Hindi sa lahat ng panahon ay masasabihan ka na may mali
Hindi sa lahat ng oras pupwede kang lumapit at magtanong
Siguro naman halata na sa mga kilos at galaw niya
Matuto ka namang makiramdam
Wag ka namang mag bulag bulagan
Diba, nakikita mo naman ng lantaran?
Baât gusto mo pa ring ipamukha niya saâyo?
Makakaya mo bang harap harapang sabihin niya saâyo ang katotohanan?
Makakaya nga ba niyang sabihin ang katotohanan saâyo?
Hindi lahat kailangan idaan sa paulit ulit at nakakasawang katanungan
Hindi mo na kailangang marinig pa mula sa kanyang bibig ang mga kasagutan
Alam mo na sa iyong sarili, diba?Â
Maawa ka naman sa sarili mo, wag mo nang pahirapan.
Makiramdam ka, hindi lang din ikaw ang nahihirapan.
Baât mo pa siya sinusubukan? Baât mo pa pinipilit ang hindi na pwede?
Sa ginagawa mong iyan, hindi niya maiwasang makasakit saâyo sa katotohanan na alam mong may bahid na kasinungalinganÂ
Alam mo na kasi ramdam mo.
Wag mo na siyang hayaang tuluyang magsinungaling.
Makiramdam ka na lang at alamin mo kung anong nararapat gawin
Wag mong asahang agad agad babalik sa dati ang mga bagay bagay
Bigyan mo siya ng panahon upang makalimot sa pait ng nakaraan
Makiramdam ka kung kakailanganin mong lumayo sa kaniya
dahil baka siya na mismo ang lalayo sa iyo.