In Nederland ben je vanaf je 18everplicht om een ziektekosten verzekering af te sluiten en zorgpremie te betalen. Dit houdt in dat je een basis verzekering hebt net zo als ieder ander in Nederland. Hiermee wordt het grootste gedeelte van de ziektekosten in Nederland mee betaalt.
Goed voor je zelf zorgen is van groot belang en we gaan er vanuit dat iedereen dat ook doet. Maar tegenwoordig wordt het je steeds gemakkelijker gemaakt om er een ongezonde leefstijl aan over te houden. Denk bijvoorbeeld maar aan de sigaret die je opsteekt in de middag pauze, het broodje frikadel wat je tijdens de lunch in de kantine haalt, of een weekendje coma zuipen met je vrienden in de kroeg.
Iedereen in Nederland betaalt het zelfde bedrag aan zorgpremie voor de basis verzekering, mensen met een gezonde leefstijl betalen dus net zoveel als mensen met een ongezonde leefstijl. Maar is dit dan wel helemaal eerlijk? Worden de mensen met een gezonde leefstijl dan niet de dupe van mensen met een ongezond leefgedrag? En kunnen we dan niet beter instellen dat, wie ongezond leeft, maar meer zorg premie gaat betalen?
Argument voor:
Mensen met een gezonde leefstijl worden op het moment financieel de dupe van mensen met een ongezonde leefstijl. Want die mensen betalen voor het ongezonde gedrag van een ander. De zorgpremie gaat elk jaar omhoog door het ongezonde leefgedrag, dus betaalt iedereen elk jaar meer. Maar dat is niet eerlijk voor de mensen die er wel een gezonde leefstijl aan over houden, omdat die in de kosten ook omhoog gaan terwijl ze wel opletten met wat ze eten, drinken en bewegen.
Argument voor:
Het financieel belonen van de mensen die wel een gezonde leefstijl behouden, kan ook gezondheidsbevorderend werken voor de mensen met een ongezonde leefstijl. Want zij willen natuurlijk ook graag een lage ziektekostenpremie betalen, waardoor ze meer zullen gaan letten op wat ze eten en drinken. Maar ze zullen ook de auto wat vaker laten staan en op de fiets naar hun werk gaan.
Argument tegen:
Het is dan wel allemaal zo leuk en aardig dat we mensen met een ongezonde leefstijl meer zorgpremie willen laten betalen voor hun leefgedrag. Maar hoe willen ze dat gaan uitzoeken wie ongezond leeft, en hoe willen ze dat gaan controleren. En het stellen van een grens tussen gezond en ongezond is ook niet te realiseren. Want hoe bepaal je of iets ongezond is of niet. Ik zal je een voorbeeld geven. Sporten is gezond want het houdt je fit, maar teveel sporten kan weer zorgen voor blessures. En waar trek je dan de grens tussen gezond sporten en ongezond sporten.
Argument tegen:
Ook hoeft een ongezonde leefstijl helemaal geen garantie te zijn voor een verhoogde kans op ziekte. Want mensen die niet roken kunnen net zo goed longkanker krijgen, als mensen die dat wel doen. Of mensen die vrijwel nooit in de zon komen en niet voor hun lol gaan liggen zonnen kunnen ook net zo goed huidkanker krijgen als mensen die wel op het heetste moment van de dag uren gaan liggen zonnen. Dus bij het krijgen van ziektes is er altijd sprake van een pech – geluksfactor.
Argument tegen:
Wie ongezond leeft, heeft een lagere levensverwachting en een verhoogd risico op een plotselinge dood door aandoeningen als hersen- en hartinfarcten. Een ongezonde leefstijl leidt dus niet automatisch tot hogere ziektekosten.
De mening op straat
Voor het schrijven van dit artikel heb ik de mensen op straat gevraagd wat hun mening is over ‘wie ongezond leeft moet meer zorgpremie betalen’. En of zij zelf een gezonde leefstijl nastreven.
Erick Kruiver:
Vindt u dat u een gezonde of ongezonde leefstijl heeft?
