It's not me. Or not😯
Jules of Nature
almost home
he wasn't even looking at me and he found me
No title available
Today's Document

blake kathryn
wallacepolsom

if i look back, i am lost
tumblr dot com
DEAR READER
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Three Goblin Art

★

❣ Chile in a Photography ❣
KIROKAZE
taylor price

ellievsbear
untitled
Sweet Seals For You, Always

seen from Malaysia
seen from Canada
seen from T1
seen from Switzerland

seen from Germany
seen from Argentina
seen from Belgium
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Germany

seen from T1
@markelllla-kelllla
It's not me. Or not😯
I should’ve known it was way too much to ask. I haven’t known mental stability since 2003 lol
Just one day
.... Με βλέπει στο καθρέφτη και με κοροϊδεύει
Η ανασφάλειά μου θα με φάει ζωντανή...
@solmeister13 @marseaux
Sad generation
With happy pictures
Και ακόμα χορεύει, κι ακόμα χορεύει
Μα είναι για εκείνη και όχι για αυτούς..
@marseaux @solmeister13
Don't just learn, experience. Don't just read, absorb. Don't just change, transform. Don't just relate, advocate. Don't just promise, prove. Don't just criticize, encourage. Don't just think, ponder. Don't just take, give. Don't just see, feel. Don’t just dream, do. Don't just hear, listen. Don't just talk, act. Don't just tell, show. Don't just exist, live.
— Roy T. Bennett, The Light in the Heart
Ειμαι κατι εβδομαδες πριν γινω δεκαοκτώ και ηδη φοβαμαι... Η εφηβεία δεν ηταν η καλυτερη αλλα παλι δεν θα την αλλαζα με τιποτα.... Σημερα ακουσα παλι αλλα με περισσοτερη προσοχη τον Πρίγκιπα του παρασκηνιου και ενιωσα λιγο περισσοτερο το νοημα... Οσο και να λατρευω αυτο το τραγουδι θα ηθελα σήμερα απλα να το ακουγα ξανα για πρωτη φορα οπως πριν 2 χρονια σχεδον.Οταν τα προβληματα ηταν πιο ωραια και ο κοσμος μας αθωοτερος.Φοβάμαι την ενηλικιωση αλλα ξερω οτι εχω το καλυτερο οπλο. Τον αιώνιο εφηβο❤
Κι ας πέσουμε μαζί στη μάχη!
Αχ βρε σολ τωρα θα με πεις αχαριστη αλλα θα το πω. Αρχισα να σας ακουω τον ιουλιο. Η μουσικη σου παραμενει οπως ηταν εχει το δικο της στυλ και γιαυτο την αγαπησα. Το WNC ομως εχει αλλαξει προς το χειροτερο. Νομιζα οτι στον 3ο χρονο θα κανετε καλυτερα πραγματα και δυνατοτερα. Αν βγαλεις τους δισκους απο την φετινη σεζον μαρεσουν το πολυ 5-6 τραγουδια. Ξερω πειραματιζεστε αλλα νιωθω οτι το φαμ αλλαζει προς το χειροτερο. Και το ακομη χειροτερο ειναι οτι δεν εχω μονο εγω αυτη τη γνωμη...
ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ;
Κάτι τέτοιες απόψεις με δαιμονίζουν και με αρρωσταίνει το ότι τα μισά παράπονα που λαμβάνω είναι επειδή απλά σκέφτεστε λάθος και μετά πιστεύετε τόσο πολύ τη μαλακία που έχετε σκεφτεί που αρνείστε να δείτε μπροστά σας.
Για ποιο λόγο να μη μετρήσεις τους δίσκους απ’ τη στιγμή που κυριολεκτικά σου έδωσαν 23 διαμάντια μαζεμένα; Εάν τα ίδια κομμάτια κυκλοφορούσαν βδομάδα - βδομάδα, θα ήταν η καλύτερη σεζόν που έχεις ακούσει, αλλά τώρα που τα βγάλαμε μαζεμένα σαν ενότητες οι υπόλοιποι πειραματισμοί που υπάρχουν σε κάθε σεζόν σημαίνουν πως αλλάζει το φαμ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΚΙΟΛΑΣ;
Ρε ξαδέρφη, απ’ την τρίτη σεζόν (χωρίς τους δίσκους) σου αρέσουν το πολύ 5-6 τραγούδια…
Ναι…
6 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠ’ ΤΑ 12
Σου αρέσουν κυριολεκτικά τα μισά τραγούδια ΚΑΙ ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟΙ ΔΙΣΚΟΙ. Εάν λοιπόν υποθέσουμε πως μία σεζόν έχει περίπου 35 Τετάρτες, μόλις τελείωσε θεωρητικά η σεζόν και σου αρέσουν τα 29 απ’ τα 35. Ή έστω πες τα 25 απ’ τα 35, βγάζω και τρία που παίζει να μη σου άρεσαν απ’ τους δίσκους. Κατά πάσα πιθανότητα, αν μετρήσεις τα τραγούδια της περσινής σεζόν που σου άρεσαν θα σου βγουν 25 στα 35 και υπάρχει τεράστια πιθανότητα να μη θυμάσαι καν πως πέρυσι βγήκαν τα παρακάτω:
Ένας Ακόμα Χειμώνας, Εναντίον 2, Αλλαγές κι Ενοχές, Γύρισε το Αληθινό, Κρύψε τα Φύλλα σου, Μ’ Αρέσει να Μη Λέω Πολλά, Τρίο Στούτζες, Μαύρη Πέτρα, Όπως τα Ξέρεις, Μα Ακόμα Είσαι Εδώ, Λέω Ψέματα, Η Πιο Μεγάλη Παγίδα
Περνάτε και περνάμε ωραία μαζί ρε αγάπες μου, μην προσπαθείτε να το χαλάσετε στον εαυτό σας με χαζές σκέψεις. Η σεζόν δεν έχει καν τελειώσει, μην της βάζετε το καρφί στο φέρετρο και προς θεού, μην κάνετε λες και δεν υπήρξαν οι δίσκοι.
