ixi artra @ixiart - Tumblr Blog

size her gün ama her günün, yani allahın belası her bir günün bir ötekinin aynı olmadığını anlatmak istiyorum..

bazen bir döngünün içinde hissederiz kendimizi.

eğer aynı pencereden bakıp, gün batımını birkaç yüz kez izlerseniz, bunun ne denli yanlış olabileceğini kanıtlarcasına farklı olduklarına şahit olursunuz.

bir diğer yandan, güneşin bir yer küreden otekine yolculuğu sırasında -ya da dünyanın kendi ekseninde dönüşü; her şey tekrarın tekrarının tekrarı gibi gelebilir.

böylece biliyorum; her günün, her gün batımı ve doğumunun, bir, tek bir gerçeğin parçası olduğunu.

farklı ama bir gerçek.

tekrar eden ama biricik.

belki bin yıllar önce permaniedes ve herakliatason oynadığı bir oyunu zihnimde defalarca tekrar edip ikisini birleştirme cesareti bulmuşumdur.

kendine mektuplar - 7 'idir umarım.. 7 en sevdiğim rakamdır.

yeniden kendimi bulmuş gibiyken yine terkedildim. aklım ve fikrim samimiyetle değişmedi, aynı. üç kardeşin üçü birbirinden farklı ve en az 4 gün oldu Çizgi gideli . ve sen İvan, bana yazmıyorsun.

ben sana anlatayım istedim günlerimi, köpük köpük.. fena halde kafam karışık, -eh biliyoruz, diyeceksin bence ve bence bildiğin bi bok yok. bunca zaman seni başka bir ses-sin diye dinledim, içimde sessizce. sus-pus oldun, neden?.. sen sensin, ben ise kim miyim? boş versene! azıcık senden konuşalım bu kez, ahkam kesmekte iyisin diğerlerine ve o diğerleri hakkında çok şey var kafanda.. böylece işaretlemişsin yerini, 'ben' diye. hakikaten merak ediyorum; ben olmasam, senden söz edebilir miyiz? cevabını bekliyorum İvan.

bu kez açıkça sorularıma yanıt vermelisin, aksi halde seni artık duymayabilir, görmeyebilirim.

ixi

çanakkale - geyikli civarı bir köyden, her seferinde ayrı güzellikte batan güneşe istinaden.

etrafımda olup bitiveren şeyler giderek daha tuhaf, giderek daha karanlık bi hal aldığında, zihnimde düşünceler birer balon gibi patlarken, kalbim derinden sızlarken, bir oyun oynarım. gözlerimi kapatır, daha önce hiç görmediğim ama güzel bir manzara oluşturmak isterim, önce gökyüzüne bir şeyler koymakla başlarım işe, mesela birkaç bulutun üstünde yüzer gibi bi sağa bi sola süzülen bir dolunay, etrafında titreyen yıldızlar, belki gökyüzü mavi değildir bu kez, renklerin iç içe geçtiği, akıştığı garip yoğun bi sıvıyla kaplayabilirim her yeri.. aklıma bir balık düşmüştür bi zaman, alır o balığı bu gökyüzüne atarım, renklerden bu akışkan radyantlar içinde kayar.. heyy galiba dolunayın etrafında dönüyor.. balığın kuyruğu, saçılan ipler gibi bu sıvıya saçılır, katışmaya başlar. ve belki başka canlılar ve cansızlar katılır işiin içine.. oyunun nihai amacı, gözlerini açtığında karşındaki duvarda, aynadaki aksinde, tavanda ya da bahçede bu resimsi rüyayı, biraz daha görmeye devam etmektir.. eğer hala oradaysa bilirim, yaşam enteredir ve basittir güzel olan, hala bir umut vardır, kimseye ya da bir şeye dair değil, sürdürmeye dair her ne yapıyorsan, eğer hala gözünü kapattığında güzel şeyler hayal edip bunu baktığın yere aktarabiliyorsan, hala kendinle iyisin. dert etme, başa çıkabilirsin.

ixi

bugün yitip gittin ey Sır-rı Süreya Önder.. ahh

bir insanın adlarının, onu tanımladığına ilişkin bi tez yazacak olsam, senin hayatını konu ederdim.

