Hayran olunası kadınlar tanıdın değil mi? Hatta hayran da oldun onlara. Çünkü onlar güzel gülüyorlardı, tıpkı güneş batarken gökyüzünde oluşan turuncuyla karışık pembe gibi. Güzel bir renk kadar güzel gülüyorlardı değil mi? Bir de ben zeki kadınlardan hoşlanırım klişene değinmek isterim çünkü sen zekasını takdir etmediğin birine asla hayranlık besleyemezsin. Bahsettiğim zeka emaresi kuantum fiziğini anlayabilme derecesi değil, seni anlayabilme, analiz edebilme derecesi. Seni asıl ilgilendiren her daim sen olmuşsundur çünkü. Seni sana öyle güzel anlatır ki sanki önceki hayatlardan tanışıyormuşsunuz da sen bir türlü onu çıkaramazken o tutmuş anılarınızdan bile bahsetmeye başlamış gibidir. İşte böyle zamanlar yaşarken elin hemen pause tuşuna gider, durdurmak, dondurmak istersin zamanı. Elbetteki durmaz. Bu yüzden hayran olduğun o kadınla yaşamak, yaşlanmak hissiyatıyla dolup taşarsın. Aşktan değil, hayranlıktan.
Peki hayran olunası bu kadınlar, ya onlar ne hissederler, ne yaparlar, ne yaşarlar? İlk olarak çoğunlukla yalnızdırlar ya da şiddetli bir yalnızlık hissederler. Nedeni basit, tıpkı o nasıl sana hitap ediyorsa o da kendine hitap edeni bulmak ister. Ruhuna hitap edeni bulmak böyle kadınlar için tahmin edersin ki güçtür. İnce hatta bazen aşırı ince, hassas bir ruhtan bahsediyoruz. Kırılgan, naif ama bir o kadar da dışarıdan bakıldığında insanda c’est la vie (that’s life) diye bağırma isteği uyandıracak kadar da hayat dolu. Üstelik bunu sadece tek bir gülüşle bile başarabilirler. Şimdi düşün bakalım sen böyle bir kadına eşlik edebilecek canlılıkta mısın?
jacobvanloon
janainaart
titsay
izzy806
origamiaround