Αυτό το κείμενο φροντίστε να το διαβάσει ο οποιοσδήποτε επαναλαμβάνει αυτή τη λάθος άποψη παρακαλώ πολύ, διότι το να προπαγανδίζονται αυτά τα παράπονα και να διαιωνίζονται εσφαλμένα, απλά κάνει κακό σε όλους μας!
Καποτε πρεπει να καταλαβουν μερικοι την διαφορα του καλου και του αρεστου... Οτι κατι δεν μας αρέσει δεν θεωρουμε οτι ειναι κακο η μη ποιοτικο.... Σεβαστείτε τους πειραματισμους και ακουστε.... @solmeister13 #wncfam
Και ειναι τόσα που πίσω με τραβάνε Με πονάνε οι αναμνήσεις κάθε που ξυπνάνε Και ειναι τόσα που πίσω με κρατάνε Και δεν με αφήνουν να σου πω..
@dpans @lilavgikos
@sikonebrando -Δεσμοί Αίματος (Promo)
Και ο κοσμος εχει προσδοκίες από εμένα Περιμένουν να τους μάθω να ελπίζουν τι θα πουν και πως θα ζήσουν τον εαυτο τους να αγαπησουν. Με σκότωσα πριν το αλκοόλ και από τις σκόνες Εγω πρωτος πριν τα ματια μου να κλείσουν. Γιατί στον κοσμο που ήρθα ποτέ μου δεν προσαρμοστηκα Και τα ρίχνω σε εμένα καπου καπου γιατί δεν είναι προφαση η τεχνη για λεφτά και να εκμεταλλευτώ συναισθηματικά την κορη κάποιου..... @Sikonebrando
Story time for a girl with a broKen smile
Ήταν κορίτσι του Tumblr χωρίς να είχε. Στο γυμνάσιο τα σχολεία μας ήταν κολλητα οπότε την έβλεπα κάθε πρωί που περναγε δίπλα μου για να παει στο σχολείο της και στα διαλείμματα απο τα καγκελα. Η τότε κολλητη της ήταν οικογενειακή μου φίλη οπότε είχαμε κάποια μικρή επαφή σαν παρέες. Όταν βρήκα το msn της είχα κολλήσει, της έστελνα συνέχεια και συζητουσαμε για ώρες. Εγώ άκουγα Ζακ Στεφάνου και κάποια τραγούδια του μου την θύμιζαν πάρα πολύ χωρίς κανένα λογο, απλά τα συνδιαζα μαζι της γρήγορα, με τεράστια ταχύτητα. Όπως ενα που έλεγε "δείξε μου τον τρόπο, και αν θέλει και άλλο κόπο, εγω θα προσπαθώ, μονο θέλω ακόμα απτο δικο σου στόμα, να ακούσω σαγαπω" . Και άλλα πολλα τραγουδια. Εκείνη μου έμαθε το Λαχταρω της Sarah Kane. Οταν το διάβασα ειχα ενθουσιαστει. Ήμουν μικρός αλλα την είχα ερωτευτεί πραγματικά έτσι κάποια στιγμή στο γλυκό msn της τα είπα όλα και εφαγα μια χυλόπιτα μεγάλη😂
1η λυκείου, έτυχε να είμαστε στο ίδιο σχολείο και στην ίδια τάξη. Ήρθαμε κοντά, γιναμε φίλοι, κάναμε βόλτες ως αργα και εγω την ηθελα τόσο πολύ. Λίγο πριν φύγω απο το σχολείο της μίλησα ξανά για τα συναισθήματα μου όμως, εκείνη μου διευκρίνισε πως ήθελε έναν πολύ καλο μου φιλο με τον οποίο και φασωθηκε στην εκδρομή που πήγε το σχολείο στην Ιταλία.
Εγω είχα ήδη φύγει απο το σχολείο γιατί γενικά και δεν άντεχα αλλα και γτ ενιωθα πως ηθελα να ειμαι κοντά στον καλοκαιρινό μου έρωτα για χάρη του οποίου αλλαξα σχολείο but that's another story for another time.
