Neredeyse bir yıl olacak...
Diş hekimine gittiğimde koltuğa oturunca şunu düşündüm: Erkekler, kadınlar, çocuklar, yaşlılar hatta bebekler yaralandılar, parçalandılar. Anestezisiz acıya, ağrıya katlandılar. Gecesi, gündüzü karışmış doktorlar onların acısını dindirmek için imkansızlıklar içinde koşturdular.
Bunları -di'li geçmiş zamanla söylüyorum ki biteceğine inandığım ve bildiğim bu zulmün artık şimdide yeri olmasın. Keşke sabaha kavuşunca bitmiş olsa.
Mamafih neydi onları böylesi güçlü kılan?
Tertemiz iman.
Saf vatan sevgisi.
Pürmelal bir direniş.
Başınız ağırdığında, serçe parmağınızı sehpaya vurduğunuzda, en basit acınızdan en ağırına, onları hatırlayın.
Şimdi canımız yanıyor demeye hakkımız var mı?
Alıştık mı?
Kaç kez dua eder olduksa payı biçilir.
Kavli ve fiili dua. Sakın ha unutma!
"Her gece dualarım
Bitmedi rüyalarım
Mutlu sonla
Ağlama
Ben ağlarım
Can bulur mu toprağım
Gözyaşında"
Can bulur mu toprağın gözyaşımla?
#özgür #filistin












