hein van den heuvel fotografie

amsterdam fotograaf

[heinvandenheuvel]

Vernissage exhibition Va Bene Gallery La Romieu

La galerie Va Bene et Hein van den Heuvel

Vous invitent au vernissage de l'exposition

ALBUM CORVUS

Jeudi 21 juin 2018 à partir de 18 h

Galerie Va Bene Place Bouet  -  La Romieu - Gers T. 05 62 68 25 91

[heinvandenheuvel]

I am delighted to announce my second exhibition in France in the beautiful Va Bene gallery of Caterine & Denis Beaugé, in the small medieval village of La Romieu. The gallery faces the 14th century Collégiale St. Pierre, designated as a  Historical Monument and World Heritage Site by Unesco since 1998. It is situated on the way to Santiago, in the north of the Gers, in Gascony. Since 2000 Va Bene has been offering  contemporary artists  the opportunity to work on site in this place steeped in history. The exhibition will  be open from the 22nd of June until the 26th of August.  The vernissage will take place on the 23rd of June.  Open Thursday, Friday, Saturday and Sunday afternoon (15,00 - 19,00). On show, there will be two series of photos : On the ground floor my series Album Corvus and on the first floor my most recent works. We look forward to seeing you this summer.

Hein van den Heuvel

[heinvandenheuvel]

Masterclass Daan Roosegaarde 18 november 2017 den Oever / Afsluitdijk

“Don’t add something but work what is already there”

Bijzondere masterclass van Daan Roosegaarde over denken in mogelijkheden en niet in beperkingen. Door niet objecten toe te voegen maar het ontleden van de bestaande schoonheid. Werken met het licht wat er is, Buitengewoon inspirerend mens. Gaat allen kijken. https://www.heinvandenheuvel.nl/#/afsluitdijk/roosegaarde/

[heinvandenheuvel]

[heinvandenheuvel]

Cresendo Lumineux / Hein van den Heuvel

Exposition Le Grenier, Marsac

Vernissage 17 juillet 18.30

Le Grenier, 82120 Marsac 17 - 23 juillet 2017 et sur rendez-vous jusqu'a la fin d'aout - tel: [phone]

http://www.musique-a-marsac.com/exposition-2017.html

CRESCENDO LUMINEUX

« On ne voit bien qu'avec le coeur. L'essentiel est invisible pour les yeux. »   Antoine de Saint-Exupéry

Un monde capturé en 200 mètres carrés. Voici comment le photographe Hein van den Heuvel aborde l’intérieur d’un vieil atelier obscur dans le Sud-Ouest de la France. On attend avec anticipation. Parfois comme un voyeur, on regarde, à travers ses yeux, des images qui – peut-être – nous offrent une promesse.

Le photographe a passé des journées entières dans l’atelier estival de l’artiste français Raymond Dirles. Il a suivi, avec tous ses sens, les rares rayons de lumière qui effleuraient les nombreux objets dans l’atelier. A la recherche de cette perspective particulière, ce seul instant où l’objet est exposé par le reflet de la lumière. Il a capturé l’inspiration dans cet atelier. Une ode à la muse.

Les photos ont été prises presque dans l’obscurité, aux vitesses d’obturation lentes ou à partir d’angles pratiquement impossibles. Le photographe s’est permis une seule impulsion : laisser partir ce qu’il connait, supprimer ses pensées et s’abandonner à son intuition.

Les couleurs respirent, la peau des choses demande à être touchée, le spectre est saturé de noir.

Cette intensité chromatique nous rappelle la « peinture en champs de couleur » d’artistes tels que Mark Rothko.

En n’exerçant aucun contrôle sur le monde, Hein se pose le défi de rechercher la surprise, l’insolite. Il est obligé de se réconciller avec ce qui dérange, ce qui interpelle et ce qui est inconfortable. C’est précisement cela qui crée la photographie qui fascine et qui ensorcelle.

CRESCENDO LUMINEUX

One sees clearly only with the heart; what is essential is invisible to the eye.  Antoine de Saint-Exupéry

A world contained in 200 square metres. This is how photographer Hein van den Heuvel approached the interior of an old, dusky studio in Southern France. We hold our breath. Verging at times on voyeurism, we see images, through his eyes, that seem to offer us a promise.

