Γιατί έτσι

Giota, Athens.

[summerxlovinxvibes]

[summerxlovinxvibes]

[solisvestigia]

Είδα κάποτε μια μέλισσα πνιγμένη στο μέλι και κατάλαβα

Ν. Καζαντζάκης

-

Εδώ να πω πως αυτό γάμησε, σε βάζει σε τόσες σκέψεις.

(via fiftyshadesof-depression)

[cillius]

Ένα αόρατο άστρο ανάμεσά μας δημιουργεί την έλξη της σάρκας. Κι αυτή η έλξη τους ήρωες και τους αυτόχειρες, την τέχνη και το έγκλημα. Σαρώνοντας κάθε φραγμό, σαν την τέλεια επανάσταση.

Δημήτρης Βάρος (via cillius)

[vcmiting]

[cillius]

- Μιχάλης Δέλτα, Το φως των λέξεων

[italian-luxury]

[purplebuddhaproject]

[tru]

[purplebuddhaproject]

[wildlyamazingtale4]

Life starts all over again when it gets crisp in the fall.- F. Scott Fitzgerald.

[doc-geo-deactivated20200106]

Αν δε ξεχειλίσει ή καρδιά του ανθρώπου από αγάπη ή απο θυμο, τιπότά δεν μπορεί να γίνει στον κόσμο. Ν.Καζαντζακης

(via doctor-geo)

[skatamefraouless-deactivated202]

Βρήκα φωτογραφίες που έβγαζαν παλιά οι γονείς μου

[perseaphonie-deactivated2022091]

[l-indsey-deactivated20160131]

The only known video footage of Anne Frank

I can’t think of any reason why someone would not reblog this. 

If this isn’t interesting/sad to you, then I don’t know what you like in life.

[thedustydecades]

Can’t we hit 1,000,000 notes? This is such a rare shot, everyone should see it.

[hydrogencellophane]

Almost at 2 million notes.

[houkgallery-deactivated20180511]

[zodiacmind]

Fun facts about your sign here

[like-a-bad-movie]

Τὸ δωμάτιο σκοτεινιάζει. Φαίνεται πὼς κάποιο σύννεφο θἄκρυβε τὸ φεγγάρι. Μονομιᾶς, σὰν κάποιο χέρι νὰ δυνάμωσε τὸ ραδιόφωνο τοῦ γειτονικοῦ μπάρ, ἀκούστηκε μία πολὺ γνώστη μουσικὴ φράση. Καὶ τότε κατάλαβα πὼς ὅλη τούτη τὴ σκηνὴ τὴ συνόδευε χαμηλόφωνα ἡ «Σονάτα τοῦ Σεληνόφωτος», μόνο τὸ πρῶτο μέρος. Ὁ νέος θὰ κατηφορίζει τώρα μ᾿ ἕνα εἰρωνικὸ κ᾿ ἴσως συμπονετικὸ χαμόγελο στὰ καλογραμμένα χείλη του καὶ μ᾿ ἕνα συναίσθημα ἀπελευθέρωσης. Ὅταν θὰ φτάσει ἀκριβῶς στὸν Ἅη-Νικόλα, πρὶν κατεβεῖ τὴ μαρμαρίνη σκάλα, θὰ γελάσει, -ἕνα γέλιο δυνατό, ἀσυγκράτητο. Τὸ γέλιο του δὲ θ᾿ ἀκουστεῖ καθόλου ἀνάρμοστα κάτω ἀπ᾿ τὸ φεγγάρι. Ἴσως τὸ μόνο ἀνάρμοστο νἆναι τὸ ὅτι δὲν εἶναι καθόλου ἀνάρμοστο. Σὲ λίγο, ὁ Νέος θὰ σωπάσει, θὰ σοβαρευτεῖ καὶ θὰ πεῖ «Ἡ παρακμὴ μιᾶς ἐποχῆς». Ἔτσι, ὁλότελα ἥσυχος πιά, θὰ ξεκουμπώσει πάλι τὸ πουκάμισό του καὶ θὰ τραβήξει τὸ δρόμο του. Ὅσο γιὰ τὴ γυναίκα μὲ τὰ μαῦρα, δὲν ξέρω ἂν βγῆκε τελικὰ ἀπ᾿ τὸ σπίτι. Τὸ φεγγαρόφωτο λάμπει ξανά. Καὶ στὶς γωνιὲς τοῦ δωματίου οἱ σκιὲς σφίγγονται ἀπὸ μίαν ἀβάσταχτη μετάνοια, σχεδὸν ὀργή, ὄχι τόσο γιὰ τὴ ζωὴ ὅσο γιὰ τὴν ἄχρηστη ἐξομολόγηση. Ἀκοῦτε; τὸ ραδιόφωνο συνεχίζει.