Martijn

NIet mijn echte naam wel allemaal min of meer echt gebeurd. Ook mijn minder goede schrijfsels worden gepost.

[martijnmakostuff]

Orgaandonor

Jij bent een onmens. Zomaar overal doen wat jij zelf wil nauwelijks rekening houdend met de mensen om je heen. Jij doet gewoon je eigen ding. Egoïsme kan ik best verdragen maar niet als het gevaarlijk wordt. Als iedereen zich zelf helpt is iedereen geholpen maar een beetje voorzichtigheid zou toch op zijn plaats zijn.

Nee ik heb het niet tegen jou. Jij de persoon die af en toe de regels vrij interpreteert. Regels zijn er om geïnterpreteerd te worden dus ga je gang en wildplas tegen dat struikje dat niemands eigendom is. Ga je gang en spring het zwembad in zonder eerst 3 uur te wachten na het eten. Ga je gang en rij 71km/h waar je maar 70 km/h mag rijden. Jij mag gerust af en toe gek doen zolang je op tijd in je bed kruipt en 1 keer per week je moeder belt.

Ik heb het ook niet tegen jou. Jij de persoon die af en toe een pint drinkt. Het is jouw lichaam dus doe maar. Af en toe sport je een volledige week niet waardoor het risico op een hartaanval toeneemt met 0,35%. Een risico dat je mag nemen zolang je mij maar niet verplicht om hetzelfde te doen. Dit is trouwens niet nodig want ik doe bovenstaande buitensporigheden geheel vrijwillig. Ook ik kleur af en toe buiten de lijntjes. Ik en jij, wij zijn van het wilde type.

Ik heb het wel tegen jou de gek die van links naar rechts zwiept. Jij de persoon die zichzelf te veel vertrouwt. Je zelfvertrouwen uit zich op de meest arrogante wijze. Ik heb een geheimpje voor jou, niemand anders heeft vertrouwen in je roekeloze gedrag.

Jij bent de persoon die vaak met een Audi of BMW rijdt. Je hebt geen specifieke leeftijd maar bent wel meestal een man. De verkeersregels worden niet geïnterpreteerd maar herschreven door jou. Rechts inhalen is even logisch dan links inhalen. Een volle witte lijn heeft geen betekenis voor een wagen met 254 pk en de toegelaten snelheid hangt er van af wanneer je op je bestemming wil zijn.

Jij,..., jij bent de filerat en mogelijks orgaandonor in de nabije toekomst.

[martijnmakostuff]

Het probleem kak

Ik kijk naar de kak op de grond en kijk daarna naar de verantwoordelijke. Met zijn puppy oogjes kijkt hij mij aan alsof hij wil zeggen “Ik kan er niets aan doen”. Ik kijk terug naar de kak en dan terug naar de hond die nu niet alleen zielig kijkt maar ook nog eens piept alsof hij wil zeggen “zo gaat dat nu éénmaal met diarree, dat loopt er uit zonder dat je het wilt”. Het is 23u30 en morgen is een werkdag. 

De termen “godverdomme” en “klote hond” zijn deel gaan uitmaken van mijn dagelijkse woordenschat. Wat ik al niet doe voor de liefde... Nee ik was geen fan van de hond. Het was vooral leuk toen het een idee was voor de verre toekomst. Plots werd de verre toekomst echter de nabije toekomst. Een ongelukkig toeval wou dat er veel vroeger dan voorzien een puppy vrij kwam. De verre toekomst had slechts enkele weken nodig om het heden te worden. Ik verdenk zijn baasje ervan dat ze de voorbestemde eigenaar een dreigmail heeft verstuurd om sneller een puppy in huis te kunnen halen.

