Mijn blog

Lisa Kortekaas - Communicatie en filosofische blogs

[lisasophieblog]

Mijn recensie over het boek: Dromen, Durven, Doen

Hi allemaal,

Afgelopen dagen heb ik het boek: Dromen, Durven, Doen van Ben Tiggelaar gelezen voor het vak filosofie. Ik denk dat dit boek valt in het thema Individualisering, omdat het echt een zelfcoaching boek is: hoe je je eigen doelen behaald.

Hieronder zal ik eerst een stukje vertellen over de achtergrond van Ben, daarna geef ik een beschrijving van de inhoud. Dan beschrijf ik mijn mening over het boek en tot slot geef ik meer uitleg over de thematiek.

Achtergrond/context

Ben Tiggelaar is een bedrijfskundige. Hij is tevens een schrijver van managementboeken en een trainer. Ben studeerde communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam en heeft onder andere als redacteur en adviseur gewerkt. In 1996 is hij zelfstandig ondernemer geworden. Ben heeft meerdere boeken geschreven. Zijn boek uit 2005: Dromen, durven, doen is zijn meest bekende.

Ben gebruikt de 5/95-benadering. Dat betekent dat maar 5 procent van je gedrag bewust is, en 95 procent van je gedrag gebeurd onbewust. In dit boek verteld hij meer over hoe je daar meer controle over kan krijgen in bijvoorbeeld het waarmaken van doelen.[1]

Beschrijving/ Inhoud 

Titel:                          Dromen, durven, doen. Auteur:                      Ben Tiggelaar Uitgeverij:                 Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum BV. Hoofdthemathiek:     Het boek van Ben Tiggelaar: Dromen, durven doen, legt je eerst uit dat het overgrote deel van je gedrag onbewust gebeurd. Wanneer jij iets wilt bereiken (een nieuwe studie, gezonder leven, een nieuwe baan etc.) dan zorgt jouw automatische (en onbewuste) gedrag er snel voor dat je na verloop van tijd weer terugvalt in je oude gedrag. Dit boek leert je hoe je je onbewuste gedrag meer de baas kan zijn en je je doelen wél kan bereiken.

Thema’s:        Zelfcoaching Hoofdstukken: 10 Hoofdstukken Taalgebruik: Het boek is erg toegankelijk geschreven. Geen gebruik van jargon. Er worden veel voorbeelden gegeven waardoor de stof beter te begrijpen is. Layout: Het boek heeft een kleurrijke en uitnodigende omslag. Origineel: Het is een origineel boek, omdat het veel concrete voorbeelden geeft en de schrijver ook voorbeelden vanuit zijn eigen leven geeft. Het geeft niet alleen informatie over wat je moet doen (zoals de meeste zelfcoaching boeken), maar ook hóe je het moet doen.

Beoordeling/ mening 

Ben weet een moeilijk onderwerp toch interessant en uitvoerbaar te maken. Niet alleen legt hij uit hoe je je doelen kan bereiken door je gedrag aan te passen, maar hij legt ook eerst uit hoe gedrag in elkaar zit. Omdat het meeste gedrag onbewust is, geeft hij je de tips die je nodig hebt om dit onbewuste gedrag voor een deel de baas te zijn om zo je doelen te bereiken. Het is een makkelijk geschreven boek: er wordt geen vakjargon in gebruikt en er zijn veel voorbeelden die de literatuur nog duidelijker maakt en misschien wel herkenning opwekt. Het leuke aan zijn boek is dat hij zichzelf er veel in betrekt. Hij geeft veel voorbeelden uit zijn leven wat je het gevoel geeft dat je de reis naar je doel (voor een deel) samen maakt. Totdat je het echt moet doen, en dat ga je natuurlijk zelf doen, met zijn kennis die jij van hem hebt geleerd! Het enige minder leuke aan het boek dat ik me kan bedenken, is dat ik het zo snel uitgelezen had. Maar dan kan je wel meteen beginnen!

Concluderend: een leuk boek, interessant geschreven, herkenbare voorbeelden en een overzichtelijke structuur: aan het eind van ieder hoofdstuk zit een korte, bondige samenvatting.