Ik vind dat ik wel een redelijk gezonde leefstijl heb. Mijn eetgewoontes zijn naar mijn inzien goed, al drink ik soms wel wat teveel in het weekend. Ook slaap ik regelmatig wat te weinig, maar ik beweeg daarentegen wel genoeg.
Wat vindt u ervan dat u meebetaalt aan de ziektekosten voor mensen die ongezond leven?
Tja, het lijkt niet eerlijk maar ik denk dat het moeilijk is na te gaan wie wel en wie niet ongezond leeft. Maar zelf vind ik het niet eerlijk dat ik dus wel mee betaal voor mensen die extreem ongezond leven.
Bent u het ermee eens dat wie ongezond leeft meer zorgpremie moet betalen?
Ik ben het er niet mee eens, omdat het gewoon lastig is te bepalen wie wel en wie niet gezond leeft. Het is gewoon niet na te gaan. Want als je het de mensen zou vragen wat ze eten, drinken, roken of beweging zouden doen, zou iedereen zeggen dat ze gezond leven.
Robert Kop:
Vindt u dat u een gezonde of ongezonde leefstijl heeft?
Iedereen heeft gezonde en ongezonde leefwijzen.
Qua bewegen en voeding denk ik redelijk gezond te leven echter rook ik wel. En verwacht mijn werkgever dat ik in wisseldiensten werk, wat weer ongezond genoemd kan worden.
Wat vindt u ervan dat u meebetaalt aan de ziektekosten voor mensen die ongezond leven?
Zoals ik aan gaf ben ik van mening dat iedereen wel ongezonde gewoontes heeft. Wat als iemand heel gezond aan sport doet en zich hiermee blesseert, is dat wel of niet gezond?
Bent u het ermee eens dat wie ongezond leeft meer zorgpremie moet betalen?
Nee ik ben het hier niet mee eens zoals ik hiervoor al heb geschetst.
Conclusie:
Ik ben tegen de stelling, omdat ik vind dat je lastig onderscheid kunt maken tussen een ongezonde leefstijl en een gezonde leefstijl. Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen, maar iedereen heeft wel een ongezonde eigenschap. De ene persoon sport wellicht teveel maar rookt niet, waarop de andere persoon weer een sigaret opsteekt en vrijwel nooit vet eten eet of snoept.
Nu gaat het over de zorgpremie die we met zijn allen betalen, waar we met zijn allen verantwoordelijk voor zijn. En we maken met zijn allen de zorgkosten. En zoals bij elke regelgeving zijn der altijd wel mensen die daar misbruik van maken, waar anderen de dupe van zijn.
De World Press Photo is een jaarlijks terug kerend foto wedstrijd voor fotojournalisten. De tentoonstelling voor de 57 winnende foto’s wordt gehouden in de Oude Kerk in Amsterdam. De foto’s zijn in te delen in 9 categorieën:
• Hard nieuws
• Reportage
• Mensen in het nieuws
• Sport
• Hedendaagse kwesties
• Dagelijks leven
• Portretten
• Kunst & Entertainment
• Natuur
De winnende foto
De winnende foto van de WWP 2012 is gemaakt door de fotograaf Samuel Aranda.
Op de foto staan Fatima al-Oaws en haar zoon Zayed afgebeeld. Op de foto is te zien dat Fatima haar zoon wiegt die aan de gevolgen van traangas lijdt nadat hij heeft meegedaan aan de straatbetoging in Sanaa in Jemen op 15 Oktober in 2012. Op deze dag escaleerde de aanhoudende protesten tegen het 33 jaar oude regime van president Ali Abdullah Saleh.
De positie van Fatima en haar zoon doet mij denken aan Maria die Jezus in haar armen houdt na de kruisiging. De achtergrond van de foto is kaal waardoor het drama wat zich afspeelt extra wordt versterkt. Ook de lang gerekte schaduwen maken de foto extra dramatisch.
De Oude Kerk in Amsterdam is een prachtige locatie voor de tentoonstelling. Het oude en klassiek afgewerkte interieur van de kerk maakt de sfeer intenser en past goed bij de dramatische sfeer van de persfoto’s.