Πίσω στην Κ
Λίγο πριν φύγω απο το σχολείο της έγραψα ενα τραγούδι που λεγόταν "στο διάλειμμα εκει". Αυτό το τρακ ηταν μάλλον η πρώτη επαφή μου με τον Σολ που του το έστειλα και το ανέβασε ο γλυκούλης🖤🖤 ο οποίος σολ μου βάζει το broken smile του Peep και γραφω το 18plus κουπλε για εκείνη🖤
Αρκετά χρόνια μετά ξαναμιλησα με την Κ απο τα social. Βγήκαμε σε ενα υπέροχο μαγαζί στην Πετρούπολη και ηπιαμε μπύρες, γυρίσαμε πίσω με τα πόδια και ήταν ολα τόσο τότε μέσα μου. Εκείνη όμως ήταν πολύ διαφορετική. Πάντα ήταν σεμνη, καλή μαθήτρια, μαζεμενη και κάπως ντροπαλη, όμως πλέον ηταν πολυ ροκ, βαμμενα μαλλια μπορντω, σκουλαρικια κλπ και μου είπε πως έχει κάνει κοκκαινη, ενώ τότε δεν ειχα κάνει καν εγώ. Όλο αυτό με έκανε να νιωσω παράξενα αλλα εβλεπα ακομα εκεινη την κοπέλα που μου άρεσε πάντα τοσο πολυ οσο και αν είχε αλλαξει, εξάλλου η ίδια με την αλλαγή της χωρίς να το θέλει με εσπρωξε να αλλάξω, να δοκιμασω, να το ζησω πιο σκληρά. Βγήκαμε άλλες δυο φορές με παρέα, όμως κατάλαβα ότι δεν δουλεύει και απομακρυνθηκα (μιας και καβλαντιζε με εναν μουστακαλη σερβιτορο μια φορά που βγήκαμε παρέα και εγω νευριασα και την εκανα μπλοκ και ντιλιτ ρε μουνι αυτή είναι η ζητανι σχολη) , έτσι και αλλιώς θα έφευγε για Πάτρα που σπουδάζει. Ταγκαρισμένη σε φωτογραφιες απο αγόρια που το παιζουν σκληρά. Το περίεργο είναι οτι την βλέπω πολύ συχνά στον ύπνο μου, σε όνειρα στα οποία είμαι σε δρόμους της περιοχής μου και τη ψάχνω, στο τέλος τη βρίσκω αλλα ποτέ δεν καταφέρνω να της δώσω ενα φιλί. I know, sad.
Η Κ πάντα είχε κάτι πολύ μελαγχολικό, δεν μπορώ να το εξηγήσω. Κυρίως ντυμένη στα μαύρα όμως μου έμαθε να ακούω έντεχνο. Να εκτιμώ τα καλά ποιήματα και να γράφω γρήγορα στο msn🖤
Ποτέ δεν κάναμε τίποτα, πότε δεν δώσαμε ούτε φιλι, ούτε χάδι. Όμως το 18+ είναι το σκοτεινό παραμύθι της απότομης αλλαγής της στα ματια μου και όπως το φαντάστηκα , οι χοροεσπεριδες που στεκοταν πιο μακριά και γελουσε, τα τραγουδια και τα ποιήματα που μου έμαθε, ο πονος που ενιωσα οταν κατάλαβα οτι δεν με θέλει και είχα δακρυσει μέσα σε ενα λεωφορείο. Όλα αυτά ήταν το άγριο σεξ του 18+, όχι τόσο προστυχο όσο φαίνεται🖤 Ε;
η εικόνα της να μπηγει δαχτυλα μεσα στο μουνι και να μου λέει πως παρολα αυτα θα είναι εδω για πάντα συμβολίζει για μενα την ζωη της στη Πάτρα και απτην αλλη μεριά τις γλυκοπικρες αναμνήσεις που έχω οι οποίες θα μείνουν για πάντα μεσα μου, να με στοιχειωνουν αφού έμεινε ανεκπληρωτο.
της έχω γράψει και ενα τρακ αλλα δεν θα κυκλοφορήσει ακομα αλλα σύντομα🖤
18+ @lilavgikos @dpans @sikonebrando
Απαντημένα Asks - FAQ
Δε μπορώ να το πιστέψω ούτε ο ίδιος, αλλά νομίζω φτάσαμε (και βάζω α’ πληθυντικό γιατί μαζί φτάσαμε) σε εκείνο το σημείο του "fame” (κλες) που τα asks τιγκάρουν πολύ γρήγορα και επειδή αρκετές φορές σκάνε διπλότυπα, θα μαζέψω σε αυτό το post τις πιο κλασσικές ερωτήσεις, ώστε να μπορώ να διαγράφω αβέρτα αυτά που έχουν ήδη απαντηθεί και να μη νιώθω άσχημα. Όσο περνάει ο καιρός θα το ανανεώνω. Ελπίζω.