Thematiek

Dit boek zit naar mijn mening in het thema: ‘Pluralisering en Individualisering.’ Dit boek is een echt ‘zelfcoaching’ boek. Het legt je uit hoe je je eigen droom bereikt. Het gaat helemaal over jouw bestaan, hoe jij jouw leven leidt. Dit is een typisch voorbeeld van individualisering. Het boek is bijvoorbeeld niet gebaseerd op hoe God jouw beslissingen beoordeelt of hoe God jouw gedrag verklaart, maar juist op hoe jouw gedrag voortkomt uit jouw hersenen. Dat het grotendeel onbewust gedrag is. Er wordt tevens veel gebruik gemaakt van onderzoeken over gedrag als ondersteuning voor zijn theorie.

[1] Wikipedia. (2012).

[lisasophieblog]

Prosumptie: de consument en producent

Welkom bij mijn nieuwe blog! Vandaag schrijf ik mijn blog over prosumptie.

Futuroloog Alvin Toffler heeft de term: prosumer bedacht. Dit is een combinatie van de woorden producer en consumer. De consument wordt dus betrokken in het productieproces.

Mijn definitie van prosumptie verschilt dan ook niet erg met die van Alvin Toffler: de consument heeft een bijdrage in het productieproces. Een aantal voorbeelden van prosumptie zijn: - Schoenen van Nike die je zelf naar je eigen smaak kan ontwerpen en bestellen. - Web 2.0: de verandering in het internet is dat mensen interactief kunnen zijn. Iedereen kan zijn eigen content uploaden en kennis delen. - Tv-programma's waarbij de kijker interactief mee kan doen met het programma. Bijvoorbeeld spellen waarbij de kijker op een tablet ook de vragen kan invullen. - Dell: zat een tijdje in een dip en wilde veranderen. De oplossing? Dell vroeg haar klanten om advies wat er verbeterd kon worden. - Lays: een actie van het bekende chips-merk waarbij klanten hun eigen chipssmaak konden ontwerpen, waarbij een aantal in de schappen kwamen.

De consument is dus tegenwoordig veel actiever in contact met organisaties dan voorheen. Klanten kunnen nu zelf meer meedenken en beslissen. De consument van de 21e eeuw is daarom zeker niet een passieve 'couch potato', maar veel interactiever.

Een mediafragment die naar mijn mening de definitie van prosumptie onderbouwd is: https://www.youtube.com/watch?v=orjo0uNZFsk Zelfscannen bij de Albert Heijn. Hierbij heeft de consument een deel van de producent overgenomen. Er hoeft niet meer afgerekend te worden bij de kassa's, maar consumenten scannen zelf wat zij kopen en rekenen dit ook zelf af.

Stel je eens voor. Ik ben een redacteur van een magazine, waar ligt dan de verhouding tussen een hobbyist en een professional? Ik denk dat ik als professional wel mijn baan zelf blijf beoefenen, maar ik zou soms wel bijvoorbeeld acties houden met wat de hobbyisten ergens van vinden voor creatieve reacties die ik kan verwerken in mijn werk. Ik zou het dus niet helemaal laten afhangen van de hobbyisten, maar een mening of een idee op zijn tijd van geïnteresseerden is altijd goed.

Natuurlijk zijn er altijd personen die zaken goed of slecht vinden. Ook over het web 2.0 zijn de meningen verdeeld. De een vindt het een toevoeging, de ander vindt het negatief voor de samenleving. Zo ook Andrew Keen: een Amerikaanse ondernemer, criticus en auteur. Andrew vindt dat het web 2.0 de scheiding tussen een professional en een hobbyist verkleind, wat een bedreiging is voor de cultuur en creativiteit. Websites zoals Wikipedia die door iedereen kunnen worden bijgehouden vindt hij uit den boze: het is amateuristisch en de informatie wordt niet bijgehouden door professionals. Met deze mening ben ik het oneens. Ik vind het juist goed dat iedereen de kans krijgt om zijn of haar mening te uiten. Interactief kunnen zijn over onderwerpen die jou interesseren. Het geeft een grote kans voor mensen om meer met elkaar verbonden te raken: het is namelijk helemaal niet raar meer als je met een vriend uit China chat.