Ik ben een trage beslisser. Toen we de hond in huis haalden zat ik nog in een fase waarin ik er niet klaar voor was. De fase tijdens welke je vragen stelt om de boel te vertragen in de hoop dat het probleem zich zelf oplost. Ik hoor je denken “Martijn je moet problemen bij de horens vatten en tackelen”. Mijn ervaring is echter dat als je lang genoeg wacht problemen zich zelf vaak oplossen. Er waren nog een drietal fases die ik moest doorlopen vooraleer ik klaar zou zijn om de knoop door te hakken. De externe factor die zich mijn vriendin en de moeder van mijn kinderen mag noemen besliste daar echter anders over. Zij kent slechts 2 fases: “Ik wil iets” en “Ik doe iets”. 

Doordat de fases “hoe kan ik mijn doel bereiken?”, “wat zijn de voordelen en nadelen?” en “zou ik dit wel doen?” volledig zijn overgeslagen zit ik momenteel in de shit. Ik probeer te beslissen wat ik ga doen.

Ik maak een grondige analyse van de situatie. Fase 1: Ik wil iets (inclusief analyse probleem): De kak moet weg. Ik bekijk alle stukjes kak zorgvuldig, loop er rond en doe hetzelfde van de andere kant. Ik kan nu met 100% zekerheid zeggen dat er een probleem is.

Fase 2: Hoe kan ik mijn doel bereiken? Dit is een zeer moeilijke fase want er zijn verschillende opties. Het eerste dat in mij opkomt is niets doen en wachten tot het probleem zichzelf oplost. Helaas kan ik verschrikkelijk slecht liegen en is het risico te groot dat ze ontdekt dat ik afwist van de kak toen ik terug bed kroop. Kan je hiervoor een dweil gebruiken?

Fase 3: Wat zijn de voordelen en nadelen? Voordeel is dat het huis weer gewoon naar hond zou ruiken en niet langer naar hondenpoep. Het nadeel is dat ik weer 15m later in bed zal liggen en ik te weinig slaap zal hebben (wat nu reeds het geval is). Bovendien zijn er na de eerste 2 fases al weer 10 minuten verstreken zonder dat het probleem zichzelf heeft opgelost.

Fase 4: Zou ik dit wel doen? Ik moet dringend mijn bed inkruipen... Helaas zou ik gewetensproblemen krijgen als ik niets doe.

Fase 5: ik doe iets. De kak laat zich éénvoudig oprapen met (VEEL) wc-papier en ik ga er nog eens met de dweil over. Fase 5 ging verrassend snel. Helaas hebben de voorgaande fases een veelvoud van de tijd geduurd.

[martijnmakostuff]

Fitness of geen Fitness?

Sinds een paar maanden sport ik niet meer. Het is gewoon gebeurd buiten mijn wil om. De excuses kwamen zich aanbieden op een presenteerblaadje en ik nam ze maar al te graag aan.

Eerst was er het tijdsgebrek. Een klassieker voor velen. Twee kindjes in huis hebben gecombineerd met een voltijdse job hebben dit nu éénmaal tot gevolg.

Dan was er de klaplong. Minder grappig vond ik dat, zeker als je weet dat dit zo maar spontaan gebeurd is. Ik heb er helemaal niets bijzonder voor moeten doen. Volgens de dokters volstaat het om belachelijk lang zijn te combineren met jeugd, mannelijkheid en genetisch bepaalde magerheid.

Mijn favoriete excuus was echter het stoten van mijn teen op de salontafel tijdens een spel met mijn tweejarige zoon. Ik verloor het spel met forfaitcijfers hoewel het mij nog altijd niet duidelijk is hoe ik punten moet scoren in de toekomstige olympische discipline van het rond de tafel lopen.

Vandaag ben ik wanhopig op zoek naar een nieuw excuus om niet naar de fitness te gaan. Het is vlakbij, goedkoop en er loopt een promotie. zucht...

Ik heb het nooit begrepen dat sporten om te sporten. Vroeger was ik nog competitief maar regelmatig verliezen van een tweejarige heeft dit volledig ongedaan gemaakt. Zonder competitie blijft er niets over. Of is het drempelvrees van de verlegen ik?