The photographer spent days in the summer studio of the French artist Raymond Dirles. He followed, with all his senses, the sparse daylight as it steadily crept across the numerous objects in the studio. Searching for that singular perspective, that sole moment in which the object is exposed by the reflected light. He captured inspiration in this studio. An ode to the muse.

The photographs were taken in near darkness, with slow shutter speeds, or from virtually impossible angles. The only thing the photographer allowed himself was to let go of what he knew, to switch off his thoughts, and to surrender himself to his intuition.

Colours breathe, the skin of things asks to be touched, the spectrum is cloaked in saturated black.

This chromatic intensity reminds us of colour field paintings by artists like Mark Rothko.

By not exerting control over the world, Hein sets himself the challenge of seeking out the surprise, the unexpected. He is compelled to reconcile himself to that which disrupts, chafes, and is uncomfortable. Precisely this generates the photography that fascinates and enthrals.

[heinvandenheuvel]

Close Encounters of the Third Kind

Close Encounters of the Third Kind. Even stond ik met mijn slippers aan de grond genageld. De vijf bekende tonen bleven uit en er daalde geen UFO uit deze gigantische opening....... Dus dit is echt.

Ik had net het weerbericht gelezen dat het een mooie strakblauwe dag zou worden. Dat plotseling de vijgenbladeren allemaal een kant op wezen, de bomen naar dezelfde kant bogen en de bladeren een olympisch record probeerden te vestigen maakte mij nieuwsgierig en ging naar buiten.

Ik bevond mij recht onder een groot zuigend gat met aan beide kanten kilometers lange armen. Vreselijke hoosbuien links, vreselijke hoosbuien rechts, terwijl het gat symbolisch de as van de sproeier was. Een soort reusachtige vaatwasser. Een uur later is het programma afgelopen en de lucht weer opgeklaard. Blijkbaar zijn deze kortstondige plaatselijke science fiction decors niet te voorspellen. Net of iemand stiekem met de aan en uit knop had zitten spelen.

Ik ben benieuwd welke klassiekers de aarde nog meer in petto heeft.

© Hein van den Heuvel / fuji X-Pro2 / XF 35mm f2 / Acros R

[heinvandenheuvel]

Rijksstudio award 2015

Ik krijg een grote glimlach van het Rijksmuseum. Met Rijksstudio zetten ze wereldwijd de deuren open naar 200.000 high resolution beelden uit hun collectie. Je mag ze downloaden, delen en bewerken tot een nieuw kunstwerk. Het openbaar maken van het cultureel erfgoed is een geweldig kado wat door de musea aan de wereld gegeven wordt. Toegankelijk voor iedereen. Stimuleren van de creativiteit. Er is een vervolg gegeven aan de succesvolle eerste Rijksstudio award 2014.
Ook dit jaar werden alle disciplines uitgenodigd en aangemoedigd om een meesterwerk te maken mbv de Rijksstudio collectie. We hebben deze geweldige uitdaging opgepakt.
Hoe leuk zou het zijn als we in een ontwerp het gevoel van wat het Rijksmuseum wil uitdragen kunnen verbeelden. Dat we een glimlach kunnen geven en verspreiden over de wereld met iedere stap die genomen wordt vanuit het Rijksmuseum. Het ontwerp, gemaakt door Heleen Rombout en Hein van den Heuvel is genomineerd en gekozen tot de top 75 van de Rijksstudio Award 2015. We zijn super trots.
De glimlach die we al hadden is alleen maar groter geworden. https://www.rijksmuseum.nl/en/rijksstudio/199652–entries-rijksstudio-award-2015-top-75/creations

http://www.heinvandenheuvel.nl

[heinvandenheuvel]

‘Cactus’ in beeld — fotografie

"De nieuwste editie van Expeditie [werk] is uit! Kijk op: medium.com/pauline-genee-cactus en ga mee op ontdekkingstocht in deze derde editie. Dit keer staat het verhaal ‘Cactus’ van Pauline Genee centraal. Film, muziek, fotografie, illustraties en analyse onthullen extra betekenislagen."- tekst van de website www.literairwerk.nl -Voor het verhaal "cactus" van Pauline Genee is mij gevraagd een foto te maken die het verhaal een extra lading geeft. De invulling was geheel vrij.