Als ik denk aan prosumptie in combinatie met de toekomst, dan denk ik dat dit alleen maar zal versterken. De consument krijgt steeds meer te zeggen in het productieproces en zal ook steeds belangrijker worden. Daarom is het ook erg belangrijk (naar mijn mening) dat bedrijven hier goed op inspelen en niet achter raken.

Sommigen zeggen dat een consument steeds meer wordt gezien als een producent van zichzelf. Ik ben het daar wel mee eens. Tegenwoordig kun je steeds beter jezelf uiten door middel van kleding bijvoorbeeld. Vroeger had je een schooluniform, nu kleed je jezelf hoe jij dat zelf wilt, en dat is oké.

Hoe denk jij over prosumptie? Vind je dat goed of juist slecht voor de samenleving? Ik hoor het graag, tot volgende week!

Bron: Wikipedia Bron: Youtube

[lisasophieblog]

Vandaag de dag: dematerialisering en meer

Van de vroegere filosofie, tot nu. Veel veranderingen: van een agrarische maatschappij, tot een industriële. Van de industriële maatschappij, naar een meer dienstverlenende maatschappij. Van materiële goederen, naar immateriële diensten: dematerialisering.   Jaren samengevat in een paar zinnen. Tot waar we nu zijn. Want wat is de dematerialisering eigenlijk waar we vandaag de dag mee te maken hebben? Deze betekenis leg ik uit aan de hand van de verschillende voorbeelden. Bijvoorbeeld de theorie van Maslow over de hiërarchische ordening van behoeften, uitgelegd in de onderstaande pyramide: Figuur 1: Pyramide die theorie van Maslow uitlegt. In de Westerse wereld hebben wij zo veel luxe dat wij van de lichamelijke behoeften volledig bevredigd zijn tot de zelfontplooiing. En vooral bij die zelfontplooiing komt de dematerialisering naar boven.  De fysieke producten hebben we al: eten, water, onderdak etc. Het immateriële is waar wij nu naar streven. Het gaat niet meer om het product zelf, maar om de waarde rondom dat product. Mensen betalen veel geld alleen omdat een shirt van een bepaald merk is bijvoorbeeld. Of de evenementen industrie die populair blijft: je hebt niets materieels, maar mensen blijven naar evenementen gaan. Een ander groot voorbeeld van dematerialisering is het merk Apple. Neem de mobiele telefoons: Apple heeft helemaal niet veel nieuwe technologieën dan hun concurrenten, maar mensen kopen deze dure telefoons door de waarde die aan het merk hangt. Zoals ik al eerder zei is dus de experience economie (denk aan de evenementen) en de diensteneconomie (bijvoorbeeld de service die je krijgt bij het kopen van iets) erg belangrijk bij dematerialisering.  Het belang van het immateriële is dus toegenomen, omdat mensen het materiële al hebben. Om tegenwoordig nog te kunnen opvallen met je merk, moet je het immateriële omarmen. Mensen eisen de extra service: neem bijvoorbeeld social media waar tegenwoordig elk bedrijf wel aan moet doen. 24 Uur per dag moet een bedrijf klaar- (en open)staan voor de klant en zijn of haar klachten, opmerkingen of ideeën.  Wat ook met dit onderwerp te maken heeft is de media. Waar mensen vroeger alleen een radio hadden voor het nieuws, worden wij tegenwoordig overspoeld met de media. Het nieuws verkrijgen wij grotendeels van de media. We vormen daardoor een beeld van de werkelijkheid door de media. Dit verschijnsel wordt hyperreality genoemd: een kopie van de fysieke werkelijkheid.  Neem bijvoorbeeld een vliegtuigcrash. Dit zie je meteen in het nieuws. Je verteld daarna je vrienden over wat je gezien hebt. Maar hoe weet je of dat er echt zo uit ziet? Maar enkelen mensen hebben dit in het echt gezien, dus je weet niet of dit beeld wat de media uitzendt ook echt waar is.  Dit zijn zaken waar de moderne mens goed over na moet denken. De media framed een deel van de informatie naar de kijkers toe, en de kijkers geloven het. De moderne mens moet kritisch blijven in het beoordelen van de media: is dit wel echt waar?  Hoe zal de dematerialisering zich eigenlijk verder ontwikkelen? Wat ik denk is dat de media steeds groter gaat worden. Meer werk voor mediaprofessionals natuurlijk, maar ook meer kans op framing van beelden. Ik denk wel dat mensen door ervaring steeds kritischer zullen worden op het nieuws. Altijd blijven nadenken of iets waar is. Bijvoorbeeld programma's zoals RAMBAM: waarin ze in een aflevering nep nieuwsberichten online plaatsten - journalisten namen dit gewoon over! Zonder hoor of wederhoor.  Mensen testen dit dus wel en laten je zien dat je nooit zomaar iets moet geloven. Ik denk dat de mens wel kritischer zal worden naarmate er meer ervaring is met de media.  Om als afsluiting het begrip dematerialisering nog goed uit te leggen, zie je hier een voorbeeld van het begrip met een mediafragment:  Dit is een wachtrij bij een Apple Store voor de nieuwe Iphone 6.  Een telefoon die in technologie niet opvallend anders is, maar waar mensen door de merkwaarde wel uren voor in de rij gaan staan.  Bron: Extendlimits.nl Bron: Wikipedia Bron: iCulture.nl Bron: Mens-en-samenleving.infonu.nl