- Πως είναι το πραγματικό σου όνομα;
Άκου το “Μόνος στο Πάρτυ” ή το “Europa”. Τι, νομίζατε πως θα σας τα δώσω όλα στο πιάτο;
- Πόσο χρονών είσαι;
Δεκάξι για πάντα. Απλά γεννημένος το ‘92.
- Από που βγαίνει το Solmeister?
Από τον Stiffmeister του American Pie. Ήμουν μικρός όταν το έβγαλα, δεν ξέρω γιατί έμεινε. :(
Πως προφέρεται το γαμημένο;
Γα-μη-μέ-νο
- Πολύ αστείο, πως προφέρεται το Solmeister;
Σολμάιστερ.
- Ανήκεις στο WNCfam;
Το WNC σαν project, το ξεκίνησα εγώ το 2011, αλλά στην παρούσα φάση, την επιμέλεια του την έχει αναλάβει ο dPans και ενώ τυπικά δεν είμαι μέλος (και λόγω ηλικίας, αλλά και λόγω διαφορετικού καλλιτεχνικού υπόβαθρου) ως κάποιος με μεγαλύτερη εμπειρία στη μουσική, καθοδηγώ και βοηθώ τα πνευματικά μου παιδιά να αξιοποιήσουν τα ταλέντα τους στο μέγιστο. Όλες οι πληροφορίες εδώ.
- Γιατί Eyeliner Suicide;
Ξεκίνησε σαν αστειάκι, επειδή πριν το Σελήνη λέγαμε πως το να βάλω μολύβι (που στα αγγλικά κι αυτό eyeliner λέγεται, για να προλάβω τις εξυπνάδες) είναι καριερίστικη αυτοκτονία και έλεγα πως αν σταματήσουν να με ακούνε όλοι θα κάνω το ψευδώνυμο μου Eyeliner Suicide.
- Θα παίξεις <τάδε πόλη>;
Λέω πάντα ναι, για τον απλούστατο λόγο, ότι εάν ήταν στο χέρι μου, θα έπαιζα κάθε βδομάδα και κάπου αλλού. Πλέον συνεργαζόμαστε με έναν booking agent, ο οποίος απλοποιεί πολύ τη διαδικασία του να παίζουμε, διότι αναλαμβάνει να τα κλείσει αυτός, άρα δεν είναι απίθανο να γίνει. Όσο μεγαλύτερη η πόλη, τόσο πιθανότερο.
- Γνώμη για τον <τάδε Έλληνα ράπερ>
Όχι.
Καλώς ή κακώς, οι γνώμες δημιουργούν ανούσιες εμπάθειες, επειδή το ελληνικό χιπ χοπ είναι ένα κωλοχώρι που όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας και αυτόματα υποθέτουμε πως επειδή κάποιος δε γουστάρει τη μουσική μας, μας αντιπαθεί προσωπικά. Δεν ισχύει, αλλά τι να κάνουμε.
Αν έδινα γνώμη, λογικά θα έλεγα πως δεν μου αρέσει, διότι δεν ακούω πολλά απ’ τα πράγματα τα οποία παίζουν τώρα, αλλά όπως και να το κάνουμε, δε θα έπρεπε να επηρεάζει εσάς το ποιον ακούω εγώ στον ελεύθερο μου χρόνο. Καταλαβαίνω την περιέργεια, αλλά δε χρειάζεται το προαναφερθέν στρες.
- Απαντάς στο chat;
Πλέον λόγω μεγαλύτερης ζήτησης και λιγότερου χρόνου, όχι, προτιμώ τα asks γιατί δε θέλω να έχω μία λίστα ερωτήσεων εδώ και μία λίστα εκεί. Επίσης, ξέρω πως η βοήθεια μου σας είναι πολύτιμη και είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή να την προσφέρω, αλλά δημόσια μπορεί να βοηθήσει κι άλλους με το ίδιο πρόβλημα, ενώ μέσω chat θα έπρεπε να ξοδεύω πολύ περισσότερο χρόνο για το ίδιο θέμα και δεν είναι ότι μου περισσεύει, άρα anonymous is the way to go.
- Το Σελήνη, είναι αληθινή ιστορία;
Η Σελήνη είναι εμπνευσμένη από τρεις διαφορετικές ιστορίες και ενώ η μία κατέληξε σε απόπειρα, ευτυχώς καμία δεν είχε το τραγικό τέλος του κομματιού.
- Τι σημαίνει κλες;
κλες
- Τι σημαίνει ντε;
κλες
ντε
- Έγραψες/Γράφεις βιβλίο;
Έγραψα αρχικά ένα μικρό, συλλεκτικό βιβλίο - οδηγό για το Cool Kids Never Die, το οποίο τυπώθηκε σε 100 αντίτυπα μόνο και εξαντλήθηκε αμέσως, αποσπώντας πολλά καλά λόγια από όσους το διάβασαν και πήρα θάρρος να βάλω μπρος μια νουβέλα με τίτλο “Εγχειρίδιο Επιβίωσης για τους Κοινωνικά Ανασφαλείς”.