sırrına şahit olurken, epey ilham aldım üstat, senin de pek iyi ayırt ettiğin gibi, öykünmedim, beslendim, farkındalığımca çarptırdım kendime, deneyimime, otantikim herhalde örgütlediğin gibi, bakma senden böylesi güç aldığımı sen öldüğünde anlayacak kadar sezgiselim.

iyi ki duymuşuz seni, iyi ki görmüşüz, iyi ki gülmüşüz ince ayar verişlerine..

cloudyappleart

prints available here. pls dm for information on tattoo permisions.

my Legend of Zelda bug collection!

vazgectimwagnerden

biliyorsunuz, "insan politik bir hayvandır". politik bir duruş kendi başına da kıymetlidir, fakat yırtıcılara, kabuslara, ormandaki cinlere ve canavarla karşı ancak bir arada duranlar hayatta kalabilirler.

uzaktan bakıldığında zebra sürüsünde zebraların tek tek desenlerinin birbirlerine karıştığını.. böylece devasa, akıl almaz ve kestirilemez siyah-beyaz bir canlıya dönüştüklerini,

bu görüntünün onları öldürmek, parçalamak ve yemek isteyenleri şaşırttığını, ve bu tekinsizlikle korkuya kapıldıklarını konuşmuştuk hani..

işte böyle zamanlarda böyle devasa bir politik hayvana dönüşmek gerektiğini, naçizane, hatırlatmak istiyorum. 'hatırlatmak' dediğim burada bu gece ateşin başında oturup bu topyekün mırıltıları dinleyenlerimizin kulaklarını biraz olsun dikleştirmelerini istemek..

hürriyete kast canımıza kasttır, bunu unutmamalı.

'üstelik hayır, benim hürriyetim, hiç de o cinsten, başkaları tarafından verilen bir hürriyet değildir. '

"..burası zannımca en mühimdir,

onu bana kimse vermedi.

bu sızdırılmış altın külçesini birdenbire kendi içimde buldum. tıpkı ağaçta kuş sesi, suda aydınlık gibi."

dayanışma.

ağaçlardaki kuş seslerini, sudaki aydınlığı kaybetmemek için.

ixiart

+

artık anlamakta iyiden iyiye zorluk çekiyorum.

yani giderek zorlanıyorum anlamakta.

anlamak zor.

zor anlam.

dudaklarımın arasında -iki parça diye

bitmeyen bir söz var..

anlatamam, söyleyemem

tükürsem de gitmiyor

bazen sökercesine ısırıyorum

yine de orada duruyor

hep o söz,

nedir o söz?

redlipstickresurrected

Scott Dow (American, based Corry, PA, USA) - Tower Of Souls, 2020, Sculpture: Wood, Log

sanırım insan biçiminin şu fazda en baş belası ortak özelliği tölerans kabiliyetidir.. ilişkilerde, zevklerimiz ve hobilerimizde, dünyaya bakışımızda sürekli olarak bir önceki deneyimin bir şekilde daha yoğununu, daha fazlasını -neredeyse arayacak şekilde onu tüketiyoruz. bunun zıttı bir rutine bağlanmak gibi de belirmiyor bence, metot olarak yeni bir şeyin peşine düşmek değil, tam tersi, mevcut şeyin daha yoğununu almaktan bahsediyorum, belki şöyle özetleyebilirim: sevdiğiniz birini hayal edin, kendine has bir tatta iletişim kuruyorsunuz, belirli bir üslup geliştiriyorsunuz, belki inceden alay etmeyi iyi beceriyorsunuz birbirinizle. sonra biri muhakkak bu inceden alayı, bir adım ileriye taşıyor, biraz kabalık ekleniyor tutuma, biraz daha ileri gidebilir mi diye yokluyor öteki; bu otantik hoş görülüğün bile kaldıramayacağı kadar bencil ve artık içeriğin boşaldığı, kimin diğerini daha çok zorladığını ölçer şekilde bir ileriye adım atmaya dönüşebiliyor, iktidar da burada kimin devam edebildiğiyle ilgili olabilir. 'tölerans' kelimesi hint-avrupa dil ailesinde tartmak, kaldırmak-taşımak anlamlarına gelen telə-es kelimesinden latincede 'tolerare' etmeye; yani tahammül etmek anlamına gelen görece yeni bir fiile dönüşüyor. bir şeye ne kadar maruz kalabildiğiniz, onunla ne denli başa çıkabildiğinizle ilgili bir kelime. bu yetinin güçlenmesi ise dışarıdan gelen etki / madde her neyse onunla kaç kez karşılaştığınıza, ne dozlarda aldığınıza bağıl gelişiyor sanki. işte sporcular da bu özelliği neredeyse iyi kullanabilen olanlarımızdır. onları da başarılı kabul ettiren, neredeyse yaptığı şeyi ne kadar tölere edebildiğiyle ilgili olabilir. bir hayvan ya da bitki için bu geçerli değil gibi geliyor. elbette 'direnç'ten böylece ayırıyorum töleransı..