[lisasophieblog]

Een kijk in pluralisme en individualisme

Hello all! Er is weer een nieuwe week aangebroken, dus tijd voor een nieuwe filosofische blog!

Deze week ga ik het hebben over het thema: Pluralisering en individualisering.

Wat betekenen deze begrippen eigenlijk?

Pluralisering gaat ervan uit dat er verschillende culturen zijn in de samenleving in plaats van één cultuur. Het is een filosofische stroming die het samenleven en de acceptatie tussen culturen bevorderd. Vanuit het pluralisme ontstond ook de democratie. De bevolking heerst en het algemeen kiesrecht en grondrechten zijn een belangrijke rol. Het is bijvoorbeeld heel normaal in Nederland dat er verschillende culturen zijn en deze culturen leven gewoon dagelijks samen. In een klas heb je bijvoorbeeld vaak niet alleen autochtonen, maar ook mensen met een andere cultuur dan jij hebt.

Individualisering is een proces waarbij mensen meer als individu komen te staan dan in een groep. Tegenwoordig wordt ook de Westerse wereld als geïndividualiseerd gezien. Het maakt bijvoorbeeld niet uit in wat voor gezin je bent geboren, want je kan later een hele andere carrière hebben dan je ouders hadden. Terwijl wanneer je ouders vroeger bijvoorbeeld bakkers waren, dan was de kans groot dat jij dat ook werd.

Alhoewel deze twee begrippen vrij tegen elkaar lijken te staan, hebben zij toch samenhang. Dit komt doordat door de pluralisering: de acceptatie van meerdere culturen die samenleven ook meer ruimte heeft gegeven voor meer interessegebieden. Er zijn bijvoorbeeld op TV niet vanuit een cultuur verschillende kanalen, maar juist vanuit meerdere culturen. Op het ene kanaal kun je meekijken met het nieuws, vanuit het andere kanaal kijk je naar een reisprogramma in een ver land en in weer een ander programma kijk je naar een talkshow. De keuzes zijn dus ook steeds uitgebreider geworden. Dit heeft ook de kans aan de mens gegeven om zichzelf uitgebreider te ontwikkelen. Je kan in de ene winkel als een ‘huisvrouw’ je boodschappen doen voor het gezin, maar in een andere winkel ben je een techneut wanneer je naar verschillende laptops aan het kijken bent. En ‘s avonds waan je je in de Spaanse sferen wanneer je de salsa beoefend met de dansklas. Dit is dus uiteindelijk gaan leiden tot meer individualisering.

