Ang Bulag na Makata

Isa akong piping manunulat ngunit mahilig akong humabi ng mga salita. Mga salitang nagiging pangungusap. Mga pangungusap na nagiging talata. Mga talatang unti-unting nagiging kwento. Samahan ako sa saliw ng ideya ng aking kaisapan at daloy ng damdamin ko...

[itsplumaatpapel]

Hindi talaga madali mag-move on no? Generally okay naman ako most of the time. Siguro nabawasan na ‘yung mga pagkakataoon  na naiisp ko s’ya. Siguro mga 95% of the day na lang hahahaha. Nakakatawa na nakakafrustrate na bigla ko s’yang maalala sa mga simpleng bagay.

Naalala ko s’ya sa isang pre-nup video na anpanoud ko dahil noon, minsan naplano ko na ang pre-nup namin. Walang basagan ng trip kung masyado akong advance mag-isip nun. Hindi ako ‘yung akala ko s’ya na kasi naramdaman ko talaga na s’ya na nga (anu daw? basta ganun yun hahaha)

Naalala ko s’ya sa kanta ng 1D na Deeply, Mady, Truly kasi inaalay ko ang lyrics nun para sa kanya. I hope I’m not a casualty sabi nga pero ang taong durog ay nakakapagod mahalin

Naalala ko s’ya on random days.

Naalala ko ‘yung mga text n’ya na binura ko man, nasa utak at puso ko naman ang mga ala-ala

Naaalala ko s’ya... ang sakit, ang pighati at ang lungkot.

Pero hindi pa ako okay. Hindi pa. Walang mangyayari dahil nagkasakitan na kami. At kailangan ko pang hanapin ang sarili ko.

[itsplumaatpapel]

Ang tanging bulaklak na natanggap ko haha

[itsplumaatpapel]

what is this alien? hahaha

[itsplumaatpapel]

Foodieee haahha

[itsplumaatpapel]

I’m in catlandia

[itsplumaatpapel]

[itsplumaatpapel]

Yes, I can’t and I wouldn’t

[itsplumaatpapel]

[itsplumaatpapel]

Camera shy haha

[itsplumaatpapel]

Kailan Ako Pipiliin?

Lumaki ako na may kaibigan at andyan ang pamilya

Kaya nga nakakapagtaka, bakit ganun at laging uhaw sa pag-big ng isang siya.

Hindi ko alam kung bakit may inggit

Sa tuwing makakakita ng mga pusong magkalapit

At may kirot sa tuwing makakarinig ng pumapag-ibig na awit.

 Hindi dapat pero may lungkot dahil ang kilig

Nababasa lang sa libro, nakikita sa tv o sa madala’y naririnig

Alam ko, hindi dapat minamadali ang pag-ibig

Pero kasalanan bang mauhaw sa atensyon na parang isang banal na tubig?

Kasalanan bang naisin na gaya ng iba, sana may magpapabilis din ng sarili kong pintig?

 Sobra bang hilingin na maranasang magmahal at mahalin?

Mahalin sa paraang gusto ko at dalangin?

Siguro nga isa akong bulag, makasarili, hangal!

Pero tao lang ako. Taong sobra ng pagal.

Pagal at pagod sa pag-ibig na pilit hinahanap sa kay tagal

 Ang sabi nila ang pagmamahal daw ay hindi dapat hinahanap

Dahil kusa itong nagaganap

Pero naiinip na ako’t namumuti na ang mata, ni anino ng karugtong ng puso ko ay hindi ko pa naaaninag

Kaya sa halip na mag-antay, kikilos ako’t tulog n’yang dadamdamin, ako ang tatawag

At sisiguruhin kong sa aki’y s’ya ay walang palag.

 Paghahanap na puro baka sakali

Pero lahat ng aking natatagpuan ay puro yata mali

Kaya yata sa una lang masaya at iba na sa huli

Para bang pandaliang aliw lang at nakaw na sandali

Bakit kung sino pa ang hinabol ay s’ya ang mang-iiwan ng ganun kadali?

 Bakit kung sino pa ang hinanap ay s’ya pa ang tumalikod, lumayo at nagkubli?

Dahil ba sa bobo ako sa Math, kailangan lahat ng ibigay ko, kundi kulang ay walang sukli?

Kaya ba dapat puso ko ang kabayaran at paulit-ulit at pulit-ulit na nababasag pang muli?

Oo kasalanan ko ng lahat pero gusto ko lang namang mapunan ang puwang

Sa pagkatao kong parang parating may kulang

 Hindi ko rin alam kung bakit kaya wag ng magtanong

Hindi ko na kasi alam sa dami ng sakit na patong-patong

Pero nung makilala kita

Ayoko ng maghanap dahil sa wakas natagpuan ko na

Ang sagot kung bakit ni minsan hindi tumagal sa iba

 Akala ko lahat ng sakit ay iyong papawiin

Akala ko sa wakas may pipili na sa akin

Pero mali na naman pala ako

Sa isa na namang pagkakataon ay ako ang talo

Dahil tulad ng mga nauna ay hindi magkakaroon  ng tayo

 Pinasaya mo lang din ako saglit

Para makalimutan kahit sandal ang mga pait

Pero hanggang dun lang pala tayong dalawa

Tapos na ang larong ako lagi ang taya

Ako na naman ulit mag-isa

 Bakit kasi ganun ako kandaling ibalewala?

