mame
mapapagod
mangangalay
mapupuyat
pero sabay sabay padin tayo lalaban hanggang dulo.
walang susuko, walang bibitaw.
Sade Olutola

Andulka

No title available

shark vs the universe
he wasn't even looking at me and he found me
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

izzy's playlists!

Origami Around
h

JVL
dirt enthusiast
occasionally subtle
Three Goblin Art
Claire Keane
Keni
cherry valley forever
Sweet Seals For You, Always
Lint Roller? I Barely Know Her
Not today Justin
art blog(derogatory)

seen from Singapore

seen from New Zealand
seen from Nepal

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from New Zealand
@hayanghaya
mame
mapapagod
mangangalay
mapupuyat
pero sabay sabay padin tayo lalaban hanggang dulo.
walang susuko, walang bibitaw.
*Not the typical post about the journey of being a Plus size woman*
Normally yung mga nakikitang kong post about their plus size journey ay yung mataba sa una pero at the end of the story nabawi niya ang confidence niya nung pumayat siya. Pero kung yun ang ineexpect niyo sa mababasa at makikita niyo, nakuu hindi po. hahaha.
Since i was a kid chubby na po talaga ako and being a plus size during my elementary days is quite a rough road for me kase naranasan kong wag nalang umalis ng classroom dahil madadaanan ko nanaman yung grupo ng mga estudyanteng kahit wala naman akong ginagawa kung makatawa wagas tas kung makatingin akala mo ako lang yung nag iisang mataba sa mundong ibabaw hahahaha. hard ba? pero Opo yan po ang nararanasan ko nung ako po ay bata pa. at mas masasaklap pa po yung iba pero kung ikwekwento ko po lahat ee baka hindi na tayo matapos
Sobrang itim tas mataba, what do you expect?? sangkaterbang pangbubully ang naranasan ko. Name it and i know how i feel on that situation. but regardless of my physical appearance i still gained friends at ewan ko ba kung ipinagaadya talaga ni God pero mga be jusko ang mga nagiging kaibigan ko ay yung mga tipong pang muse ng klase, pang laban tuwing intrams at mapapayat. edi ang ending ko The Duff ng barkada, pero waiit hahaha di po nila pinaramdam na Duff ako, yun lang po talaga yung pinaka magandang tawag, okay?? ahhahahahaha
As time goes by lalo akong kinakatok ng insecurities ko. the bullies are still their, the people you know keep on asking when am i going to change my lifestyle. So i decided to change myself in able for me to fit in, i started to drink different dietary supplements and go to the gym. I've done everything pero bat ganon?? parang di naman ako masaya, parang di naman ako yung Haya na nakilala ng lahat. and also parang kahit anong gawin ko laging kulang pa din yung effort na ginagawa ko.
Confidence, Contentment and Acceptance yan yung kulang sakin at naisip kong yan ang kelangan kong pagtuunan ng pansin kesa isipin kung ano pa ba ang pwedeng ways para magpapayat.
Kaya cheneeeeeen. walang pagpayat na nangyare, walang kung anong special kayong makikita kase ang purpose ko ng pagshashare nito ay hindi naman kase kelangang magpapayat ka para lang sa ibang tao. para lang matanggap ka ng ibang tao. para lang wag ka makarinig ng criticism sa ibang tao, ang mahalaga lang naman kase ay 1. Tanggap mo ba sarili mo? 2. Mahal mo ga ang sarili mo? 3. Kontento ka ba sa sarili mo? 4. Masaya ka ba?
Dati ko pang gustong magpost ng ganito pero naisip ko paano ko sisimulan ay wala nman akong something special na maiishare kundi yung battle ko being a plus size woman. and I am proud to say that I've made it guys. I'am happy and contented to be a plus size woman. are you?
Gusto ko lang ishare kase as in walang paglagyan ang saya ko ngayon.
akala ko pagkatapos nung nangyare at yung pagkawala ko wla na talagang magiging bakas ko sa SSC, akala ko hanggang masasayang memories nalng ako mapapasama ulit sa kanila kahit sa maikling panahon na yun, akala ko bakante na talaga yun hanggang huli kaya niready ko ang sarili ko sa paglabas ng cluster namin. nung pinag uusapan na ng mga kaklase ko yung mga picture nila kasama yung club officers nila sa school medyo nakakainggit kase naisip ko “meron din sana ako pero hindi ko sure kung kasama talaga ako” di ko pa kase nakukuha yung Cluster kaya di ko pa knows. pero nung binuksan ko yung GC ng SSC Officers isinend ni Marjorie yung picture ng SSC. OA man pakinggan pero nakakatuwang nandun kana sa point na umiiyak ka na tumatawa kase “SHEEEEEET KASAMA DIN PALA AKO KAHIT SA CLUSTER LANG”
Hindi biro ang depression na naranasan ko nung nalaman kong isa sa mga pinangarap kong gawin ee sa ilang araw lang ganon ganon lang nawala. Di bale na sanang mawala yung mga grades na pinaghirapan kong pataasin kesa yung mawala ng basta basta yung gusto mong maging goal mo bago mo man lang matapos yung Highschool life mo. Pero diba nga? past is past, nung nakita ko to totally nawala na yung something sakin na kachuchuhan hahahahhaha basta hirap kase iexplain. ayoko ng mamisunderstood. Basta di pa naman huli ang lahat kase ang mahalaga nasa path ka padin kung saan alam mong kahit mahihirapan ka worth it naman kase nasa dulo yung goal mo.
In short, “MASAYA AKO <3”
I’m baaaaaaack
As always
pagbumabalik ako sa tumblr nasasaktan lang ulet ako pero wala ee kahit masakit yung mga nakikita ko gustong gusto ko pading bumalik dito.
NAKAKAEWAN NA.
Im sick of “mahalaga ako ngayon bukas dedma nalang” feeling.
Tao din naman kase ako, may nararamdaman
Ang clown, kahit saglit lang ay nagpapahinga din.
Gusto ko ng sumabog. As in talaga. Pero ayoko ng ipakita sa iba na nanghihina nnmn ako. Kaya nila ako ginaganon ee kase alam nila na madali akong manghina. Di nmn kase ako kasing tigas nila.
Bat ba kase ako nagbago. Bat ba kase naging ganto ang kinahinatnan ko? Bat ba kase naging ganto na ako. Diba kase pag nasasaktan dapata papunta sa best ang pagbabago? Bat parang akala ko papunta ako sa best pero parang palubog ako ng palubog sa worst.
I was so depressed that time. I love imran so much that you couldn't imagine. Am really really out of my mind, i dont know what to do. And his friend knows everything that happened, he knows the story from the beginning and he knows how i.suffered so much. He offered me his care and love even though he knows i still love him. I accepted it because i though giving him a chance will make me forget imran immediately, he begged at me to comeback but i refuse to even though i really really want to comeback. I told him different alibi just for him to stop chatting or texting me to comeback. It damn hurts me so much. Its like a thousand knives are stabbing me.
The best squad ever. imissyou guyths. #sqaudgoals
Kahit araw araw pa tayong mag away Kahit minsan nakakapagtampo kana Kahit minsan ang taray taray mo Kahit minsan tinatarayan kita Kahit minsan grabe kung topakin ka Always remember na Hinding hindi kita iiwan #iloveyoukuyakoy 💑
I prefer to stay in a dark room all day and marry my bed
RT: Sobrang hirap magpanggap na okay ka lang.