Je kunt pluralisme en individualisme dus ook zien als postmoderne consumptietrends, doordat deze twee begrippen hebben geleid tot veel meer keuze in de consumptie:

Een voorbeeld van pluralisering in een consumentenproduct is bijvoorbeeld in het aanbod vanuit de supermarkten. Tegenwoordig eten de Nederlanders niet alleen meer boerenkool, maar je kunt gerechten klaarmaken vanuit verschillende culturen. Bijvoorbeeld de ‘Knorr Wereldgerechten': dit zijn gerechten van over de hele wereld die je klaar kan maken. Je wordt een kok die niet alleen gerechten uit eigen land kookt, maar van over de hele wereld! Een voorbeeld van individualisering in een consumptieproduct zijn bijvoorbeeld de ‘zelfcoaching-boeken’, zoals het boek: ‘Ik en (k)en mijn ikken’. Zo’n boek gaat erover om alle kanten van jezelf te ontdekken. Je bent een lezer van een boek over je eigen zelfontwikkeling. Zoiets had je jaren geleden niet gehad: dan was je gewoon de bakker net zoals je ouders waren. En zo kom ik tot het einde van mijn blog. Van pluralisme tot individualisme, tot de samenhang daarin. Je vindt het allemaal in mijn blog. Volgende week is er natuurlijk weer een hele nieuwe blog. Tot volgende week!

Bron: Wikipedia Bron: Google afbeeldingen Bron: Bol.com

[lisasophieblog]

Moderne filosofie? Nee, postmoderne filosofie!

Hi allemaal,

Welkom weer bij mijn filosofische blog. Na mijn gedachtegang over de moderne filosofie staat vandaag op het menu: de postmoderne filosofie.

Een filosofie die kwam na de moderne filosofie dus. Ja, hoor ik jou denken. Wat is daar anders aan? Dit ga ik behalve mijn omschrijving ook aantonen door middel van een mediafragment. 

Ten eerste, wat denk ik dat het betekent?  Ik denk dat in de postmoderne filosofie, de hedendaagse filosofie, rationeel gekeken wordt. Maar ook dat iedereen zijn eigen normen en waarden heeft.  Wat voor de een waarheid is, is dat voor een ander niet. Om er achter te komen wat echt een feit is en wat niet, gingen ze ook meer wetenschappelijk onderzoek doen. Dus rationeel denken, maar ook beseffen dat iedereen anders denkt en een andere visie heeft op het leven (in tegenstelling tot bijvoorbeeld God waar iedereen hetzelfde over moet denken). En ook bewijzen verzamelen door middel van onderzoek.

Om mijn beschrijving te ondersteunen kunnen jullie hier een videoclip zien van de band: The Script. 

http://www.youtube.com/watch?v=S2YXqgZTWu4

"Having heavy conversations 'Bout the furthest constellations of our souls, And we're just trying to find some meaning In the things that we believe in, but we got some ways to go" In het bijzonder dit stukje tekst van The Script wijst voor mij aan dat we in een postmoderne tijd zitten. We denken allemaal individueel over wat voor ons belangrijk is en we hebben onze eigen visie over het leven. 

Een belangrijke filosoof voor het postmoderne denken is Friedrich Nietzsche. Deze man was behalve een filosoof, ook een dichter en filoloof. Ik hoor je denken: wat? Een filoloog, een typefout?  Nee, een filoloog is in het kort iemand die de taal- en letterkunde van de vroegere volken bestudeert door middel van oude geschriften in combinatie met de cultuur van toen. 

Voordat hij een filosoof werd, was hij een hoogleraar aan de universiteit.  Door aanhoudende migraineaanvallen en verslechterd zicht heeft hij het hoogleraarschap opgegeven en is hij zich gaan wanen in de wereld van het filosoferen. Hij werd een filosoof. 

Er waren twee dingen waar Nietzsche in geloofde. Dat was één: nihilisme. De ontkenning van het bestaan van waarde of betekenis aan de wereld. Eigenlijk nergens meer in geloven. Dus er was geen god, er was geen eeuwige macht. Verder bedacht hij de übermensch. Volgens Nietzsche was er de aap, de mens en dan kwam de übermensch. Dit betekende dat een mens zich los maakt van het systeem en op zichzelf steunt. 

