MadaMam

[madamam]

MadaMam verandert van ritme

Af en toe doe ik het.

Dan waag ik het om haar avondritme doorbreken. Dan hou ik haar langer op "omdat het zo gezellig is" op locatie. We mogen dan ook van geluk spreken met Dochterlief. Ze kan zelfstandig spelen en verandert in een hyperactief speelbeest zodra ze haar vermoeidheidgrens overschrijdt.

Soms is een deken al genoeg voor een half uur spelplezier. Het dient als gezellige tent, is de beste spookachtige vermomming en zorgt voor een frisse wind op een zwoele zomeravond wanneer je er mee wappert.

Vandaag hield ik ze drieëneenhalf uur na bedtijd op. Tijdens de terugrit snurkte ze lekker, maar de overgang van autostoel naar grotemeisjesbed verliep iets minder aangenaam. 

Keer op keer koester ik bovendien de hoop dat ze een verlaat slaapuur ook naar de ochtend doortrekt. Wensdenken in de praktijk. Ik zal er zelf maar op tijd inkruipen vandaag...

[madamam]

MadaMam maakt zich klaar

Ik ben al eventjes aan het aftellen naar onze eerste gezinsvakantie. In de zes jaar dat ik Manlief ken, zijn we nog maar twee keer "op verlof" geweest. 

Een weekendje Blankenberge steeds. Niet meer. Niet minder.  Gezellig. Samen. 

Maar nu gaan we voor het eerst naar het buitenland. Met de auto op de trein naar Engeland. En we nemen Dochterlief mee. Wat een avontuur.

Spannend. Voor haar, voor hem en voor mij.

Ik heb lange lijstjes die blijven groeien:

te doen,

te maken,

niet te vergeten,

ter entertainment,

ter verzorging,

ter controle,

...

En ik probeer vooral niet te veel rust te verwachten. Ik ga er van uit dat Dochterlief wakker aan onze reis begint, ook al is dat midden in de nacht. De tijd die ze slaapt, is mooi meegenomen. 

Onze eerste gezinsvakantie wordt zeker geen ontspannend reisje. Manlief zal lange afstanden rijden en ikzelf moet supercreatief uit de hoek komen om Dochterlief vrolijk te houden. Maar als Dochterlief drie weken later nog steeds met pret en beleving in haar ogen vertelt over onze reis, dan is deze vakantie voor mij meer dan geslaagd. 

[madamam]

MadaMam is trots op Dochterlief

"Mama. Die jongen in de opvang zei dat meisjes alleen maar Mega-Mindy's mogen zijn. Maar ik mag ook Mega-Toby zijn, he?"

Tuurlijk mag ze dat! En ik ben zo trots op haar reactie. Zo blij ook dat ze aanvoelt dat ze keuzes kan maken. Dat ze niet in het keurslijf moet wandelen dat anderen haar aanmeten.

Ik kon haar plat knuffelen op dat moment. Mijn kleine meid, met haar grote gedachten. 

[madamam]

MadaMam heeft liever een dikkere poep

Ik verdwaal weer op Zalando. Zoveel mooie jurkjes, tunieken, broeken, blazers, ... maar ik durf niets te kopen. Volgens het internet heb ik een appelfiguur. En ik vind het vreselijk:

om me erop te kleden

en om van die buik af te geraken.

Had ik een dikkere derrière, dan kon ik mij makkelijker kleden. Maar dan had ik wellicht evenzeer dezelfde complexen over een ander deel van mijn lijf.

Vrouwen...

[madamam]

[madamam]

[madamam]

MadaMam kijkt uit naar morgen

De derde vakantiedag zit er (al) op. Drie dolle namiddagen met Dochterlief. Winkelen, spelen, lachen, knuffelen, rusten, ... Alles komt aan bod. Ook haar Diva-momentjes, in beperkte mate. Gelukkig maar.

Elke dag probeer ik haar op een leuke manier af te matten. Het is een hele uitdaging om haar te verrassen met een leuke activiteit. Morgen staat er bijvoorbeeld een bezoek aan de kinderboerderij en speeltuin op het programma.

Ze weet er nog niets van. 

Wanneer ik het haar vertel, verwacht ik een uitzinnige reactie: "Jeej, jippie, ..." gevolgd door enkele onnavolgbare zinnen. Yoda-stijl. Superenthousiast, hyperactief, stralend, hartverwarmend.

Ik kijk er naar uit.

[madamam]

[madamam]

MadaMam is verwend

Ik werk nog twee weken in mijn deeltijdse stramien. 9 dagen teksten schrijven, nieuwsbrieven ontwerpen en opstellen, afbeeldingen kiezen en plaatsen.

MadaMam is verwend met een job van 8 tot 12 op een kilometer van de thuisbasis. Ik had het even nodig, die verandering in ritme. Het heeft deugd gedaan om even wat tijd voor mezelf te creëren. Mijn scherpe kantjes zijn terug bijgevijld, met dank aan Manlief en Dochterlief. 

Er is nog geen sprake van een nieuw contract, maar dit staat al vast: de volgende job is terug een fulltime activiteit. Voornamelijk uit financiële overwegingen, maar ik doe mijn werk ook ontzettend graag. 

