De beelden zullen te zien zijn in een grote ruimte, op een muur. Als de kijker zich op een bepaalde locatie in de ruimte bevindt, zal er een audiofragment afspelen. In het audiofragment geef ik informatie over de beelden, en neem ik de kijker zo mee door mijn onderzoek heen. Voordat de kijker de ruimte in gaat zal er een uitleg zijn. Over het onderzoek, en over de wijze waarop de expositie werkt.
Welkom in mijn onderzoek. In de volgende ruimte bevindt zich het eindwerk van dit onderzoek.
Een eindwerk kan niet bestaan zonder een voorafgaand onderzoek, maar wat nou als deze twee samenkomen, het eindwerk is eigenlijk ook het onderzoek, en het onderzoek is nu ook het eindwerk. Ik heb onderzoek gedaan naar de Joodse jeugdvereniging Haboniem-Dror. Deze Joodse vereniging is geen scouting, en het is ook geen catechese. Het is een samenkomst van allemaal verschillende aspecten.
Bij binnenkomst pak je een koptelefoon, deze zet je meteen op, op verschillende plekken in de ruimte bevinden zich locatiegebaseerde triggers waardoor jouw koptelefoon een audiofragment zal afspelen met uitleg over het eindwerk. Voordat het audiofragment begint, wordt er een cijfer genoemd, dit cijfer correspondeert met het beeld waar het audiofragment over gaat.
Locatie 1: opname vertaling naar nederlands van tekst in beeld
Zolang in het hart, van binnen een joodse ziel levendig is en naar het oosten, vooruit het oog naar Zion kijkt.
Is onze hoop nog niet verloren de hoop die al tweeduizend jaren leeft een vrij volk te zijn in ons land het land van Zion en Jeruzalem.
Een vrij volk te zijn in ons land het land van Zion en Jeruzalem.
Locatie 2: Dit is het verenigings t-shirt van de vereniging Haboniem-Dror. Het is gebaseerd op de uniformen van de Kibboetsiem. Het touwtje is rood, de kleur van het socialisme. Het linker touwtje is langer dan de rechter, dit om politiek links nog eens aan te duiden.
In het logo zie je de davidster, een tulp, en graan. Een samenkomst van de joodse cultuur, de nederlandse cultuur, en het socialisme.
Het Moadon is het verenigingshuis. Op de onderste verdieping is een grote zaal, deze wordt regelmatig verhuurd aan synagoges, of gebruikt voor andere grotere bijeenkomsten.
Ook is er een bibliotheek, een ontspanningsruimte, en een kantoor.
Op de bovenste verdieping wonen twee studenten, Dennis en nog iemand anders.
Rechts bovenaan de trap is de kamer van Dennis. Zijn kamer hangt vol met vlaggen, deze stelen ze elk jaar van de wereldbijeenkomst vertelt hij. Het maakt niet echt uit van welk land de vlag is, als hij hem maar nog niet heeft.
Ik zie heel veel bijeenkomsten van de joods en nederlandse cultuur in de kamer van Dennis. Een kaart van Den Haag, een mok met het een afbeelding van Theodor Herzl, de oprichter van het joods zionisme, een struisvogelei uit Israel, en een boek over feijenoord.
Dennis heeft deze riem laten maken toen hij Haboniem winnaar werd. Op de voorkant van de riem staat het logo van de vereniging, op de zijkant een Davidster, en het wapen van Den Haag. Zijn plan is om de riem door de geven aan kinderen die uit Den Haag komen, iemand moet immers zijn rol als de Hagenees overnemen als hij 25 wordt en de vereniging zal verlaten.
De keuken van de grote zaal is een Kosher keuken, ik kan mijn spiegelbeeld zien in de blinkend witte tegels. Deze keuken is alleen voor melkproducten. Er is geen tweede keuken voor vleesproducten omdat daar te weinig geld voor was, dus er wordt altijd vegetarisch gegeten.
Maar boven, tussen de twee studentenkamers in, is nog een keukentje verstopt. Deze keuken heeft geen regels.
De vereniging noemt zichzelf socialistisch-zionistisch. Naar wat ik heb gezien, speelt het socialisme een veel grotere rol dan het Zionisme. Binnen de vereniging is er veel ruimte voor discussie over bijvoorbeeld de huidige situatie in Israel.
Elk jaar worden er een aantal keer kampweekenden georganiseerd voor de kinderen. Tijdens deze weekenden wordt altijd de vlag van Israel, Nederland, en van de vereniging opgehangen.
Tijdens de zomerkampen mogen de kinderen allemaal wat geld meenemen, omdat ze ook naar een snoepwinkel zullen gaan. Bij aankomst wordt het geld op een hoop gegooid, en wordt het eerlijk verdeeld onder de kinderen, zodat het niet uitmaakt wiens ouders het meeste geld hebben.
Op het tweede beeld werd er gevraagd aan kinderen of zij zich meer Nederlands, Joods of Haboniemer voelden. Dit is iets waar veel aandacht aan wordt besteed, en volgens Dennis is er geen goed of fout in, het gaat ze er meer om dat de kinderen hierover nadenken.
Tijdens een van de kampen hebben de kinderen met zijn allen deze kandelaar gemaakt voor pesach, omdat ze er allemaal aan hebben meegewerkt, staan al hun vingerafdrukken op de kandelaar.
Tijdens mijn bezoek aan de Moadon, laat Dennis mij het kantoor zien. In het kantoor mogen geen kinderen komen, daarom hangt er boven de computer een foto van een vrouw wiens rokje net zo ver omhoog waait dat je een stukje bil kan zien.
Rechtsbovenin het beeld is een poster te zien waarop de Aliyah wordt genoemd. Dit is de reis die wordt gemaakt naar Israel om daar te gaan wonen of studeren. Omdat Israel volgens het Zionisme, het beloofde land is, wordt een reis naar Israel gezien als een soort overgang tussen levensfasen. In de vereniging gaan de kinderen als ze rond de 16jaar oud zijn, een maand naar Israel. Na deze reis worden ze gezien als volwassen.
Tussen alle friemeltjes op het prikbord in het kantoor, zag ik wat screenshots staan van berichten met lovende woorden over de vereniging. Daarnaast hingen een aantal screenshots van e-mails waarin buurtbewoners klaagden over de luidruchtige feestjes in het clubhuis. Onderaan hangt een menu van de lokale Chinees.
In elke deurpost hangt een Mezoeza. Dit zijn kleine houdertjes waarin een klein stukje uit de Thora wordt geplaatst. Dennis vertelt mij dat de wat meer religieuze Joden, deze Mezoeza’s kussen wanneer zij een kamer in of uit gaan. Op de vereniging doet eigenlijk niemand dat vertelt hij.
yousharknotpass
turnnoffyourmind
jacobvanloon
romaincrisis
snowghoul
origamiaround
baratheonpilled