Nietzsche heeft naar mijn mening vooral invloed gehad op het individualisme van nu. Mensen moeten voor zichzelf zaken bedenken. Niet meteen dingen aannemen en naïef geloven, maar zelf onderzoeken en achterhalen. Iedereen heeft zijn eigen visie over het leven.

Ik ben alweer aan de afsluiting van mijn blog aangekomen! Maar eerst nog een goede quote van the man himself. Mijn favoriete postmoderne filosoof. Deze spreekt mij persoonlijk aan, omdat je er over na gaat denken. En het beschrijft ook zijn denkstijl van toen.  Een goede om over na te denken deze week. Tot de volgende week! Bron: Wikipedia Bron: Youtube Bron: Picturequotes.com

[lisasophieblog]

De reis langs de moderne filosofie

Hi! Al bijgekomen van mijn vorige filosofische blog?

Vandaag heb ik een hele nieuwe blog voor je in de aanbieding: Mijn reis langs de moderne filosofie!

Moderne filosofie is in tegenstelling tot wat veel mensen denken, niet de hedendaagse filosofie. Het is de filosofie van na de Renaissance, van rond de 17e tot de 20e eeuw. In plaats van alles geloven wat de kerk vertelde, gingen filosofen meer met ratio denken. Je eigen verstand volgen. Het grote verschil tussen het moderne denken van toen en het religieuze denken daarvoor, is denk ik ook dat er niet meer vanzelfsprekend naar de kerk werd geluisterd, maar dat men zelf ging bedenken hoe dingen konden ontstaan. Uitgaan van de eigen rationaliteit.

Behalve dat de rationalisten ontstonden, waren er ook empiristen. Deze twee stonden lijnrecht tegenover elkaar. Rationalisten gingen er namelijk vanuit dat je kennis kreeg door ratio, je eigen verstand te gebruiken. Maar empiristen vonden dat je vanaf je geboorte een onbeschreven blad was (oftewel: tabula rasa) en dat je kennis pas kreeg na ervaringen. Wie heeft er volgens jou gelijk?

Een van mijn favoriete moderne filosofen is toch wel: Francis Bacon. Behalve zijn smaakmakende achternaam heeft Francis veel bijgedragen aan de moderne wetenschap. Francis heeft namelijk een eerste opzet gemaakt van de methodologie. Met dank aan hem kan ik nu een goed onderzoek opstarten voor mijn scriptie ;)Een quote die ik wel toepasselijk vond was: “Knowledge is power!”

Als ik zo de ontwikkelingen van de afgelopen 400 jaar bekijk, zie ik wel veel verbeteringen. Van naïef uitgaan wat de grotere instanties zeggen en dat blindelings geloven, naar je eigen verstand gebruiken. Onderzoeken en dan pas tot conclusies komen. Ook hebben wij tegenwoordig veel meer inspraak, er is veel meer interactie met de burger. Maar of een ideale samenleving ooit wordt bereikt, betwijfel ik. Ik denk dat mensen met slechte bedoelingen er altijd zijn en invloed zullen hebben op onze samenleving. Zoals Plato ooit zei:

“Good people do not need laws to tell them to act responsibly, while bad people will find a way around the laws.”

Ondanks dat moderne filosofie niet de filosofie van nu is, denk ik dat een deel daarvan nu nog wel bestaat. Vooral het gedeelte dat je zelf moet denken, zelf moet onderzoeken om tot kennis te komen is tegenwoordig nog steeds van toepassing. Om af te sluiten verteld een Nederlands docent filosofie, René Gude, in het onderstaande mediafragment iets over Descartes samen met het denken van nu:

https://www.youtube.com/watch?v=yHEcL4Lu8cw

Tot volgende week!

Bron: Wikipedia Bron: Brainyquote.com Bron: Youtube

[lisasophieblog]

Het ontstaan van filosofie ... by me!

Welkom op mijn blog!

Behalve dat ik hier mijn gedachtegangen post, post ik ook mijn mening over filosofie. Deze week zal ik schrijven over het ontstaan van de filosofie. De antieke filosofie!