[heinvandenheuvel]

Ik zag het als een ritueel bij vogels. Al dansend de aandacht van het andere geslacht verkrijgen. Maar wie danst hier voor wie. De fotograaf en de bruid maken dezelfde beweging, ze spiegelen elkaar terwijl de bruidegom en de reserve fotograaf een beetje houterig en onhandig mee doen. Dan gaat je fantasie werken. Voor wie dansen ze. Voor elkaar. Met elkaar? Waren het misschien geliefden, zijn het broer en zus? Hoe kan het dat ze dezelfde beweging maken, is het wel een dans of is dit alles weer gewoon toeval.

www.heinvandenheuvel.com

[heinvandenheuvel]

In de nazomer is vooral de jeugd die het lef heeft om te gaan zwemmen. Maar het lef om in het koude water te springen neemt af als de temperatuur van het water zakt. En dat is jammer. Het blijkt dat koud water een stimulerende werking heeft op je immuunsysteem. Door je periodiek bloot te stellen aan kou wordt je lichaam sterker en wakker geschud. Als je daarbij geconcentreerd diep ademt, extra zuurstof tot je neemt, verbeterd dat je bloedsomloop en heeft het een positieve werking op je autonome zenuwstelsel. Technieken die al eeuwen bekend zijn maar waarvan we zijn vervreemd geraakt door onze westerse beschaving. Centrale verwarming, warme kleren en een warme douche heeft ons lichaam het gereedschap ontnomen om efficiënt te strijden tegen kou. We bezitten meer kracht en vermogen dan we denken. Wim Hof, de iceman, is iemand die in deze tijd een methode laat zien die de innerlijke kracht van het lichaam laat herontdekken. http://www.innerfire.nl/ Dus kinderen die willen zwemmen moet je niet ontmoedigen. Als volwassenen kan je zelfs een voorbeeld geven. Zolang je het niet forceert en goed naar je lichaam blijft luisteren kan je lichaam heel veel. Je kan ook beginnen met na het warm douchen koud afspoelen. Gewoon blijven ontspannen, kou voelen is niet meer dan een prikkeling naar de hersenen. Je zal zien dat na enkele weken je er aan gewend raakt en een koude douche zelfs lekker is. De warmte komt dan van binnen uit. en ook dat is een mooi begin

[heinvandenheuvel]

Hoe ga ik dit vangen? Door de versimpelde technieken in de fotografie zijn we het moment aan het kwijtraken. Het beeld vastleggen op het juiste moment. In de dagen van de glasplaten had men soms maar één gevoelige plaat en dus maar één kans om de foto te maken. Dit veranderde met de invoering van de rolfilm en later met de kleinbeeld film. Het verhogen van de hoeveelheid opnames per seconden vergrote de kans op het moment, maar vaak zat je er toch naast en was de film weer vol. Met de digitale geheugenkaarten zijn de hoeveelheid opnames ook nog eens bijna onbeperkt. Je kunt tegenwoordig filmen en de juiste opname eruit halen. Er zijn zelfs camera's die bij het afdrukken de beelden opslaan van voor en na het moment van afdrukken. Maar hiermee geef je feitelijk  het moment uit handen en vertrouw je alleen op de techniek. Hiermee verslapt ons kijken en worden we laks. Het juiste moment is een kunst die je niet cadeau krijgt, je moet er aan blijven werken, je moet altijd scherp zijn. Door te oefenen leer je weer te zien en het versterkt je manier van kijken. Je leert anticiperen en vervolgens direct te reageren. Het juiste moment moet je aanvoelen (bijna) voordat het daadwerkelijk plaatsvind. De foto hiernaast is gemaakt aan de Baskische kust en een voorbeeld van zo’n moment. Instinctief kniel je op de juiste plek. Het gebeurt allemaal in een fractie van een seconden. Dat moet je voelen. Als je na gaat denken ben je verloren. Eén foto, het moment, meer niet en dat is een mooi begin. hein van den heuvel / amsterdam fotograaf

http://www.heinvandenheuvel.com

[heinvandenheuvel]

