Hinugot ni Lara

Masarap isulat ang mga bagay na mahirap sabihin. Maraming lang siguro ako pinagdadaanan kaya marami akong pinaghuhugutan.

[larsconfessions]

Sumugal at tila talo

Kumusta? It's November 2018, isang buwan na lang at matatapos na naman ang taong ito. Ang daming nangyari sa buhay ko. This year I have chosen to become a risk-taker. First I decided to finally follow my passion. At ano ang kapalit? I resigned from a good paying-permanent-job, left my aparment which became my home for almost 8 years and went back to my province. I was so much full of enthusiasm, motivation and eagerness to finally fulfill my dreams which becoming a professional photographer and a vlogger. I was. I did. However, everything has changed after the first couple of months of my stay in my hometown. My paths were redirected. I started earning education units which gave me a new achievement - finish it with a highest honor award. I was able to join beauty pageants which finally made me a reigning beauty queen. Then few photoshoots. Lahat nagkasabay-sabay. I was overwhelmed. Hindi ko na nga alam kung ano ang uunahin. But then next couple of months were exactly opposite of the first few months. This time, nakapadry ng career ko. Umabot na ko sa point na pare-pareho na lang ang nangyayari sa araw ko. Nakakatamad. Nakakabord. Nakakadisappoint. Nakakadepress. Then I started to question myself, anong nangyari sa goal ko? Sa plans ko? Sa motivation and all? Wala. Nawala. I am lost. Hindi ko na alam kung paano ulit maguumpisa. Hindi ko na alam kung saan ako masaya. Basta ang alam ko hindi ko na alam kung saan ako pupunta. Naliligaw na yata ako. Natatakot ako na matapos ang taon na ito na lahat ng itinaya ko ay matatalo. Sana lang matanggap ko.

[larsconfessions]

Hindi pala lahat ng pagod kayang ipahinga, kayang itulog o ikain.. Minsan kailangan mo din palang iiyak. 😔 Pagod nako bes.

[larsconfessions]

May pag-asa pa ba kung susuko ka na? (tanong sa sarili) 😪😪😪

[larsconfessions]

Sa pagkakataong ito, gusto ko lang ng tahimik na paligid habang nakikinig sa bawat patak ng ulan. Gusto kong marinig ang ulan.. 😞

#hinugotnilara

[larsconfessions]

Susubukang Bumalik

Meron pala akong tumblr. Ginawa ko lang naman yung account na to para iexpress yung nararamdaman ko para sa taong hindi naman to makikita. Ginawa ko to kasi nahilig akong magsulat...simula nung naging malungkot ako. Nakakagaan kasi sa pakiramdam na nasusulat mo yung mga bagay na hindi mo kayang sabihin. Dito ko tinatago yung mga araw na napupuno ng luha ang aking mga mata. Wala naman masyadong makakabasa nito kaya malakas ang loob ko na isulat kahit anong gusto ko. Wala kasing magtatanong kung bakit ako malungkot o bakit umiiyak ako. Mahirap kasi sagutin yung mga ganong tanong. Ngayon, ito na naman ako. Susubukan bumalik sa pagsusulat. Sa totoo lang hindi ibig sabihin na tumigil na ko sa pagsusulat eh hindi na ko naging malungkot. Sinubukan ko lang maging matapang. Pero hindi eh may mga oras pa rin na mas gugustuhin ko na lang mag-isa, umiyak at magsulat. Sana makabalik ako.

[larsconfessions]

How I wish my life is as peaceful as this place. But yeah it’s the place not me.

(Photo taken at Magsasa Beach, Tingloy, Batangas)

[larsconfessions]

TO THE BOY I USED TO KNOW

I know I’ve caused so much pain. I know it was I who left you. I was the one who got away. I left you stocked in a miserable life because I know I was the biggest part of it. I torn you into pieces. I left you broken. I’m sorry. I did not mean it. I never thought of us parting ways. But it did happen.  Now, I believe that both of us had moved - on  though I know that it was not easy for you. I am happy to see you happy again. I am happy to know that someone is bringing back the smile, the joy, the best of everything about you. She’s lucky because I know how much love you give to every special person in your life. I hope that she’s finally the one. That someone who will join you fulfill your dreams. That someone who will cheer you up whenever you get tired on your career. That someone who will believe in you no matter what. But, though we are taking different paths now, I want you to know that  I truly believed in you. I still believe in you. I might be the “was” in your life still I am happy to be part of it.  Thank you for all the memories we shared together. I will always treasure it.