Het zou best wel eens heel goed kunnen meevallen. Best case scenario kan ik op de loopband lopen tussen 2 dames in. Rechts van mij een vrouw van 30 die verslaafd is aan sporten. Haar naam is joke en naast 3 keer per week te fitnessen speelt ze ook badminton en gaat ze geregeld gaan zwemmen. Haar zwarte haar draagt ze keurig in een vlecht. Ze draagt een zwarte legging en een zwarte sport BH waardoor het nog beter opvalt hoe strak haar lichaam wel is. Ze is leerkracht lager onderwijs en leest graag young adult boeken hoewel ze daar eigenlijk reeds te oud voor is. Links van mij een studente met halflang blond haar dat ze achteruit houdt met een fluoroze haarband. 21 jaar en 3e bachelor geschiedenis. Ze heet Sarah en is gek van voetbal. Jawel het bestaat wel degelijk een vrouw die gek is van voetbal of toch minstens in deze fantasie. Ze heeft net haar 4e serieuze relatie achter de rug nadat haar relatie een semester op Erasmus in Lissabon niet heeft overleeft. Zoals iedereen weet is Erasmus de kans om veel “plezier” te maken zonder te riskeren dat je bepaalde personen ooit per ongelijk terug tegen het lijf loopt. Ze is dus geen meisje meer maar een vrouw die weet hoe het moet. Wat ik met “Het” bedoel mag je zelf invullen.

Joke en Sarah kenden elkaar niet maar ik word hun gemeenschappelijke vriend. Samen spreken we 3 keer per week af om samen te sporten. Ze kunnen beiden lachen met mijn humor. Een paar weken nadat Joke mij het eerst gepijpt heeft in de toiletten, neuk ik Sarah in de kleedkamer s’avonds laat nadat iedereen vertrokken is en de zaakvoerder wacht om af te sluiten. Als kers op de taart volgt er een triootje in een hotel terwijl mijn vriendin denkt dat ik aan het sporten ben.

Ach het zou allemaal best kunnen meevallen die fitness. Maar we moeten realistisch blijven. De kans is groot dat er naast joke een ander man zit. Haar vriend die zo gespierd is dat sommige vrouwen zeggen dat het niet meer mooi is. Dit doen ze echter meestal in het bijzijn van magere slungels om hun zelfvertrouwen op te krikken. Telkens ik mijn hoofd naar rechts draai volgt er een argwanende blik va een brok spieren die vlot 160 kilo duwt en dat graag verkondigd tegen Joke en bij uitbreiding de hele fitness.

Gelukkig is er Sarah nog zou je denken. Maar Sarah weegt in dit geval 20 kilo meer dan in de vorige fantasie. Haar gave huid is ingeruild voor puistjes en haar passie zijn haar 2 katten “Gucci” en “Versace”. Ooit had ik dan de fout gemaakt beleefd te zijn tegen haar maar nu moet ik telkens aanhoren hoe Gucci zichzelf in een kartonnen doos heeft gewurmd nadat ze een filmpje van Versace aan mij heeft opgedrongen. Sarah heeft nu dreadlocks. Deze heeft ze laten zetten omdat ze de aandacht wil afleiden van haar zwaarlijvigheid. Zodat de mannen naar haar zouden refereren als “de vrouw met de dreads” en niet “die dikke”. Ik hou het voor mezelf dat men haar stiekem Dikke Dreads noemt nu.

Als ik naar de toiletten ga wordt ik geconfronteerd met het gekreun van Joke. De brok spieren drukt haar tegen de muur op een manier dat ik het nooit zou kunnen. Snel weg hier denk ik dan maar buiten wacht Dikke Dreads op mij. Ze wil me een lift geven maar ik ga liever te voet. Het is immers maar 6 kilometer.

Dus dan rest de vraag of ik zou gaan fitnessen of niet. Aangezien ik vervloekt ben met een sterk geweten zou het nooit tot een triootje komen en dus rest er enkel mogelijkheid 2 of 3.

Mogelijkheid 3 is dat ik 2 keer per week binnen spring, een uurtje mijn ding doe, helemaal niets zeg en ik er misschien een flauwe variant van een sixpack aan overhoud.

Ik zie het helemaal zitten.