Που μπορώ να το βρω;
Βγαίνουν παραγγελίες κάθε τόσο μέσω instagram.
- Μπλουζάκια που βρίσκω;
Οι παραγγελίες γίνονται κυρίως μέσω instagram και συνήθως τα μπλουζάκια γίνονται ανάρπαστα, πριν καλά καλά τα ανακοινώσω, οπότε φροντίστε να έχετε λίγο το νου σας στις ανακοινώσεις για να τα προλαβαίνετε. Στην παρούσα φάση είναι σχεδόν αδύνατο να τρέχουν παραγγελίες όλο το χρόνο, αλλά έχουμε παραγγελίες τουλάχιστον μια φορά το μήνα.
- Που πήγες σχολείο; Γενικό ή ΕΠΑΛ;
Φλώρος του ιδιωτικού, απ’ το προνήπιο στο Δούκα. Δεν έκανα δευτέρα και τρίτη Λυκείου, γιατί ήθελα να σπουδάσω έξω, οπότε προτίμησα το διεθνές απολυτήριο “ΙΒ”.
- Τι έχεις σπουδάσει;
Κριτική και Ιστορία του Κινηματογράφου στο πανεπιστήμιο του Sussex.
- Συγχορδίες για τα τραγούδια σου;
https://chordify.net/ (πολύ καλό site, σου βρίσκει συγχορδίες για όποιο τραγούδι θες και 90% των φορών πέφτει μέσα)
Αυτά μου σκάνε για τώρα, ας ελπίσουμε να θυμηθώ κι άλλα και να το ανανεώνω.
Αξιοσημείωτα (για τον έναν ή τον άλλο λόγο) posts:
Wednesday Night Cypher
Ζήσε
Το Διαβόητο Ask με τα Πάντα
Σελήνη jr.
Η Καλύτερη Στιγμή να Φύγεις από μία Σχέση
Δεκατρείς Λόγοι να Δεις το 13 Reasons Why
Europa Poster
Απλά Μαθήματα Σταρχιδισμού
Μα Τόσο Γαμάτη Ήταν πια η Εφηβεία σου;
Περίγραψε μας το Πρώτο σου Φιλί
Τόσο Πολύ σε Νοιάζουν ρε Φίλε τα Views;
Ποιος είναι ο Μανώλης και ποιος ο Sol;
Hate Mail #1: Δεν είσαι μουσικός
Hate Mail #2: Δεν είσαι τόσο καλός, όσο νομίζεις
Ανοιχτή Επιστολή
Μια Αμοιβαία Υπόσχεση
Περί Απήχησης: Τι Θεωρώ πως Λαμβάνει ο Καθένας
Δέκα Χρόνια Μετά
Έλεος Πια, Γιατί δεν Απαντάς τα Δικά μου Asks;
Το Βράδυ Εκείνο Έβρεχε Κρύσταλλα
Αυτοί δεν Αξίζει να Ακούν τη Μουσική σου
Η Κοπέλα σου δε Ζηλεύει που Γράφεις για Πρώην;
Διατριβή στο τι εστί Mainstream και τι Underground.
Δε θέλω να σε ακούνε οι <τάδε>
Η Κοινωνία δε σας Απέκλεισε, Εσείς την Αποκλείσατε
Είσαι Καλλιτέχνης ή Απλά Ξέρεις να Πουλάς τον Εαυτό σου;
Ένα Χάρτινο Βασίλειο, για τα Παιδιά να Κρύβονται Μέσα
Δε Μπορείς ως Καλλιτέχνης να Εκφράζεσαι με Βρισιές
Κάποια Κουτάκια να Τικάρω Ακόμα…
Ένα Γράμμα για τη Μαριαλένα
Ένα Τανγκό για τη Μαρσό
Cool Kids Never Sell Out
Γιατί σε Ακούνε Περισσότερο Κορίτσια;
Θα βγάλεις ποτέ κάτι καλύτερο απ’ το ΧΒ;
Είμαι fan αλλά οι καινούριοι fans με κριντζάρουν.
Νιώθω πως το αγνοείτε αυτό το post ενώ περιέχει πάρα πολλά απ’ όσα με ρωτάτε, οπότε πάμε λίγο ένα reblog να το δούνε και οι καινούριοι.
Είχες πει ότι δεν σου άρεσε το 20λεπτο Γιατί είχε πολύ εύκολα νοήματα ενώ κανονικά πρέπει ο ακροατής να μπαίνει μόνος του στη διαδικασία να σκεφτεί κτλ. Εσύ δεν θεωρείς ότι γράφεις απλά; 《δεν είναι κουλ Γιατί καναν Ο,τι καναν οι άλλοι,δεν είναι κουλ να κάνεις Ο,τι η μόδα σου επιβάλει,και δεν είναι κουλ άμα δεν είσαι ο εαυτός σου》. Αυτό δεν είναι απλός στίχος;
Μιλώντας λοιπόν για σωστή εξωτερίκευση απόψεων σε πράγματα που δε μας αρέσουν, λάβετε ακόμα μία έκθεση δια χειρός Solmeister. Όταν κάποιος σας κάνει μία σωστά διατυπωμένη ερώτηση σε σχέση με την αρνητική άποψη σας για κάτι και σας ζητάει να την αναπτύξετε, καλείστε να υπερασπιστείτε το θάρρος της γνώμης σας και να αποδείξετε ότι υπάρχει κάποιος λόγος που ο κόσμος θα έπρεπε να νοιάζεται για την άποψη σας, ακόμα και όταν διαφωνεί με αυτή. Απόψεις έχουν όλοι, λόγο για να νοιαστείς για την άποψη τους ελάχιστοι και θα δείτε πως θα καταλήξω σε αυτό το νόημα και παρακάτω.