De APK keuring van mijn auto nam meer tijd in beslag dan ik had voorzien. Als je dan in een troosteloos industrie gebied bij Nijkerk vast zit wil je vanzelf ontsnappen. In afwachting van de goedkeuring APK en gewapend met een kleine camera, gun ik mijzelf een kleine opdracht. Deze opdracht luidt; Maak niet meer dan negen foto’s in de directe omgeving. Simpel, niet te ingewikkeld en behalve dat ik buiten loop, lekker ontspannend. Vier uur later sta ik op de Intensive Care van de VU, aan het bed van mijn zeer dierbare en beste jeugdvriend die net ontwaakt is uit zijn narcose. Hij heeft een operatie ondergaan waarbij een tumor samen met zijn nier zijn verwijderd. De chirurg staat aan zijn bed om te vertellen hoe de operatie is gegaan. Omdat ik niet weet of je na een narcose de informatie kan opnemen, schrijf ik het maar op. operatie robotarm via klein gaatje lukte niet conventionele manier moeten opereren ingewikkelde operatie - veel onduidelijk - moeilijk zichtbaar lastig bij komen -  alles vergroeid tumor en nier weggehaald het was een flinke puinhoop veel bloed verloren, bijna 3 liter -transfusie twee openingen gemaakt - zijkant klein - midden groot alles goed kunnen herstellen snee op buik van maag tot kruis Even ter info; de operatie is goed verlopen, hij maakt het goed. In de studio de negen foto’s van eerder op de dag in een vierkant gezet om eventueel op mijn blog te plaatsen……..  het duurde even voordat ik het zag…… De woorden van de arts en de foto’s horen bij elkaar. In de tijd dat ik de foto’s maakte was de operatie aan de gang. Ja, ik geef toe je hebt een beetje fantasie nodig, maar toch.   Alleen de regel met het bloed klopte niet. Ja …..en dan val je door de mand. Ik had geen negen maar tien foto’s gemaakt, stiekem er eentje uitgelaten om aan mijn opdracht te kunnen voldoen. Want negen foto’s laten zich zo makkelijk compileren tot een geheel. Als ik nu de extra foto invoeg, in de volgorde van fotograferen ( tussen foto 6 en 7 ), klopt de lijst akelig wel. Dit zijn de momenten die ik zo leuk vindt, momenten die ik niet kan bevatten, momenten die mijn grenzeloze fantasie voeden. hein van den heuvel / fotograaf amsterdam

http://www.heinvandenheuvel.com

[heinvandenheuvel]

1)-operatie robotarm via klein gaatje lukte niet


2)-conventionele manier moeten opereren


3)-ingewikkelde operatie - veel onduidelijk - moeilijk zichtbaar

4)-
lastig bij komen -  alles vergroeid


5)-tumor en nier weggehaald

6)-
het was een flinke puinhoop ( zij hij echt!

6)-)
veel bloed verloren, bijna 3 liter -transfusie

7)-
twee openingen gemaakt - zijkant klein - midden groot


8)-alles goed kunnen herstellen


9)-snee op buik van maag tot kruis

[heinvandenheuvel]

Op een druilerige avond zag ik hem plotseling lopen in Amsterdam, Redmond O’Hanlon. Langsfietsend groette ik hem hartelijk.

De volgende dag las ik dat hij in oktober een lezing zou geven in de kompaszaal [ http://www.kompaszaal.nl/ ] bij de knsm societeit. [ http://www.knsmsocieteit.nl/ ]

Dit soort toevalligheden komen niet zomaar op je pad en daarom melde ik mij aan voor de lezing met een diner. Op de betreffende avond begreep ik waarom het lot mij hier had gebracht. Redmond O’Hanlon hield een lezing op een podium in het vrijwel duister. De afwezigheid van verlichting zorgde ervoor dat je hem amper kon zien. Ruim 120 gasten in de zaal konden met moeite hun geliefde avonturier onderscheiden. Al mijn collega fotografen zaten te klagen over het gebrek aan licht maar niemand reageerde. Waren ze vergeten dat uitlichten een deel van hun opleiding is geweest of gewoon niet capabel om dit aan te pakken. Het is een uitdaging te weten wanneer er gehandeld moet worden. Direct! Uiteindelijk stak mijn vriendin de handen uit de mouwen om dit te helpen oplossen. Voordat de pauze voorbij was hadden we dit avontuur met gezond verstand aangepakt en opgelost.Mijn studioverlichting was opgesteld en Redmond O’Hanlon kreeg het licht wat hij verdiende. http://www.heinvandenheuvel.com