Een belangrijke les die me bijblijft uit de laatste zeven maanden is: "maak er je kracht van." Ik moet alles in perspectief blijven bekijken en me niet opjagen in zaken waar ik toch geen vat op heb. Maar tot mijn loopbaan terug op volle toeren draait, geniet ik helemaal van mijn hoogste prioriteit: tijd met Dochterlief. Het mooiste geluid op de wereld is haar schaterlach. Vooral wanneer ze een beetje knort van enthousiasme. 

Onze eerste vakantienamiddag samen is alvast geslaagd: 

we hebben samen de prinsessentent opgeruimd (op haar initiatief!),

we maakten een wandeling van drie kilometer waarvan ik haar maar 500 meter heb moeten dragen,

we dansten gelijk twee gekken in de living,

we kregen de slappe lach van een kieteloorlog,

en we reden nog naar de avondopening van kinderwinkel Blabloom om dit magneetboek op te pikken.

Momenteel ligt ze lekker te pitten. En ik geniet van wat tijd voor mezelf. Ik zei het al: verwend.

[madamam]

[madamam]

MadaMam is geen monster

Er staat een prinsessentent in onze living. Suikerspinroze en fuchsia met een boordje groen. Het werd vorige week in cadeauverpakking binnengesmokkeld door mijn schoonmoeder.

Dochterlief is er zielsblij mee. En MadaMam is geen monster. Ik hou gewoon hoegenaamd niet van frullerige, zeurende, mierzoete, roze prinsesjes. Dochterlief mag gerust prinses spelen, maar in haar spel stimuleren Manlief en ik andere aspecten dan:

mooi zijn in zwierige jurken,

afhankelijk zijn van een stoere prins

en alles krijgen wat je hartje begeert.

Prinsessen zijn ook stoer, slim, lief en gul. En ze dragen ook blauwe of groene broeken en een hoodie naar school.

Dochterlief kan meer bereiken dan het "sois belle et tais-toi"-concept. Hoe kan ze daar in geloven als wij het haar niet vertellen?

Het enthousiasme van Dochterlief heeft me toch al verschillende principes laten varen of doen afzwakken. In haar kast hangt ook (fel)roze kleding, ze heeft zwierige jurken voor elke dag van de week en in haar haren draagt ze bloemetjes of vlinders. Toch wil ik samen met Manlief zeggenschap hebben over haar speelgoed. Maar grootouders denken daar ook wel eens anders over.

Dus staat er momenteel een roze prinsessentent in onze leefkamer. Een doorn in het oog voor MadaMam en Manlief. En voor Dochterlief het decor voor waanzinnig veel speelplezier.

[madamam]

[madamam]

MadaMam en het diepvriesplan

Volgende week is het eindelijk zo ver. Wanneer alles volgens plan verloopt, kunnen we onze diepvries ontdooien. En aangezien MadaMam niet zonder lijstjes kan, werk ik al enkele dagen een diepvriesplan uit.

Wat houdt dat plan zoal in?

Een leeg-eet-menu voor de diepvries,

de aankoop van heel wat diepvrieszakjes, -bewaardoosjes en -etiketten,

een uitgebreide boodschappenlijst voor ons volgende bezoek aan het warenhuis,

een blancheer-draaiboek voor verse groentjes

en een kookweekend voor alle sauzen, soepen, enzovoort.

De onderliggende doelstelling? Gezond koken eenvoudig maken. Want tijdens de middagposten van Manlief eet ik ronduit ongezond en verleidt de eenzame avond me al te vaak tot snoep- en vreetbuien. Ik wil graag beweren dat we in de morgenpost-werkweken een beter regime hanteren, maar dan lieg ik.

MadaMam heeft een eetprobleem. Geen anorexia, geen boulimie. Maar ik heb wel een bijzonder ongezonde relatie met eten. En dat wil ik stap na stap omkeren. Het diepvriesplan is daar eentje van.

[madamam]

[madamam]

MadaMam stelt zich voor

MadaMam is een moeder, echtgenote en vrouw met wisselende prioriteiten, complexen en strijdpunten. Ze is een vrouw die 's avonds met de laptop op de schoot de website van Zalando uitpluist, het winkelmandje vult met mooie kleedjes en nooit een bestelling plaatst. Ze ziet overal obstakels en boycot zichzelf door deze waardeloze excuses als waarheid te aanvaarden.

MadaMam is op zoek naar balans. Evenwicht tussen alle rollen die ze vervult. Rust zonder stilstand weliswaar, want het leven moet vooruitgaan. 

Maar hoe ontspant een stresskip zoals MadaMam?  Door een ei te leggen. 

Door alles van zich af te schrijven:

haar zoektocht naar werk,

haar strijd tegen de kilo's en het buikvet,

de zin en onzin van het moederschap,

het verloop van haar opleiding fotografie,

haar emotionele pretpark,

en haar gedacht over de hele rimram.

MadaMam is een uitlaatklep. Maar nagelt hier niemand aan de schandpaal. Tenzij zichzelf af en toe.