Η βασική μου θέση στο ζήτημα και η απάντηση μου στην ερώτηση σου με λίγα λόγια είναι πως έχει διαφορά η απλή γλώσσα από το απλό νόημα.
Είμαι θερμός υποστηρικτής της απλής γλώσσας και το προπαγανδίζω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ. Είναι πολύ εύκολο να το παίξεις έξυπνος στους χαζούς λέγοντας “έφερα στα χείλη μου το πήλινο σκεύος για να γευθώ τον πικρό ζωμό” αντί να πεις “πίνω καφέ” αλλά στο τέλος της ημέρας, το μας είπες ότι πίνεις καφέ με δέκα λέξεις αντί για δύο, σε καθιστά φλύαρο και όχι ποιητή.
Πιστεύω ακράδαντα πως τα απλά λόγια μπορούν να πουν μεγάλα πράγματα, γι’ αυτό και η γλώσσα που μιλάω στα τραγούδια μου και γράφω στα κείμενα μου δεν είναι ούτε καθαρεύουσα, ούτε στολισμένη με μεγάλες, πομπώδεις και περιττές λέξεις, όπως η λέξη πομπώδεις. Πολλές φορές όμως μπορεί να χρησιμοποιήσω μία πιο ιδιαίτερη λέξη, όπως η λέξη πομπώδεις, εάν θεωρώ πως περιγράφει ακριβώς αυτό που θέλω να πω, αλλά ως επί το πλείστον θέλω σε πρώτη φάση να συνεννοούμαστε.
Το απλό νόημα είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ένα κείμενο που το διάβασα και μου αναδιατύπωσε τα προφανή και όταν εμβάθυνα σε αυτό που λέει, δε μου έλεγε τίποτα πέρα από αυτά που ξέρω ήδη, ένα παραμύθι στο οποίο οι καλοί φοράνε άσπρα και οι κακοί μαύρα, μία ιστορία στην οποία καταλήγεις πως το να βλέπεις έναν ζητιάνο και να αρχίζεις από μέσα σου να λες πως θα τον δείρεις (σε φάση, τι σκατά;) αποδεικνύεται λάθος στο τέλος και φροντίζεις να μας ενημερώσεις κιόλας πως ήταν λάθος γιατί είμαστε πια τόσο χαζοί που δε θα μπορούσαμε να φτάσουμε σε αυτό το συμπέρασμα μόνοι.
Καταλαβαίνω την επιτυχία που είχε το Εικοσάλεπτο, είναι η ίδια επιτυχία που έχει αυτό το βίντεο και όλα τα κείμενα με ηθικό δίδαγμα που κάνει share η μάνα μου στο facebook και όσο και να φαίνεται σα να το υποβαθμίζω, δεν είμαι κατά της μουσικής χωρίς βαθύτερο νόημα, έχω γράψει πολλά τραγούδια τα οποία είναι επιφανειακά και διασκεδαστικά.
Είμαι κατά του να μασκαρεύουμε όμως τα πράγματα σαν κάτι που δεν είναι. Το κομμάτι είναι σίγουρα θετικό, αλλά περνάει ένα ηθικό δίδαγμα το οποίο είναι προφανές και για να στο χτίσει βάζει τον πρωταγωνιστή του σε μία πολύ υπερβολική θέση, να βρίζει έναν ζητιάνο. Έχει κλισέ κινηματογραφικό plot twist, στο οποίο δεν ήταν ζητιάνος τελικά ο μαν, υπονοώντας ότι του άξιζε το ευρώ που έλαβε και λίγο παραπάνω, απ’ τη συμβολική κίνηση με τα είκοσι λεπτά, δεν έχει βαθύτερη ποιητική αξία κατά την άποψη μου και φυσικά, ενώ μπορεί να διαφωνείς, όσα λέω είναι βάσιμα και γι’ αυτό συνεχίζεις να διαβάζεις αυτό το κείμενο.
