Asclepius (Greek: Ἀσκληπιός, Latin: Aesculapius) was a hero and god of medicine in ancient Greek religion and mythology. Asclepius represents the healing aspect of the medical arts; his daughters are Hygieia ("Hygiene", the goddess/personification of health, cleanliness, and sanitation), Iaso (the goddess of recuperation from illness), Aceso (the goddess of the healing process), Aglæa/Ægle (the goddess of beauty, splendor, glory, magnificence, and adornment), and Panacea (the goddess of universal remedy). He was associated with the Roman/Etruscan god Vediovis and the Egyptian Imhotep. He was one of Apollo's sons, sharing with Apollo the epithet Paean ("the Healer"). The rod of Asclepius, a snake-entwined staff, remains a symbol of medicine today.Asclepius was married to Epione, with whom he had five daughters: Hygieia, Panacea, Aceso, Iaso, and Aglaea. and three sons: Machaon, Podaleirios and Telesphoros. He also sired a son, Aratus, with Aristodama.[5][6][7][8][9][10][11]
At some point, Asclepius was among those who took part in the Calydonian Boar hunt.
He was the son of Apollo and, according to the earliest accounts, a mortal woman named Coronis.[5] His mother was killed for being unfaithful to Apollo and was laid out on a funeral pyre to be consumed, but the unborn child was rescued from her womb.
It is said that in return for some kindness rendered by Asclepius, a snake licked Asclepius’ ears clean and taught him secret knowledge (to the Greeks snakes were sacred beings of wisdom, healing, and resurrection). Asclepius bore a rod wreathed with a snake, which became associated with healing. A species of non-venomous pan-Mediterranean serpent, the Aesculapian snake (Zamenis longissimus - Elaphe longissima) is named for the god.
In an ancient myth recorded by Hesiod's Theogony, Cronus envied the power of his father, the ruler of the universe, Uranus. Uranus drew the enmity of Cronus's mother, Gaia, when he hid the gigantic youngest children of Gaia, the hundred-handed Hecatonchires and one-eyed Cyclopes, in Tartarus, so that they would not see the light. Gaia created a great stone sickle and gathered together Cronus and his brothers to persuade them to castrate Uranus.
Only Cronus was willing to do the deed, so Gaia gave him the sickle and placed him in ambush. When Uranus met with Gaia, Cronus attacked him with the sickle, castrating him and casting his testicles into the sea. From the blood that spilled out from Uranus and fell upon the earth, the Gigantes, Erinyes, and Meliae were produced. The testicles produced a white foam from which the goddess Aphrodite emerged.
After dispatching Uranus, Cronus re-imprisoned the Hecatonchires, and the Cyclopes and set the dragon Campe to guard them. He and his sister Rhea took the throne of the world as king and queen. The period in which Cronus ruled was called the Golden Age, as the people of the time had no need for laws or rules; everyone did the right thing, and immorality was absent. (Hesiod, Theogony. 188ff.)
Chiron was sired by the Titan Cronus when he had taken the form of a horse[6] and impregnated the nymph Philyra.[7] Chiron's lineage was different from other centaurs, who were born of sun and raincloud, rendered by Greeks of the Classic period as from the union of the king Ixion, consigned to a fiery wheel, and Nephele ("cloud"), which in the Olympian telling Zeus invented to look like Hera. Myths in the Olympian tradition attributed Chiron's uniquely peaceful character and intelligence to Apollo and Artemis teaching him in his younger days. (*1)
Chiron lived predominantly on Mount Pelion; there he married the nymph Chariclo who bore him three daughters, Hippe (also known as Melanippe meaning the "Black Mare" or Euippe, "truly a mare"), Endeïs, and Ocyrhoe, and one son Carystus.
A great healer, astrologer, and respected oracle, Chiron was said to be the first among centaurs and highly revered as a teacher and tutor. Among his pupils were many culture heroes: Asclepius, Aristaeus, Ajax, Aeneas, Actaeon, Caeneus, Theseus, Achilles, Jason, Peleus, Telamon, Perseus, sometimes Heracles, Oileus, Phoenix, and in one Byzantine tradition, even Dionysus: according to Ptolemaeus Chennus of Alexandria. "Dionysus was loved by Chiron, from whom he learned chants and dances, the bacchic rites and initiations."[8]
There is also a persistent link with Peleus throughout Chiron's myth. Chiron saved the life of Peleus when Acastus tried to kill him by taking his sword and leaving him out in the woods to be slaughtered by the centaurs. Chiron retrieved the sword for Peleus. Chiron then explained to Peleus how to capture the nymph Thetis, leading to their marriage. (*2).