[larsconfessions]

Hindi ko alam kung anong meron sa pagsusulat pero sadyang pinapagaan nito ang loob ko

[larsconfessions]

There will be people who will knock at you door and without realizing you slowly welcomed them into your life. You started preparing and giving all the best that you have. You wanted to make sure that they will feel comfortable in your warm and loving arms. You wanted to make them feel secure within your peaceful and calm territory. You begin caring for them, keeping them and even letting them stay. You started to Love. Then, suddenly they left. But "why?" You started asking yourself why. Then there was a mirror. You saw yourself at the mirror and there... the answer was there.

[larsconfessions]

Why am I thinking to end this? After all we haven't started anything.

[larsconfessions]

Thinking of you takes me to a dream where there’s only ME ad YOU. Unfortunately, reality is a nightmare where there’s you without me.

[larsconfessions]

A secret wish

I wish you were here Sitting next to me I want to see you your eyes Staring at me I don’t know why am I feeling this All I know it’s you I really miss and how can I say that it’s you who completes my day Maybe I’ll keep this as a secret Cause I don’t want to regret Anyway it’s just a wish that sooner or later will perish.

[larsconfessions]

Keep Distance

Bakit nga ba kailangan lumayo? Bakit kailangan iwasan? Bakit kailangan iwan? Masakit, mahirap pero kailangan. Masakit lumayo, pero hindi ba mas masakit yung nasa harap mo lang siya pero iba naman ang nakikita niya? Mahirap iwasan, pero hindi mas mahirap yung nakikita mo siyang masya ng dahil sa iba? Pero kailangan nga ba? Kailangan nga bang iwan mo siya at mawala? O sadyang matagal na siyang nawala sayo? Ngayon mas pipiliin mo bang manatili? O mas gugustuhin mong umalis na lang? Pero bakit?

[larsconfessions]

Salamat

Salamat sa mga taong TINANGGIHAN ako.. Dahil nahanap ko ang mas karapat-dapat sakin Salamat sa mga taong MINALIIT ako.. Dahil mas natuto akong gawin ang lahat ng aking makakaya Salamat sa taong INIWAN ako.. Dahil mas natuto akong pahalagahan ang aking sarili.. Salamat sa mga taong SINAKTAN ako.. Dahil mas natuto akong magmahal at magpatawad.. Salamat, dahil sa inyo I've become the best version of myself.. ;)

[larsconfessions]

Pangungulila

Bakit lagi na lang lumuluha Kung pakiramdam ay di na kaya Mga nais marating ay tila di makuha Di nga ba matibay ang pananampalataya?

Ang mga mata ko'y lagi na lang basa Sa gabing tahimik at tila nagluluksa Kay dami ng pumapasok sa isipan Na sana'y ito na lang ay malimutan

Mga taong nais kong makasama Sa kanila'y nararamdaman ang kalinga Pero kailan ko ulit sila makakapiling Sana'y dinggin ang aking hiling

Maraming akong pangarap Ngunit simpleng kasiyahan lang aking hanap Di ko man maabot ang dapat Basta’t makasama sila'y sapat na sapat

Mga kamay na nasa langit Sayong kapangyariha'y walang hihigit Mga mahal ko sa buhay ay ingatanan Dahil sila ang tunay kong yaman.

(I miss you all)

[larsconfessions]

Still you catch me when I'm falling.. Lord I am yours!

[larsconfessions]

Puyat ka na naman

2:03 am.. Madaling araw na naman. Habang kayo ay mahimbing na natutulog, ako ito nakatingin sa cellphone kong basag ang screen. Sa cellphone kong tanging liwanag niya lang ang aking nakikita sa madilim na kwarto kung saan ako ngayon ay nakatulala. Bakit nga ba di ako makatulog? Bakit nga ba lagi na lang akong puyat? Bakit kung kailan ang karamihan ay sabik na sabik matulog ako ito....di makatulog, di makatulog dahil patuloy ang iyong pagtakbo sa aking isipan. Di ka ba napapagod? Kasi ako pagod na pagod na.. Bakit kailangan pa kitang maisip? Bakit naiisip kong namimiss kita? Bakit naiisip kong gusto kong marinig ang boses mo habang nagkukwento ng iyong mga weirdong opinyon tungkol sa mundo? Bakit naiisip kong gusto kitang makasama habang naglalakad sa isang lugar na tahimik at may sariwang hangin? Hmm.. Anong oras kaya ako dadalawin ng antok?