Για να περάσω λοιπόν στην ερώτηση σου, συγκρίνεις έναν στίχο με ένα τραγούδι, το οποίο είναι παγίδα σαν ιδέα, διότι ο συγκεκριμένος στίχος, στο σύνολο του καλλιτεχνικού μου οράματος σημαίνει κάτι βαθύτερο από αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Επίσης, τον κατακρεούργησες, διότι αφαίρεσες τον τρίτο στίχο του τετράστιχου που είναι ο πιο σημαντικός. Στην πραγματικότητα λέει:
Δεν είναι cool, γιατί κάνανε ότι καναν οι άλλοι.Δεν είναι cool να κάνεις ότι η μόδα σου επιβάλλει.Γιατί σου λέει “αφομοιώσου ή απομονώσου”και δεν είσαι κουλ άμα δεν είσ’ ο εαυτός σου.
Εάν τον τοποθετήσεις δίπλα στα όσα υπερασπίζομαι στο Cool Kids Never Die, δίπλα στα όσα γράφω εδώ και δίπλα στις ιστορίες που διηγείται το βιβλίο, αφορά την άποψη που σχηματίζει ο κόσμος για σένα και το “αφομοιώσου ή απομονώσου” είναι το σημαντικότερο κομμάτι, διότι αφορά κάτι το οποίο συμβαίνει στην κοινωνία μας, αλλά δεν είναι το προφανές, δεν τολμάει κανείς να στο πει ευθέως.
Είναι μία παρατήρηση που κάνει κάποιος που ακόμα και τώρα είναι στην απ’ έξω, κάποιος που ακόμα και τώρα είναι εναλλακτικός, για το πως ενώ όλοι σου λένε να “είσαι ο εαυτός σου” πάντα προτιμούν όσους μοιάζουν με εκείνους και κηρύττουν τη διαφορετικότητα από μέσα, με την πλειοψηφία με το μέρος τους να συμφωνεί και να κουνάει το κεφάλι.
Άρα λοιπόν, ο στίχος απομονωμένος μπορεί να σου φανεί μια αναμασημένη μπούρδα, ειδικά αν δεν τον θυμάσαι αρκετά καλά για να παρατηρήσεις τι λέει, αλλά τον κρίνεις έξω από το σύνολο του δίσκου ή έστω του κομματιού στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και χάνεις το βαθύτερο νόημα, το οποίο είναι ο λόγος που το συζητάμε. Εντός του πλαισίου, κρίνοντας όλο το κομμάτι, όπως κάναμε πριν, αυτό το οποίο εννοεί είναι πως όσοι ακολουθούν άκριτα τις τάσεις της μόδας, στις οποίες τάσεις συμπεριλαμβάνεται και το Εικοσάλεπτο, έχουν άποψη, αλλά η άποψη τους δεν είναι διαμορφωμένη και πιθανώς δε θα μπορούσαν να την υπερασπιστούν, άρα ως εκ τούτου, δε θα έπρεπε να σε ενδιαφέρει.
Το να σε περιφρονεί κάποιος για τις επιλογές σου δηλαδή, δεν θα έπρεπε να σε νοιάζει, εάν αυτός ο κάποιος δε σου έχει αποδείξει πως υπάρχει κάποιος λόγος να εκτιμάς τις απόψεις του και η άβουλη μάζα στην οποία αντιτάθηκε το CKND, εμένα δε μου έδωσε ποτέ λόγο να παίρνω στα σοβαρά την άποψη της και ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ με όσους βρέθηκαν στη θέση μου. Αυτή η ίδια μάζα φόρεσε την ταμπέλα “cool” στον εαυτό της και ο στίχος που παρέθεσες είναι μία προσπάθεια να κάνουμε δικό μας τον όρο, όσοι ξοδέψαμε και λίγο χρόνο στο να χτίσουμε προσωπικότητα και να μπορούμε να έχουμε μία εμπεριστατωμένη αντίθετη άποψη, ακόμα κι όταν όλοι πιστεύουν πως είμαστε λάθος.
Εάν λοιπόν κάποιος αναρωτιέται γιατί ο κόσμος νοιάζεται για την άποψη μου, είναι επειδή μπορώ να είμαι αρνητικός, χωρίς να είμαι αγενής ή μαλάκας και μπορώ να κάνω την αντίθετη άποψη ενδιαφέρουσα.
Και φυσικά, το εννοώ και μουσικά.
Ο Μαγικός Κόσμος του Ανήσυχου Κύριου Meister
Έκανα μία περίεργη σκέψη προηγουμένως και ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας. Πολλοί από εσάς (μπορείτε να συμπεριλάβετε κι εμένα σε αυτή την κατηγορία, μιας κι εγώ πριν λίγο το συνειδητοποίησα) δεν έχετε αναλογιστεί ποτέ το σύμπαν που φύτρωσα εν τέλει με το στίχο μου σε μία σελίδα χέρσα, ή έστω, δεν έχετε αναλογιστεί το πραγματικό του μέγεθος και το πόσο βαθιά έχει ριζώσει στην αντίληψη σας, μία εναλλακτική πραγματικότητα που μπλέκεται και εμπλουτίζει την πραγματικότητα σας.