Apollo carried the baby to the centaur Chiron who raised Asclepius and instructed him in the art of medicine. (*3)
The baby was Asclepius.
Cronus learned from Gaia and Uranus that he was destined to be overcome by his own sons, just as he had overthrown his father. As a result, although he sired the gods Demeter, Hestia, Hera, Hades and Poseidon by Rhea, he devoured them all as soon as they were born to prevent the prophecy. When the sixth child, Zeus, was born Rhea sought Gaia to devise a plan to save them and to eventually get retribution on Cronus for his acts against his father and children. (Cronus also fathered Chiron, by Philyra.)
Rhea secretly gave birth to Zeus in Crete, and handed Cronus a stone wrapped in swaddling clothes, also known as the Omphalos Stone, which he promptly swallowed, thinking that it was his son.
Rhea kept Zeus hidden in a cave on Mount Ida, Crete. According to some versions of the story, he was then raised by a goat named Amalthea, while a company of Kouretes, armored male dancers, shouted and clapped their hands to make enough noise to mask the baby's cries from Cronus. Other versions of the myth have Zeus raised by the nymph Adamanthea, who hid Zeus by dangling him by a rope from a tree so that he was suspended between the earth, the sea, and the sky, all of which were ruled by his father, Cronus. Still other versions of the tale say that Zeus was raised by his grandmother, Gaia.
Once he had grown up, Zeus used an emetic given to him by Gaia to force Cronus to disgorge the contents of his stomach in reverse order: first the stone, which was set down at Pytho under the glens of Mount Parnassus to be a sign to mortal men, and then his two brothers and three sisters. In other versions of the tale, Metis gave Cronus an emetic to force him to disgorge the children, or Zeus cut Cronus's stomach open. After freeing his siblings, Zeus released the Hecatonchires, and the Cyclopes who forged for him his thunderbolts, Poseidon's trident and Hades' helmet of darkness.
In a vast war called the Titanomachy, Zeus and his brothers and sisters, with the help of the Hecatonchires, and Cyclopes, overthrew Cronus and the other Titans. Afterwards, many of the Titans were confined in Tartarus, however, Atlas, Epimetheus, Helios, Menoetius, Oceanus and Prometheus were not imprisoned following the Titanomachy. Gaia bore the monster Typhon to claim revenge for the imprisoned Titans.
Accounts of the fate of Cronus after the Titanomachy differ. In Homeric and other texts he is imprisoned with the other Titans in Tartarus. In Orphic poems, he is imprisoned for eternity in the cave of Nyx. Pindar describes his release from Tartarus, where he is made King of Elysium by Zeus. In another version[citation needed], the Titans released the Cyclopes from Tartarus, and Cronus was awarded the kingship among them, beginning a Golden Age. In Virgil's Aeneid[citation needed], it is Latium to which Saturn (Cronus) escapes and ascends as king and lawgiver, following his defeat by his son Jupiter (Zeus).
(Wikipedia)
*1: A quote from the lost Titanomachia, provided as a scholium on Apollonius Rhodius' Argonautica I.554 (on-line quote); pseudo-Apollodorus Bibliotheke 1. 8 - 9, may have drawn upon the same source.
*2: "Ὡς Διόνυσος ἐρώμενος Χείρωνος, ἐξ οὗ καὶ μάθοι τούς τε κώμους καὶ τὰς βακχείας καὶ τὰς τελετάς." (Ptolemaeus Chennus, New History, quoted in Photios of Constantinople, Library, 190.
*3: (Pindar, Pythian Ode 3.5ff (trans. Conway) (Greek lyric 5th century BC).
