Fyrsta keppnishlaup ársins!
Það er oft ágætt að byrja bara á því að henda sér í keppnir, það er ágætis spark í rassinn fyrir að hafa verið svona latur í svona langan tíma. Allavega hefur það gefist mér ágætlega í gegnum tíðina...
Hvað um það, mætti vígreifur til leiks við Árbæjarlaugina, markmiðið að vera á betri tíma en síðast (sem var skammarlega lélegur 68+ mínútur) og hrynja ekki á hausinn í hálkunni. Mætti því vel skóaður og gormaður þannig að ég stæði nú örugglega í lappirnar. Hitt yrði svo að koma í ljós.
Planið var að taka það nokkuð rólega upp á efsta punkt, auka svo hraðann niðureftir, vona það besta upp brekkuna og eiga svo eitthvað smá eftir síðasta spottann. Stillti mér upp á þægilegum stað í rásmarkinu og hélt svo bara af stað með hópnum þegar rásskotið reið af.
Missti strax af Palla á fyrstu metrunum sem var hið besta mál, ætlaði ekki að elta hann (eða svosem nokkurn annan) og kippti mér lítið upp við það þegar slatti af fólki tók framúr mér upp að brú. Brá reyndar pínu þegar Guðmann tók framúr mér eftir ca. kílómeter, hélt að hann væri langt fyrir framan mig.
Var á sæmilegu róli upp að brú en gamanið kárnaði heldur á leiðinni upp brekkuna, var orðinn vel móður efst og farinn að hugsa mér þegjandi þörfina að vera að standa í þessari vitleysu. En DNF er aldrei í boði þannig að ég arkaði áfram, með það bakvið eyrað að þegar færi að halla undan fæti yrði þetta töluvert auðveldara.
Ekki leið á löngu þar til mesta mæðin var á braut og ég á nokkuð góðu róli niður að litlu brúnni og svo að undirgöngunum. Sá þar að ég var á sléttu 6:00 pace-i sem kom mér á óvart, hélt að ég væri að fara töluvert hægar. Á leiðinni losnaði reyndar um gormana á vinstri fæti en ég nennti ekki að laga það og var því með frekar lítið grip á vinstri framfæti. Hélt þessu róli langleiðina niður að stíflu en lagaði þar gormana og missti smá tíma í leiðinni, ekkert sem skipti máli þó.
Þegar ég byrjaði svo að arka yfir stífluna fann ég að ég var orðinn mjög þreyttur og sá ekki alveg fyrir mér hvernig Rafstöðvarbrekkan yrði. Náði þó að klöngrast þangað án þess að missa mikinn hraða og náði í skottið á kallinum hennar Jórunnar sem hafði farið framúr mér á meðan ég var að bisa við gormana. Var svo samferða honum upp alla brekkuna sem var tekin á hægu skokki/hraðri göngu. En upp komumst við allavega og gáfum svo aftur í síðasta kílómetrann.
Jórunn kom svo á móti okkur í niðurskokkinu sínu og héraði. Reyndar hægðist á kallinum hennar fljótlega eftir þetta þannig að ég skildi þar við þau. Sá að um 50 metra fyrir framan mig voru þrír hlauparar sem ég setti mér það markmið að ná sem ég gerði frekar auðveldlega þegar þau fóru að ganga. Náði svo að halda tempó-i alla leiðina í mark.
Tíminn ekkert frábær, 65:35 en miðað við færðina, mótvind og svo hlaupaformið var þetta fínt, allavega bæting frá því síðast og gefur góða möguleika á bætingu næst.