Τη σκέψη αυτή την έκανα όταν είδα μία κοπέλα με το όνομα Ρόζα Βάμβα εδώ στο tumblr (δεν θυμάμαι ποια απ’ όλες σας, οπότε παρακαλώ μη σφαχτείτε κλες) και θυμήθηκα τη μέρα που εξηγούσα στον @sikonebrando το concept του χαρακτήρα και διαλέγαμε το όνομα. Ύστερα, σκέφτηκα τη Σελήνη και ξέρω πως με το που διάβασες το όνομα φαντάστηκες την κοπέλα με το κόκκινο μαλλί. Σκέψου την Άννα και τη Μόνα. Σκέψου τη Στέλλα και την άσπρη τούφα της να χορεύει με το Μίλτο σε ένα πάρτυ. Σκέψου το χωριό με το πηγάδι που σε κάνει να ξεχνάς. Σκέψου το αγόρι που αιμορραγεί χρώματα να τριγυρνάει στο διάστημα. Σκέψου το γαμημένο Χάρτινο Βασίλειο και το πόσο ζωντανά μπορείς να το φανταστείς.
Προσωπικά με σόκαρε το πως όλα αυτά τα σύμβολα που πλέον φαντάζουν τόσο οικεία, σχεδόν αιώνια, γεννήθηκαν κάπου στο κεφάλι μου και πριν τα σκεφτώ απλά δεν υπήρχαν.
Πες “Ρόζα Βάμβα” και βρες έναν τρόπο να κάνεις το κεφάλι σου να θυμηθεί πως ήταν όταν αυτές οι δύο λέξεις δε σήμαιναν τίποτα.
Προσπαθώ να μην περιαυτολογώ, αλλά δεν ντρέπομαι που και που να νιώθω πως μου αξίζει ένα μπράβο.
Πες μου λοιπόν ποιος άλλος μουσικός σήμερα γράφει τόσο πετυχημένους χαρακτήρες.
Αγαπητέ Μανώλη, σε ακουσα για πρωτη φορα πέρσι τετοιο καιρο περιπου και λεω ο τυπας δεν κανει κάτι καλο.... Μετα ακουσα το δεκα λεπτα πριν τη μια και ξετρελαινομαι.. Επισης ειχα ακουσει λίγο wnc.. Και λεω ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ.... Ακουω περισσοτερο απο το CKND. Ενας συμμαθητής μου τρελος φαν με βοηθαει να σας καταλαβω και τωρα ακουω συνεχεια εσας.. Και μαθαινω για το ΧΒ. Εκει περιμενα κατι ΤΕΛΕΙΟ αλλα οταν άρχισε η βαβουρα φοβήθηκα οτι θα απογοητευτω.. ΟΧΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΑΣ ΑΝΤΕΞΕ!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ❤❤
ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!
Χάρτινο Βασίλειο: Ποτέ δε γούσταρα το ροκ τόσο πολύ, ούτε μ’ αρέσει η καρδιά μου ένα είδωλο τυφλά ν’ ακολουθεί, μα ήταν οι στίχοι τέτοιοι που αγάπησα εξίσου και τη μουσική, ήταν που μες στο Χάρτινο Βασίλειο είχα κι εγώ εγκλωβιστεί. Ήταν η ιδέα αυτή που μ’ έκαναν πολύ να πιστέψω, για να μη νιώθω μόνη όταν όλοι μ’ έχουν στην απ’ έξω. (1/6)
Μ’ όλες τις ανασφάλειες ξανά να παλέψω κι έστω για απόψε από τους φόβους μου μακριά να μην τρέξω. Να σκοτώσω έναν βασιλιά που λένε Εγωισμό, ένα ελάττωμα που απέκτησα κι εγώ, να δω λίγο πιο πάνω απ’ τον μικρό μου εαυτό, ν’ αντισταθώ και να επαναστατήσω όσο μπορέσω.
Κι όσο για τη μάγισσα που εμφανίζεται όταν είμαι μόνη και στοιχειώνει το δωμάτιό μου όταν νυχτώνει, ξεσκέπασα την ασχήμια που ‘κρυψε πίσω απ’ τη μάσκα της να δω κι εγώ πώς φαίνομαι απ’ τα μάτια της.
Να βρω κουράγιο, να νικήσω με την τέχνη των παιδιών αυτών το μαύρο, τ’ ανείπωτά μου λόγια να προλάβω να πω, να μην πνιγώ από τις τύψεις κι απ’ τον φόβο για το αύριο.
Θέλει καρδιά ώστε να νιώσεις τον Μανώλη, να δεις πως όλη η τέχνη του σου δείχνει του εαυτού σου αποχρώσεις και φαντασία ώστε την αλληγορία να εμπεδώσεις, για να σου δείξει πώς το μέσα σου να σώσεις.
Πες τον Solmeister, πες τον emo Πρίγκιπα Λεών, όταν δεν νιώθουμε καλά είναι παρών. Το Χάρτινο Βασίλειο δεν ξέρω αν το γκρεμίσαμε, όλοι μαζί όμως μέχρι τέλους πολεμήσαμε, γι’ αυτό να ξέρεις πως κερδίσαμε λοιπόν.
Σαγαπάω πολύ, συγχαρητήρια για τον δίσκο.
f*kin this. <3