*4: Greek Lyric V Anonymous, Fragments 939 (Inscription from Erythrai) (trans. Campbell) (BC)
*5 Suidas s.v. Epione (trans. Suda On Line) (Byzantine Greek lexicon 10th century AD)
*6 Pausanias, Description of Greece 2.29.1 (trans. Jones) (Greek travelogue 2nd century AD)
*7 Homer, Iliad 4.193 and 217ff (trans. Lattimore) (Greek epic 8th century BC)
*8 Homer, Iliad 11.518ff (trans. Lattimore) (Greek epic 8th century BC)
*9 Homer, Iliad 2.730ff (trans. Lattimore) (Greek epic 8th century BC)
*10 Lycophron, Alexandra 1047ff (trans. Mair) (Greek poet 3rd century BC)
*11 Diodorus Siculus, Library of History 4.71.3 (trans. Oldfather) (Greek historian 1st century BC)
Ασκληπιός.
Ο Ασκληπιός είναι γιός του Απόλλωνα και της θνητής Κορωνίδας.
Ο Απόλλων δεν ήταν πιο αδιάφθορος από οποιονδήποτε άλλο θεό του ελληνικού πάνθεου. Οι πολυάριθμοι έρωτές του περιελάμβαναν την Κορωνίδα, τη Δάφνη, την Αρσινόη, την Κασσάνδρα, την Ψαμάθη, τη Φιλωνίδα, τη Χρυσόθεμι και πολλές άλλες, από τις οποίες σχεδόν πάντα ο Απόλλωνας παίρνει ένα γιο. Ένας από αυτούς τους γιους ήταν ο Ασκληπιός, αν και συζητείται εάν η μητέρα του ήταν η Κορωνίς ή η Αρσινόη.
Ο Απόλλων ήταν ζηλότυπος θεός και δυσαρεστήθηκε ιδιαίτερα όταν ένας κόρακας του αποκάλυψε ότι η ερωμένη του επρόκειτο να παντρευτεί ένα θνητό. Πρώτα, λοιπόν τιμώρησε για τα κακά μαντάτα τον κόρακα, αλλάζοντας το λευκό του φτέρωμα στο γνωστό μας μαύρο. Κατόπιν τιμώρησε την ερωμένη του καίγοντάς τη, αν και σε άλλη εκδοχή του μύθου ήταν η Άρτεμις που εξέθεσε την «άπιστη» Κορωνίδα (ή Αρσινόη). Πριν να αποτεφρωθεί εντελώς η Κορωνίς, ο Απόλλωνας διέσωσε το έμβρυο που έφερε στη μήτρα της από τις φλόγες.
Ο νεογέννητος Ασκληπιός χρειαζόταν κάποιον για να τον μεγαλώσει. Έτσι ο Απόλλωνας σκέφθηκε το σοφό κένταυρο Χείρωνα, μια άλλη ενδιαφέρουσα θεραπευτική μορφή της ελληνικής μυθολογίας, πιθανώς προ-ολύμπια, αφού τον συναντάμε να διατρέχει τις πεδιάδες της Κρήτης, όταν γεννήθηκε ο Δίας. Ο Χείρων, λοιπόν, ο εκπαιδευτής τόσων ηρώων όπως ο Αχιλλέας, ο Ακταίων, ο Ιάσων, ο Πάτροκλος, ο Πηλέας κ.α. ανέλαβε την εκπαίδευση του Ασκληπιού.
Θα παρατηρήσουμε εδώ ότι ο Χείρων είναι σύμβολο μιας προαιώνιας σοφίας, αυτής που υπάρχει πριν από το σχηματισμό των θεών. Η σοφία του κένταυρου είναι σε σημαντικό βαθμό παρούσα στη διάπλαση των ηρώων της ελληνικής μυθολογίας. Είναι ένα από τα ζητούμενα στο ταξίδι της ηρωικής αναζήτησης και της ολοκλήρωσης του εαυτού.
Συνεπώς, αν και ο Απόλλωνας υπήρξε θεός της θεραπείας, ήταν ο Χείρων που δίδαξε τη θεραπευτική τέχνη στον Ασκληπιό. Στην ανατροφή ανακατεύεται και άλλο ένα αρχέτυπο της σοφίας –ολύμπιο αυτή τη φορά- η θεά Αθηνά, η οποία προσφέρει στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της Μέδουσας.
