Vanuit de afgeleide publiek-private code kan er zo een nieuw ontwerpconcept gevormd worden. Het uitgangspunt van het concept is om de derde plek als een basisbehoefte te beschouwen waarin de overheid moet voorzien. Net zoals het openbaar vervoer en de publieke omroep belangrijke nutsvoorzieningen zijn, kan ook de instelling van derde plekken door een hogere macht voorzien worden.
Zoals in de publiek-private code vermeld, is er een nood aan publieke plekken waar honden ook welkom zijn. Waar honden en andere huisdieren binnen private kring het leven verrijken, is dat in publieke kringen soms omgekeerd. Hierbij moet wel rekening gehouden worden dat het ervaren van ergernis door de aanwezigheid van honden, subjectief is. Wat voor de ene absoluut onverdraaglijk is, kan voor de ander een beetje vervelend zijn, en voor een ander zelf niet eens opvallen. Tolerantie is vooral de bereidwilligheid om bepaalde afwijkingen bij een ideale situatie te accepteren.
Honden en overlast
Over het algemeen zijn er drie vormen van overlast die door honden veroorzaakt worden: ontlasting, agressie naar mensen en andere dieren, en geluidshinder. Hondeneigenaars moeten er zich van bewust zijn dat het niet verwijderen van hondenpoep hinderlijk is, en dit op meerdere vlakken. Zo is het een obstakel indien het op het voetpad blijft liggen, kan het geurhinder veroorzaken, en kan het in sommige gevallen ook een gezondheidsrisico inhouden vanwege de bacteriën.
Ook agressie tegenover andere mensen en honden kunnen een oorzaak voor conflicten zijn. Belangrijk is het hier bij de baasjes om te weten wat agressie bij hun hond kan veroorzaken. Verder verduidelijken studies ook dat aanvallen door honden eerder gebeuren bij de eigenaar thuis, in hun eigen territorium, dan in een publieke ruimte, en dat de aanvallen thuis gebeuren door dominante, beschermende of gewonde honden, die niet correct onder toezicht gehouden worden. Aanvallen komen over het algemeen dus eerder voor binnen het territorium van de hond wanneer deze niet aan de leiband is.
Als laatst kan een hond ook verantwoordelijk zijn voor geluidshinder. Hierbij denken we dan voornamelijk aan blaffen, dat een hele reeks oorzaken kan hebben. De mate waarin, en het volume dat geproduceerd wordt, hangt sterk af van dier tot dier. Het is wel zo dat het blaffen ook hier weer voornamelijk thuis of binnen het eigen territorium gebeurd. In neutraal gebied, zoals de publieke ruimte, gedragen ze zich minder defensief, waardoor ze ook andere geluiden voortbrengen. Over het algemeen gedragen ze zich hier nieuwsgierig en onderzoekend, waarbij ze eerder gaan rondsnuffelen en dus minder lawaai maken.
Honden en de publieke ruimte
Zoals hierboven vermeld kan een hond voor overlast in de publieke ruimte zorgen, maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. Daarbovenop zijn er ook argumenten waarom het belangrijk is dat ook honden geaccepteerd worden als een volwaardige gebruiker van de publieke ruimte.
Honden zijn nog steeds een relatief populaire keuze als het op huisdieren aankomt. In 2008 bezit een gezin op vijf minstens één hond. Toch zijn er te weinig publieke ruimtes waar ze met hun huisdier naartoe kunnen, waarbij er dus niet altijd aan de noden van hondeneigenaars wordt voldaan.
De publieke ruimte openstellen voor honden laat hen ook toe om hun gedrag in de positieve richting te doen evolueren. Indien ze goed gedrag aangeleerd worden in een publieke omgeving, op een plek waar ook andere mensen en honden komen, kan dat ook aanvallen van agressie voorkomen. Het is ook belangrijk dat honden met regelmaat zich in de publieke ruimte bevinden. Het verminderd verveling en geeft hen de kans om hun ingehouden energie los te laten. Ook dit helpt het voorkomen van ongewenst, of gevaarlijk gedrag.
Er zijn ook positieve gevolgen voor de eigenaar wanneer hij of zij de hond uitlaat. In zekere zin wordt de eigenaar verplicht om met de hond te gaan wandelen, waardoor ook hij of zij meer lichaamsbeweging krijgt. In relatie tot het ontwerponderzoek is het belangrijkste gevolg van de hond uitlaten het sociale aspect. Een hond bijhebben stimuleert sociale interactie met andere mensen. Het geeft mensen een gespreksonderwerp, een reden om met elkaar te communiceren. Zeker in de hedendaagse maatschappij, die hoe langer hoe meer getekend wordt door vergrijzing, is het belangrijk om het sociale aspect van het hebben van een hond te erkennen en aan te moedigen. Het kan op lange termijn vervreemding en vereenzaming tegengaan en verhelpen. De hond kan dus gezien worden als een ‘activator’ die sociale interactie in gang zet. Hier zien we een duidelijke gelijkenis met het koffiehuis, waarbij een tas koffie als ‘sociaal smeermiddel’ functioneert. Zo kan een park functioneren als een koffiehuis, waarbij de hond de tas koffie vervangt.
prguitarman
annaxmalina
turnnoffyourmind
pixelskylines
ellievsbear
vaporwave