Ik vond het wel jammer dat de tentoonstelling zo klein was. Er was genoeg ruimte uit te breiden met meer foto’s. Je loopt er met een kleine 20 minuten doorheen.
De foto’s die werden tentoongesteld waren zeker wel de moeite waard om te bekijken en ik vond het leuk dat er van elke categorie wel een aantal foto’s hingen. Wat ik wel jammer vond, was dat er toch een groot gedeelte aan oorlogsfoto’s en rampgebieden foto’s hing. En natuurlijk is dat nieuws en het zou er zeker niet moeten ontbreken, maar we zien dit soort nieuws al zoveel op de tv. Ik had liever wat minder van dat soort foto’s gezien en wat meer cultuur, natuur en ander soort persfoto’s.
Maar ondanks deze minpuntjes om is de World Press Photo 2012 een prachtige tentoonstelling om te bezichtigen.
Bezoekersinformatie:
• Periode: 20 april t/m 17 juni 2012
• Locatie: De Oude Kerk, Oudekerksplein, Amsterdam
Openingstijden:
maandag t/m zaterdag, van 10.30 uur tot 17.30 uur
zondag van 13.00 uur tot 17.30 uur
Koninginnedag gesloten
In zijn lezerscolumn van vorige week bezong Mark van Lier zijn kinderloze bestaan. Was een feest der herkenning, want net als Mark ben ik bewust kindvrij. Ik mag wel zeggen: zéér bewust kindvrij, want kids passen niet in mijn (single)leven. Ik vrees trouwens ook dat ze het niet zouden overleven, want het lukt me nog niet eens om een plant in leven te houden. Mijn goudvissen, ook zoiets. Na veertien dooie vissen ben ik er maar mee gekapt. Het voordeel van zo’n dooie goudvis is wel dat ik iets te eten in huis heb. Een dood kind zie ik zo snel niet in mijn wok liggen. Ik bedoel, hoe kruid je zoiets?
Dat ik geen pappie word, is een weloverwogen besluit geweest. Ook heb ik er lang over nagedacht, járenlang, omdat ik stiekem stapelgek ben op kids. En ja, ook mannen hebben een biologische klok. Een paar jaar geleden begon dat kreng ineens angstaanjagend hard te tikken. Het leek potverdomme wel een bom. Maar omdat ik een man ben, heb ik overal een oplossing voor: hamer gepakt en kapot geslagen. Einde biologische klok. Zo doe ik dat.
Punt is: als je zéér bewust kindvrij bent, word je voortdurend beoordeeld én veroordeeld. Door mensen die wel kinderen hebben. Ook wel ouders genoemd. Vorige week las ik een interview met DJ Isis in Volkskrant Magazine. Isis is een jaar geleden ouder geworden. Ook wel moeder genoemd. Good for you, dacht ik, toen ik dat las. Maar wat zegt Isis ook in het interview: ‘Ik heb medelijden met mensen die geen kinderen hebben. Wat een armoe, voor wie leef je dan?’ Ik vond Isis altijd wel oké, voor een plaatjesdraaier dan, ik was ook in de veronderstelling dat ze een intelligente, ruimdenkende chick was, maar nu weet ik beter: ze is niet alleen dom en kortzichtig, maar ook arrogant. Ze waant zich superieur aan mensen die geen kinderen hebben. Mensen die daar goed over hebben gedacht. Mensen die geen kinderen nodig hebben om een leuk, zinvol leven te leiden. Mensen zoals ik dus.
Afgelopen weekend ouwehoerde ik met drie mannen. Stomtoevallig en tegen mijn zin ging het over kids. Twee hebben kinderen, de derde wordt binnenkort voor het eerst vader. Toen ik vertelde dat ik per se geen kinderen wil, zei de aanstaande papa: ‘Dat vind ik eigenlijk best egoïstisch.’ Ik zuchtte en zei: ‘Dat mag jij eigenlijk best vinden. Maar het is lang niet zo egoïstisch als kinderen nemen, want dat is de ultieme egoïstische daad. Of heb jij gevraagd aan je kind of het geboren wil worden?’ Zijn we eindelijk verlost van de Jehova’s, word je constant lastig gevallen door de kindermaffia. Ik weet eigenlijk niet wie een grotere pijn in de kont is.