Το αίμα της Μέδουσας, αυτό που δόθηκε στον Ασκληπιό από την Αθηνά, διαιρείτο σε δύο μέρη, με βάση τη φλέβα από την οποία είχε αναπηδήσει. Το αίμα από τη δεξιά φλέβα θα μπορούσε να θεραπεύσει την ανθρωπότητα, ακόμη και από το θάνατο, ενώ το αίμα από την αριστερή φλέβα μπορούσε να θανατώσει. Τούτο το θάνατο βίωσε ο Χείρων από τα δηλητηριασμένα βέλη. Στον αρχετυπικό θρησκευτικό δυϊσμό, στην πάλη του θεραπευτικού καλού και του σκοτεινού κακού υποκύπτει ακόμη και η προαιώνια σοφία στους κοσμολογικούς μύθους της ανθρωπότητας, ακόμη και αν ακολουθεί η ανάσταση και η ανανέωση.
O Ασκληπιός ανατράφηκε για να γίνει ικανός θεραπευτής, αλλά όταν έφερε πίσω στη ζωή τον Καπανέα και τον Λυκούργο (σκοτώθηκαν στη διάρκεια του πολέμου των Επτά επί των Θηβών) και τον Ιππόλυτο, το γιο του Θησέα, ανήσυχος ο Δίας για την εξουσία του πάνω στη ζωή και το θάνατο, σκότωσε τον Ασκληπιό με έναν κεραυνό.
Μάνιασε ο Απόλλωνας, αλλά ο θυμός ενάντια στο βασιλέα των Θεών ήταν ανώφελος, κι έτσι έστρεψε το θυμό του ενάντια στους δημιουργούς των κεραυνών, τους Κύκλωπες. Εξοργισμένος ο Δίας ετοιμάστηκε να τον ξαποστείλει στον Τάρταρο, αλλά παρενέβη μια άλλη θεά, πιθανώς η μητέρα του Απόλλωνα, η Λητώ. Ο Δίας μετέτρεψε την τιμωρία του γιου του, στέλνοντάς τον υπηρέτη στον θνητό βασιλιά Άδμητο για ένα χρόνο.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπηρέτης, ο Απόλλωνας συμπάθησε τον Άδμητο, έναν άνθρωπο που ήταν καταδικασμένος να πεθάνει νέος. Καθώς δεν υπήρχε πια ο Ασκληπιός με το φίλτρο του για να αναστήσει τον βασιλιά, ο Άδμητος θα χανόταν για πάντα όταν πέθαινε. Ως χάρη, ο Απόλλωνας διαπραγματεύτηκε έναν τρόπο για να αποφύγει ο Άδμητος τον Χάροντα. Αν πέθαινε κάποιος άλλος στη θέση του, ο Χάροντας θα του επέτρεπε να ζησει. Το μόνο πρόσωπο που ήταν πρόθυμο να προχωρήσει σε αυτή τη θυσιαστική πράξη, ήταν αγαπημένη σύζυγος τους Άδμητου, η Άλκηστις.
Ο Ασκληπιός συμμετείχε στο ταξίδι των Αργοναυτών και το κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, γεγονός που τον οριοθετεί στους βίους των σημαντικότερων ηρώων της ελληνικής μυθολογίας.
Ο Ασκληπιός ήταν επίσης σημαντική μορφή στο δράμα που εκτυλίχθηκε μεταξύ του Απόλλωνα, του Δία και των Κυκλώπων, γνωστό σε μας μέσω της τραγωδίας του Ευριπίδη Άλκηστις.
Ο μύθος της Άλκηστης μας λέει ό,τι την ημέρα που δόθηκε η Άλκηστις στον Χάροντα, στη θέση του Άδμητου, κατέφθασε στο παλάτι ο Ηρακλής. Ακούγοντας τις οιμωγές του θρήνου παραξενεύτηκε κι όσο κι αν προσποιήθηκε ο Άδμητος πως τίποτα δε συνέβαινε, οι υπηρέτες που τους έλειπε η αφέντρα τους, αποκάλυψαν την αλήθεια. Έτσι ο Ηρακλής ξεκίνησε για τον Κάτω Κόσμο, να φροντίσει για την επιστροφή της Άλκηστης στη ζωή. Ο ήρωας γίνεται θεραπευτής και τανάπαλιν, ένα μυθικό μοτίβο που ανακυκλώνεται στην παγκόσμια ιστορία των θρησκειών.
izzy806
dailybridgerton
titsay
kianamaiart
pixelskylines
blakekathryn
baratheonpilled