son zamanlarda her yere yazmak istediğim tek kelime, tek sıfat, tek ben-liğim. nazardan korkmam ve aylarca seni ağzıma bile almaktan korkmam. babanı tanı olur mu. zira beni tanıman için elimden geleni yapıyorum ki bunun benim için ne kadar zor olduğunu tahmin edemezsin anlamsız kaos teoremlerinin doğa olayları arasında. zira her bir anın farkında olma lanetiyle yaşanmış bir hayatın içinde sana sahip olmanın ve beni tanıyamamın ihtimali bile beni kahrediyor. bak oğlum, tarihte her baba oğlu ile gurur duydu ya da duymak istedi, bense benimle gurur duy istiyorum. çünkü sen öyle bir zamanda geldin ki beni bile iliklerime kadar titrettin. benden daha farkında, bende daha bir öz ve sarsıcı bir şey geldiğini hissettim. beni anlayacağını biliyorum. zira istersek dünyaları fethederiz, isteyip de yapamayacağımız, olamayacağımız hiç bir şey yok. bu senin damarlarında akıyor. korkma.
boğazımdaki yumrunun adı oldun. her bir duygunun tarifi saçının teli.
baban; junky ruhlu bir serseri oğlum. her zaman öyleydi; sekerken şırıngaların ve demir eksikliği yaşayanların arasında küçük bir çocukken. annenin kaşını kaldırdığını görür gibiyim. zira o da bilir. hayattaki en büyük şansım. eskişehirin soğuk sokaklarını ciğerlerime doldururken düşündüğüm bir çift göz vardı: ruhumu delen, terkederken bir şehri. ilk gördüğümde anlamıştım. iyiki. iyiki ona layığım. zor bir adamım hiç öyle görünmesem de. buhranlarım var kendimi akıntısına bırakmadığım ama arada dalgasına kapıldığım. tek bir isteğim var; yargılama beni olur mu. sana yazıyorum. sana yazmışım. eskiden her bir paragrafımda "bilmiyorum" derdim. şimdilerde ise eser yok bilmemekten. kazıdın en derinden her şeyi.
herkese "her şeyi anlamak zorunda değilsin" derken bütün bıkkınlığım ve tükenmişliğimle sen beni anla olur mu oğlum. zira bu yaşıma kadar gelebileceğim bile düşünmezken hayata attığım ilk çentiksin: varlığımla.
bugüne kadar akan en anlamlı göz yaşlarım.
hayat seni nereye sürükler bilmiyorum. ben her şeye ve herkese bir tecrübe olarak baktım en kötü durumda bile. sana verebileceğim tek tavsiye dara düştüğünde kendi özüne sarılman olacaktır. çünkü kendini dinleyip aklını kullanırsan bir şekilde yolunu bulacağını biliyorum. zira sekerken en yekten yerlerde tutunduğum tek bir dalım vardı herkes ve her şey tam zıttını gösterse de. kendi sesini duymaya çalış.
müzik oğlum, müzik. beni hayatta tutan, gecelerin karanlığını kendi içinde aydınlığa kavuşturan tek şeydi. hiç bir zaman yalnız olmayacaksın, senin hissettiğin duyguları mutlaka bu hayatta ve tarihte hisseden birileri olmuş ve olacak. ne hissettiğinin farkına var ki kendine yakın hissedebileceğin insanları bulabil. bunun kilit noktası bulacağın kişi değil; ne hissettiğinin farkında olman ve bu duygularını paylaşman. bile bile yanlış yapmanın ağırlığını omuzlarında taşıyabilecek olgunlukta olmanı dilerim.
bir şarkının ringtone'um olması ve hayatımda en değer verdiğim, tek dostluğumun başlamasına sebep olması. ikinizin de aynı zamanda doğacak olmanız. bir amcan yok belki ama başın sıkıştığında sorgusuz sualsiz gideceğin bir kapın her zaman var. bunu sakın unutma. Umay'a sahip çık. o senin ikinci yarın. kan döküp kan akıtacağın insanlardan, unutma.
bir hayvanın olsun seni dip kuyulardan çekip çıkaran. bak Tereza hop yaptı kucağıma. ah bir hayvanın binlerce insanın yerini alabiliyor olması insanı o kadar garip duygulara sürükliyor ki. her an her an her an. pamuk ipliği.
You can’t take a picture of this, It’s already gone.
çığlık atarcasına yaşa olur mu oğlum. ben uçlardaydım ama hayata bağlanma dürtüm her zaman sınırlar çerçevesinde tuttu beni. büyük yıkımlarım da olabilirdi büyük patlamalarım da. ama ben sıradan bir hayatı seçtim, biraz da vicdanım beni rehin aldı. sana sahip olabilmek için. şimdi farkediyorum.
beni tanı, benimle gurur duy, kozmik ve doğa olayları neticesine yarın yanında olamayabilirim ama baban nice galaksiler patlattı oğlum. bir kulağım, bir gözüm ve binlerce elim her zaman üzerinde.
kalbim ne kadar kırıldıysa o kadar büyüdü. ne kadar çaldılarsa o kadar da ben verdim kendimden. benden giden gitsin ben yıkılmam, bir rüzgarın saçlarımı savurması kadar olur ancak bunca curcuna. o kadar küçüksünüz ki; bir buğday tanesi bile daha dik durmaya dirençli her birinizden. erdem güzel bir isim. hiç bir şey bilmiyorsunuz. neler yapabileceğimi biliyordum, ama onun yerine çentik atmak istedim. çünkü bazı çentikler asırlarca kalır ve tarihi bile değiştirebilir. çocukken, ellerime bulaşan kanlarla haykırırken kazındı bugünler. her gün, her birinizi. anıyorum.
kaosun içinde olabilecek tek bir pattern vardı, ve de olabilecek bütün olasılıkların en küçüğünde. sıy-rıl-dım.
bir dalım ben ardıç ağacında. milyarlarca dallar arasında. her birinde gezindim izinsizce. biraz da olsa torpilim vardı kendimden verdiğim rüşvetlerle. senin için.
nefes al, nefes ver. nefes al, nefes ver.
origamiaround
andulkaphoto
romaincrisis
prguitarman
areudirty