O sadyang madali lang ako magpauto sa mga maling akala

Pero iisipin ko pa ba ng tama

Kung sa dulo ay lagi akong isinasantabi

Iniiwan sa mga luhang lumulunod sa akin sa gabi

 Ganun ba kahirap na ako’y mahalin?

Kaya ba kahit kalian ay hindi ako nagawang piliin?

Alam ko namang mahirap akong unawain

Pero hindi ba talaga pwedeng subukang arukin

Ang kailaliman ng isip na nangakong ikaw lang ang tatangiin?

 Hindi ba talaga pwedeng ako na sana

Kulang pa ba ng lahat ng pagpapansin para ako din ay makita?

Hindi pa ba sapat ang bawat piraso ng puso kong laan

Mahina pa ba ang bawat pagsusumamong “Ako naman!”

Pipiliin pa ba ako o habangbuhay na maghihintay sa kalian?

[itsplumaatpapel]

my baby <3

A cuddle buddy while studying is one of the best haha

[itsplumaatpapel]

hi siedon, ang pusang malambing lang sa gabi hahaha

[itsplumaatpapel]

Kamusta ka na

hi hahaha

[itsplumaatpapel]

2 am thoughts

So I’m crazy and miserable and tired.

Can’t I just die?

Cause I wanna die hahaha

I wish I could turn such words into a song but I have no fucking talent in that whatsoever hahahaha.

I’m selfish and a total judgemental prick. I realized this a lot of times but I still am. I hate for that and for many other fuck up things.

I’m not beautiful. I’m gay actually. To make it more specific I’m bisexual. I’m biologically female but I’m more comfortable looking like a man and yeah I’m too manly for my own specie. I’m a jerk, a huge jerk.

I’m insecure of a lot of things. I have never been asked out. I was never anyone’s crush. I’m always the wallflower. I feel incomplete. I’ve been desperate to find a boyfriend via online which is so pathetic. In the end it didn’t work out. I’ve never been in a relationship. Torpe ako too the highest level. Lahat ng babaeng nagustuhan ko staight as a pole.

I know I don’t need anyone to complete me or to feel love because I am loved in way. But I don’t know. Sometimes the world just gets to me and I crave for that. I crave for someone that would make me feel special in a romantic way. I crave for someone that would describe me like a poet or a writer. I crave for someone’s constant attention. I crave for someone’s hold in fear of losing me. I crave for someone that would silence all the noise and fight for me even against myself.

[itsplumaatpapel]

Now you see where I get my inspiration for their clothes :)

Disclaimer: I do not own any of these pictures :)

[itsplumaatpapel]

Dear UP Pep Squad, Sayang. Sayang hindi dahil natalo kayo. Mali, hindi nga pala kayo natalo sadyang ninakawan lang talaga kayo ng titulo. Sayang hindi dahil sa kabila ng napakaingay na mga boses ng protesta ay wala na tayong magagawa kundi tanggapin na ganun ang nagging resulta. Sayang hindi dahil binigo n’yo kami. Sayang kasi wala ako sa arena para mapanuod mismo ang nagging performance n’yo. Sayang kasi inggit na inggit ako sa mga kapwa ko isko’t iska na buong pagmamalaking itinaas ang kanilang mga kamao bilang suporta lalo na nung pinatugtog ang “UP Naming Mahal.” Sayang kasi pakiramdam ko ito ‘yung  taon n’yo  at nagging mahina ako sa mga rason para palampasin ang pagkakataong manuod nung Sabado. Sayang kasi oo nga’t magagawa ko pa rin namang sumuporta at itaas ang mga kamao ko sa sarili naming bahay pero alam ko sa sarili ko na iba pa rin kung andun ako sa eksaktong lugar at oras ng kompetisyon, nakatayo, humihiyaw at buong galak na ipinagmamalaki ang tema n’yo ngayong taon. Sayang kasi alam ko na kahit hindi man naibalik ang korona, naging worth it sana ang pagbili ng ticket, pagbyahe papuntang MOA at sa huli nadurog man puso ay uuwi pa ring taas noo at walang pagdadalawang isip na ipagmamalaking isa akong iskolar ng bayan para sa bayan. Sa lahat ng bumubuo sa squad, isinulat ko ito hindi para ipaalala sa inyo ang mapait na kinalabasan ng araw na ‘yun. Bagkus, isinulat ko ito sa intensyong maiparating kung ano ‘yung nagawa n’yo sa akin pagkatapos ng naging performance n’yo. Hindi makasasapat na sabihing magaling kayo sa ipinamalas n’yong dedikasyon at talento. Ibang klase talaga kayo. Wala akong maapuhap na salita na babagay para sa nagawa n’yo. Kainin na nila lahat ng awards, titulo, recognition at kung ano pa pero ako, pinagmamalaki ko kayo. Alam ko mas magiging malakas pa kayo sa susunod. Babawi pa nga di ba? Pero ngayon pa lang Congratulations na sa inyong lahat kasi alam ko na tulad ngayon iuuwi n’yo na naman ang mas malaking panalo na higit sa kahit na anong tropeyo at ‘yun ay ang respeto at puso ng mga manunuod na hindi mananakaw o maagaw ng basta-basta lang. Salamat sa utak at puso. Mabuhay kayo. Mabuhay ang pag-asa ng bayan.

[itsplumaatpapel]

Why so gwapo? :3