#iksi #ixi #art #ixiart #artra #ixiartra #yakalananlar #yazılanlar #kendinenotlar

eski, yeni fark etmez.

beyoğlu - yakalanANlar

#iksi #ixi #art #ixiart #ixiartra #yakalananlar #yalnızanlar #sokak #streetphotography #beyoğlu #istiklal caddesi

kendine mektuplar. -7

İVANIN SON UYARISI

"kulak ver, duyma, dinle..

bakma, gör bu gece, izle,

etrafında olup bitiverenlerin işaret ettiği,

yadsımak istediğin gerçeği iliklerine kadar hisset"

diye lafa girdiği için önce gülümsedim, biri ne zaman ciddi bir tonla uyarılarda bulunsa, -kendim dahil, orada bir dert olduğunu anlar, gülümserim, işe yaramaz bir tavır.. aslında o an'a değin yapması gerekeni yapamamış zayıf kimseler ciddi nutuklar atmak ister.. İvan'dan böylesine bir söz dizimi, benim için ilk anda beklenmedikse de sonra fark ettim, hey belki de bu kimsenin zaten bileceği türden olmayan bir kıyametin de işareti olabilir! tam olarak söylediği gibi, yalnızca duymayı bıraktım, bakmayı, mış gibi yapmayı.. varsayımsal ve yüzeysel tüm bencil öğrenimlerimden -deneyimlerimden sıyrıldığıma dair bir göstergeye dönüşmüş olacak ki yüzüm, yüzümün her bir taneciğini sırayla, yeniden tanımlar gibi bir haritayı, inceledi.

sözlerine devam etsin istedim, o ise sessizlikle beni iyice çıplak etti, iyice indirgedi her bir şeyi, iyice arındırdı tüm rollerinden insanlığı, uydurduğumuz hikayenin içinde kıvranıp durduğumuz idraki ile neredeyse çıldırdığımı derin sakinliğiyle kucakladı.

"demek biraz olsun dikkatini vereceksin,

biraz olsun anlamak telaşından vaz geçeceksin.."

#iksi #ixi #art #ixiart #artra #ixiartra #yazılanlar #kendine mektuplar #ivan'dan son uyarı

ne olduğum ne de olacağım şeyler hakkında bir sözüm var. hoşlanmadıklarım ve hayal ettiklerimi biliyorum. tüm bunlar hakkında sanırım gerçeği dışlayan bir duruşum var. işte kökeni belirsiz, karmaşık ya da en iyi ihtimalle kayda değer olmayan bir şey..

bir tür dışavurum, sesi hoşuma gitmese de gerçekten yapacağınız işi (•••)

şimdi biraz keyif ve mutluluk için ne yapmam gerek? gerçekten bu kadar yalıtım iyileşmek içindi, yağ doku biriktirmekten tutun da insanlarla mesafeye, her biçimde kendimi yalıtmış buluyorum kendimden dahi. n'alaka? benden ayrı bir kendim olmadığını biliyorum; deneyimle sabitledim ve yaşamak istiyorum. ama bu denli yalnız kalırsam parçalanıp birden fazla ben olmam gerekir değil mi..

böylece yapacağım işi de (•••)

#iksi #ixi #art #ixiart #ixiartra #içinden dışına #yazılanlar #çizilenler

ehh.. insanın bir şekilde ona iyi hissettiren bazı kendiliğinden alışkanlıkları vardır. her zaman kötü olacak değil ya. bir de bunları kaybetmek ya da yapılandırmak mümkün değil sanki. bunlar öylecedir. düzenli değil, uzun bir süre yok olur, sonra ardı arkası kesilmeden derinleşerek tekrar ederler kendilerini.