Ik zal eerst wat begrippen uitleggen, voordat ik verder ga met met mijn verhaal. Namelijk: Wat is nou eigenlijk het verschil tussen mythologie en filosofie? Mythologie komt van het woord: mythos (het gezegde) en logos (woord). Dus: ‘Het gezegde woord’. Het is gebaseerd op de studie over de herkomst van mythen. Dit is vaak religiegebonden. Filosofie komt van het Griekse woord: Philosophía. Dit is een vermengeling van liefde en wijsheid. Eigenlijk: ‘Liefde voor de wijsheid’. Er zijn veel betekenissen van dit woord te vinden. De betekenis die ik hanteer is gebaseerd op een artikel uit mijn voorgeschreven theorie:“Philosophy is the rational attempt to formulate, understand, and answer fundamental questions”. In het Nederlands vertaald: Filosofie is de rationele poging om te formuleren, begrijpen en antwoord te geven op fundamentele vragen. Ik heb speciaal voor deze betekenis gekozen, omdat ik vind dat het ‘een poging is tot’. Op sommige vragen heb je gewoon geen antwoord, maar is het wel een goede vraag. Het verschil tussen deze begrippen is volgens mij dat mythologisch denken meer nadenkt in hoe de mythes hebben kunnen ontstaan en filosofisch denken is meer het vragen over de meest algemene en universele aspecten van het bestaan. Men ging bij het filosofische denken meer zélf nadenken over het ontstaan, in plaats van uitgaan van de al bestaande mythen.

Een bekend filosoof is Socrates. Als je op het internet over filosofie zoekt, zal je hem geheid tegenkomen. Echter waren er voor Socrates nog veel meer filosofen, die zichzelf nog niet zo hadden genoemd. Dit zijn de presocraten. Mijn favoriete presocraat is Anaximenes. Dit, omdat hij een van de eerste was die niet klakkeloos alles overnam wat zijn leermeester hem vertelde, maar zelf nadacht of iets wel zo was. Hij dacht namelijk tegen het mythologisch denken in, meer naar het filosofische toe.

Dit is ook waarom de Griekse filosofie naar mijn mening belangrijk is geweest voor het Westerse denken. Niet uitgaan van wat er tegen je gezegd wordt, maar zelf rationeel denken of iets waar is of niet. Jezelf afvragen hoe iets in elkaar zit, is iets dat we mooi hebben meegekregen uit de Griekse filosofie. Velen gezegden van toen zijn ook van toepassing op het hedendaagse leven. Bijvoorbeeld:

Wat een van de bekendste filosofen, Socrates, mooi zei:“Wie niet tevreden is met wat hij heeft, zal ook niet tevreden zijn met wat hij krijgt.” In al die jaren houdt deze uitspraak nog steeds stand. Dat vind ik mooi. In de huidige samenleving waar we zo veel hebben, is het belangrijk om dit te beseffen. Realiseer je wat je allemaal hebt en waardeer dat. Dan kom je volgens mij ook dichter bij je eigen geluk.

Niet alleen Socrates, maar ook zijn leerlingen en de leerlingen daarvan hebben goede punten omschreven. Neem bijvoorbeeld Plato en Aristoteles. De een leerling van Socrates, Aristoteles een leerling van Plato. Ondanks dat deze heer een leerling was van Plato, hadden zij totaal verschillende beelden van de wereld. Plato zag de wereld namelijk als een schaduw van de echte wereld. Alles wat je zintuiglijk waarnam was niet waar. Het was slechts een schaduw van de ‘ideeënwereld’. Deze wereld kon je niet zien, je kon er alleen over filosoferen. Hoe meer je erover filosofeert, hoe dichterbij je kwam bij de echte, mooie wereld. Aristoteles vond daarentegen dat de wereld wél was wat je zintuiglijk waarnam.

