemle daha bi mutlu olduğum, bi çok sahnesiyle baya hoşuma giden bi filmdir Fury. Gerçekçi, üzücü, sinir bozucu bi savaş filmidir. İkinci Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru, beş kişilik bir ekip Fury adında bi tankın içinde cepheden cepheye gitmektedir, Kendileriyle birlikte dört tankla birlikte Almanya topraklarında esir kalmış Amerikan askerlerini kurtarmakla görevlidirler. Almanların gittikleri heryerde asker ve tanklarla karşılık vermesi üzerine, tek başına kalan Fury ekibi, kalabalık Nazi askerleriyle çarpışmak zorunda kalırlar. 

Filmde özellikle iki tankın birebir çarpıştığı bi sahne vardır ki, ciddi anlamda muhteşemdi. Bunun yanında Brad Pitt, savaştan ve gördüklerinden etkilenen ama ekibine liderlik etmek zorunda olduğu için hep güçlü görünmek zorunda kalan bir çavuşu çok çok güzel canlandırmış.

Epey akıcı, heyecanlı, birazda kanlı ve gerçekçi bi savaş filmi izlemek isterseniz eğer, Brad Pitt’li bu filmi bence kaçırmayın.

[hadifilmizleyek]

U turn (1997): Valla ne yalan söyliyim bu filmi bilgisayarıma alırken de, şööyle bi göz gezdirirken de sade, klasik bi romantik komedidir diye düşünmüştüm ama film beni fena halde yanılttı. Baya baya ağzım açık izledim bazı kısımlarını, çünkü ciddi manada beklemediğim şeyler oldu bi anda filmde..

Kısaca özetleyelim: Bobby, eski model arabasıyla uzun yolda tek başına yolculuk eden bir adamdır. Borcu olan adamlara borcunu teslim etmek için yollara düşmüştür. Fakat yolda bir anda arabası arızalanır ve bir yan yola girerek bir tamircide mola verir. Daha zaten işin başında tamirci bile o kadar tuhaftır ki, burdan bile ne biçim bi yere geldiğini anlamalıydı aslında. Ama bizim Bobby mecburen arabasını orda bırakır ve o tamir olana kadar yakındaki kasabaya gider. Zaten herşey de bundan sonra başlar. Dünyanın en tuhaf kasabası, en sıcak havası, en tuhaf insanları, güzeller güzeli Grace ve  bütün bunların arasında sıkışıp kalan Bobby.. Yahu film boyunca adamcağız öyle şeyler yaşadı ki.. O kadar abzürt şeylere maruz kaldı ki, şaşkınlıkla izledim tüm filmi. Hele bi de o son part... Töbeler olsun..

Böyle çıkmasını beklemiyodum ama cidden çok değişikti. Boş vaktinizde güzel gider. Hadi bakalım..

[uzagin-dogusu]

Söz Tolstoy, dizi Bad Guys..

[hadifilmizleyek]

Deadpool (2016): Marvel’la veya süper kahraman filmleriyle ilgilenipte bu filmi duymayanınız yoktur muhtemelen. Ben de daha az önce bitirdim, dedim bunu yazmazsam çatlarım!

Öyle uzun uzun filmin konusunu anlatmaya gerek yok. Filmi izlerseniz eğer, -ki bence kaçırmanız kayıp olur- daha ilk sahnesinden kendinizi o muhteşem mizahına ve abzürtlüğüne kaptırırsınız. Abartmıyorum, ciddi mana da muhteşem. Kameraya bakarak seyirciyle konuşması, en berbat haldeyken bile espri yapıp karşısındakini delirtebilme özelliği, eğlenceli karakteri, kostümü, hareketleri... Ya gerçekten gülmekten yoruldum artık bi ara.

Ha bi de bazen öyle espriler yapıyo ki, onları anlamanız için az çok mevzuyu bilmeniz gerekiyo ki, eğlenebilin. Ve neyse ki benim bildiğim konulardı, sağolsun krize girdim. Özellikle bi Liam Neeson esprisi vardı ki, tek geçerim. Film bitti, hala hatırladıkça gülüyorum.

İşin özü; bu mal adamı izlemelisiniz, gerçekten izlemelisiniz. Ama uyariyim, sonrasında klasik süper kahraman filmlerinin hepsi sıkıcı gelmeye başlayabilir. Sanırım bana öyle olucak..

[uzagin-dogusu]

Allah’ım bir insana herşey mi çok yakışır? Resmen eridim bittim şu sahnede.. 

[uzagin-dogusu]

AYNA - Ünlü Olmak Zordur. (on Wattpad) http://w.tt/1Xs5jVv 

“A.. Ama yok artık! Ulan dizi mi çekiyoruz da paso kavga ettiğim kızdan hoşlanacağım? Kore dizisi mi bu? Lee Min Ho muyum ben? Ki öyle bile olsa bu hikayede büyük bi eksik var biliyorsun, benim bu şartlarda zengin bir iş adamı veya babadan zengin bir ergen falan olmam gerekiyor. Şu an şartlar senin söylediğim şeye müsait değil ki bir kere! Ben fakir bir öğrenciyim, bu okulda babamın değil. Gerçekçi olalım rica ederim.”