[heinvandenheuvel]

Ik werd gebeld door de vader van Bente [ https://nl-nl.facebook.com/BenteMusic ] of ik per direct een foto kon maken voor haar nieuwe EP. Ik ben altijd in voor een onverwacht avontuur en gelijk ter plekke de boel omgegooid om deze foto van haar te maken. Loods 6 [ http://www.loods6.nl/ ]  is een fantastisch gebouw waar vroeger de schepen vertrokken naar Oost-Indië en zeer geschikt als locatie. Binnen een uur hadden we de foto en kon Bente het direct gebruiken ter promotie van haar nieuwe album op itunes [ https://itunes.apple.com/nl/album/what-i-feel-ep-ep/id928167616 ] In De Wereld Draait Door zingt ze een verkorte versie van haar nummer little evil http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/322035 met de foto even zichtbaar in beeld. http://www.heinvandenheuvel.com

[heinvandenheuvel]

Wat maakt een foto bijzonder. Het zijn de geijkte zaken zoals het onderwerp, de plek, het moment, de uitsnede en dan vaak in een combinatie. Voor mij is de doorslaggevende factor het licht. Het onderwerp kan nog zo mooi zijn maar zonder het juiste licht verliest de foto aan kracht of is niet de moeite waard om vast te leggen ( uitzonderingen daar gelaten ). Door de jaren heen ben ik het licht gaan voelen. Het is een onderdeel van mij geworden. Of het nou een modellenshoot is, een portret, een landschap, het maakt eigenlijk niet uit. Het licht is van cruciaal belang. Daglicht is fingerspitzen gevoel, de magie vaak kort en soms bijna niet te vangen. Het is een uitdaging om je niet afhankelijk te maken van het weer. Het weer zorgt ervoor van wat en hoe je ter plekke gaat fotograferen. Een buitengewoon intrigerend landschap heb ik in een beginnende sneeuwstorm gemaakt terwijl er door de lange belichtingstijd geen sneeuw zichtbaar is. Door het slechte weer werd het onderwerp zichtbaar. Elk licht onthult zijn eigen onderwerp. Je moet het alleen kunnen zien en het weten vast te leggen. De foto hiernaast, onderdeel van een serie, is gemaakt aan de Baskische kust. Hoe indrukwekkend het gebied met zijn ongekende rotsformaties ook overdag leek te zijn, het was niet mijn licht. Pas na uren toen de zon inmiddels geheel achter de heuvels was verdwenen begonnen de rotsen opeens licht af te geven. De weerkaatsing van de blauwe lucht op de stenen gaf een magische uitstraling. Dat was het licht waarna ik op zoek was. Drie dagen heb ik daar doorgebracht, gekeken en gevoeld wanneer die magie erbij kwam. De letterlijke betekenins van fotografie is “schrijven met licht” Ik wil schrijven en laten zien wat ik voel hein van den heuvel / fotograaf amsterdam

http://www.heinvandenheuvel.com

[heinvandenheuvel]

Noorderlicht te Leeuwarden [ http://www.noorderlicht.com ] is een veelzijdig en internationaal podium voor documentaire fotografie en voor fotografen die een verhaal willen vertellen. Wat opvalt is dat de meeste foto’s ook een verhaal nodig hebben. Er zijn maar weinig fotografen die gelijk met het beeld een diepere laag weten te bereiken. Hoe goed het onderwerp ook is, de kwaliteit gaat vaak ten onder aan een trucje.


Wat gelijk opviel was de serie van Jo Metsen Scott. Hij maakte een indrukwekkend soort dagboek over soldaten die zich ter plekke tegen de Irakoorlog uitspraken, met alle gevolgen van dien.  De tekst in de foto versterkt het beeld al voordat je deze hebt gelezen. Uiteindelijk gaat het om de foto, die moet je vangen. De tekst is secundair en mag het beeld hooguit extra verdiepen.
 De foto's hadden in het prachtige nieuwe Fries museum [ http://www.friesmuseum.nl ] een prominentere plaats mogen hebben. Dat hadden ze zeker verdient.

http://www.heinvandenheuvel.com