Vrijdag 20 april tot 17 juni 2012 is in de Oude Kerk in Amsterdam de World Press Photo 2012 te bezichtigen. De tentoonstelling reist daarna langs een honderdtal steden over de hele wereld.
World Press Photo is een onafhankelijke non-profitorganisatie, in 1955 opgericht door de Nederlandse Vereniging van Fotojournalisten. De organisatie zetelt in Amsterdam.
De Spaanse fotograaf Samuel Aranda is de winnaar van World Press Photo 2012. De foto toont een gesluierde vrouw die een gewonde man in de armen houdt. Aranda maakte de foto in Jemen en verscheen op 15 oktober in de New York Times. De jury vond de foto voor de hele regio spreken: ‘Hij staat voor Jemen, Egypte, Tunesië, Libië, Syrië, voor alles wat zich afspeelt in de Arabische Lente. Maar hij laat ook de intieme kant zien van wat er gebeurd. De Nederlandse fotograaf Rob Hornstra won de eerste prijs in de categorie Kunst & Entertainment voor een foto van een orkest in een restaurant in de Russische stad Sotsji aan de Zwarte Zee. Ton Koene won de tweede prijs in de categorie portretten voor een fotoserie van een rekruut van de Duitse trainingsmissie in het Afghaanse Kunduz.
Walvisjagers zijn weer de Barentszzee opgegaan om op de enorme zoogdieren te jagen. Noorse vissers hebben afgelopen weekend al drie walvissen gedood. Dat schreven Noorse kranten dinsdag.
Volgens een organisatie die walvissen en dolfijnen beschermd, haalden ook IJslandse walvisjagers dit weekend hun eerste vangst van het seizoen binnen.
Hoewel veel landen protesteren, blijven Noorwegen, IJsland en Japan op walvissen jagen. Noorwegen en IJsland zeggen dat ze alleen jagen op de dwergvinvis en dat dit geen bedreigde diersoort is. Japan beweert dat ze alleen om wetenschappelijke redenen walvissen vangen.
Nog nooit eerder werd er op een veiling zoveel geld voor een schilderij betaald als voor De Schreeuw van de Noorse kunstenaar Edvard Munch. Het kunstwerk leverde ruim negentig miljoen euro op.
Niemand had verwacht dat het wereldberoemde schilderij zoveel zou opbrengen. Zeven bieders bleven twaalf minuten lang vastberaden de prijs opdrijven. Uiteindelijk was het hoogste bod van een anonieme bieder. Die bood mee via de telefoon.
Edvard Munch leefde van 1863 tot 1944 en maakte in totaal vier versies van De Schreeuw. De andere drie hangen in Noorse musea. Eén daarvan werd in 2004 gestolen, maar twee jaar later weer teruggevonden.
Het duurste schilderij ooit is De Kaartspelers van Paul Cézanne. Dit werd niet via een veiling verkocht, maar rechtstreeks voor 250 miljoen dollar (ongeveer 190 miljoen euro) aan de emir van Qatar.
De Duitse atlete Ariane Friedrich was haar stalker zat, dus zette ze zijn foto, naam en woonplaats op haar Facebookpagina. Daarop ontstond er in de Duitse media een heftige discussie over privacy op internet.
De hoogspringster heeft een stortvloed aan reacties gekregen op haar actie. Veel Facebookgebruikers vinden het goed dat ze voor zichzelf opgekomen is. Velen ook niet. ‘Het internet mag geen schandpaal worden’, reageerde een Facebookgebruiker.
Als reactie op de ophef heeft Friedrich een verklaring geschreven. ‘Ik ben beledigd, seksueel lastig gevallen en ik had een stalker. Er is een punt waarop het genoeg is’, schreef ze. Friedrich, die naast atlete ook politieagent is, had al aangifte gedaan. De politie gaf de man een waarschuwing, maar dat hielp niet.