Als ik zou moeten kiezen voor Plato of Aristoteles, zou het de laatste zijn. Ik denk dat wat je ziet in de natuur, ook zo is. Wat je zintuiglijk waarneemt, is waar. Een van mijn favoriete citaten van Aristoteles is: “De natuur doet niets zonder doel.” Wij hebben bijvoorbeeld zintuigen om te kunnen zien, horen, voelen etc. Dit heeft de natuur gemaakt, omdat wij zo optimaal zintuiglijk de wereld waar kunnen nemen. Als je over deze uitspraak blijft nadenken, kom je tot veel meer zaken wat op dit citaat slaat. Denk er maar eens over na… en tot volgende week!

Afbeelding 1: Aristoteles en de quote. (QuoteHD.com) Bron: Wikipedia

[lisasophieblog]

Waarom scheiden tegenwoordig zo normaal is.

Ten eerste: waarom schrijf ik zo'n blog? Ik schrijf mijn blogs gebaseerd op wat er in mij omgaat. Omdat ik dit fenomeen veel voor zie komen, (en ik het heb meegemaakt met mijn ouders), wil ik er ook mijn mening over geven. Vroeger zag ik dingen over mijn ouders als 'awkward' wanneer zij elkaar een kus gaven (of nog erger: in het bijzijn van mijn vrienden). Of: als zij samen beschamende verhalen vertelden over jou tegen je vriendjes of vriendinnetjes.  Die ongemakkelijkheid heeft zich verschoven naar je gescheiden ouders die elkaar moeten zien, hun miscommunicatie en dubbele gelegenheden: aparte vakanties, verjaardagen etc.  Terwijl ik vroeger geen kind kende met gescheiden ouders, is het nu speciaal als je vrienden hebt met ouders die nog bij elkaar zijn.

Waar komt dit verschil vandaan? Een andere levenswijze? Heeft de moderne tijd monogamie verworpen? 

Mens en Samenleving Info schijnt het antwoord te hebben op mijn vragen. Tientallen voorkomende redenen waarom mensen scheiden. In het kort:

- Democratische oorzaak: door de babyboom - meer huwelijken, dus meer scheidingen in absolute zin. - 'Ik wil de perfecte match!': we zijn te kieskeurig geworden. - Een voorbeeldfunctie: hoe meer mensen om ons heen scheiden, hoe lager de drempel om zelf te scheiden.  - Kinderloosheid: hoewel het vroeger de standaard was om kinderen te krijgen, is het nu niet raar om er geen te hebben. - Minder sociale druk: mensen worden niet met de nek meer aangekeken wanneer zij scheiden.  - Etc. etc. etc: van: 'de koek is op', naar 'we zijn broer en zus geworden', tot 'vreemdgaan.' Bij veel redenen zie ik het meer als een gevolg dan een oorzaak. Zaken waar je zelf iets aan had kunnen doen. Broer en zus worden, lijkt mij te weinig aandacht aan elkaar geven. Vreemdgaan: te weinig praten met elkaar over de gevoelens.

Natuurlijk zijn er stellen waar het echt niet anders kan. Niet voor elkaar bestemd zijn of niet meer samen kunnen leven. 

Wat is dan het verschil met vroeger? Wat was hun geheim om bij elkaar te blijven? Ik schakelde mijn eigen bronnen in, namelijk: mijn opa en oma. Die al 54 jaar bij elkaar zijn. Die nog iedere ochtend elkaar liefdevol goedemorgen wensen met een kus. Het antwoord luidde:

"Respect voor elkaar. Vertrouwen in elkaar. Niet je eigen 'ik' voorop stellen en samen zijn. Elkaar aan blijven voelen en aandacht aan elkaar blijven schenken." Wat nu? Van de bovengenoemde redenen waardoor mensen scheiden, lijkt mij een gebrek aan de verklaringen van een goed huwelijk. Als stellen het advies van mijn opa en oma beter zouden volgen: niet opgeven bij een tegenslag, maar blijven vechten voor elkaar, vernieuwing in de relatie brengen, moeite blijven doen voor elkaar, dan denk ik dat veel huwelijken wél stand kunnen houden.

Maargoed, wie ben ik om dat te zeggen? Dat is alleen mijn mening. ;)

Bron: CBS Bron: Mens en Samenleving info