Ik volg beautyblogs. Veel. Ook al kom ik wat meisjesachtig over, toch heb ik eigenlijk alleen een nagellakverslaving. Verder is het niet zo dat ik uren voor de spiegel kan staan voor oogschaduw op te doen, al moet ik toegeven dat ik me wel steeds meer ben op gaan maken. Wanneer ik dan weer op zo'n blog kijk, zie ik wat de persoon erachter heeft gekocht of hoe ze zich opmaakt. Het stimuleert misschien mij daardoor ook wel weer om ermee door te gaan en mijzelf ook op te maken; wie wil er nu niet goed uit zien? Zeker als je vriend langs komt wil je toch in plaats van een spook gewoon zorgen dat hij trots wordt als hij je ziet.
Plots struinde ik vandaag op bovenstaande video, op een van de beautyblogs die ik volg. Daarin vertelt een andere beautyliefhebster dat ze zich gaat ontdoen van alle overbodige producten die ze heeft gekocht, puur omdat ze dacht dat het leuk was en ze het daarom moest hebben. Hebben, hebben, hebben. Ik herken het wel (voornamelijk met nagellak en oorbellen, maar ook met kleren van de H&M). Ze zegt: "Ik wil niet meer dat ik alles wil hebben dat er gewoon leuk uit ziet, puur om het te hebben. Ik wil minder spullen, dat bezorgt me minder stress.". Ik vond dit echt bewonderenswaardig. Waarom? Hoor ik je denken. Je ziet er een soort keerzijde van het goede leven dat we eigenlijk in het Westen hebben. Niet dat ik zeg dat we het slecht moeten gaan krijgen, maar we zijn een soort massa van koopverslaafden (op dit moment misschien niet in de crisis) en we houden maar niet op. Terwijl het ons alleen maar meer stress oplevert: het geeft een hoop zooi en je kunt niets weggooien. Stapje voor stapje legt ze uit hoe ze erover denkt als ze een product houdt of weg wil doen. Alles dat weg gaat, doneert ze. Zo komt ze bij een oogschaduw doos, vol met prachtige kleuren. Prachtig, zo zegt ze zelf ook. Maar of ze het ooit aangeraakt heeft? Iemand anders zou er vast veel blijer mee zijn.
Ik vond dit filmpje echt de moeite, gewoon door de gedachte erachter. Je merkt dat steeds meer mensen minder keuze willen, minder spullen, dat we beseffen dat we het goed genoeg hebben, niet iedereen natuurlijk nu in de crisis maar een deel zal wel op dit punt soms belanden...