Critici wijzen op de nadelen van het gebruik van internet als schandpaal. De Facebookpagina van een naamgenoot van de stalker van Friedrich werd meteen gehackt. De trainer van Friedrich vreest dat de ophef rondom de stalker negatieve invloed heeft op Friedrichs voorbereiding voor de Olympische Spelen.
AMSTERDAM - Een derde van alle malariamiddelen die worden gebruikt in Zuidoost-Azië en Afrika, is nep of van zeer slechte kwaliteit.
Wetenschappers onderzochten duizenden monsters van verschillende anti-malariamedicijnen uit verscheidene landen. Meer dan een derde van de onderzochte middelen bleek niet de juiste samenstelling te hebben, meldt het onderzoeksrapport in in The Lancet Infectious Diseases.Dat blijkt dinsdag uit een onderzoek van het Amerikaanse Nationaal Gezondheidsinstituut, waarvoor 27 verschillende onderzoeksrapporten zijn geanalyseerd.
Niet gemeld
De onderzoekers vermoeden dat het percentage slechte medicijnen mogelijk nog hoger licht. Veel gevallen worden niet gemeld.In Afrika sterven ieder jaar zo'n 1 miljoen mensen aan malaria. De meeste van hen zijn kinderen.
Wetenschappers hebben afgelopen jaren alarm geslagen vanwege tekenen dat de malariamug in het westen van Cambodja immuun wordt tegen malariamiddelen. De angst bestaat dat die resistentie verspreidt en medicijnen nergens meer werken.
AMSTERDAM - De man achter de vleesjurk van Lady Gaga, Nicola Formichetti, is duidelijk creatief. Voor zijn nog te lanceren label wil hij onder andere gebruik maken van zonne-energie.
"Het wordt digitaal georiënteerd en hightech", vertelt Formichetti over zijn gelijknamige label, dat in het voorjaar of in de zomer van 2013 gelanceerd wordt. "We werken al honderden jaren met dezelfde stoffen en technieken. Dat is leuk, maar we zijn toe aan iets nieuws."
Formichetti, ook werkzaam als creatief directeur bij Mugler, zegt dat hij kleding wil maken die door middel van zonne-energie in staat is om bijvoorbeeld de mobiele telefoon van de drager op te laden. Of kleding zonder rits, die zich vanzelf naar het lichaam vormt.
De half Italiaanse, half Japanse ontwerper zegt dat hij altijd al heeft gedroomd van zijn eigen label en dat hij nu heeft besloten die droom waar te maken. "Als stylist verschuil je je eigenlijk altijd achter een merk, maar bij Gaga en Mugler moest ik naar voren stappen", aldus Formichetti tegen WWD.
Het label zal zowel uit kleding en accessoires bestaan, wordt online gelanceerd in plaats van tijdens een Fashion Week en zal hoogstwaarschijnlijk geen seizoenen kennen.
MADRID - Een kostbare cello, die is gebouwd door de befaamde Italiaanse vioolbouwer Antonio Stradivari, is in het koninklijk paleis in Madrid gebroken, toen experts hem onderzochten.
Dat gebeurde op 13 april, liet een medewerker van de afdeling nationaal erfgoed van het paleis weten.
De cello behoort tot de vijf instrumenten van Stradivari die koning Filips V (1683-1746) verwierf. De instrumenten staan bekend om hun uitnemende geluid. De zegsman wilde niets zeggen over de waarde van de cello, maar de krant El Mundo had het over ongeveer 22 miljoen euro.
Tafel
Volgens de krant hadden experts het instrument op zijn zij gelegd om het te fotograferen. De cello viel om en raakte een tafel, waardoor de hals afbrak.
De afdeling nationaal erfgoed heeft de aanwezigen gevraagd hun mond te houden, maar het verhaal ging al snel rond onder cellisten. Volgens de zegsman kan het instrument gemakkelijk worden gerepareerd.
