เมื่อความรักไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน
ในโลกเบี้ยวๆใบนี้ ยังมีคนจำนวนหนึ่งที่เกิดความรู้สึกดีๆได้ง่าย เมื่อเขาพบว่า คนที่เขาพยายามจะคุยด้วยบ่อยๆนั้นเป็นคนที่เขาคิดว่าใช่สำหรับเขา
แต่
มันไม่ได้เกิดในโลกออฟไลน์อ่ะดิ
ทีนี้ปัญหามันอยู่ที่ว่า “เราหลงรักเขา” หรือ “เราหลงรักตัวหนังสือของเขา”
มันอาจจะวัดไม่ได้ด้วยซ้ำว่า “เราก็วิดีโอคอลกันบ้าง มันก็เห็นหน้ากันนะ นี่ไงฉันเคยเห็นเธอแล้ว”
ใช่! คุณเห็นเธอ แต่มันก็แค่หน้าเธอ แล้วก็ครึ่งตัวบนของเธอ คุณไม่เคยมีกิจกรรมร่วมกันกับเธอเลย
ถึงตรงนี้อย่าคิดว่าทะลึ่งนะ ที่บอกว่า “เห็นแค่ครึ่งตัวบน” กับ “ไม่เคยทำกิจกรรมร่วมกัน” เห็นมั้ยว่า ตัวหนังสือแม่งเป็นแค่เรื่องของจินตนาการ
พอคุณสารภาพกับเธอไป (ซึ่งมันก็อาจจะไม่ใช่แค่ครั้งแรก) แล้วฟีดแบคจากเธอทำให้คุณงง เช่น เธอมักจะถามถามย้ำว่า
“ทำไมคุณถึงรักเธอทั้งๆที่ก็ไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆ?” (แล้วคำตอบของคุณก็มักจะเป็น “แต่เราก็คุญกันมานานแล้วนะ แล้วเราก็เคยวิดีโอคอลนี่”)
“ทำไมคุณถึงเชื่อคนง่าย?” (คำตอบของคุณก็จะวกกับมาที่ “ก็ผมรักคุณ”)
โห คู๊นนนน! ไม่เคยมีคนบอกหรอว่าอย่าเชื่อคนแปลกหน้า หรือไว้ใจใครง่ายๆ
การที่คุณรักเขาตั้งแต่ยังไม่เจอตัวเป็นๆกันนี่ ถ้าวันที่คุณต้องเจอกันจริงๆ มันจะไม่เหมือนกับวันที่คุณจินตนาการผ่านตัวหนังสือเลย อาจจะคนเรื่องเลยก็ได้
ก่อนจะรักใครผ่านตัวหนังสือ ก็ชั่งใจไว้หน่อย
แล้วก็ไปหาว่าเธอไม่รักคุณ ไม่เชื่อคุณ ไม่เข้าใจคุณ
ก็ใครมันจะไปเข้าใจวะ ยิ่งคนที่ไม่เคยมีความเชื่อในเดทติ้งเว็บไซต์ หรือแม้กระทั่งโซเชียลมีเดียกระแสหลัก นี่ไม่ต้องไปหวังให้เธอเชื่อหรือแม้แต่จะเข้าใจเลย
เพราะประโยคแรกๆที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ
“ฉันไม่ได้โง่นะ”
“นี่กูสวยขนาดนั้นเลย?”
แล้วมันก็จะเป็นคำถามวนเวียนกันไปมาอยู่อย่างนี้ วนเวียนเป็นวงจรอุบาทว์
เอาเป็นว่า เจอเธอตัวเป็นๆก่อน แล้วค่อยตัดสินใจบอกเธอว่าคุณรักเธอจริงๆ
